Ik moet nog even kijken of ik kan: De stille revolutie van de introverte mens

by Liesbeth Smit

Introvert zijn: ineens was het er. Niet voor de introverten; zij wisten allang dat ze bestonden. Maar voor de rest van de wereld stond het onderwerp plotseling op de kaart. En dat is broodnodig, als je beseft dat de mensheid zeker voor een derde uit introverte mensen bestaat. Hoog tijd dus dat we serieus kennisnemen van deze 'soort': wat is introversie nu precies allemaal wel en vooral ook niet, hoe kun je een echte introvert herkennen en niet te vergeten: wat is reuze herkenbaar, zelfs voor mensen die wél uit een taart durven te springen op hun verjaardag?




In Ik moet nog even kijken of ik kan rekent Liesbeth Smit af met het idee dat introversie iets zieligs of saais zou zijn. Met een frisse en heldere blik gaat ze uitgebreid in op de verschillende kanten van introvert zijn: want hoe ga je er op de werkvloer mee om? Zijn er ook mensen die zowel introvert als extravert zijn? En wat moet je eigenlijk allemaal weten over je introverte kind?




Ik moet nog even kijken of ik kan is het Nederlandse antwoord op Susan Cain. Scherp en met veel humor geschreven, en vol handige tips en lijstjes. Voor introverten én extraverten - en iedereen daartussenin die 'nog even moet kijken of-ie kan'.

Genres: Nonfiction, Psychology, Self Help, Personal Development, Audiobook, Mental Health, Lifestyle

222 pages, Kindle Edition

First published October 17, 2017

About the author

Liesbeth Smit (1974) is historicus en freelance journalist voor diverse vrouwenbladen, zoals Libelle, Margriet en Flair. Daarnaast geeft ze trainingen en lezingen over introversie. In 2017 debuteerde ze met Ik moet nog even kijken of ik kan. De stille revolutie van de introverte mens en in 2019 verschijnt Echte vrouwen krijgen een kind waarin ze beschrijft hoe het is om als vrouw anno nu géén kinderen te hebben.

Reviews

[Jantien · Rating 2 out of 5]

De inhoud is interessant en geeft handvatten voor introverten. Ik struikel over de schrijfstijl: te breedsprakig en doorspekt met (te) flauwe grapjes. Die stijl werkt misschien voor een tijdschriftartikel, maar voor een boek is het te veel.

En o ja, kan iemand anders de schrijfster het nut van alinea's uitleggen? Dan kan ik terug naar mijn bank. Met je pagina-lange alinea's.

[Iris · Rating 5 out of 5]

Wauw, dit is een van de betere boeken die ik dit jaar heb gelezen. Ik herken mijzelf in zoveel dingen en het voelt zo fijn dat ik niet de enige ben die introvert is (ook al weet ik dat ook wel). Liesbeth schrijft echt mega leuk, ik heb vaak moeten lachen om bepaalde stukken (grappige scenario's, herkenbare stukken), maar heb ook geregeld met tranen in mijn ogen gezeten. Gewoon omdat het zo fijn is om begrepen te worden. Ja, dit boek is absoluut een aanrader, voor dus de introverten, maar ook voor de extraverten om dingen te leren over introverten. Topboek!

[Ingrid · Rating 5 out of 5]

Een waardevol feest van herkenning, en het juiste boek op het juiste moment bovendien.

[Floor tussendeboeken · Rating 4 out of 5]

Voor mij als introvert herkenbaar, voor extraverten om me heen goede informatie

[Bregje · Rating 2 out of 5]

Dit voelde wel heel erg als introversie 101. Als je al van kinds af aan van jezelf weet dat je introvert bent, staat hier dus niet heel veel nieuws in. De adviezen vond ik daarnaast ook niet denderend. Hoewel er vaak wordt gezegd dat introvert zijn helemaal oké is en dat je vooral bij jezelf moet blijven vond ik de adviezen regelmatig toch klinken als 'doe gewoon even wat meer extravert, zo moeilijk is dat ook weer niet'. En hoewel de auteur roept dat introversie toch echt iets anders is dan verlegenheid, hooggevoeligheid, autisme of een sociale angststoornis, vond ik de scheidingslijn in veel voorbeelden nou niet heel duidelijk. Als laatste kritiekpuntje stoorde ik me net als sommige anderen ook aan de schrijfstijl. Het voelde vaak inderdaad nogal alsof er iemand naar je staat te schreeuwen en iedere alinea lijkt wel met een flauwe grap te moeten eindigen. Het kwam op me over alsof de schrijfster haar extravertenmasker nog niet echt heeft afgezet.

Uiteindelijk was het niet een vervelend boek om te lezen door de herkenning hier en daar (en op sommige punten ook juist helemaal niet), maar ik heb er verder ook niet echt iets uitgehaald. Wellicht is dit een fijner boek als je pas net tot de realisatie bent gekomen dat je introvert ben of voor extraverte naasten van introverte mensen die introversie beter willen begrijpen.

[Silvie Klokgieter · Rating 4 out of 5]

Wat fijn om zoveel herkenning in dit boek te lezen. Ik ben zelf dus een enorme introvert en heb ook altijd het idee dat ik mijzelf moet verklaren/verdedigen over de manier hoe ik leef. Regelmatig krijg ik commentaren of is er onbegrip en ben ik "saai". Dus wat een verademing om dit boek te lezen. Er is helemaal niks mis met introvert zijn! :-)

[Maarten · Rating 4 out of 5]

Dit boek is inzichtelijk, vlot geschreven, en herkenbaar. Ik neig zelf meer naar ambivert dan introvert, maar toch herken ik érg veel in dit boek. Bovendien komt het niet alleen met inzichten, maar ook met oplossingen. Ook is het erg fijn dat het introversie niet pathologiseert maar juist normaliseert. Soms is het wat kort door de bocht, en de stukjes die juist over extraversie gaan hadden wat scherper gekund, maar in zijn geheel is dit een erg sterk boek!

[Mandy · Rating 3 out of 5]

Hoewel ik mij in sommige delen herken vind ik dit boek te zwart wit ingedeeld. Het is wel lekker duidelijk dat de wereld soms echt te hard schreeuwt. En dat er wel wat meer aandacht voor rust en stilte mag zijn.
Redelijk verhaal dus maar er had wat mij betreft wel wat meer nuance in gemogen.

[Katinka · Rating 3 out of 5]

De schrijfstijl zoals ik die interpreteerde vond ik moeilijk te rijmen met de inhoud van het boek. Voor mij las het boek alsof er een extravert persoon de inhoud tegen me schreeuwde.

[Irene · Rating 3 out of 5]

Best veel herkenbare dingen gelezen; over boos kijken bijv. terwijl je gewoon iets aan het doen bent, je draad kwijt zijn in een gesprek als je ineens in de rede wordt gevallen, oortjes in hebben zonder muziek/geluid. Niet per se iets nieuws gelezen. Ik denk dat ik gaandeweg situaties zelf al wel redelijk heb uitgevonden hoe ik werk (de uitvoering ervan is dan weer wat anders).

Er worden best wat voorbeelden/adviezen/valkuilen beschreven, het ene helderder of helpender dan het ander. Sommige adviezen kwamen ergens toch wel over alsof ik/de introvert misschien toch iets minder introvert moet proberen te zijn.

Smit schrijft dat niet iedere introvert hetzelfde is en toch voelde het soms wel alsof iedere beschreven introvert in het boek wel hetzelfde is.

Verder vond ik vooral de schrijfstijl ietwat beroerd, te ‘grappig’ en dat dan vooral te veel. Alsof een extravert persoon zijn werkstuk/boek schreef over introversie. Net als dat er té veel géén alinea’s waren, ik raakte er bijna overprikkeld van. Ik heb dus ook wel wat stukken gescand/overgeslagen.

[Serena Westra · Rating 1 out of 5]

Voor mensen die geïnteresseerd zijn in dit onderwerp raad ik “Quiet” aan, de betere versie. Dit boek is geschreven als een Libelle artikel. Flauwe grapjes, niet serieus genoeg. En vooral: erg aanvallend tegenover extroverten. Voelt haast alsof ze een slachtofferrol aanneemt, wat volgens mij het punt totaal mist. Introverten zouden immers net zo goed en geaccepteerd moeten zijn als extroverten, toch?

[Jade · Rating 3 out of 5]

3,5 ster

[Medusa Bren De wit · Rating 3 out of 5]

3,5

Fijn boek, veel info, ook dingen die ik al wist, maar heb hier toch ook weer wat goed tips ook wat ik zelf erg fijn vond, leuke humor ook! Zeker een aanrader mocht jouw kind introvert zijn, want daar heeft ze ook een gedeelte aan gewijd.

[Lilian · Rating 2 out of 5]

Gelezen via Kobo Plus. Na "Sorry dat ik te laat ben, ik wilde niet komen" was ik benieuwd naar nog een boek over introverten. Ik werd alleen echt niet goed van dit boek. Het begon veelbelovend, maar ik vind de termen 'stille willy' en 'innie' echt vreselijk. Ik had ook het gevoel dat het boek zich steeds herhaalde, het had prima de helft minder pagina's kunnen hebben. Daarnaast had ik bij sommige hoofdstukken echt het gevoel dat je je introversie toch maar beter kon verstoppen, terwijl in andere hoofdstukken weer wordt gezegd dat je dat vooral niet moet doen. Ik weet niet, dit boek was het niet voor mij.

[Wendy · Rating 3 out of 5]

Herkenning, maar ik struikel wel over de schrijfstijl. Flauwe grapjes en populair taalgebruik is het niet voor mij.

Vooral het laatste hoofdstuk vond ik erg sterk. Goed boek om te lezen voor de" beginnende" introvert.

[Rosanne · Rating 4 out of 5]

Een erg interessant boek dat op bepaalde punten heel helpend en herkenbaar is.

[Johanna · Rating 3 out of 5]

Goed leesbaar, toegankelijk boek in een soms voor mij iets te populaire stijl. Ook wel een beetje veel van hetzelfde, maar desalniettemin wel fijn herkenbaar etc.

[Lyanne · Rating 4 out of 5]

8.0

[Eva · Rating 1 out of 5]

Quiet van Susan Cain kun je beter lezen. Dit is een soort knock-off met flauwe grapjes, conclusies die te kort door de bocht zijn en het boek is niet goed geschreven.

[Camille Callant · Rating 5 out of 5]

Dit boek is geweldig! Zowel als intro- als extravert kan het een heel interessant inzicht geef. Het boek is no-nonsense en leest heel vlot. Ik kon de dosis humor enorm appreciëren, alleen al omdat het gedachten/frustraties die ik al zoveel keren gehad heb onder woorden bracht. Het boek geeft aan alle introverten ook handige antwoorden om de zoveelste uitvlucht (terwijl je gewoon niet wilt want je moet je batterijen opladen maar hoe moet je dat uitleggen aan iemand die net een Duracellkonijn met versterker is) te vermijden. Zeker een aanrader dus!

[Petricia · Rating 4 out of 5]

Zelf ben ik introvert. Ik herkende daarom veel in het boek. Er wordt goed uitgelegd wat introversie is en hoe je ermee om kunt gaan als je het zelf hebt. Alles voorzien van een dosis humor en hilarische situatiebeschrijvingen.

[Charlotte · Rating 2 out of 5]

2020 POPSUGAR CHALLENGE

24. A book on a subject you know nothing about

Soms lees je een boek over een onderwerp waar je niks vanaf weet. De ene keer pakt dat goed uit en raak je enthousiast over het onderwerp, de andere keer interesseert het onderwerp je daarna nog steeds niet. Dit viel bij mij in de laatste categorie. Geen slecht boek, maar niet heel boeiend voor mijn situatie. Ik heb nooit echt naar de wereld gekeken als introvert vs extravert, en heb na dit boek nog steeds geen flauw idee in welke 'categorie' ik val.

[Jona · Rating 4 out of 5]

Vlot geschreven en met een duidelijke boodschap. Het belangrijkste wat het boek mee geeft is voor mij het streven naar zelfacceptie en het focussen op je positieve punten. Het geeft veel inzichten en toont vooral aan dat alle dingen die je zelf uit onzekerheid misschien ervaart als een werkpunt, gewoon oke zijn en best wel veel voorkomen. Dit doet de schrijfster door herkenbare situaties voor introverten aan te brengen en daarbij ook tips te geven om ermee om te gaan. Niet alles zal op jou van toepassing zijn maar dat maakt het boek ook heel toegankelijk voor breed publiek. Op sommige vlakken vond ik het wat kort door de bocht maar over het algemeen dus een heel nuttig boek voor iedereen die nog zoekende is op vlak van zowel introvertie als ambivertie.

[RensinaS · Rating 5 out of 5]

Wat een heerlijk herkenbaar boek is dit. Veel fijne inzichting, leerzame tips en bovenal het gevoel hebben dat ik eens heb gevonden 'wat ik ben' en daarin niet alleen ben...

[Peter · Rating 3 out of 5]

Introverte mensen zijn vaak gevoeliger voor prikkels in de omgeving en ze hebben meestal een lange aandachtsboog, beweert Smit al vroeg in haar boek. Het doet bij mij de vraag rijzen waarom er dan toch gekozen is voor deze vorm van het boek: stukjes van vaak een enkele bladzijde, afgewisseld met druk aandoende roze pagina's met lijstjes en terzijdes, en smileys boven elk hoofdstuk en op de voorkant. Dit zou een Nederlands antwoord op "Stilte" van Susan Cain moeten zijn, maar dat boek is compleet anders van toon en niveau. Waar Cain gedegen onderzoek heeft verricht en citeert, adviseert Smit verschillende malen om vooral testjes te doen op gratis website voor interessante resultaten. Die toon wordt tot in het ridicule doorgevoerd, als Smit hele hoofdstukken praat over "(Stille) Willys" of "Innies" als ze het heeft over introverten; het gebrek aan diepte wordt blootgelegd door het eindeloos terugkeren van één psychotherapeut, Prof. Dr. Boele de Raad.

En toch biedt het boek veel herkenning, bijvoorbeeld als het gaat over de beleving van feestjes of sociale verplichtingen, waar je afweegt of je iets wilt of weliswaar niet wilt maar weet dat het belangrijk is (wat is de belangrijkere motivatie?). En de introverte spraakwaterval als je niet voorbereid bent om een kort antwoord te geven. Of het gevoel dat je tekort komt, als je niet van feestjes houdt, het een soort handicap is, ten opzichte van de sociale norm, extraversie. 

Dus als ik een advies zou moeten geven, dan toch dat dit boek best aardig is als eerste boek om te lezen over introversie, maar als je Cains boek gelezen hebt, "Ik moet nog even kijken" vooral tegenvalt en grotendeels overbodig is.

[Rianne · Rating 4 out of 5]

Als je iemand kent die introvert is of er zelf een bent, biedt dit boek inzicht in het gedrag dat daarbij hoort, maar vooral overlevingstechnieken in een extraverte wereld. Vooral om het gedeelte over groepschats in Whatsapp heb ik hardop moeten lachen.

[Indya · Rating 4 out of 5]

Veel herkenning, maar voor mij niet superveel nieuws wat de waarde ervan verminderde. Wel heel fijn om er, elke keer als ik het boek opensloeg, bij stil te staan dat introvert zijn helemaal oké is. Ook leuke handvaten over hoe ermee om te gaan.

[Yaëlle · Rating 3 out of 5]

Stiekem vind ik het heel leuk dat ik dit boek op 17 augustus heb uitgelezen en dat dat ook de datum is waarop de schrijfster het laatste hoofdstuk schreef.

[Lauri van Oosterom · Rating 4 out of 5]

Ik weet niet waarom ik zo lang heb gewacht met het lezen (of in mijn geval luisteren) van dit boek. Om sommige stukken moest ik hardop lachen, bij andere stukken dacht ik: aha, dus zo zit het! Ik heb er in ieder geval een boel van opgestoken. Het had wellicht geholpen als ik me eerder had gerealiseerd dat ik best wel introvert ben, maar je bent nooit te oud om te leren. Daar heeft dit boek me in ieder geval bij geholpen. Ook erg goed voorgelezen door Lottie Hellingman.

Als minpuntje: ik vond het soms lastig het verschil te horen tussen de voorbeelden van andere mensen en het verhaal van Liesbeth Smit zelf. Naar mijn idee liep het allemaal een beetje door elkaar. Wat voor een wat rommelige indruk zorgde. En ja, Liesbeth herhaalt zichzelf regelmatig. Maar daar heb ik me niet per se aan gestoord.

[Loïs Van Houtert · Rating 2 out of 5]

Ik wil eerst even zeggen dat het me heel moeilijk lijkt om een boek te schrijven over iets wat op een schaal ligt en dus voor iedereen anders is. Ik merkte dat ze vaak voor iemand sprak en humor gebruikte die ik persoonlijk niet helemaal snapte. Ze herhaalt vaak hetzelfde en naar mijn idee waren veel dingen algemene kennis. Wat ik wel erg leuk vond waren de korte ervaringen van anderen die steeds terug komen. Ook vond ik het stuk ‘samen alleen: introverte intimiteit’ erg leuk om te lezen. Misschien als ik niet zo veel over het onderwerp had geweten had ik het geweldig gevonden. Het is in ieder geval erg volledig en weet zeker dat ze de meeste onderwerpen over introvert zijn wel heeft besproken…