به اندازهی کافی در مدح این مجموعه در ریویوهای قبلی نوشتهام. مقدمهی این کتاب خیلی مختصر بود و به نظرم بهتر میشد اگه چند کتاب در مورد سهراب معرفی میکرد که علاقهمندان برای مطالعهی بیشتر بهش رجوع کنند. دستهبندی و گزینش اشعار خوب بود. کاربرد این کتاب در این حد است که کسی که سهراب را مطلقا نمیشناسد، شناخت نسبیای پیدا کند و چند شعر از او را بخواند شاید خوشش بیاید و پیگیر آثار شاعر شود. برای علاقه مندان به سهراب و دنبال کنندگان جدی شعر سهراب چندان مطلب جدیدی ندارد به جز تعبیر "تجربههای نیمایی-مولانایی" (در کنار طبقهبندیهایی چون نیمایی، سپید و چارپاره) که به برخی اشعار سهراب نسبت داده و برای من عبارت بدیعی بود.