Κάποια ρούχα είναι ραμμένα με μεταξωτή κλωστή, άλλα είναι μάλλινα βαριά κι άλλα σαν πέπλα ανάλαφρα. Υπάρχουν όμως και κάποια ρούχα βολικά πολύ, που είναι έτσι φτιαγμένα, ώστε να μας ζεσταίνουν τον χειμώνα και να μας δροσίζουν το καλοκαίρι. Ποιος ράφτης ξέρει να τα ράβει και πού θα τον βρούμε;
Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου γεννήθηκε το 1977 στον Πειραιά. Σπούδασε κινούμενο σχέδιο και εργάζεται στη διαφήμιση. Από το 1999 γράφει και μεταφράζει ιστορίες, τραγούδια και σενάρια για παιδιά. Το βιβλίο του “Οι καλοί κι οι κακοί πειρατές" (εικ. Ίρις Σαμαρτζή) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 2012 και με το βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το βιβλίο του ”Η Πόλη που έδιωξε τον πόλεμο” (εικ. Μυρτώ Δεληβοριά) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 2011 και το Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου του Περιοδικού Διαβάζω. Το 1ο βιβλίο της σειράς “Καράβια” που δημιούργησε με την Μαρία Αγγελίδου απέσπασε το Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (IBBY). To βιβλίο του «Οχ χταπόδι, λάθος πόδι» (εικ. Πέτρος Μπουλούμπασης) απέσπασε το Ειδικό Βραβείο Βιβλιοπωλών Public 2016 και το “Ένα Τελευταίο Γράμμα” που δημιούργησε με την Ίριδα Σαμαρτζή, απέσπασε το Διεθνές Βραβείο Compostela 2016. Βιβλία του έχουν συμπεριληφθεί στις λίστες των White Ravens της Διεθνούς Παιδικής Βιβλιοθήκης του Μονάχου (2011, 2012, 2013, 2014, 2016), έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά, πορτογαλικά, γαλικιανά, βασκικά, καταλανικά, κινέζικα, σουηδικά, κορεάτικα και ιαπωνικά κι έχουν μεταφερθεί στο θέατρο και το κουκλοθέατρο. Περισσότερα για τον ίδιο και τα βιβλία του στο www.antonispapatheodoulou.com
Ακούω και διαβάζω παντού για τον «ραφτάκο των λέξεων» και πάντα τα σχόλια είναι θετικά. Ήθελα όμως να έχω και τη δική μου άποψη, όπως και αυτή της κόρης μου, οπότε έγινε μία από τις πρόσφατες προσθήκες στη μικρή βιβλιοθήκη της.
Κάποτε σε μια μικρή πόλη, που έμοιαζε περισσότερο με χωριό, οι κάτοικοι ζούσαν όλοι μαζί και αγαπημένοι. Όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Δεν είχαν πολλά καταστήματα και τα ρούχα τους τα έφτιαχνε όλα ένας ράφτης, κάτοικος της μικρής πόλης. Ότι έφτιαχνε, το έφτιαχνε με αγάπη και λέξεις κατάλληλες για το αντίστοιχο ρούχο. Στα χειμωνιάτικα έραβε λέξεις ζεστές, όπως αγάπη, αγκαλιά και λιακάδα, για να ζεσταίνουν τους ανθρώπους που τα φορούσαν. Στα καλοκαιρινά έραβε λέξεις δροσερές, όπως γάργαρο νερό, πλατάνι και βουτιές, για να τους κρατούν δροσερούς. Όλοι ήταν ευχαριστημένοι μαζί του και το ραφτάδικο ήταν πάντα γεμάτο κόσμο.
Με τον καιρό η πόλη μεγάλωσε και οι κάτοικοι αποξενώθηκαν. Νέα μεγάλα καταστήματα έκαναν την εμφάνισή τους, μαζί με πολυκατοικίες και πολύβουα αυτοκίνητα. Όλοι πλέον αγόραζαν νέα έτοιμα ρούχα και δεν πήγαιναν στο ραφτάκο να τους τα ετοιμάσει στα μέτρα τους και με το δικό του μοναδικό τρόπο. Σιγά σιγά τον ξέχασαν κι αυτόν και τα ρούχα του. Μέχρι που ένα χειμώνα που είχε πέσει πολύ χιόνι και είχαν παγώσει τα πάντα και δεν μπορούσαν να ζεσταθούν ούτε με τα καλοριφέρ, ούτε με κουβέρτες, πουλόβερ και παλτά, κάποιος θυμήθηκε ένα παλιό πουλόβερ που όταν το φορούσε, όσο κρύο και να είχε, τον κρατούσε ζεστό. Το βρήκε, το φόρεσε, ζεστάθηκε, θυμήθηκε τον ραφτάκο και τον θύμησε σε φίλους και γνωστούς. Κι έτσι όλοι ζεστάθηκαν και πάλι, φορώντας τα ρούχα τα φτιαγμένα με ζεστές λέξεις και το ραφτάδικο γέμισε κόσμο και πάλι.
Ένα υπέροχο διήγημα που θυμίζει τη δύναμη των λέξεων και όλα αυτά που μπορούν να προκαλέσουν. Πλέοντας στην εποχή του καταναλωτισμού, του έτοιμου και αυτού που είναι στη μόδα, έχουμε απομακρυνθεί ο ένας από τον άλλο, ακριβώς όπως και οι κάτοικοι της πόλης όταν αυτή μεγάλωσε. Κυνηγάμε το εύκολο και δεν νοιαζόμαστε για τα συναισθήματα του διπλανού μας. Έχουμε ξεχάσει τι μπορεί να κάνει μια ζεστή αγκαλιά και ένας γλυκός λόγος. Απλά πράγματα που μπορούν να ζεστάνουν την ψυχή κάποιου, να του δώσουν δύναμη και να φωτίσουν τη μέρα του. Η ιστορία του ραφτάκου, αυτό ακριβώς μας θυμίζει. Πως, δηλαδή, να είμαστε άνθρωποι.
Η εικονογράφηση είναι απλά υπέροχη. Οι κλωστές και τα υφάσματα που χρησιμοποιεί ο ραφτάκος, παρέα με τις λέξεις που έχει ετοιμάσει για να τα ράψει, είναι ζωντανές και δίνουν το πραγματικό νόημα της ιστορίας. Η αισιοδοξία που διαφαίνεται στο τέλος του βιβλίου οπτικοποιείται στην τελευταία σελίδα με ένα ρούχο φτιαγμένο από τα χέρια του ραφτάκου, που όμως περιβάλει όλη την πόλη και τους κατοίκους της.
Ένα διαφορετικό βιβλίο για να προσεγγιστεί το θέμα της δύναμης των λέξεων, που δείχνει πόσο μεγάλη διαφορά μπορεί να κάνουν οι ζεστές, όμορφες και αληθινές λέξεις στον άνθρωπο δίπλα μας. Μπορούν να τον βοηθήσουν, να τον προστατέψουν, ακόμα και να τον σώσουν θα έλεγα εγώ...
Είναι από τις ιστορίες που χαίρεσαι να διαβάζεις στο παιδί σου, στον εαυτό σου, να την χαρίσεις και να την μοιραστείς. Η δύναμη των λέξεων και η συνειδητοποίηση ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στην ζωή, είναι ότι νιώθουμε. Αγκαλιά, κασκόλ, βουτιές, καλοκαίρι, τζάκι....
My Greek is not yet good enough to review in Greek (I read this book to practice). A charming, magic little book! Loved it. Το βιβλίο αυτό μου πολυ αρέσει!