Het tweede boek van Charlotte dat ik las dit jaar, en deze keer als een buddyread met Suus.
En ik heb er zeker geen spijt van dat ik weer een Charlotte op heb gepakt, want wat schrijft zij toch heerlijke boeken.
Ik had in het begin wel een beetje moeite met de setting, voor mij was mijn beeldvorming van Bali meer een ontwikkelingsland beeld, dan het beeld van zon, zee en witte stranden.
Gelukkig lukte het mij beter om gedurende het verhaal dat eerste beeld meer los te laten. En toch meer het zon, zee en witte stranden beeld te creëren.
De verhaallijn, was een fijne. Ze wist mij weer vrij direct mee te nemen in het verhaal en liet al gelijk wat dingen doorschemeren waar je graag meer over wilde weten, waardoor ik door wilde blijven lezen.
Het grootste deel van het verhaal is te voorspellen, maar dat is eigenlijk altijd zo bij dit soort feelgood boeken. Maar dat drukte voor mij zeker niet de pret.