What do you think?
Rate this book
Blue Aloha
Dirk Leyman in het uitgebreide nawoord: ‘Deze Vleugels-editie moet de eerste zijn die – zeker in het Nederlands – een gevarieerd beeld geeft van het kortere Modiano-proza en hij biedt ook een regelrechte primeur: de eerste publicatie van Modiano uit 1966. De vijf hier gebundelde teksten demonstreren scherp de evolutie van zijn stijl, van harder en satirischer naar subtiel weemoedig en atmosferisch dromerig.’
78 pages, Paperback
Published January 1, 2018
17 people want to read
About the author
Patrick Modiano
135 books2,158 followersPatrick Modiano is a French-language author and playwright and winner of the 2014 Nobel Prize in Literature.
He is a winner of the 1972 Grand prix du roman de l'Académie française, and the 1978 Prix Goncourt for his novel "Rue des boutiques obscures".
Modiano's parents met in occupied Paris during World War II and began a clandestine relationship. Modiano's childhood took place in a unique atmosphere: with an absent father -- of which he heard troubled stories of dealings with the Vichy regime -- and a Flemish-actress mother who frequently toured. His younger brother's sudden death also greatly influenced his writings.
While he was at Henri-IV lycee, he took geometry lessons from writer Raymond Queneau, who was a friend of Modiano's mother. He entered the Sorbonne, but did not complete his studies.
Queneau, the author of "Zazie dans le métro", introduced Modiano to the literary world via a cocktail party given by publishing house Éditions Gallimard. Modiano published his first novel, "La Place de l’Étoile", with Gallimard in 1968, after having read the manuscript to Raymond Queneau. Starting that year, he did nothing but write.
On September 12, 1970, Modiano married Dominique Zerhfuss. "I have a catastrophic souvenir of the day of our marriage. It rained. A real nightmare. Our groomsmen were Queneau, who had mentored Patrick since his adolescence, and Malraux, a friend of my father. They started to argue about Dubuffet, and it was like we were watching a tennis match! That said, it would have been funny to have some photos, but the only person who had a camera forgot to bring a roll of film. There is only one photo remaining of us, from behind and under an umbrella!" (Interview with Elle, 6 October 2003). From their marriage came two girls, Zina (1974) and Marie (1978).
Modiano has mentioned on Oct 9, 2014, during an interview with La Grande Librairie, that one of the books which had a great impact on his writing life was 'Le cœur est un chasseur solitaire' (The Heart is a Lonely Hunter), the first novel published by Carson McCullers in 1940.
(Arabic: باتريك موديانو)
He is a winner of the 1972 Grand prix du roman de l'Académie française, and the 1978 Prix Goncourt for his novel "Rue des boutiques obscures".
Modiano's parents met in occupied Paris during World War II and began a clandestine relationship. Modiano's childhood took place in a unique atmosphere: with an absent father -- of which he heard troubled stories of dealings with the Vichy regime -- and a Flemish-actress mother who frequently toured. His younger brother's sudden death also greatly influenced his writings.
While he was at Henri-IV lycee, he took geometry lessons from writer Raymond Queneau, who was a friend of Modiano's mother. He entered the Sorbonne, but did not complete his studies.
Queneau, the author of "Zazie dans le métro", introduced Modiano to the literary world via a cocktail party given by publishing house Éditions Gallimard. Modiano published his first novel, "La Place de l’Étoile", with Gallimard in 1968, after having read the manuscript to Raymond Queneau. Starting that year, he did nothing but write.
On September 12, 1970, Modiano married Dominique Zerhfuss. "I have a catastrophic souvenir of the day of our marriage. It rained. A real nightmare. Our groomsmen were Queneau, who had mentored Patrick since his adolescence, and Malraux, a friend of my father. They started to argue about Dubuffet, and it was like we were watching a tennis match! That said, it would have been funny to have some photos, but the only person who had a camera forgot to bring a roll of film. There is only one photo remaining of us, from behind and under an umbrella!" (Interview with Elle, 6 October 2003). From their marriage came two girls, Zina (1974) and Marie (1978).
Modiano has mentioned on Oct 9, 2014, during an interview with La Grande Librairie, that one of the books which had a great impact on his writing life was 'Le cœur est un chasseur solitaire' (The Heart is a Lonely Hunter), the first novel published by Carson McCullers in 1940.
(Arabic: باتريك موديانو)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
April 15, 2019
"Blue Aloha" is voor idolate Modiano-fans, zoals ik, een feest. Het bundelt vier korte verhalen, waaronder het eerste dat hij ooit schreef, een raadselachtig prachtige inleiding van zijn echtgenote Monique Zehrfuss, een mooi essay van Dirk Leyman over Modiano's oeuvre, en een mooie verantwoording waarin dezelfde Dirk Leyman ook de vier gebundelde verhalen helder belicht. Een kleinood van 78 pagina's, waarin we de volbloed romancier Modiano ook eens op de korte baan bezig zien, waarin we mooi kunnen volgen hoe satirisch de jonge Modiano was maar ook hoe weemoedig en prachtig onbestemd de latere Modiano ook in korte verhalen schrijft, en waarin zelfs de meest idolate fan dankzij Leyman en Zehrfuss toch weer nieuw inzicht krijgt in waarom hij van Modiano houdt. Niet door Modiano's werk te verhelderen of te verklaren, maar door de omfloerste raadselachtigheid ervan verder te vergroten.
Na elk Modiano-boekje ben ik nog meer ervan overtuigd dat ik Modiano- fan ben, maar weet ik nog minder waarom. Want in elk boekje pakt hij mij beet met zinnen die mij door hun mistige weemoed en ongrijpbare lichtheid helemaal betoveren, zonder dat ik dat verklaren kan. "Ik weet niet waarom, maar ik kan geen afscheid nemen van deze verlaten, doodstille kamer van mijn jonge jaren, terwijl ginds aan de horizon zich het silhouet aftekent van Scheffer, die in de schemering aan het surfen is. Het verdwijnt in de golven, verschijnt dan weer op de krullende toppen en laat zich meevoeren door de branding en de laatste schitteringen van de zon- het silhouet van een jonge man of van een mummie, even behendig voortglijdend, even vluchtig als de tijd zelf". Zomaar een citaat uit het prachtige verhaal "De tijd". "Vandaag, 26 mei 2001, besefte ik aan het begin van de middag opeens dat dit broze vlies van minuscule gebeurtenissen elk ogenblik zou kunnen scheuren en verdampen". Zomaar een citaat uit het lang niet lelijke verhaal "Kalenderbladen" (in het Frans: "Ephémérides"). Het vluchtige van de tijd, de efemere broosheid van elke gebeurtenis, het minuscule van elk leven, het gevoel van weemoedige onthechting en van totale lichtheid dat dit alles oproept: dat is voor mij de kern van Modiano, in elke roman en ook in de verhalen van "Blue Aloha". Maar essentieel voor mij is vooral hoe hij die kern iedere keer weer voelbaar maakt, door zijn bijna kale en op het eerste gezicht zelfs volkomen on-bijzondere zinnen. Zinnen die mij ontroeren door hun weemoed, tegelijk opvrolijken door hun ongrijpbare lichtheid, zonder dat ik ooit begrijp hoe Modiano dat bij mij voor elkaar krijgt.
Ik hoop dat Modiano nog veel romans en korte verhalen moge schrijven. En dat Maarten Elzinga ze allemaal zal vertalen, en uitgeven in boekjes met mooie nawoorden van Dirk Leyman. Voor mensen die Modiano nog moeten leren kennen is, denk ik, een roman als "Café van de verloren jeugd" of "Zondagen in augustus" een betere start. Maar voor Modiano-fans als ik is "Blue Aloha" zonder meer een must.
Na elk Modiano-boekje ben ik nog meer ervan overtuigd dat ik Modiano- fan ben, maar weet ik nog minder waarom. Want in elk boekje pakt hij mij beet met zinnen die mij door hun mistige weemoed en ongrijpbare lichtheid helemaal betoveren, zonder dat ik dat verklaren kan. "Ik weet niet waarom, maar ik kan geen afscheid nemen van deze verlaten, doodstille kamer van mijn jonge jaren, terwijl ginds aan de horizon zich het silhouet aftekent van Scheffer, die in de schemering aan het surfen is. Het verdwijnt in de golven, verschijnt dan weer op de krullende toppen en laat zich meevoeren door de branding en de laatste schitteringen van de zon- het silhouet van een jonge man of van een mummie, even behendig voortglijdend, even vluchtig als de tijd zelf". Zomaar een citaat uit het prachtige verhaal "De tijd". "Vandaag, 26 mei 2001, besefte ik aan het begin van de middag opeens dat dit broze vlies van minuscule gebeurtenissen elk ogenblik zou kunnen scheuren en verdampen". Zomaar een citaat uit het lang niet lelijke verhaal "Kalenderbladen" (in het Frans: "Ephémérides"). Het vluchtige van de tijd, de efemere broosheid van elke gebeurtenis, het minuscule van elk leven, het gevoel van weemoedige onthechting en van totale lichtheid dat dit alles oproept: dat is voor mij de kern van Modiano, in elke roman en ook in de verhalen van "Blue Aloha". Maar essentieel voor mij is vooral hoe hij die kern iedere keer weer voelbaar maakt, door zijn bijna kale en op het eerste gezicht zelfs volkomen on-bijzondere zinnen. Zinnen die mij ontroeren door hun weemoed, tegelijk opvrolijken door hun ongrijpbare lichtheid, zonder dat ik ooit begrijp hoe Modiano dat bij mij voor elkaar krijgt.
Ik hoop dat Modiano nog veel romans en korte verhalen moge schrijven. En dat Maarten Elzinga ze allemaal zal vertalen, en uitgeven in boekjes met mooie nawoorden van Dirk Leyman. Voor mensen die Modiano nog moeten leren kennen is, denk ik, een roman als "Café van de verloren jeugd" of "Zondagen in augustus" een betere start. Maar voor Modiano-fans als ik is "Blue Aloha" zonder meer een must.
December 30, 2020
"Korte verhalen" op de cover, echter dat maakt maar een goede helft van het boekje uit. En dat is duidelijk het sterkste deel. 4 verschillende verhalen uit het hele oeuvre van Modiano: intrigerend, melancholisch, klare taal. Modiano is een meester.
Een liefdevolle ode door zijn partner is een mooie aanvulling. De uitweiding over het oeuvre en de verantwoording kon ook in 5 pagina's (het beste hierin zijn de herhalingen van de zinnen van Modiano zelf, uiteraard)
Een liefdevolle ode door zijn partner is een mooie aanvulling. De uitweiding over het oeuvre en de verantwoording kon ook in 5 pagina's (het beste hierin zijn de herhalingen van de zinnen van Modiano zelf, uiteraard)
June 8, 2019
4 vanwege dat ene prachtige verhaal "De tijd" dat erboven uit steekt, Vintage Modiano.
January 20, 2019
Prachtige kleine bundeling korte verhalen en teksten, o.a. Modiano's debuut. Met nawoord door Dirk Leyman, waarin het oeuvre van Modiano helder wordt doorgelicht.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews