صداهای شب فضا آغشته به آوای پر غوغای زنجرهها است لحظاتی این صداهارا داریم و بعد ناگهان سکوت سکوتِ ناگهانی زنجرهها و خاموشیفضای گفتگو گرفته است، دلتنگی است و همدردی و طبیعتأ با ریتم کند. آهو: احمد! احمد: ها! آهو: گوش کن، میشنوی؟ احمد: چیزی نمیشنوم. آهو: صدای سکوت. احمد: (با لبخندی تلخ و کوتاه) هه... صدای سکوت! آهو: تو بیچیزی این هم خودش یه چیزیه... بهتر از خیلی چیزها