Viaggi e viaggetti: Finché il tuo cuore non è contento

by Sandro Veronesi

Un grande libro di viaggi. Soggetto: il mondo di oggi, percorso in ogni senso. E allora ecco l’America: Chicago, Key West (la città di Hemingway e di Tennessee Williams), la Florida e la New Orleans del post-Katrina. E ancora New York e la California. Poi una vacanza famigliare a Courmayeur e un pezzo sull’Italia in forma di dialogo con il figlio bambino in cui si spiega che Venezia sprofonda per colpa nostra, che Prato non è tutta cinese, e ci si sofferma sulla Lampedusa turbata dagli sbarchi dei migranti. E di nuovo verso il Nord, in Olanda, dalle città a misura d’uomo e ricche di tesori d’arte, ma anche di sorprese (una gelata improvvisa che ghiaccia tutti i canali di Amsterdam...). Il filo del racconto guida il lettore alla scoperta di Mosca, di Londra, di Parigi, di Lisbona, e di nuovo in Italia, in Sardegna, in Trentino, dove si fa visionario, centrato su un futuro impossibile, per approdare al Messico, sull’onda di mille suggestioni culturali. E attraverso il viaggio e la sua mitologia, Veronesi ci fa entrare nel suo universo intimo, ci parla dei suoi amici, della moglie e dei figli. Dal diario al reportage, dalla lettera al racconto, si compone qui un’esperienza di vita che nasce da una passione narrativa sempre più incastonata nelle realtà del mondo. Senza schematismi, senza eccessi. Con la capacità di osservare di un vero scrittore.

215 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2013

About the author

Sandro Veronesi, born in Florence, Tuscany in 1959, is an Italian novelist, essayist, and journalist. After earning a degree in architecture at the University of Florence, he opted for a writing career in his mid to late twenties. Veronesi published his first book at the age of 25, a collection of poetry (Il resto del cielo, 1984) that has remained his only venture into verse writing. What has followed since includes five novels, three books of essays, one theatrical piece, numerous introductions to novels and collections of essays, interviews, screenplay, and television programs.

Reviews

[Bert · Rating 2 out of 5]

Onlangs vond ik een schriftje terug dat ik bij me droeg op een reis die ik eens gemaakt had. Ik had het als een logboekje gebruikt en er plaatsen, tijdstippen en afstanden in genoteerd, louter om nadien m'n reis te kunnen reconstrueren (bij het ordenen van foto's of als ik er wat over zou gaan schrijven,...). De teksten in 'Grote reizen, kleine reizen' zijn vaak niet meer dan zulk een logboekje. Misschien interessant als je dezelfde plekken wil gaan bezoeken als Veronesi deed (Veronesi is een kei in opsommen, kan adresgegevens van restaurants en hotels prima onthouden, en zet zonder verpinken alle pro's en contra's van de reisbestemming voor je op een rijtje). Maar als je jouw hart wil laten vervullen (zoals de ondertitel belooft) met reisliteratuur, mooie beschrijvingen en ervaringen van een reiziger, dan laat je dit boekje maar beter ongeopend liggen (jouw hart zou zich zomaar met teleurstelling kunnen vullen).

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : “ik heb op de tafel een grote kaart van Mexico uitgespreid en ben er met mijn vinger doorheen gereisd.”
Review : ‘Grote reizen, kleine reizen,’ is het portret van een gevoelige en belezen schrijver, maar zit ook vol lichtvoetige, relativerende humor. De bevlogen literator, Sandro Veronesi (1959), die we kennen van zijn meesterwerken: 'Kalme chaos,' en 'In de ban van mijn vader,' is daarenboven niet te ijdel­ om punctueel namen en adressen van hotels, bezienswaardigheden, restaurants en stations te vermelden – zo hoeft u op uw volgende reis geen 'Lonely Planet' mee te nemen.



Als Sandro Veronesi eindelijk, met jaren vertraging, tussen de ruïnes van Machu Picchu staat, komt de gedachte bij hem op dat in dezelfde periode dat daar gebouwd werd (rond 1450) in Italië de Renaissance op haar hoogtepunt was. De koepel van de Santa Maria del Fiore in Florence was al vijftien jaar af, stelt hij niet zonder trots vast.



Veronesi reist, kijkt en beleeft op een zeer persoonlijke manier de steden en landen die hij aandoet. Iedere reis, of hij nu Lissabon, Moskou, Parijs of Amsterdam bezoekt, is ook een confrontatie met zichzelf. Zijn eerste reizen noemt hij rouwreizen, omdat hij al reizend het gat dat na de het overlijden van zijn beide ouders is ontstaan, vult met `drukte en schoonheid.' Het verdriet maakt zijn blik niet minder scherp. In de prachtig aangelegde buitenwijken van Chicago ziet hij de Amerikaanse `leugen' verbeeld: hier wordt het perfecte leven geleefd.



Sandro Veronesi schreef zijn reisverhalen voornamelijk in opdracht van het reismagazine Traveller. Dit forum is niet al te geschikt om louter filosofische hersenspinsels te spuien en dus overheerst de toeristische informatie. Een rode draad is misschien wel de aandoenlijke liefde voor zijn vrouw: Veronesi reist om haar lief te hebben. ‘Mijn vrouw, glimlachend en vol van de speciale charme die haar doet oplichten elke keer dat ze voet zet op Parijse bodem.’



Wie de romans van deze Italiaanse schrijvers kent, zal deze verhalen misschien iet of wat teleurstellend vinden. Persoonlijk heb ik er wél van genoten, al het winkelen en schransen ten spijt.

[Marc Keymeulen · Rating 3 out of 5]

Ik ben een grote Sandro fan en deze verzameling korte reisverhalen is niet meteen wat je verwacht.
Het is geen must read maar het is wel fijn om Veronesi te "horen" vertellen tegen jou alsof je naast hem in de auto zit.
Bovendien zijn een paar verhalen heel herkenbaar (New York, Lissabon) of maken ze nieuwsgierig (Peru, Mexico) of houden ze tips in voor locaties dichtbij (Parijs, Nederland).

[Sasquatchismydad · Rating 4 out of 5]

nice ans only way to travel during quarantine

[Flavia]

Ho letto solo la parte dei viaggi che ho fatto anch’io. Carino

[Melanie · Rating 4 out of 5]

Een boek met reisverhalen is voor mij geslaagd wanneer ik tijdens het lezen meerdere keren mompel: 'Oké, ik pak mijn valies en vertrek morgen.' Ander pluspunt: Veronesi heeft me zin doen krijgen om andere boeken te lezen of om op zoek te gaan naar achtergrondinformatie door de vele terloopse verwijzingen - zonder zich te bezondigen aan name dropping. Met andere woorden: mijn to read-stapel is weer groter geworden.