What do you think?
Rate this book
Všetky Larine vojny
Kniha Všetky Larine vojny je silným príbehom jednej ženy a matky, ktorá sa rozhodla nevzdať a bojovať so životom i všetkými jeho príkoriami za každú cenu a do posledného dychu.
Aká veľká musí byť láska matky k svojim synom, keď sa rozhodne celkom sama absolvovať púť do vojnou zmietanej Sýrie a žiadať syna, aby sa vrátil?
A prečo na ňu musia neustále siahať krvavé pazúry vojny, keď jediné, po čom skutočne túži, je pokoj a mier?
Lara sedí v gruzínskom McDonalde, na stole pred ňou chladne čaj v papierovom poháriku a rozpráva. Rozpráva o svojom živote a o vojnách, ktoré jej neustále zvierajú prsty okolo krku. Najskôr dve čečenské, ktoré jej zmarili sny o kariére herečky, potom tá sýrska, ktorá jej ukradla dvoch synov.
Wojciech Jagielski je pozorný poslucháč a majstrovský rozprávač. Larin príbeh sa pod jeho rukami mení z reportáže na silný, takmer až shakespearovský príbeh. Pred našimi očami sa otvára farbistý život v tichej horskej doline Pankisi, dve čečenské vojny, ktoré ho prevrátia naruby i rozlúčka Lary s jej dvoma synmi, Šámilom a Rašídom, ktorí sa rozhodli hľadať šťastie v bohatej Západnej Európe.
Aká veľká musí byť láska matky k svojim synom, keď sa rozhodne celkom sama absolvovať púť do vojnou zmietanej Sýrie a žiadať syna, aby sa vrátil?
A prečo na ňu musia neustále siahať krvavé pazúry vojny, keď jediné, po čom skutočne túži, je pokoj a mier?
Lara sedí v gruzínskom McDonalde, na stole pred ňou chladne čaj v papierovom poháriku a rozpráva. Rozpráva o svojom živote a o vojnách, ktoré jej neustále zvierajú prsty okolo krku. Najskôr dve čečenské, ktoré jej zmarili sny o kariére herečky, potom tá sýrska, ktorá jej ukradla dvoch synov.
Wojciech Jagielski je pozorný poslucháč a majstrovský rozprávač. Larin príbeh sa pod jeho rukami mení z reportáže na silný, takmer až shakespearovský príbeh. Pred našimi očami sa otvára farbistý život v tichej horskej doline Pankisi, dve čečenské vojny, ktoré ho prevrátia naruby i rozlúčka Lary s jej dvoma synmi, Šámilom a Rašídom, ktorí sa rozhodli hľadať šťastie v bohatej Západnej Európe.
216 pages, Paperback
First published September 7, 2015
15 people are currently reading
721 people want to read
About the author
Wojciech Jagielski
29 books156 followersGazeta Wyborcza journalist, he specializes in problemes of Africa and Middle Asia and Caucas. Witness of the most important political events in whole word in end of one century and begging of another, constant witness of events in Aphaganist since spring of 1992. Author of a book Dobre miejsce do umierania (1994 - A good place to die), effect of few years of journeys to Caucas in time of fall of Soviet Empire and crating new independent countries. Published in 2002 Modlitwa o deszcz about Afganistan was nominated for NIKE Award 2003. It got Józef Tischner Award, Readers Award in Podporiusz 2003 and Amber Butterfly in Arkady Fiedler Competition. Wojciech Jagielski got also Dariusz Fikus Award for 2002.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 56 reviews
January 16, 2016
"Wojna nie uwiedzie nikogo, kto ją widział i przeżył. Pociąga tylko tych, którzy nie wiedzą, jaka jest naprawdę" - Wojciech Jagielski
Złości mnie bardzo, kiedy ludzie wypowiadają się na rozmaite tematy nie sięgając do źródeł. Bazują na półprawdach, stereotypach, przekłamaniach, rozmaitych banialukach i plotkach i kreują się na znawców tematów. Prowadzą dyskusje tyleż płomienne, co bezsensowne i nie wnoszące nic świeżego, podczas gdy tak łatwo jest spróbować po prostu zacząć zadawać pytania, trochę poszukać, zainteresować się, dokopać do początku.
"Wszystkie wojny Lary"to historia kobiety bardzo ciężko dotkniętej przez los, gruzińskiej Czeczenki która straciła niemal cała swoją rodzinę w rozmaitych konfliktach targających współczesny świat na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Jest to przede wszystkim historia kobiety, siostry, matki, której największą tragedią jest to, iż jej potrzeby, marzenia i cele są bagatelizowane i pomijane na rzecz wyższych idei, które jak się potem okazuje wcale nie są tak wzniosłe jak nam się wydaje. Marginalizacja kobiet we współczesnym świecie, wbrew pozorom nie tylko islamskim, staje się w tej opowieści ważnym tematem, choć zastanawiałem się na ile ten zabieg był przez autora zastosowany w sposób świadomy i zamierzony.
Jagielski w swojej opowieści robi rzecz według mnie niespotykaną niemal we współczesnej dyskusji - On słucha. stara się nie przeszkadzać, nie narzucać, nie modelować , ale przede wszystkim jego celem jest poznanie historii tej wzbudzającej współczucie kobiety dotkniętej piętnem wojny . "Wszystkie wojny Lary " nie jest książką, która za cel stawia sobie udowodnienie racji jednej ze stron konfliktu cywilizacyjnego, bardziej skupia się bowiem na ukazaniu tragedii jednostki w tym teatrze wydumanych ambicji i celów.
Książkę tą polecał Mariusz Szczygieł jako ważną w dyskusji dotyczącej tematu uchodźców, terroryzmu i w ogóle wielokulturowości, jako tematów dla których potrzeba jednak większego wyczucia. Sięgając po nią wiedziałem, że będzie to pozycja smutna, wręcz przygnębiająca i celem moim, co może się wydawać śmieszne było sięgając po tą lekturę, oddanie hołdu dla pamięci ludzi, których ideologii i wiary możemy nie rozumieć, z których metodami walki możemy, a nawet powinniśmy się nie zgadzać, ale myślę, że powinniśmy przynajmniej spróbować zrozumieć kierujące nimi motywy. Może właśnie to jest sposób na zatrzymanie tej "wojny światów", bo jak widać zresztą wyraźnie, radykalizacja poglądów i działań do niczego dobrego nie prowadzi. Znajdziemy tu kilka ważnych informacji dotyczących podłoża narodzenia się tworu zwanego "Państwem Islamskim", co mi osobiście kilka kwestii wyjaśniło. Jest też tutaj ogólny rys rozwoju myśli tzw. " wojującego islamu". Jeśli ktoś ma odwagę i ochotę pozadawać sobie tego typu pytania, to ta książka jest dla niego. Jeśli po prostu lubi słuchać historii ważnych, to również może tu zaglądnąć, ale jeśli cechuje Cię zamknięty umysł i sztywne poglądy, to tej książki Ci czytelniku nie polecam...
zapraszam na osinskipoludzku.blogspot.com
Złości mnie bardzo, kiedy ludzie wypowiadają się na rozmaite tematy nie sięgając do źródeł. Bazują na półprawdach, stereotypach, przekłamaniach, rozmaitych banialukach i plotkach i kreują się na znawców tematów. Prowadzą dyskusje tyleż płomienne, co bezsensowne i nie wnoszące nic świeżego, podczas gdy tak łatwo jest spróbować po prostu zacząć zadawać pytania, trochę poszukać, zainteresować się, dokopać do początku.
"Wszystkie wojny Lary"to historia kobiety bardzo ciężko dotkniętej przez los, gruzińskiej Czeczenki która straciła niemal cała swoją rodzinę w rozmaitych konfliktach targających współczesny świat na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Jest to przede wszystkim historia kobiety, siostry, matki, której największą tragedią jest to, iż jej potrzeby, marzenia i cele są bagatelizowane i pomijane na rzecz wyższych idei, które jak się potem okazuje wcale nie są tak wzniosłe jak nam się wydaje. Marginalizacja kobiet we współczesnym świecie, wbrew pozorom nie tylko islamskim, staje się w tej opowieści ważnym tematem, choć zastanawiałem się na ile ten zabieg był przez autora zastosowany w sposób świadomy i zamierzony.
Jagielski w swojej opowieści robi rzecz według mnie niespotykaną niemal we współczesnej dyskusji - On słucha. stara się nie przeszkadzać, nie narzucać, nie modelować , ale przede wszystkim jego celem jest poznanie historii tej wzbudzającej współczucie kobiety dotkniętej piętnem wojny . "Wszystkie wojny Lary " nie jest książką, która za cel stawia sobie udowodnienie racji jednej ze stron konfliktu cywilizacyjnego, bardziej skupia się bowiem na ukazaniu tragedii jednostki w tym teatrze wydumanych ambicji i celów.
Książkę tą polecał Mariusz Szczygieł jako ważną w dyskusji dotyczącej tematu uchodźców, terroryzmu i w ogóle wielokulturowości, jako tematów dla których potrzeba jednak większego wyczucia. Sięgając po nią wiedziałem, że będzie to pozycja smutna, wręcz przygnębiająca i celem moim, co może się wydawać śmieszne było sięgając po tą lekturę, oddanie hołdu dla pamięci ludzi, których ideologii i wiary możemy nie rozumieć, z których metodami walki możemy, a nawet powinniśmy się nie zgadzać, ale myślę, że powinniśmy przynajmniej spróbować zrozumieć kierujące nimi motywy. Może właśnie to jest sposób na zatrzymanie tej "wojny światów", bo jak widać zresztą wyraźnie, radykalizacja poglądów i działań do niczego dobrego nie prowadzi. Znajdziemy tu kilka ważnych informacji dotyczących podłoża narodzenia się tworu zwanego "Państwem Islamskim", co mi osobiście kilka kwestii wyjaśniło. Jest też tutaj ogólny rys rozwoju myśli tzw. " wojującego islamu". Jeśli ktoś ma odwagę i ochotę pozadawać sobie tego typu pytania, to ta książka jest dla niego. Jeśli po prostu lubi słuchać historii ważnych, to również może tu zaglądnąć, ale jeśli cechuje Cię zamknięty umysł i sztywne poglądy, to tej książki Ci czytelniku nie polecam...
zapraszam na osinskipoludzku.blogspot.com
March 8, 2019
Absynt prišiel s ďalšou vynikajúcou knihou, tentokrát o čečenskej matke.
•
Wojciech Jagielski začína svoje rozprávanie ako pozorovateľ, maximálny priestor dáva práve Lare, pričom hneď v úvode knihy dostávame dejinné okienko, čo sa dialo v pozadí jej príbehu. Autor zrorumiteľne a jasne opisuje pomery medzi Kistami a Gruzíncami. Kistovia prišli z Čečenska do chudobnej doliny Pankisi, ktorú obývali práve Gruzínci. Z tejto doliny, ukrytej medzi kaukazskými priesmykmi, pochádza i Lara. Gruzínci Kistov vítali a ponúkli im, že sa môžu v doline usadiť natrvalo. O veľkorysosti gruzínskeho kniežatstva zvaného Kachetia, že rozdávajú pôdu horalom, sa však postupne dozvedeli i ďalší. Túto veľkú príležitosť si nenechalo ujsť práve Rusko, ktoré okamžite zareagovalo, a s vidinou nadvlády nad prosperujúcim územím prišla vojna.
•
Vojna vzala Lare úplne všetko, i sen stať sa herečkou. Nedokázala pred ňou ochrániť ani svojich dvoch synov Šámila a Rašída. Opantaní vojnou v Sýrii a sfanatizovaní islamom, si chceli ako mudžahedíni splniť svoju náboženskú povinnosť.
•
Lara sa pred Jagielskym netají tým, že so synmi vôbec nesúhlasila. Nechcela, aby zomreli vo vojne, ktorá ani nebola ich vojnou. Keď však synovia vyrástli, vzdialili sa jej, odišli do bohatej Európy za lepším životom a ona ich dlhé roky nevidela. Keď sa s nimi po dlhom čase spojila na diaľku, boli takmer dospelí a svet videli celkom inak než ona. Jediná možnosť, ako ich presvedčiť, aby sa vojny v Sýrii nezúčastnili, bolo ísť za nimi a vystríhať ich pred smrťou. Verila, že ich nakoniec presvedčí.
•
Jagielski dynamicky a pútavo zachytáva všetky Larine vojny, pričom ona sama s nimi mimoriadne kontrastuje. Svojou neuveriteľne citlivou povahou dokáže vyvolať veľa pozitívnych i negatívnych emócií. O tieto protiklady napokon aj autorovi ide. Dokazuje, že vojnu nemožno kategorizovať ako čiernu alebo bielu, pretože je oveľa komplikovanejšia. A pre tých, ktorí ju nezažili, bude vždy nepochopiteľná.
•
Wojciech Jagielski začína svoje rozprávanie ako pozorovateľ, maximálny priestor dáva práve Lare, pričom hneď v úvode knihy dostávame dejinné okienko, čo sa dialo v pozadí jej príbehu. Autor zrorumiteľne a jasne opisuje pomery medzi Kistami a Gruzíncami. Kistovia prišli z Čečenska do chudobnej doliny Pankisi, ktorú obývali práve Gruzínci. Z tejto doliny, ukrytej medzi kaukazskými priesmykmi, pochádza i Lara. Gruzínci Kistov vítali a ponúkli im, že sa môžu v doline usadiť natrvalo. O veľkorysosti gruzínskeho kniežatstva zvaného Kachetia, že rozdávajú pôdu horalom, sa však postupne dozvedeli i ďalší. Túto veľkú príležitosť si nenechalo ujsť práve Rusko, ktoré okamžite zareagovalo, a s vidinou nadvlády nad prosperujúcim územím prišla vojna.
•
Vojna vzala Lare úplne všetko, i sen stať sa herečkou. Nedokázala pred ňou ochrániť ani svojich dvoch synov Šámila a Rašída. Opantaní vojnou v Sýrii a sfanatizovaní islamom, si chceli ako mudžahedíni splniť svoju náboženskú povinnosť.
•
Lara sa pred Jagielskym netají tým, že so synmi vôbec nesúhlasila. Nechcela, aby zomreli vo vojne, ktorá ani nebola ich vojnou. Keď však synovia vyrástli, vzdialili sa jej, odišli do bohatej Európy za lepším životom a ona ich dlhé roky nevidela. Keď sa s nimi po dlhom čase spojila na diaľku, boli takmer dospelí a svet videli celkom inak než ona. Jediná možnosť, ako ich presvedčiť, aby sa vojny v Sýrii nezúčastnili, bolo ísť za nimi a vystríhať ich pred smrťou. Verila, že ich nakoniec presvedčí.
•
Jagielski dynamicky a pútavo zachytáva všetky Larine vojny, pričom ona sama s nimi mimoriadne kontrastuje. Svojou neuveriteľne citlivou povahou dokáže vyvolať veľa pozitívnych i negatívnych emócií. O tieto protiklady napokon aj autorovi ide. Dokazuje, že vojnu nemožno kategorizovať ako čiernu alebo bielu, pretože je oveľa komplikovanejšia. A pre tých, ktorí ju nezažili, bude vždy nepochopiteľná.
March 5, 2019
Na Všetky Larine vojny som s napätím čakala a kúpila si ich hneď po vydaní. Ale dátum vydania padol na obdobie, keď som mala veľmi málo času a keď už som čas na čítanie mala, bolo to v nemocnici, kde som mala so sebou len čítačku... až mi napokon na Laru ostal deň a pol predtým, ako mal prísť Wojciech do Bratislavy na besedu, na ktorú som chcela ísť rozhodne už s prečítanou knižkou. A tak sa z Lariných vojen stala jednohubka...
Jednohubka, ktorá bola i románom. Príbeh, ktorý začína skoro poetickým opisom minulosti takmer idylického nažívania na Kaukaze na oboch stranách hranice medzi Gruzínskom a Čečenskom. Opisy prírody a doliny Pankisi otvárajú aj príbeh Lary. A ten plynie tak pozvoľne ako plynul aj jej život a vy si ani neuvedomíte, ako ste sa dostali do tej hroznej časti... do časti, kde už niet miesta pre idylické opisy, len pre drsnú realitu a prebudenie sa do radikálneho boja džihádu. Presne ako sa doň náhle prebudila aj Lara predtým ako prehrala ďalšiu zo svojich vojen.
Ale jej odkaz je jednoduchý. Treba žiť, nie umierať.
Jednohubka, ktorá bola i románom. Príbeh, ktorý začína skoro poetickým opisom minulosti takmer idylického nažívania na Kaukaze na oboch stranách hranice medzi Gruzínskom a Čečenskom. Opisy prírody a doliny Pankisi otvárajú aj príbeh Lary. A ten plynie tak pozvoľne ako plynul aj jej život a vy si ani neuvedomíte, ako ste sa dostali do tej hroznej časti... do časti, kde už niet miesta pre idylické opisy, len pre drsnú realitu a prebudenie sa do radikálneho boja džihádu. Presne ako sa doň náhle prebudila aj Lara predtým ako prehrala ďalšiu zo svojich vojen.
Ale jej odkaz je jednoduchý. Treba žiť, nie umierať.
April 30, 2023
4.5 stars.
Two very small nitpicks kept this from being a 5 star for me:
1. An excellent narrative timeline of significant events from 1991 to 2019 is placed at the end of the book and should be at the beginning to provide better context. I highlighted almost the whole thing. I saw it listed in the table of contents but didn't look ahead and forgot about it.
2. The book is essentially one chapter with some breaks scattered throughout. Chapters are underrated, the more the better for me.
The early descriptions of Lara's home village in the Pankisi Gorge ("This is fertile land, the source of Georgia's finest wines and sweetest grapes, juiciest apples, cherries, watermelons, and melons, best nuts, maize, and tobacco.") evoked gauzy images from a Thomas Kincade picture. Life there sounds so perfect until stories of Russian aggression and sectarian violence destroy the idyllic appearance. And Lara's life of early promise turns tragic with the deaths of her brothers and growing distance with her sons who become radicalized members of ISIS.
I read the kindle version translated to English and found the writing interesting and nuanced.
Two very small nitpicks kept this from being a 5 star for me:
1. An excellent narrative timeline of significant events from 1991 to 2019 is placed at the end of the book and should be at the beginning to provide better context. I highlighted almost the whole thing. I saw it listed in the table of contents but didn't look ahead and forgot about it.
2. The book is essentially one chapter with some breaks scattered throughout. Chapters are underrated, the more the better for me.
The early descriptions of Lara's home village in the Pankisi Gorge ("This is fertile land, the source of Georgia's finest wines and sweetest grapes, juiciest apples, cherries, watermelons, and melons, best nuts, maize, and tobacco.") evoked gauzy images from a Thomas Kincade picture. Life there sounds so perfect until stories of Russian aggression and sectarian violence destroy the idyllic appearance. And Lara's life of early promise turns tragic with the deaths of her brothers and growing distance with her sons who become radicalized members of ISIS.
I read the kindle version translated to English and found the writing interesting and nuanced.
August 19, 2022
Ako sa zo slušných a skromných chlapcov z Kaukazu stali bojovníci ISIS v Sýrii? Ako to, že im nebola dobrá Európa, kam sa dostali vďaka urputnej snahe svojich rodičov? Nestačili im boje, pred ktorými v detstve utekali?
“Keby to aspoň bola naša vojna, v Čečensku, to by som ešte pochopila. Zahynúť za svoju krajinu, bojovať s nepriateľom, ktorý nás napadol… Ale tu? V cudzine? Za cudzích? To nie je tvoja vojna. Nevidíš, že vás len využívajú, posielajú vás v prvých šíkoch na istú smrť a obchodujú s vami ako s otrokmi?” pýta sa Lara, keď príde za synom do Sýrie, aby ho presvedčila k návratu domov do Nemecka. Poľský novinár Wojciech Jagielski rozpovedal príbeh gruzínskej Čečenky Lary, ktorú ovplyvnili konflikty na Kaukaze. Neponúka odpovede na všetky otázky, ktoré sa v texte vynárajú, pretože každý život je jedinečný. Vykresľuje možné vysvetlenia, náhodné stretnutia, ktoré viedli k tomu, že dvaja jej dospelí synovia odišli bojovať na Blízky východ.
“Lara sa na osud, ktorý ju postretol, nesťažovala, hoci len málokto zažil toľko bolesti ako ona. Nešťastie si ponechávala pre seba, nevyhľadávala útechu ani súcit.”
Jagielski empaticky predstavuje zronenú matku, ktorá stratila synov. Na pozadí jej príbehu sa odohrávajú dejiny, z ktorých by sme sa mali poučiť (aspoň vo vzťahu k Rusku a diktátorským režimom).
“Vedel, že každá poznámka o vojne vyvádza matku z rovnováhy. Nedokázala počúvať, ako hovorí o smrti a mučeníctve. Kedysi sa jej podarilo ochrániť ich pred vojnou a teraz rozmýšľala, či by nebolo lepšie, keby ju okúsili na vlastnej koži, keby sa jej pozreli do očí. Šámil by potom o vojne určite nehovoril s takou vášňou. Vojna neočarí nikoho, kto ju videl a prežil. Vábi len tých, ktorí nevedia, aká v skutočnosti je.”
“Keby to aspoň bola naša vojna, v Čečensku, to by som ešte pochopila. Zahynúť za svoju krajinu, bojovať s nepriateľom, ktorý nás napadol… Ale tu? V cudzine? Za cudzích? To nie je tvoja vojna. Nevidíš, že vás len využívajú, posielajú vás v prvých šíkoch na istú smrť a obchodujú s vami ako s otrokmi?” pýta sa Lara, keď príde za synom do Sýrie, aby ho presvedčila k návratu domov do Nemecka. Poľský novinár Wojciech Jagielski rozpovedal príbeh gruzínskej Čečenky Lary, ktorú ovplyvnili konflikty na Kaukaze. Neponúka odpovede na všetky otázky, ktoré sa v texte vynárajú, pretože každý život je jedinečný. Vykresľuje možné vysvetlenia, náhodné stretnutia, ktoré viedli k tomu, že dvaja jej dospelí synovia odišli bojovať na Blízky východ.
“Lara sa na osud, ktorý ju postretol, nesťažovala, hoci len málokto zažil toľko bolesti ako ona. Nešťastie si ponechávala pre seba, nevyhľadávala útechu ani súcit.”
Jagielski empaticky predstavuje zronenú matku, ktorá stratila synov. Na pozadí jej príbehu sa odohrávajú dejiny, z ktorých by sme sa mali poučiť (aspoň vo vzťahu k Rusku a diktátorským režimom).
“Vedel, že každá poznámka o vojne vyvádza matku z rovnováhy. Nedokázala počúvať, ako hovorí o smrti a mučeníctve. Kedysi sa jej podarilo ochrániť ich pred vojnou a teraz rozmýšľala, či by nebolo lepšie, keby ju okúsili na vlastnej koži, keby sa jej pozreli do očí. Šámil by potom o vojne určite nehovoril s takou vášňou. Vojna neočarí nikoho, kto ju videl a prežil. Vábi len tých, ktorí nevedia, aká v skutočnosti je.”
November 1, 2019
Ależ to jest książka. Nie potrafię wiele o niej powiedzieć, bo jak próbuję ubrać w słowa, o czym jest (macierzyństwo, fundamentalizm, radykalizacja, rozczarowanie Zachodem, wojna oczywiście), to wychodzi banalnie i zaraz kasuję, bo jak najdalej jej od banału. Często się mówi o próbach zrozumienia fundamentalistów, ale jeśli komuś rzeczywiście na tym zależy - nie z perspektywy wielkiego świata, ale prostych historii zwykłych ludzi, to lepszą, bardziej głęboko ludzką i zapadającą w pamięć książkę trudno sobie wyobrazić. I przygnębiającą, bo u Jagielskiego radykalizacja synów Lary jest tak... zwyczajna. Wręcz nieunikniona. Doskonała, świetnie napisana, pouczająca lektura.
August 30, 2019
Історія мами Лари розгортається в долині кавказьких гір та навколо грозненських хмарочосів – і в цьому її виразний локальний колорит: із прадавньою гірською осілістю, гостинними застіллями, гарячими мішечками хінкалі. Водночас ця історія – універсальна, бо в кістинської мами Лари багато схожості, наприклад, з історією української мами Сталіни Чубенко, яка для того, щоб повернути собі сина (а згодом бодай його тіло), готова була їхати куди завгодно й розмовляти з ким завгодно.
У мамі Ларі впізнаєш риси звичайних, на позір негероїчних матерів, які творять свої непомітні щоденні подвиги. Лара ладнає 30-кілограмову сумку й перевозить її через кордони кількох країн, готує вечерю на кільканадцять осіб після двох безсонних ночей, опановує комп'ютер, щоб могти спілкуватися з дітьми, – усе те саме, що може робити моя або чиясь мама. Якоїсь миті здається, що нема на світі такої сили, перед якою б не встояла Лара, але нею стає війна. Матір рятує синів від однієї війни, щоб втратити їх на другій.
Поза тим, Лара постає перед читачами не лише в її єдиній, материнській, ролі. Лара – жінка, яка, сидячи в автобусі поруч із молодою іноземкою, міркує про свіжість її тіла, що дає наснагу жити, яку вона, Лара, сама вже й не знає, де і коли розгубила. Лара – акторка, яка через роки змогла повернутися до хобі й зіграти у фільмі. Зрештою, Лара – звичайна собі людина зі своїми страхами та жалями, у які зумів прозирнути автор.
Темрява в оповіді змінюється надією; оповідь створює враження розмови в довірливій атмосфері між героїнею та читачем, яку зумів створити автор. Це лі��ература, у якій є всі компоненти хорошої історії: стрімкий сюжет, доречні документальні деталі, художня майстерність, людська глибина.
У мамі Ларі впізнаєш риси звичайних, на позір негероїчних матерів, які творять свої непомітні щоденні подвиги. Лара ладнає 30-кілограмову сумку й перевозить її через кордони кількох країн, готує вечерю на кільканадцять осіб після двох безсонних ночей, опановує комп'ютер, щоб могти спілкуватися з дітьми, – усе те саме, що може робити моя або чиясь мама. Якоїсь миті здається, що нема на світі такої сили, перед якою б не встояла Лара, але нею стає війна. Матір рятує синів від однієї війни, щоб втратити їх на другій.
Поза тим, Лара постає перед читачами не лише в її єдиній, материнській, ролі. Лара – жінка, яка, сидячи в автобусі поруч із молодою іноземкою, міркує про свіжість її тіла, що дає наснагу жити, яку вона, Лара, сама вже й не знає, де і коли розгубила. Лара – акторка, яка через роки змогла повернутися до хобі й зіграти у фільмі. Зрештою, Лара – звичайна собі людина зі своїми страхами та жалями, у які зумів прозирнути автор.
Темрява в оповіді змінюється надією; оповідь створює враження розмови в довірливій атмосфері між героїнею та читачем, яку зумів створити автор. Це лі��ература, у якій є всі компоненти хорошої історії: стрімкий сюжет, доречні документальні деталі, художня майстерність, людська глибина.
September 7, 2021
Pomerne útla kniha Všetky Larine vojny od Wojciecha Jagielskeho je moja (zatiaľ) tretia prečítaná z edície Prekliati reportéri, no už pri čítaní mi bolo jasné, že je moja najobľúbenejšia. Autor v dokonalom súlade prepojil reportážnu a príbehovú zložku textu, čím vytvoril príjemne informačne naplnené, no zároveň aj pútavé dielo.
Rozprávanie sa krúti okolo "Lary" (čečenskej ženy, pochádzajúcej z odľahlej doliny situovanej na Kaukaze) a jej života od útleho detstva až po starší vek. Hoci počas celého jej detstva a dospievania vyrastala na mieste, ktoré bolo v podstate odtrhnuté od sveta, nič jej nechýbalo, bola spokojná a nebránila sa snívať. Vydala sa, presťahovala, mala deti, vystupovala na divadelných doskách a potom sa všetko zmenilo...
Prišla vojna, ktorá zmenila celý jej život, život jej rodiny aj miliónov iných. Aj napriek tomu, že sa vojny obávala, v prvom rade bola starostlivá matka a viac ako na vlastnej bezpečnosti, jej záležalo na bezpečnosti jej detí. Za každú cenu sa synov snažila ochrániť, pri každom rozhodnutí brala do úvahy ich budúcnosť. Každý jej krok bol motivovaný ochranárskou myšlienkou - nech vojna a jej následky deti ovplyvnia čo najmenej. Nech však robila čokoľvek, malo to presne opačné následky.
Všetky Larine vojny sú emotívnym rozprávaním o nepriazni osudu, materinskej láske a bolesti. O žene, ktorá napriek všetkým ranám osudu (a veru ich nebolo málo), dokázala fungovať ďalej, prekonať sa.
Larinu spoveď Jagielski dokreslil rozsiahlym historicko-spoločenským kontextom, opismi prírody a rôznych udalostí.
Kniha vo mne vyvolala množstvo emócií a túžob. Na jednej strane som Laru obdivovala a súcítila s ňou, na druhej ma lákalo prostredie a zvyky, ktoré autor v knihe priblížil. Určite sa oplatí prečítať.
Rozprávanie sa krúti okolo "Lary" (čečenskej ženy, pochádzajúcej z odľahlej doliny situovanej na Kaukaze) a jej života od útleho detstva až po starší vek. Hoci počas celého jej detstva a dospievania vyrastala na mieste, ktoré bolo v podstate odtrhnuté od sveta, nič jej nechýbalo, bola spokojná a nebránila sa snívať. Vydala sa, presťahovala, mala deti, vystupovala na divadelných doskách a potom sa všetko zmenilo...
Prišla vojna, ktorá zmenila celý jej život, život jej rodiny aj miliónov iných. Aj napriek tomu, že sa vojny obávala, v prvom rade bola starostlivá matka a viac ako na vlastnej bezpečnosti, jej záležalo na bezpečnosti jej detí. Za každú cenu sa synov snažila ochrániť, pri každom rozhodnutí brala do úvahy ich budúcnosť. Každý jej krok bol motivovaný ochranárskou myšlienkou - nech vojna a jej následky deti ovplyvnia čo najmenej. Nech však robila čokoľvek, malo to presne opačné následky.
Všetky Larine vojny sú emotívnym rozprávaním o nepriazni osudu, materinskej láske a bolesti. O žene, ktorá napriek všetkým ranám osudu (a veru ich nebolo málo), dokázala fungovať ďalej, prekonať sa.
Larinu spoveď Jagielski dokreslil rozsiahlym historicko-spoločenským kontextom, opismi prírody a rôznych udalostí.
Kniha vo mne vyvolala množstvo emócií a túžob. Na jednej strane som Laru obdivovala a súcítila s ňou, na druhej ma lákalo prostredie a zvyky, ktoré autor v knihe priblížil. Určite sa oplatí prečítať.
November 11, 2022
Завдяки цій книзі я вперше дізналась про кістинців - чеченців, що проживають в Грузії з давніх давен. Після розпаду Союзу їм довелось думати та, подекуди, наново обирати ідентичність та відповідати на питання "з ким ми?". Я підозрювала, що "кроєння" кордонів в радянський період відбувалось за принципом мінування території, а цей репортаж показав масштаб реальних та потенційних конфліктів.
Ця книга про війну в житті однієї родини. Про намагання втекти від неї і про те, як і де вона може наздогнати. Вкотре переконалась, як поверхово я знаю історію 1990-х і історію Чеченських воєн. І вкотре знімаю капелюха перед польською школою репортажу. Рекомендую!
Ця книга про війну в житті однієї родини. Про намагання втекти від неї і про те, як і де вона може наздогнати. Вкотре переконалась, як поверхово я знаю історію 1990-х і історію Чеченських воєн. І вкотре знімаю капелюха перед польською школою репортажу. Рекомендую!
March 15, 2019
Krásna. Smutná. Silná.
April 5, 2022
"Rosyjski prezydent Putin, dla którego początkiem kariery stała się zwycięska wojna w Czeczenii, ogłasza, że Kreml rości sobie prawo do wojskowej interwencji wszędzie tam, gdzie zagrożone są prawa i wolność Rosjan".
To chyba najlepszy Jagielski, jakiego do tej pory czytałam. Narracja 3-osobowa, ale pisana z perspektywy matki. Co wysuwa się na pierwszy plan, to wiarygodność zdawanych relacji pod kątem emocjonalnym. Historia sama płynie i, na całe szczęście, nie potrzebuje pseudo-intelektualnych autotelicznych dygresji autora, które pojawiały się np. w "Nocnych wędrowcach". Postać Lary jest w centrum i zajmuje całą przestrzeń od początku do końca, co z kolei sprawia, że opowieść wydaje się być bardzo kompletna i uporządkowana.
To chyba najlepszy Jagielski, jakiego do tej pory czytałam. Narracja 3-osobowa, ale pisana z perspektywy matki. Co wysuwa się na pierwszy plan, to wiarygodność zdawanych relacji pod kątem emocjonalnym. Historia sama płynie i, na całe szczęście, nie potrzebuje pseudo-intelektualnych autotelicznych dygresji autora, które pojawiały się np. w "Nocnych wędrowcach". Postać Lary jest w centrum i zajmuje całą przestrzeń od początku do końca, co z kolei sprawia, że opowieść wydaje się być bardzo kompletna i uporządkowana.
October 7, 2024
zamiloval jsem se do reportáží, osudy a pocity obyčejných lidí, jsme
March 30, 2020
The author lets Lara speak, and what Lara has some things to say. A poignant, beautiful book, a non-fiction book which, for a change, is not about the author's ego, but about the complicated world that surrounds us, in every corner of it. Although it is not a complicated world, politics, often incomprehensible to its subjects (sometimes, unfortunately, objects) complicates simple places, simple people and lives based on simple rules.
It helps to understand the genesis of conflicts in Georgia, Chechnya and Syria, although it does not give any facts, no dates.
I am very impressed by this book.
It helps to understand the genesis of conflicts in Georgia, Chechnya and Syria, although it does not give any facts, no dates.
I am very impressed by this book.
February 28, 2025
Jagielski v top forme, opat potvrdil kvalitu Poliakov v reportaznom zanri. Jedna z najlepsich absyntoviek, zaroven velmi smutnych. Sledujeme Laru, zivotnu cestu matky dvoch synov, ktorych strati v bojoch pre radikalny Islamsky stat a rozhodne sa ich hladat.
February 3, 2016
Koniecznie. Jeśli zastanawiasz się czemu młody, wychowany na Zachodzie muzułmanin dostaje się w szeregi Państwa Islamskiego i jest gotowy za nie umrzeć, przeczytaj tę książkę...
May 27, 2019
Ten beletrizujúci štýl (v ktorej krajine v Európe vlastne boli Šámil a Rašíd? Švajčiarsko?) bol niekedy mierne frustrujúci a bol som rád, že som predtým už prečítal trocha "akademickejšie" knihy o Čečensku a Kaukaze (Konflikt v Čečensku, Bourdieu's Secret Admirer in the Caucasus), ako aj o Sýrii (tam väčšinou články a analýzy, ale aj vynikajúca Burning Country), takže som mal určitý background. Jagielskeho rozhodnutie vyrozprávať príbeh najmä ako príbeh osobnej tragédie je nepochybne úctivý voči jeho hlavnej hrdinke, avšak ja by som tu ocenil viac kontextu, väčšie zasadenie tejto tragédie do rozsiahlejšieho historického oblúku. Napr. prvá čečenská vojna o nezávislosť sa v texte len akosi znenazdajky zjaví - lebo tak sa to javilo Lare keď bývala v Groznom. Na takých miestach by som ocenil, keby Jagielski skôr pendloval medzi globálnou perspektívou a osobnou perspektívou, takže vojna by sa nejavila len ako akási nezrozumiteľná udalosť.
Najzaujímavejšou časťou pre mňa bolo sledovať proces Šámilovej radikalizácie v Európe, jeho dezilúziu, pocit uväznenosti, pocit vykorenenosti - ktoré všetky kontrastujú s čistotou salafizmu. Škoda, že tento proces sledujeme len cez skypeové rozhovory s Larou. Tak, ako Jagielski vyhľadal partizána Umara či strýka Alího, som si prial, aby v "Európe" vyhľadal Šámilovu manželku či jeho priateľov (napr. Nika, ktorému sa nesplnil novinársky sen) a zdokumentoval tento proces radikalizácie z viacerých strán.
Napriek tomu, že toto v knihe nenájdeme, je to veľmi podnetná kniha, ale ako vravím, dobré je ju kombinovať s iným typom literatúry.
Najzaujímavejšou časťou pre mňa bolo sledovať proces Šámilovej radikalizácie v Európe, jeho dezilúziu, pocit uväznenosti, pocit vykorenenosti - ktoré všetky kontrastujú s čistotou salafizmu. Škoda, že tento proces sledujeme len cez skypeové rozhovory s Larou. Tak, ako Jagielski vyhľadal partizána Umara či strýka Alího, som si prial, aby v "Európe" vyhľadal Šámilovu manželku či jeho priateľov (napr. Nika, ktorému sa nesplnil novinársky sen) a zdokumentoval tento proces radikalizácie z viacerých strán.
Napriek tomu, že toto v knihe nenájdeme, je to veľmi podnetná kniha, ale ako vravím, dobré je ju kombinovať s iným typom literatúry.
December 23, 2025
«Вона не могла слухати, як він розповідає про смерть і мучеництво. Колись вона захистила їх[своїх синів] від війни, а тепер міркувала, чи все ж не було би краще, якби вони її побачили на власні очі, відчули на власній шкірі. Тоді би Шаміль не говорив про неї з такою тугою в голосі.
Війна не приваблюватиме нікого, хто її бачив і пережив. Вона притягує лише тих, хто не знає, яка вона насправді.»
З одного боку, геть про різні війни книга, інші від того, що маємо вдома, а з іншого - війна всюди однакова. Безжальна, байдужа, випадкова, визначальна. Руйнівна.
Якісна історія, неймовірна робота автора, написана зі слів головної героїні справді про неї - як кістинку, чеченку, доньку, сестру і матір. Без глибоких історичних довідок і особистої думки автора - про всі три війни так, як вони відчувалися Ларі, про її досвід.
Не перше, що читаю про сучасні кавказькі(і не лише) війни, але перше настільки людяне. Історія дуже перегукується з притчами, у яких герой намагається утекти від долі, а вона його знаходить якраз там, куди від неї утік. Отак і Лара - утекла від війни, щоб уберегти синів, і тим самим їх на неї прирекла. Історія про те, як дуже різні, здавалося б, локальні і глобальні війни все ж повʼязані між собою, як люди переливаються, перетікають з одної у іншу, як одна війна тягне за собою наступну, хоч і опосередковано. Серед усього, історія Шаміля і Рашида також дуже показово ілюструє шкоду романтизації війни у будь-якій формі, особливо її виправдання через релігію.
P.S. І в кожній з трьох воєн, про які йде мова у книзі, і в усіх побічно згаданих - всюди росія. Пора вже нам колективно робити висновки зі світової історії, навіть не давньої, а модерної, яка постійно повторюється, а ми кожнісінького разу дивуємося, як уперше.
Війна не приваблюватиме нікого, хто її бачив і пережив. Вона притягує лише тих, хто не знає, яка вона насправді.»
З одного боку, геть про різні війни книга, інші від того, що маємо вдома, а з іншого - війна всюди однакова. Безжальна, байдужа, випадкова, визначальна. Руйнівна.
Якісна історія, неймовірна робота автора, написана зі слів головної героїні справді про неї - як кістинку, чеченку, доньку, сестру і матір. Без глибоких історичних довідок і особистої думки автора - про всі три війни так, як вони відчувалися Ларі, про її досвід.
Не перше, що читаю про сучасні кавказькі(і не лише) війни, але перше настільки людяне. Історія дуже перегукується з притчами, у яких герой намагається утекти від долі, а вона його знаходить якраз там, куди від неї утік. Отак і Лара - утекла від війни, щоб уберегти синів, і тим самим їх на неї прирекла. Історія про те, як дуже різні, здавалося б, локальні і глобальні війни все ж повʼязані між собою, як люди переливаються, перетікають з одної у іншу, як одна війна тягне за собою наступну, хоч і опосередковано. Серед усього, історія Шаміля і Рашида також дуже показово ілюструє шкоду романтизації війни у будь-якій формі, особливо її виправдання через релігію.
P.S. І в кожній з трьох воєн, про які йде мова у книзі, і в усіх побічно згаданих - всюди росія. Пора вже нам колективно робити висновки зі світової історії, навіть не давньої, а модерної, яка постійно повторюється, а ми кожнісінького разу дивуємося, як уперше.
April 23, 2025
Príbeh postupnej radikalizácie mnohých mladých mužov a žien, ktorí sa rozhodnú opustiť svoj živoť, či už hladových dolín v Čečensku alebo veľkomiest Europy a odídu bojovať do Svätej vojny, v tejto absyntovke rozpovie mama dvoch z nich. Je možné sledovať postupnú radikálnu premenu blízkeho človeka – milovaného – a napriek tomu ju nevidieť? Môžme sa pokúsiť pochopiť ich rozhodnutia spolu s Larou, ktorá sa ohliada späť do minulosti a hľadá momenty, ktoré prehliadla, nepripisovala im dôležitosť, ale aj vlastné rozhodnutia, ktoré mohli prispieť k rozhodnutiu jej synov.
(posledné strany venované súhrnu geopolitického a regionálneho diana od 90tych rokov, odporúčam dať si hneď na úvod)
“Nikdy však medzi nimi nebola taká oborovská priepasť. Možno aj preto sa teraz nehádali. K hádke je predsa potrebné niečo, čo ich spája... Kedysi vedela čo ho poteší, čo nahnevá aj čoho sa bojí. Vedela, čo znamená, keď hovorí, že miluje alebo nenávidí. Milovala a nenávidela spolu sním. Ale teraz sa nedokázala vžiť do jeho pocitov, nedokázala ich dokonca ani pomenovať. To čo ona vnímala ako biele, bolo pre neho čierne. ”
“Chápala, že utrpenie môže človeka zvábiť k myšlienkam o smrti, aby sa tak oslobodil od bolesti. Ale aby ju vyhľadával?... Verila, že stačí, abo ho chytila okolo pliec, zatriasla ním, nakričala na neho, zobudila ho a priviedla k rozumu.”
“Nikdy nepochopila čo sa s jej synmi stalo, tušila že to ani nikdy nepochopí. Dúfala že ak bude pri vnukoch, ak na nich nejakým spôsobom bude dohliadať, už len svojou prítomnosťou sa postaví proti tej nepochopiteľnej sile, ktorá jej ukradla synov.”
(posledné strany venované súhrnu geopolitického a regionálneho diana od 90tych rokov, odporúčam dať si hneď na úvod)
“Nikdy však medzi nimi nebola taká oborovská priepasť. Možno aj preto sa teraz nehádali. K hádke je predsa potrebné niečo, čo ich spája... Kedysi vedela čo ho poteší, čo nahnevá aj čoho sa bojí. Vedela, čo znamená, keď hovorí, že miluje alebo nenávidí. Milovala a nenávidela spolu sním. Ale teraz sa nedokázala vžiť do jeho pocitov, nedokázala ich dokonca ani pomenovať. To čo ona vnímala ako biele, bolo pre neho čierne. ”
“Chápala, že utrpenie môže človeka zvábiť k myšlienkam o smrti, aby sa tak oslobodil od bolesti. Ale aby ju vyhľadával?... Verila, že stačí, abo ho chytila okolo pliec, zatriasla ním, nakričala na neho, zobudila ho a priviedla k rozumu.”
“Nikdy nepochopila čo sa s jej synmi stalo, tušila že to ani nikdy nepochopí. Dúfala že ak bude pri vnukoch, ak na nich nejakým spôsobom bude dohliadať, už len svojou prítomnosťou sa postaví proti tej nepochopiteľnej sile, ktorá jej ukradla synov.”
November 24, 2019
Складно сказати як це - втратити двох синів у чужій війні, коли все, що ти робила у житті - намагалась вберегти їх від їхньої війни. Звучить як оксюморон, але історія однієї людини і стала цим художнім прийомом. Ніби все, що вона робила, і все, що не робила - обернулось проти неї. Знаходила там, де не шукала, віддавала те, що не просила забирати. Мій розум не встигав прийняти, а єство обурюватись від того, як мало потрібно ідеологіям для того, щоб підкорити людину, людину розумну, думаючу, здібну. І як мало робиться для того, щоб людину утримати, дати найменшу надію на життя, сенс, щасливе майбутнє. «Жити треба, жити, а не помирати» - повторювала Лара, читаючи як мантру своїм синам. А вони вибрали смерть, вони прагнули смерті, вони й стали смертю. Залишилась Лара. Сама, знову ступаючи на дорогу боротьби, і проходжуючи циклічний шлях із внуками, яким судилась дуже схожа доля, якщо вчасно не віднадити, будь-якою ціною, окрім однієї.
April 8, 2019
Musím sa priznať, že táto absyntovka bol taký impulzívny nápad po výdatnom obede vedľa Martinusu, že už dávno som si nekúpil žiadnu knihu a bolo mi to ľúto :)
Čítal som už od Jagielskiho už Modltidbu za dážď a musím povedať že tá ma svojim štýlom aj obsahom oslovila viac.
Larine vojny by som rozdelil na dve polovice, prvá, ktorá sa vliekla, dosť historická, rozťahaná, od histórii Kistov, Čečencov a Lary samotnej a druhá, o Larinich synoch a ich vojne...
Druhá polovica sa už čítala rýchlejšie, malo to spád, dramatickosť, i keď v určitých momentoch to opisovalo rovnaký, smutný príbeh ako bol výborne opísaný v Dvoch Sestrách...
Lara a jej smutný životný príbeh si takéto priblíženie väčšiemu publiku pomocou tejto knihy určite zaslúžil.
Neviem, isto to nebude najlepšia absyntovka všetkých čias, ale za prečítanie to isto stálo.
3,6/5
Čítal som už od Jagielskiho už Modltidbu za dážď a musím povedať že tá ma svojim štýlom aj obsahom oslovila viac.
Larine vojny by som rozdelil na dve polovice, prvá, ktorá sa vliekla, dosť historická, rozťahaná, od histórii Kistov, Čečencov a Lary samotnej a druhá, o Larinich synoch a ich vojne...
Druhá polovica sa už čítala rýchlejšie, malo to spád, dramatickosť, i keď v určitých momentoch to opisovalo rovnaký, smutný príbeh ako bol výborne opísaný v Dvoch Sestrách...
Lara a jej smutný životný príbeh si takéto priblíženie väčšiemu publiku pomocou tejto knihy určite zaslúžil.
Neviem, isto to nebude najlepšia absyntovka všetkých čias, ale za prečítanie to isto stálo.
3,6/5
June 6, 2021
This non-fiction book is narrated by a journalist who interviewed a woman, Lara, about her experiences as a wife and mother in the Caucasus Mountains, Pankisi Gorge, in northern Georgia. It was translated to English in 2020. It’s a heartbreaking and touching account of the impact of war and religious fervency that has shaped much of Eastern Europe from the Chechnyan wars through the movement of young men and women across the globe to defend Aleppo in Syria. But the most enjoyable thing about this book is that it is completely apolitical and spoken from the voice and perspective of a woman from the village who simply loves her children and tries to understand them. It’s such an interesting book of a perspective on current events I have not seen. Highly recommended this one!!!
November 1, 2021
5/5⭐️
Uwielbiam ten reportaż i pracę Jagielskiego. ,,Wszystkie wojny Lary" to poruszająca historia o kobiecie, której wojna odebrała wszystko: marzenia, spokojne życie oraz jej ukochanych synów. Styl Jagielskiego sprawił, że mimo ciężkiej tematyki, cały test jest przyjemny w odbiorze. ,,Baśniowość" stylu reportera sprawiała, że można było się zagłębić w ten brutalny świat wojny oraz odczuć ogrom cierpienia Lary. Co więcej Jagielski całą narrację oddał Larze, która snuła opowieść o jej życiu i tragicznych decyzjach. Naprawdę polecam ten tekst, który oprócz ogromnego poruszenia emocjonalnego, zagwarantuje również możliwość uporządkowania historycznych wydarzeń, które doprowadziły do krwawych walk, trwających do dzisiaj.
Uwielbiam ten reportaż i pracę Jagielskiego. ,,Wszystkie wojny Lary" to poruszająca historia o kobiecie, której wojna odebrała wszystko: marzenia, spokojne życie oraz jej ukochanych synów. Styl Jagielskiego sprawił, że mimo ciężkiej tematyki, cały test jest przyjemny w odbiorze. ,,Baśniowość" stylu reportera sprawiała, że można było się zagłębić w ten brutalny świat wojny oraz odczuć ogrom cierpienia Lary. Co więcej Jagielski całą narrację oddał Larze, która snuła opowieść o jej życiu i tragicznych decyzjach. Naprawdę polecam ten tekst, który oprócz ogromnego poruszenia emocjonalnego, zagwarantuje również możliwość uporządkowania historycznych wydarzeń, które doprowadziły do krwawych walk, trwających do dzisiaj.
September 9, 2020
Ta książka pozwoliła mi trochę lepiej zrozumieć mudżahedinów. Co nimi może kierować? Jakie wartości wyznają? Bez potępiania i bez wywyższania się.
Jagielski jak dla mnie jest wzorem reportażysty i dziennikarza, bo pisze obiektywnie, nikogo nie osądza, ani nie broni, a w dzisiejszych czasach tego tak brakuje.
Polubiłam dolinę Pankisi i szanuję mądrość ich starszyzny i szejka Kunty-Hadżimiego.
"Wojna jest barbarzyństwem. Nie wierzcie, że wyzwoli was turecki sułtan. Taki sam z niego satrapa jak rosyjski car, a także arabscy władcy, którzy prawem Bożym, szarijatem, zasłaniają swoją tyranię. Wojna nie jest Bogu miła i zaklinam, byście jej nie podejmowali."
Jagielski jak dla mnie jest wzorem reportażysty i dziennikarza, bo pisze obiektywnie, nikogo nie osądza, ani nie broni, a w dzisiejszych czasach tego tak brakuje.
Polubiłam dolinę Pankisi i szanuję mądrość ich starszyzny i szejka Kunty-Hadżimiego.
"Wojna jest barbarzyństwem. Nie wierzcie, że wyzwoli was turecki sułtan. Taki sam z niego satrapa jak rosyjski car, a także arabscy władcy, którzy prawem Bożym, szarijatem, zasłaniają swoją tyranię. Wojna nie jest Bogu miła i zaklinam, byście jej nie podejmowali."
November 10, 2023
Historia staczania się w otchłań ekstremizmu religijnego. Ekstremizmu dojrzewającego na wojnach i niezdecydowaniu świata zachodniego, odrzuceniu przez niego i tworzeniu współczesnych gett, na biedzie i braku perspektyw. Wszystko widziane oczyma matki opowiadającej o własnych synach, ich przemianie i wyrzeczeniach w drodze do zostania szahidami. Autor umiejętnie postawił czytelnika przed problemem oceny ludzi, którzy z jednej strony przez własną nieudolność odnajdują jedyny sens w ekstremizmie, a z drugiej strony dla wiary i abstrakcji, w nieco romantyczny sposób są wstanie porzucić rodzinę i dobra doczesne. Poruszający i dający do myślenia reportaż.
June 1, 2021
Świetna pozycja.
Pomimo ciężkiej i smutnej tematyki, bardzo dobrze się ją czyta, autor ma wybitnie lekkie biuro.
Książka naświetlania losy Czeczeni i Gruzji, podkreśla migracje społeczeństwa. Po wyjdzie synów Lary do Europy ich losy nie będę ustabilizowane - zachwyt zachodem nie potrwa długo, pojawi się Syria i status mudżahedina. Główna bohaterka całe życie starała się uchronić swoich synów przed wojną, ich wyjazd jest dla niej wielkim ciosem.
To pierwsza, ale na pewno nie ostatnia książka autorstwa Wojciecha Jagielskiego, która przeczytam.
Pomimo ciężkiej i smutnej tematyki, bardzo dobrze się ją czyta, autor ma wybitnie lekkie biuro.
Książka naświetlania losy Czeczeni i Gruzji, podkreśla migracje społeczeństwa. Po wyjdzie synów Lary do Europy ich losy nie będę ustabilizowane - zachwyt zachodem nie potrwa długo, pojawi się Syria i status mudżahedina. Główna bohaterka całe życie starała się uchronić swoich synów przed wojną, ich wyjazd jest dla niej wielkim ciosem.
To pierwsza, ale na pewno nie ostatnia książka autorstwa Wojciecha Jagielskiego, która przeczytam.
June 3, 2018
Chociaż niezwykle doceniam ogrom pracy włożony w pozbieranie wszystkich historii i ułożenie ich w całość, to aspekt literacki tego reportażu często wytrącał mnie z rytmu. Jeśli autor decyduje się przedstawić temat w formie opowieści, powinien dopracować także te aspekty książki. A tutaj niestety narrator ślizga się od gawędy do reporterskiego tonu, bohaterowie bywają stereotypowi, a opisy oczywistych reakcji emocjonalnych i rozterek są często zbyt rozwleczone.
April 11, 2019
The violent and complicated history of the Caucasus retold through the tragic story of an ordinary woman who lost both sons and brothers in the wars. The fate of Lara's sons helped me to better understand the mental world of many jihadists. Their base in Syria reminded me of a children's camp rather than a base of dreaded fighters. Jagielsky is a talented storyteller - despite a difficult topic, the reading experience often resembles fairy tale.
January 5, 2021
Dla mnie jedna z najlepszych książek Jagielskiego. Z jednej strony pięknie napisana, a z drugiej sama historia wstrząsa, pokazuje jak rodzi się fanatyzm i że przed pewnymi rzeczami nie da się uciec. Bardzo szanuje to, że Jagielski z dużym wyczuciem opowiada historie Lary, uzupełnia ja o masę informacji o regionie, o historii. Nie wciska na siłę swoich opinii, opowieści o sobie, pozwala Larze snuć opowieść.
December 14, 2025
Ocena 5⭐️
Format papier
Mam nieodparte wrażenie, że książki Jagielskiego mają dość trudne początki dla czytelnika , są taki trochę obojętne, niedostępne. Ale to tylko pierwsze wrażenie, bardzo mylne z resztą. Po tych kilkunastu pierwszych stronach, te reportaże dosłownie łapią za fraki i wciągają nas po same uszy w środek historii, zawieruchy, emocji i przeżyć bohaterów. Jestem bardzo poruszona tą lekturą, nie spodziewałam się tylu emocji.
Format papier
Mam nieodparte wrażenie, że książki Jagielskiego mają dość trudne początki dla czytelnika , są taki trochę obojętne, niedostępne. Ale to tylko pierwsze wrażenie, bardzo mylne z resztą. Po tych kilkunastu pierwszych stronach, te reportaże dosłownie łapią za fraki i wciągają nas po same uszy w środek historii, zawieruchy, emocji i przeżyć bohaterów. Jestem bardzo poruszona tą lekturą, nie spodziewałam się tylu emocji.
Displaying 1 - 30 of 56 reviews