What do you think?
Rate this book
Legion
Walcząc z Sowietami i Niemcami, dawali dowody, że państwo polskie trwa - karze przestępców, likwiduje zdrajców, chroni ludność i przygotowuje kadry dla niepodległego kraju. Byli solą tej ziemi, wyrośli w polskich lasach - liczyli tylko na siebie. Nie mieli broni ani z Londynu, ani z Moskwy. Ich jedynym orężem była odwaga.
Kiedy wielu upadło na duchu i rozpoczęło pertraktacje z Sowietami, oni postanowili nie poddać się nikomu i przedrzeć do armii polskiej na Zachodzie. Ponad tysiąc karnych zdecydowanych na wszystko żołnierzy Brygady Świętokrzyskiej dotarło do Czech. W Holiszowie brawurowo oswobodzili zaminowany i przygotowany do spalenia niemiecki obóz koncentracyjny dla kobiet. Setki uratowanych od śmierci Polek, Żydówek i Francuzek w dowód wdzięczności podarowały im serduszka uszyte z pasiaków. Najwyższe odznaczenie, jakie dostali w życiu. Razem z Amerykanami wzięli do niewoli sztab XIII armii niemieckiej.
Generał Patton przywitał ich słowami: Na Boga, powinniśmy podrzeć te cholerne, podłe porozumienia z Sowietami i ruszyć prosto na wschodnie granice.
Kiedy wielu upadło na duchu i rozpoczęło pertraktacje z Sowietami, oni postanowili nie poddać się nikomu i przedrzeć do armii polskiej na Zachodzie. Ponad tysiąc karnych zdecydowanych na wszystko żołnierzy Brygady Świętokrzyskiej dotarło do Czech. W Holiszowie brawurowo oswobodzili zaminowany i przygotowany do spalenia niemiecki obóz koncentracyjny dla kobiet. Setki uratowanych od śmierci Polek, Żydówek i Francuzek w dowód wdzięczności podarowały im serduszka uszyte z pasiaków. Najwyższe odznaczenie, jakie dostali w życiu. Razem z Amerykanami wzięli do niewoli sztab XIII armii niemieckiej.
Generał Patton przywitał ich słowami: Na Boga, powinniśmy podrzeć te cholerne, podłe porozumienia z Sowietami i ruszyć prosto na wschodnie granice.
800 pages, Paperback
First published June 26, 2013
18 people are currently reading
273 people want to read
About the author
Elżbieta Cherezińska
25 books330 followersElżbieta Cherezińska - polska pisarka, teatrolog, specjalizuje się w powieści historycznej.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
March 29, 2016
To były długie 29 godz. 22 minuty spędzone na słuchaniu Zbigniewa Wróbla.
Nie będę ukrywał mam z książką problem. Wizja chłopców ze Związku Jaszczurczego, a później Narodowych Sił Zbrojnych, jest tu mocno hagiograficzna, wiem, że przez lata była spychana do zbitki językowe "Polscy faszyści", ale nie pomaga mi ona w zdobyciu sympatii do idei głoszonych przez nich. Oczywiście Gwardia Ludowa jest tu zbieraniną morderców kryjących się po lasach (oczywiście ta w wersji nie PPSowskiej). Jednak trzeba pamiętać, co zresztą i książka mówi, czasem tylko nie wprost, ze do danych oddziałów trafiało się na zasadzie, bo ten jest blisko, bo tu działał ktoś z rodziny, a niekoniecznie z pobudek ideowych innych jak chęć "bicia Niemców", a że stawali się dzielnymi wojakami z ryngrafami na piersi...
Świetny jest wątek przedwojennego członka Żydowskiego Klubu Sportowego „Makkabi”, pokazująca jak w związek z siłami narodowymi wmieszać się potrafili Żydzi, ten akurat wcześniej współdziałał z Armią Krajową, robiąc także oczywiście szemrane interesy w Warszawie. Cieszy także, może lekko jednak za krótki wątek polskiej socjalisty, który z komunistami musiał zacząć współpracować. Pięknie opisane sceny z wyzwolenia obozu w czeskim Holiszowie. Na duży plus zasługuje to, że autorka nie dezawuuje np. berlingowców, co mieliśmy w ostanim "sukcesie" rodzimego kina. (Chyba zdecydowanie najlepszą sceną jest ta z Czechami przygotowanymi na wyzwolenie z każdej ze strony, oczywiście postawa "Pepików" jak przystało na polską historiografie jest tu krytykowana).
Wątków jest wiele, bohaterów także, chociaż losy ich wszystkich przetną się, czy to w lasach, w Górach Świętokrzyskich, czy bardziej na wschodzie w ponurych puszczach Lubelszczyzny. Jakoś udało mi się nie mylić "Zęba" Zdanowicza, z Żbikiem...no może z raz... ale w czytaniu myślę, że łatwiej to wychodzi. Cieszy także krytyka działania Armii Krajowej, czy Bora Komorowskiego prowadzącego za wszelką cenę do zniszczenia niezależności NSZ w ramach AK, a także PW, które oczywiście jest krytykowane, chociaż nie zawzięcie.
Pełno tu oczywiście patosu, czasem lekko za mocnego poruszania nut pochwały nacjonalizmu, czasem w usta bohaterów wkłada się mocne, antysemickie sformułowania, chociaż zrozumiałe w okolicznościach gdy do ich wypowiedzenia dochodzi.
Polecam czytanie z dozą krytycyzmu.
Nie będę ukrywał mam z książką problem. Wizja chłopców ze Związku Jaszczurczego, a później Narodowych Sił Zbrojnych, jest tu mocno hagiograficzna, wiem, że przez lata była spychana do zbitki językowe "Polscy faszyści", ale nie pomaga mi ona w zdobyciu sympatii do idei głoszonych przez nich. Oczywiście Gwardia Ludowa jest tu zbieraniną morderców kryjących się po lasach (oczywiście ta w wersji nie PPSowskiej). Jednak trzeba pamiętać, co zresztą i książka mówi, czasem tylko nie wprost, ze do danych oddziałów trafiało się na zasadzie, bo ten jest blisko, bo tu działał ktoś z rodziny, a niekoniecznie z pobudek ideowych innych jak chęć "bicia Niemców", a że stawali się dzielnymi wojakami z ryngrafami na piersi...
Świetny jest wątek przedwojennego członka Żydowskiego Klubu Sportowego „Makkabi”, pokazująca jak w związek z siłami narodowymi wmieszać się potrafili Żydzi, ten akurat wcześniej współdziałał z Armią Krajową, robiąc także oczywiście szemrane interesy w Warszawie. Cieszy także, może lekko jednak za krótki wątek polskiej socjalisty, który z komunistami musiał zacząć współpracować. Pięknie opisane sceny z wyzwolenia obozu w czeskim Holiszowie. Na duży plus zasługuje to, że autorka nie dezawuuje np. berlingowców, co mieliśmy w ostanim "sukcesie" rodzimego kina. (Chyba zdecydowanie najlepszą sceną jest ta z Czechami przygotowanymi na wyzwolenie z każdej ze strony, oczywiście postawa "Pepików" jak przystało na polską historiografie jest tu krytykowana).
Wątków jest wiele, bohaterów także, chociaż losy ich wszystkich przetną się, czy to w lasach, w Górach Świętokrzyskich, czy bardziej na wschodzie w ponurych puszczach Lubelszczyzny. Jakoś udało mi się nie mylić "Zęba" Zdanowicza, z Żbikiem...no może z raz... ale w czytaniu myślę, że łatwiej to wychodzi. Cieszy także krytyka działania Armii Krajowej, czy Bora Komorowskiego prowadzącego za wszelką cenę do zniszczenia niezależności NSZ w ramach AK, a także PW, które oczywiście jest krytykowane, chociaż nie zawzięcie.
Pełno tu oczywiście patosu, czasem lekko za mocnego poruszania nut pochwały nacjonalizmu, czasem w usta bohaterów wkłada się mocne, antysemickie sformułowania, chociaż zrozumiałe w okolicznościach gdy do ich wypowiedzenia dochodzi.
Polecam czytanie z dozą krytycyzmu.
February 8, 2014
Świetna powieść wojenna o tych, którym się udało. Historia Brygady Świętokrzyskiej NSZ opowiedziana przez losy kilkorga bohaterów związanych z Narodowymi Siłami Zbrojnymi. Ciekawy styl, dynamiczna akcja i filmowość sprawiają, że "Legion", choć to dość opasłe tomiszcze, czyta się szybko. Autorka świetnie zarysowuje bohaterów, nie buduje przy tym laurki dla eneszetowców - wojna jest parszywa, a partyzancka w szczególności. Wadą książki jest fragmentaryczność, miejscami obsesyjne stosowanie "techniki ujęć" (jeśli mogę to tak nazwać). Autorka sprawnie przedstawia sceny batalistyczne, ale niekiedy boli od anachronizmów (kałasznikowy w rękach ALowców) czy nachalnych intertekstów.
Mimo to "Legion" jest naprawdę dobrą powieścią wojenną, pozbawioną martyrologii, a przy tym do bólu realistyczną.
Mimo to "Legion" jest naprawdę dobrą powieścią wojenną, pozbawioną martyrologii, a przy tym do bólu realistyczną.
April 25, 2017
Całe życie powtarzam moim żołnierzom, że honor nie polega na "polec za Ojczyznę", ale na "zabić jej wrogów".
Długo się z tą książką męczyłam, długo nie mogłam połapać się w bohaterach, miejscach, przeskokach czasu i akcji i nie ukrywam, że były momenty kiedy miałam ochotę ją rzucić po prostu w kąt. Bo też co mnie podkusiło w ogóle, żeby czytać książkę o Żołnierzach Wyklętych?
Ale kiedy już w końcu wszystkie wątki się powiązały, relacje pomiędzy poszczególnymi bohaterami wyjaśniły się wszystko zrobiło się jakieś takie... ciekawsze. Wciągające. Interesujące. I nagle odkryłam, że przez te kilkaset stron zżyłam się nie tylko z głównymi bohaterami, ale także tymi będących nieco bardziej w tle. A kiedy doszło do opisu tego co działo się kiedy część bohaterów znalazła się w potrzasku pomiędzy napierającym frontem radzieckim a wycofującym się frontem niemieckim, kiedy czytałam co się działo po wejściu frontu radzieckiego na tereny Polski to - przyznaję - przemaglowało mnie to doszczętnie i dogłębnie. Dawno nie płakałam czytając cokolwiek, dawno nie musiałam przerywać czytania, żeby w ogóle jakoś to wszystko przetrawić. I chociażby za to ta książka jest godna uwagi.
Fenix pomyślał, że on jest najlepszym przykładem, że teoria nie idzie w parze z praktyką. Żyd, którego uwolniono z Pawiaka antysemickie NSZ. Antybolszewik z przekonania, a życie już dwa razy mu ratował komunista Jakub. A jak mu ktoś chciał palnąć w łeb, jako "burżujowi", to drugi Żyd. Jak w tych sprzecznościach żyć ?
Ale jest tutaj o wiele więcej niż rozrywający od środka horror wojny i barbarzyństwa tą wojną spowodowanego. Tu nic nie jest białe albo czarne, wiele tu odcieni szarości, której w prawdziwym życiu, w trudnych warunkach, nie da się uniknąć. Są tu nie tylko Żołnierze Wyklęci, czyli Narodowe Siły Zbrojne, ale też Armia Krajowa, Bataliony Chłopskie, Armia Ludowa. Są polityczne przepychanki i walka o różnie rozumiane dobro narodu polskiego. Są decyzje dobre i pochopne, wymagające zdecydowania co jest "mniejszym złem". Jest współpraca różnych frakcji, ale jest i ich śmiertelna walka. Są ludzie dobrzy i szlachetni, ale i ci niegodziwi, których los nie zawsze oszczędził. Jest miłość, zdrada, nienawiść, rozpacz, wojenne opowieści, które - gdybyśmy tylko zechcieli - moglibyśmy jeszcze czasem usłyszeć od naszych dziadków.
Wciąż, do natręctwa, powtarzam: cieszmy się naszą historią. Poznawajmy ją z ciekawości i radością. Pomniki zamieniają bohaterów w kamień, a historię czynią twardą i nieprzystępną. Opowieści mogą otwierać przeszłość i oddawać ludziom/historii życie. Bierzmy je takim, jakim było. W nas też jest las.
I przede wszystkim jest w tym wszystkim historia prawdziwa, gdzie gros bohaterów to postacie autentyczne a fabuła książki oparta jest głównie na ich relacjach. I kiedy człowiek zdaje sobie sprawę, że to wszystko działo się naprawdę - nawet jeśli w innym miejscu niż w książce - to serce zamiera. A ponadto, poza tym że to historia prawdziwa, to jest to historia absolutnie nieznana. Interesuję się historią, ale nigdy nie słyszałam o Brygadzie Świętokrzyskiej (mimo tego, że pochodzę z okolic, w której toczyły się też jej działania). A przecież to jedyny polski oddział, któremu udało się wydostać z okupowanej Polski i dotrzeć do stacjonujących w Czechach aliantów! Jeden z nielicznych blasków, wśród wielu cieni naszej wojennej historii. Czasem mam naprawdę wrażenie, że jesteśmy narodem męczenników, który woli gloryfikować tych, którym się nie udało niż pamiętać o tych, którzy przetrwali. Jasne, tym poległym również należy się taka sama pamięć, ale... Przecież nic nie jest tylko albo białe albo czarne, prawda?
Sympatia do tej książki przyszła po wielu trudach, ale z perspektywy czasu nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Że jednak przemogłam się i zechciałam poznać nieco lepiej kilku Żołnierzy Wyklętych. Już sam fakt, że chcę poznać lepiej historię Brygady Świętokrzyskiej i sięgnąć po stricte historyczne źródła i opracowania świadczy wyłącznie na jej korzyść. Mimo tego, że po jej przeczytaniu pozostaje niestety tylko gorzki posmak. I żal - że polityka zawsze wygrywa.
Długo się z tą książką męczyłam, długo nie mogłam połapać się w bohaterach, miejscach, przeskokach czasu i akcji i nie ukrywam, że były momenty kiedy miałam ochotę ją rzucić po prostu w kąt. Bo też co mnie podkusiło w ogóle, żeby czytać książkę o Żołnierzach Wyklętych?
Ale kiedy już w końcu wszystkie wątki się powiązały, relacje pomiędzy poszczególnymi bohaterami wyjaśniły się wszystko zrobiło się jakieś takie... ciekawsze. Wciągające. Interesujące. I nagle odkryłam, że przez te kilkaset stron zżyłam się nie tylko z głównymi bohaterami, ale także tymi będących nieco bardziej w tle. A kiedy doszło do opisu tego co działo się kiedy część bohaterów znalazła się w potrzasku pomiędzy napierającym frontem radzieckim a wycofującym się frontem niemieckim, kiedy czytałam co się działo po wejściu frontu radzieckiego na tereny Polski to - przyznaję - przemaglowało mnie to doszczętnie i dogłębnie. Dawno nie płakałam czytając cokolwiek, dawno nie musiałam przerywać czytania, żeby w ogóle jakoś to wszystko przetrawić. I chociażby za to ta książka jest godna uwagi.
Fenix pomyślał, że on jest najlepszym przykładem, że teoria nie idzie w parze z praktyką. Żyd, którego uwolniono z Pawiaka antysemickie NSZ. Antybolszewik z przekonania, a życie już dwa razy mu ratował komunista Jakub. A jak mu ktoś chciał palnąć w łeb, jako "burżujowi", to drugi Żyd. Jak w tych sprzecznościach żyć ?
Ale jest tutaj o wiele więcej niż rozrywający od środka horror wojny i barbarzyństwa tą wojną spowodowanego. Tu nic nie jest białe albo czarne, wiele tu odcieni szarości, której w prawdziwym życiu, w trudnych warunkach, nie da się uniknąć. Są tu nie tylko Żołnierze Wyklęci, czyli Narodowe Siły Zbrojne, ale też Armia Krajowa, Bataliony Chłopskie, Armia Ludowa. Są polityczne przepychanki i walka o różnie rozumiane dobro narodu polskiego. Są decyzje dobre i pochopne, wymagające zdecydowania co jest "mniejszym złem". Jest współpraca różnych frakcji, ale jest i ich śmiertelna walka. Są ludzie dobrzy i szlachetni, ale i ci niegodziwi, których los nie zawsze oszczędził. Jest miłość, zdrada, nienawiść, rozpacz, wojenne opowieści, które - gdybyśmy tylko zechcieli - moglibyśmy jeszcze czasem usłyszeć od naszych dziadków.
Wciąż, do natręctwa, powtarzam: cieszmy się naszą historią. Poznawajmy ją z ciekawości i radością. Pomniki zamieniają bohaterów w kamień, a historię czynią twardą i nieprzystępną. Opowieści mogą otwierać przeszłość i oddawać ludziom/historii życie. Bierzmy je takim, jakim było. W nas też jest las.
I przede wszystkim jest w tym wszystkim historia prawdziwa, gdzie gros bohaterów to postacie autentyczne a fabuła książki oparta jest głównie na ich relacjach. I kiedy człowiek zdaje sobie sprawę, że to wszystko działo się naprawdę - nawet jeśli w innym miejscu niż w książce - to serce zamiera. A ponadto, poza tym że to historia prawdziwa, to jest to historia absolutnie nieznana. Interesuję się historią, ale nigdy nie słyszałam o Brygadzie Świętokrzyskiej (mimo tego, że pochodzę z okolic, w której toczyły się też jej działania). A przecież to jedyny polski oddział, któremu udało się wydostać z okupowanej Polski i dotrzeć do stacjonujących w Czechach aliantów! Jeden z nielicznych blasków, wśród wielu cieni naszej wojennej historii. Czasem mam naprawdę wrażenie, że jesteśmy narodem męczenników, który woli gloryfikować tych, którym się nie udało niż pamiętać o tych, którzy przetrwali. Jasne, tym poległym również należy się taka sama pamięć, ale... Przecież nic nie jest tylko albo białe albo czarne, prawda?
Sympatia do tej książki przyszła po wielu trudach, ale z perspektywy czasu nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Że jednak przemogłam się i zechciałam poznać nieco lepiej kilku Żołnierzy Wyklętych. Już sam fakt, że chcę poznać lepiej historię Brygady Świętokrzyskiej i sięgnąć po stricte historyczne źródła i opracowania świadczy wyłącznie na jej korzyść. Mimo tego, że po jej przeczytaniu pozostaje niestety tylko gorzki posmak. I żal - że polityka zawsze wygrywa.
March 13, 2020
Na pewno nie można odmówić tej książce rozmachu. Autorka w bardzo zrozumiały i przystępny sposób pokazała zawiłe stosunki panujące pomiędzy różnymi ugrupowaniami działającymi w polskim podziemiu w czasie drugiej wojny światowej. Chwała jej za to. Kolejne brawa należą się jej za przedstawienie tego konfliktu bez martyrologicznego zacięcia, choć paradoksalnie nie stroni ona od patosu. I wreszcie głęboki ukłon za te kilka słów w posłowiu: "cieszmy się naszą historią", które mocno w tej książce rezonują.
Niestety, rozmach powieści nieco autorkę i redakcję przytłoczył. Bohaterów pierwszoplanowych jest tylu, że przez pierwsze kilkaset stron autorka cierpliwie musi nam przypominać kto jest kim bo inaczej nie bylibyśmy w stanie ich od siebie odróżnić. Zwłaszcza, że portrety psychologicznie nie są jakoś szczególnie rozbudowane. Potem już jest trochę lepiej ale postaci i wątki poboczne mnożą się z każdą stroną, do momentu, w którym przestałam się troszczyć o kogokolwiek. To chyba najgorsze co może się stać w książce pisanej ku pokrzepieniu serc - tak naprawde nikomu nie kibicowałam i nie żywiłam żadnych uczuć do któregokolwiek bohatera. Moją faworytką jest chyba narzeczona Jaxy, która zostaje wprowadzona do powieści tylko po to żeby tęsknie spoglądać przez okno.
Język, którym operuje autorka jest dosyć prosty i przystępny ale zdarzają się momenty, w których użyte sformułowania były tak niezręczne, że aż wprawiały mnie w osłupienie. Wynotowałam sobie tylko kilka z nich:
Może nie występują one aż tak często, ale jest ich wystarczająco, żeby zacząć się zastanawiać czy redakcja w ogóle przeczytała to tomiszcze czy dali ją do zredagowania jakiemuś stażyście.
Polecić czy nie polecić? Dobre czytadło, które szybko się czyta (wielkie marginesy i spore interlinie sprawiają, że bardzo szybko przewracałam strony), ale finalnie jest takie trochę "meh". W ostatecznym rachunku chyba jednak trochę szkoda czasu.
Niestety, rozmach powieści nieco autorkę i redakcję przytłoczył. Bohaterów pierwszoplanowych jest tylu, że przez pierwsze kilkaset stron autorka cierpliwie musi nam przypominać kto jest kim bo inaczej nie bylibyśmy w stanie ich od siebie odróżnić. Zwłaszcza, że portrety psychologicznie nie są jakoś szczególnie rozbudowane. Potem już jest trochę lepiej ale postaci i wątki poboczne mnożą się z każdą stroną, do momentu, w którym przestałam się troszczyć o kogokolwiek. To chyba najgorsze co może się stać w książce pisanej ku pokrzepieniu serc - tak naprawde nikomu nie kibicowałam i nie żywiłam żadnych uczuć do któregokolwiek bohatera. Moją faworytką jest chyba narzeczona Jaxy, która zostaje wprowadzona do powieści tylko po to żeby tęsknie spoglądać przez okno.
Język, którym operuje autorka jest dosyć prosty i przystępny ale zdarzają się momenty, w których użyte sformułowania były tak niezręczne, że aż wprawiały mnie w osłupienie. Wynotowałam sobie tylko kilka z nich:
- Jezu! - jęknął Fenix i poczuł się tak głupio, że ze wstydu zasnął. str. 255
W partyzantce nie ma to tamto. str. 615
Miał wiadomość, iż nazajutrz szosą Kraśnik-Biłgoraj jechać będzie urzędnik z Krasnegostawu, Kreishauptmann, jak się tu bezczelnie jeden z drugim nazywali. str. 367
Może nie występują one aż tak często, ale jest ich wystarczająco, żeby zacząć się zastanawiać czy redakcja w ogóle przeczytała to tomiszcze czy dali ją do zredagowania jakiemuś stażyście.
Polecić czy nie polecić? Dobre czytadło, które szybko się czyta (wielkie marginesy i spore interlinie sprawiają, że bardzo szybko przewracałam strony), ale finalnie jest takie trochę "meh". W ostatecznym rachunku chyba jednak trochę szkoda czasu.
May 30, 2014
Książka wymykająca się jakimkolwiek sensownym ocenom. Bo mimo ewidentnych słabości i kilku kompromitujących wpadek, mimo straszliwie mizernej roboty redaktorów i korektorów, książka wyjątkowa. Hołd dla tych żołnierzy wyklętych, którzy mieli szczęście walczyć w Brygadzie Świętokrzyskiej... i przeżyć. Przy tym naprawdę dobrze napisana... taki "Potop" naszych czasów...? Trochę skrótów i byłaby świetna szkolna lektura... kiedyś. W V RP...
February 17, 2016
Fascynujący temat i genialna, po prostu genialna książka! Czego by o niej nie napisać, będzie za mało. Bogu dzięki, że doczekaliśmy literackiego pomnika, który na popieprzonym tle tamtych czasów pokazuje prawdę o ludziach ulepionych z innej gliny. Jak ktoś chce zrozumieć współczesną polską historię i politykę, tragizm polskiej roli w II wojnie światowej, może zacząć od tej lektury.
July 5, 2013
Dawno nie czytałem tak pochłaniającej, znakomitej powieści. Chyba od czasu "Korony..." tejże autorki w zeszłym roku. Powieść odsłania i przywraca pamięci historię niesamowitych żołnierzy Brygady Świętokrzyskiej i ich szlaku bojowego. Zapomniani, wyklęci, tragiczni a jednak zwyciescy.
October 7, 2013
Bohaterowie Cherezińskiej są wyraziści, mają charakter, są po prostu prawdziwi. Mimo wielustronnicowej powieśći, kilku wątków, zazębiających się losów bohaterów, czyta się szybko, z przyjemnością i nie gubi się.
January 9, 2018
Legion - zarys historyczny
Brygada Świętokrzyska – siły partyzanckie Narodowych Sił Zbrojnych, które finalnie nie podporządkowały się decyzji scalenia z Armią Krajową. Brygada funkcjonowała pod egidą NSZ w okresie od połowy sierpnia 1944 do połowy sierpnia 1945. Liczyła od 822 żołnierzy (w grudniu 1944) do 1417 żołnierzy (5 maja 1945).
Brygada Świętokrzyska w okresie swojej działalności walczyła zarówno z siłami niemieckimi i rosyjskimi a także AL - armią ludową, która była wspierana przez Rosjan (warto podkreślić, że rząd Polski w Londynie uważał, że Rosja jest sojusznikiem aliantów).
O czym jest "Legion"?
To książka, która przedstawia losy Brygady Świętokrzyskiej od momentu jej powstania do samego końca jej działalności, w dużej mierze oparta na faktach i relacji zdarzeń bezpośrednich świadków tych wydarzeń a zarazem bohaterów tej powieści.
Autorka w powieści "Legion" przedstawia nam historię Jaxy, Zub-Zdanowicza, Żbika, Fenixa i wielu innych w tym, Bohuna, Kmicica, Bora-Komorowskiego - czyli rzeczywistych uczestników tamtych wydarzeń, żołnierzy i dowódców sił NSZ i AK. Losy, które raz się splatają a raz rozdzielają a każdy z bohaterów dzień w dzień na swój sposób podejmuje walkę z najeźdźcami. Walkę niezwykle odważną posiadając bardzo ograniczone środki.
Na ponad 1000 stron przeczytamy o walce partyzanckiej w Polsce w okresie drugiej wojny światowej i sposobach jej prowadzenia, życiu żołnierzy w lesie i zaletach oraz wadach takiego sposobu walki, wsparciu lokalnej społeczności dla partyzantów a także wpływie propagandy zarówno na żołnierzy i mieszkańców przebywających w Polsce, jak i władze Polskie w Londynie. Poznamy kulisy podjęcia decyzji o Powstaniu Warszawskim oraz próbach zarządzania podzieloną polską armią i ponoszeniu konsekwencji prób jej złączenia.
Co jest niezmiernie ciekawe obraz ten przedstawia rzeczywistą drogę do chwały brygady, który jako jedyna wykonał rozkaz i przedarł się przez linię frontu niemiecko-rosyjskiego na terenie Polski, podążając na zachód dotarł aż do wojsk generała Pattona. Warto wspomnieć, że po drodze partyzanci wyzwolili obóz koncentracyjny dla kobiet znajdujący się w Czechach w mieście Holisov i razem z armią amerykańską wzięli do niewoli sztab niemieckiej XIII armii!
---------
Dowiedz się więcej o książce "Legion" tutaj:
http://www.ebookoo.pl/2017/08/17/legi...
Inne recenzje znajdziesz tutaj:
http://www.ebookoo.pl/recenzje-a-z/
Brygada Świętokrzyska – siły partyzanckie Narodowych Sił Zbrojnych, które finalnie nie podporządkowały się decyzji scalenia z Armią Krajową. Brygada funkcjonowała pod egidą NSZ w okresie od połowy sierpnia 1944 do połowy sierpnia 1945. Liczyła od 822 żołnierzy (w grudniu 1944) do 1417 żołnierzy (5 maja 1945).
Brygada Świętokrzyska w okresie swojej działalności walczyła zarówno z siłami niemieckimi i rosyjskimi a także AL - armią ludową, która była wspierana przez Rosjan (warto podkreślić, że rząd Polski w Londynie uważał, że Rosja jest sojusznikiem aliantów).
O czym jest "Legion"?
To książka, która przedstawia losy Brygady Świętokrzyskiej od momentu jej powstania do samego końca jej działalności, w dużej mierze oparta na faktach i relacji zdarzeń bezpośrednich świadków tych wydarzeń a zarazem bohaterów tej powieści.
Autorka w powieści "Legion" przedstawia nam historię Jaxy, Zub-Zdanowicza, Żbika, Fenixa i wielu innych w tym, Bohuna, Kmicica, Bora-Komorowskiego - czyli rzeczywistych uczestników tamtych wydarzeń, żołnierzy i dowódców sił NSZ i AK. Losy, które raz się splatają a raz rozdzielają a każdy z bohaterów dzień w dzień na swój sposób podejmuje walkę z najeźdźcami. Walkę niezwykle odważną posiadając bardzo ograniczone środki.
Na ponad 1000 stron przeczytamy o walce partyzanckiej w Polsce w okresie drugiej wojny światowej i sposobach jej prowadzenia, życiu żołnierzy w lesie i zaletach oraz wadach takiego sposobu walki, wsparciu lokalnej społeczności dla partyzantów a także wpływie propagandy zarówno na żołnierzy i mieszkańców przebywających w Polsce, jak i władze Polskie w Londynie. Poznamy kulisy podjęcia decyzji o Powstaniu Warszawskim oraz próbach zarządzania podzieloną polską armią i ponoszeniu konsekwencji prób jej złączenia.
Co jest niezmiernie ciekawe obraz ten przedstawia rzeczywistą drogę do chwały brygady, który jako jedyna wykonał rozkaz i przedarł się przez linię frontu niemiecko-rosyjskiego na terenie Polski, podążając na zachód dotarł aż do wojsk generała Pattona. Warto wspomnieć, że po drodze partyzanci wyzwolili obóz koncentracyjny dla kobiet znajdujący się w Czechach w mieście Holisov i razem z armią amerykańską wzięli do niewoli sztab niemieckiej XIII armii!
---------
Dowiedz się więcej o książce "Legion" tutaj:
http://www.ebookoo.pl/2017/08/17/legi...
Inne recenzje znajdziesz tutaj:
http://www.ebookoo.pl/recenzje-a-z/
August 18, 2018
Trochę ciężko mi ocenić tą książkę, miałem mieszane uczucia. Historia i postacie napewno fascynujące i przedstawiające historie w pewien może nie bardzo subiektywny sposób.
Za długa i szkoda chyba że redaktor nie przyciął pewnych wątków. Niewątpliwie jednak warta przeczytania.
Za długa i szkoda chyba że redaktor nie przyciął pewnych wątków. Niewątpliwie jednak warta przeczytania.
July 29, 2020
Choć ta książka jest bardzo gruba i z tej przyczyny zniechęca może do czytania to każdy powinien tę książkę przeczytać. To bardzo interesująca, smutna czasami również śmieszna książka o Historii Polski. Bardzo mi się podobała .
July 15, 2024
Spodziewałam się po niej czegoś innego, jestem trochę zawiedziona.
December 29, 2016
Literacki „Czas honoru”.
Rzadko zdarza się, żebym podczas lektury miała dreszcze, prawie nigdy, bym żywiła pragnienie, by zacząć ją czytać od nowa, w tym przypadku zdecydowanie tak było. Powieść liczy ok. 800 stron, a ja chciałam, by trwała drugie tyle…Ta książka mnie oszołomiła, opowieść w niej przedstawiona rozkochała w sobie.
Po raz kolejny autorka udowadnia, że nasza historia jest jedyna w swoim rodzaju: „Wciąż do natręctw powtarzam: cieszmy się naszą historią. Poznawajmy ją z ciekawości i radością. Pomniki zamieniają bohaterów w kamień, a historię czynią twardą i nieprzystępną. Opowieści mogą otwierać przeszłość i oddawać ludziom / historii życie.”
Losy młodych ludzi, takich, jak Ty, czy ja, którzy weszli w skład Brygady Świętokrzyskiej, oddziału prowadzącego walkę z Niemcami, partyzantką prokomunistyczną oraz żołnierzami sowieckimi, zrzucanymi na ziemie polskie. Odważni, dumni, honorowi, w momencie, kiedy władze polskie oraz większa część społeczeństwa wierzyła w wyzwolenie przez Armię Czerwoną, oni pozostali nieugięci, bezkompromisowi, : „A jak popiszemy umowę, to bracie, po nas. Każą nam kochać Sowietów i wierzyć, że Stalin chce dla nas dobrze. W dupie mam takie certolenie. Prywatnie każdy akowiec powie Ci, że bolszewicy to swołocz gorsza niż naziści. Ale politycznie, nie! Będą brać wodę w usta i bąka o sojusznikach naszych sojuszników, aż w dupie strzyka”.
Cherezińska oddaje literacki hołd organizacjom narodowym (m. in. Narodowym Siłom Zbrojnym), które po wojnie zostały potraktowane niesprawiedliwie, przez radziecką propagandę oskarżane o bandytyzm, mordy na ludności, grabież. Wielu członków zostało skazanych na śmierć, inni musieli opuścić swoją ojczyznę na zawsze…
Powieść napisana z rozmachem, przystępnym językiem, momentami zabawna, momentami tragiczna. Obok opisów bieżących wydarzeń, pojawiają się dokumentalne notatki od autorki, o dalszych, powojennych losach bohaterów, bądź fakty związane z dana akcją zbrojną, czy wydarzeniem historycznym.
Wojna, walka, przyjaźń, miłość, trudne decyzje, które wymagają równie trudnych wyborów, prawdziwi mężczyźni, oddane kobiety ….nie jestem w stanie ująć wszystkiego, co zawiera w sobie ta pozycja.
Jest doskonale wypracowana, czuć pasję pisarki do historii, ale również ogrom pracy i trudu, jaki w nią włożyła.
Jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam. Polecam!
Rzadko zdarza się, żebym podczas lektury miała dreszcze, prawie nigdy, bym żywiła pragnienie, by zacząć ją czytać od nowa, w tym przypadku zdecydowanie tak było. Powieść liczy ok. 800 stron, a ja chciałam, by trwała drugie tyle…Ta książka mnie oszołomiła, opowieść w niej przedstawiona rozkochała w sobie.
Po raz kolejny autorka udowadnia, że nasza historia jest jedyna w swoim rodzaju: „Wciąż do natręctw powtarzam: cieszmy się naszą historią. Poznawajmy ją z ciekawości i radością. Pomniki zamieniają bohaterów w kamień, a historię czynią twardą i nieprzystępną. Opowieści mogą otwierać przeszłość i oddawać ludziom / historii życie.”
Losy młodych ludzi, takich, jak Ty, czy ja, którzy weszli w skład Brygady Świętokrzyskiej, oddziału prowadzącego walkę z Niemcami, partyzantką prokomunistyczną oraz żołnierzami sowieckimi, zrzucanymi na ziemie polskie. Odważni, dumni, honorowi, w momencie, kiedy władze polskie oraz większa część społeczeństwa wierzyła w wyzwolenie przez Armię Czerwoną, oni pozostali nieugięci, bezkompromisowi, : „A jak popiszemy umowę, to bracie, po nas. Każą nam kochać Sowietów i wierzyć, że Stalin chce dla nas dobrze. W dupie mam takie certolenie. Prywatnie każdy akowiec powie Ci, że bolszewicy to swołocz gorsza niż naziści. Ale politycznie, nie! Będą brać wodę w usta i bąka o sojusznikach naszych sojuszników, aż w dupie strzyka”.
Cherezińska oddaje literacki hołd organizacjom narodowym (m. in. Narodowym Siłom Zbrojnym), które po wojnie zostały potraktowane niesprawiedliwie, przez radziecką propagandę oskarżane o bandytyzm, mordy na ludności, grabież. Wielu członków zostało skazanych na śmierć, inni musieli opuścić swoją ojczyznę na zawsze…
Powieść napisana z rozmachem, przystępnym językiem, momentami zabawna, momentami tragiczna. Obok opisów bieżących wydarzeń, pojawiają się dokumentalne notatki od autorki, o dalszych, powojennych losach bohaterów, bądź fakty związane z dana akcją zbrojną, czy wydarzeniem historycznym.
Wojna, walka, przyjaźń, miłość, trudne decyzje, które wymagają równie trudnych wyborów, prawdziwi mężczyźni, oddane kobiety ….nie jestem w stanie ująć wszystkiego, co zawiera w sobie ta pozycja.
Jest doskonale wypracowana, czuć pasję pisarki do historii, ale również ogrom pracy i trudu, jaki w nią włożyła.
Jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam. Polecam!
November 13, 2015
Literacko jak dla mnie na poziomie zmierzchu, ale jesli chodzi o historie - absolutna czolowka wszechczasow
Displaying 1 - 17 of 17 reviews