श्वेतभैरवी [Shwet Bhairabi]

by Bishweshwar Prasad Koirala, विश्वेश्वरप्रसाद कोइराला

This is the collection of famous four stories by B.P. Koirala. Includes the stories of Sannani, Writer Baje, Ek Raat and Shwet Bhairavi.

Genres: Fiction

47 pages, Paperback

First published January 1, 1983

About the author

Bishweshwar Prasad Koirala (Nepali: विश्वेश्वरप्रसाद कोइराला) was born in Varanasi to father Krishna Prasad Koirala, was one of the greatest Nepali political and literary figure. He was the Prime Minister of Nepal from 1959 to 1960 and also the first democratically elected Prime Minister in Nepal's history. He held the office just 18 months before being deposed and imprisoned by order of King Mahendra. The rest of his life was spent largely in prison or exile and in steadily deteriorating health.

While Koirala is considered one of the most charismatic political leader of Nepal, he was also one of the most well-read and thoughtful writers of Nepalese literature. He wrote short stories and novels, and some poems. Koirala began writing short stories in Hindi. His first stories were published in Banaras in Hansa, a Hindi literary magazine edited by Prem Chand (India's Tolstoy). His first Nepali short story "Chandrabadan" was published in Sharada (a Nepali literary magazine) in 1935. Koirala was very good at depicting the character and mind of women. Four other stories of Koirala were included in Katha Kusum (an anthology of Nepali stories), published in 1938 in Darjeeling. As a social realist, with good psychological insight, Koirala had established himself as one of the most important Nepali short story writers of Nepal.

Reviews

[Sundar Parajuli]

सुन्दरीजल जेलको बन्दी जीवनमा सिर्जिएको यो कृतिमा बी.पी.ले बाहिरी संसारभन्दा बढी मान्छेको भित्री संसारलाई नियालेका छन्। मानवीय अन्तर्मनका जटिल ग्रन्थि, कुण्ठा, वासना, इच्छा र अस्तित्वको खोजी यहाँ कथाका घटनाभन्दा पनि गहिरो तहमा पुगेर प्रस्तुत हुन्छ। यस सङ्ग्रहमा जम्मा चारवटा कथाहरू मात्र सङ्गृहीत छन्,

सान्नानी: गाउँको खुला परिवेश, कोशी किनारको बाल्यकाल र उमेर तथा समयको बहावसँगै मानिसको सोच, सम्बन्ध र innocence मा आउने फेरबदलको काव्यात्मक प्रस्तुति।

राइटर बाजे: कुष्ठरोगको भयानक पीडामा जकडिएकी एक वृद्ध महिलाको अन्तिम श्वाससँगै बिलाउन लागेका अतृप्त भावना, प्रेमका स्मृति र मार्मिक आन्तरिक छटपटीको कथा।

एक रात: मृत्युदण्डको पर्खाइमा रहेको एक क्रान्तिकारीको जीवनको त्यो अन्तिम रात, जहाँ राजनीतिक कर्तव्य र कोमल मानवीय संवेदनाबीचको गम्भीर आन्तरिक द्वन्द्व पोखिएको छ।

श्वेतभैरवी: प्रकृतिको निर्मम विनाशकारी रूप (कोशी नदीको उग्रता) र मानवीय मनका आन्तरिक आवेगबीचको सुक्ष्म एवं गहिरो मनोवैज्ञानिक सम्बन्धको चित्रण।

[Jaiseri]

कोही भन्थे–अहिंसालाई सफल प्रयोगमा ल्याउन पनि प्रारम्भिक हिंसा चाहिन्छ – बाटोलाई छेकेको तगारो हटाएको जस्तो । त कोही भन्थे – अहिंसाले राजनीतिक परिवर्तन गर्ने भए र त्यसरी दिगो प्रजातन्त्र कायम गर्ने मनसुवा भए अनन्तसम्म पर्खन पनि तयार हुनुपर्छ तर यत्रो दु्रतगतिमा बढिरहेको दुनियामा के हामी नेपालीले अनन्तसम्म पर्खिरहने ...!
राजा महेन्द्लार्इ जानकी मन्दिर परिसरमा बम हान्ने दूर्गानन्द झालार्इ मृत्युदण्ड दिएको ठीक एक हप्ता पछि लेखिएको कथा एक रात बाट

[Akash Acharya]

Shwet Bhairabi[श्वेतभैरवी]
2039 B.S(1983)
Nepali
BP Koirala
Story Collection
47 pages

Genre: Psychological Fiction, Anthology
Name Translation: The White Goddess of Terror

All 4 writing were written inside Sundarijal Jail

This is the collection of famous four stories by B.P. Koirala. Includes the stories of Sannani, Writer Baje, Ek Raat and Shwet Bhairavi.

BP Koirala was very good at depicting the mind and character of woman.

एक रात (One Night)
The heart touching story of a revolutionary. The writer try to show the humanity and portray the hidden pain inside the police personnel who execute him.
[6,7 February 1964]

राइटर बाजे (Writer oldman)
The inner deep feeling express by a girl suffering from leprosy on her final days for her lover writer baje.
[10 October 1962]

श्वेतभैरवी (The White Goddess of Terror)
The narrator try to tell the story from young boy perspective  about the teenage love. Its a story of remembrance.
[23 February 1962]

सान्नानी (Small Girl)
Its a story about a childhood friendship of Koshi Village from a perspective of a boy. Its a pre story telling.
[23 February 1962]


Story: 6/10 Content: 6/10  Presentation: 6/10  Message: 6/10

A Good Read
Ratings: 6/10

[Bharat Dhungana]

वीपी कोइरालाको श्वेतभैरवी (Shwet Bhairabi) मा जम्मा चार कथा छन् । सन्नानी: यो कथा एउटा केटा र केटीबीचको मित्रता वरिपरि घुम्छ। समयको परिवर्तनसँगै बाल्यकालको सोधसपाटी र निस्कपट सम्बन्ध परिपक्वतामा पुग्दा कसरी टुट्छ वा रूपान्तरण हुन्छ भन्ने कुरा यसमा देखाइएको छ। सामान्य घटनाक्रम भए पनि मानवीय सम्बन्धमा समयले ल्याउने दूरीलाई यथार्थवादी ढङ्गले चित्रण गरिएको छ। लेखक बाजे: कुष्ठरोगले गम्भीर रूपमा पीडित एक महिलाको अन्तिम दिनहरूको वृतान्त हो। मृत्यु शय्यामा पुगेकी महिलाले आफ्नो विगत, विशेषगरी प्रेमासक्त स्मृतिहरूसँग पुनर्मिलन गर्ने प्रक्रिया अत्यन्त भावुक रूपमा चित्रित छ। रोग, पीडा र प्रेमबीचको द्वन्द्वले कथालाई असाधारण बनाएको छ। एक रात: यो कथामा एउटा मानिसलाई उसको कृत्यका कारण मृत्युदण्ड दिइन्छ। तर कथा केवल अपराध र सजायमा सीमित छैन, बरु त्यस प्रक्रियापछि बाँकी पात्रहरूको मनोभाव, भावना र मानसिक द्वन्द्वलाई केन्द्रमा राखिएको छ। मृत्युदण्डको घटनाले मानवीय संवेदना र न्यायप्रणालीको प्रभावलाई गहिरो रूपमा प्रस्तुत गर्छ। श्वेतभैरवी: कथा साधारण भए पनि वीपीले प्रयोग गरेको शैली, भाषा र प्रतीकात्मकता असाधारण छ। कथामा आध्यात्मिकता, इच्छाशक्ति र अवचेतन मनोविज्ञानको खेल देखिन्छ। विषयवस्तु सामान्य भए पनि प्रस्तुत गर्ने तरिका (manner of narration) ले यसलाई विशेष बनाएको छ।

[Sabin Chhetri]

The collection of 4 short stories. All written in typical BP way.

1 Sannani
A story about a boy and a girl and their friendship. An average story about how time changes their friendship.

2. Writer Baaje
The best among the four. A woman with severe leprosy on her death bed in her last days reconciles the memory of her love interest.

3. Ek Raat
A man is being executed for his deeds. Its story of people . its about sentiments or emotions after they carry out the process of his execution.

4. Shwet bhairabi
A medicore and shortest story among the 4. The story is simple, but the way BP wrote was phenomenal.

[Thapa Ramisha]

<3

[Krishna Bhandari]

चारवटा तीक्ष्ण कथाहरू । वि. पि. को चीरपरिचित शैलिमा लेखिएका मनोवैज्ञानिक र दार्शनिक वृत्तिका ।

[Barun Ghimire]

नेपाली साहित्यलाई उचाईमा लाग्ने त्यो काराबासकाल, आफु जेलमा बसेर लेखेका कृतिले अरुलाई अनन्तकालको लागि 'उडान' दिने विश्वेश्वर प्रसाद कोइराला।

[Maheshwar Giri]

सान्नानी
राइटर बाजे
एक रात
श्वेतभैरवी
सबै उत्कृष्ट कथाहरू मध्य मलाई छोएको कथा चाँहि "सान्नानी" हो ।

[Nascent]

फेरि कमिश्नरले बडो कोमल स्वरमा अन्तिम बार सोधे - तिम्रो अन्तिम इच्छा के छ ? केही भन्नु छ ?
किशोर केही सचेत भयो र उसलाई लाग्यो, कमिश्नरको यो प्रश्नमा अन्तिम दिलचस्पी लिएर केही बोलिदिनैपर्छ, नत्र जीवनको केही टुङ्गो नलागेको जस्तो हुनेछ । विसर्जन वाक्य त केही भन्नैपर्छ । उसले भन्यो- तमाम किशोर युवकहरूको जीवनमा मानवीय मर्यादा र सुख सम्भव हुन जाओस् ।

•
कथाहरू सामान्य जस्ता नै छन् । विपीको यौन मनोविश्लेणात्मक शैलीले उनको धेरै कथाहरूलाई छोएको छ - र त्यो नै कथाको आत्मा बनेको छ, जुन हर बखत उचित चाहिँ रहिरहदैन । मैले फ्रायडलाई पढिसकेको त छैन, तर विपीलाई फ्रायडको यौन मनोविश्लेषणसँग जोडिएको पाहिन्छ। तर यो नै उनको नेपाली साहित्यमा रहेको योगदान हो।

[Ankit Dhakal]

जम्मा चार कथा छन् यस संग्रहमा । पहिलो कथा "सान्नानी" पढ्दा मलाई वीपी कोइरालाकै "सुम्निमा" र "नरेन्द्र दाइ" को याद आयो । यो कथामा प्रयुक्त दृश्यहरू कतैकतै नरेन्द्र दाइमा पनि पढेझैँ लाग्यो । फेरि यस्तै दृश्य सङ्ग्रहको अन्तिम कथामा पनि भेटियो । वीपीलाई सायद धेरै नै पिरोलेको थियो कोशी किनारको गाउँका सम्झनाहरूले । कथा भने ठीकै मात्र छ । कुनैकुनै कुरा दोहोरिएका छन् । कुनैले भने खासै अर्थ बोकेको जस्तो लागेन । तर हुनसक्छ, त्यस्तै निरर्थक लाग्ने कुराहरूको सम्झना नै न्यारेटरले गरेको हो ।

दोस्रो कथा "राइटर बाजे" बढो मार्मिक छ, र यो भन्दा पनि मार्मिक छ "एक रात" । राइटर बाजे एउटी कुष्ठरोगले ग्रसित नारीको स्मारिका हो । उसले जीवनमा गर्नुपरेका संघर्षको फेहरिस्त हो । "एक रात" भने एउटा क्रान्तिकारीको मर्मस्पर्शी कथा हो । उसलाई मृत्युदण्ड दिने मानिसहरू पीडामा परेका दृश्यले कथालाई अस्वाभाविक जस्तो बनाए पनि तिनको मानवीय गुण देखाउन पनि कोइराला सफल छन् ।
"श्वेतभैरवी" पैंतीस वर्षजती अघिको एक स्मृति हो । कथाको उद्घोषक दश एघारवर्षको हुँदा भएको भनिएको फगुनीसँगको एक घटना नै यो कथाको मूल विषय हो । अपरिपक्व दुई किशोरकिशोरीको सम्बन्ध हास्यास्पद छ र केही अस्वाभाविक पनि ।
समग्रमा, यस कथासंग्रहका दुई कथा एकदमै राम्रा छन् तर दुई कथा भने मलाई ठीकै मात्र लागे ।