போபாலில் நாங்கள் வசித்த சமயத்தில் நம் ஊர்களில் Doctor,Engineer, lawyer என்று வண்டிகளில் ஸ்டிக்கர் ஒட்டுவது போல் ,I AM HINDU, I AM A PROUD HINDU என்றெல்லாம் ஆங்கிலத்திலும் இந்தியிலும் பெரிய ஸ்டிக்கர் ஒட்டிய வண்டிகளை சர்வசாதாரணமாக காணமுடியும்.
அதைக் கண்டு சிரித்திருக்கிறேன். இதெல்லாம் ஒரு அடையாளமா? என்று. ஆனால் இந்த புத்தகத்தை வாசித்த பின்னர் மேலும் சிரிக்கத் தோன்றியது.
கிரிஸ்தவர் போல் இசுலாமியர் போல் இந்து என்பது அடையாளம் அல்ல ,சாதி என்ற கொடுமையான அடையாளம் தான் உண்மை,மத அடையாளம் எல்லாம் மேல் சாரதிகளுக்குத் தான் என்ற பதிப்பக ஆசிரியரின் உரையில் இருந்த உண்மையை சற்றேனும் தன் சுற்றுப்புறத்தை, கோவில் நடைமுறைகளை கவனிக்கும் எவராலும் உணர்ந்து கொள்ள முடியும்.
“இந்து என்ற சொல். இந்தியாவிலே பிறந்த வேதங்களிலோ. உபநிஷதங்களிலோ, ஆரண்யகங்களிலோ பிராமண்யங்கள் என்று சொல்லக்கூடிய வேறு வகையான பழைய இலக்கியங்களிலோ இல்லை. இதிகாசங்களிலும் கிடையாது. இந்தச் சொல் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப் பகுதியிலே ஐரோப்பிய Orientalist அதாவது கீழ்த்திசை நாடுகளைப் பற்றி ஆராய வந்தவர்கள் பயன்படுத்திய சொல். இந்தச் சொல்லுக்கான 'மரியாதை' என்ன என்று கேட்டால், 'இது வெள்ளைக்காரர்கள் கண்டு பிடித்த சொல்' என்பது தான். இந்திய மொழிகளில் எந்த மொழியிலும் இந்து என்ற சொல்லுக்கு வேர்ச் சொல்லே கிடையாது.”
“1799-ல் உள்நாட்டு நீதிநெறிகளைத் தொகுக்க வேண்டிய ஒரு கட்டாயம் வந்தபொழுது கல்கத்தாவில் இருந்த சர். வில்லியம் ஜோன்ஸ் (இந்தப் பெயரை இன்றும் ஆர்.எஸ்.எஸ்-காரர்கள் கொண்டாடுவார்கள்) உள்நாட்டு நீதி நெறிகளைத் தொகுத்து அதற்கு Hindu law என்று பெயரிட்டார். அப்பொழுதுதான் Hindu என்ற சொல் முதன்முதலாக அரசியல் அங்கீகாரம் பெறுகிறது. இந்தச் சொல் வெள்ளைக்காரன் கண்டுபிடித்த சொல். இந்த நாட்டிலே எந்த மொழியிலும் இல்லாத சொல். திராவிட மொழியிலும் கிடையாது, ஆரிய மொழிகளிலும் கிடையாது.”
என்று முதல் பக்கத்தில் கொடுத்திருந்த பதிலை/உண்மையை தெரிந்திருந்தால் இங்கு மொழி அரசியல்/மத அரசியல் நடத்தி பிழைப்பவர்கள் நிலை என்னவாகும்? “I AM PROUD HINDU” என்று ஸ்டிக்கர் ஒட்டுவார்களா?
இரவீந்திரநாத் தாகூர், 'பஞ்சாப சிந்து குஜராத மராட்ட திராவிட' என்று பாடும்போது நான்கு தென் மாநிலங்களைச் சேர்ந்த நிலப்பரப்பை 'திராவிட' என்ற சொல்லாலே குறிக்கிறார். எனவே. ஆரியம், திராவிரும் என்ற சொல்லுக்கு ஒரு வரலாறு உண்டு: இந்து என்ற சொல்லுக்கு அப்படியொரு வரலாறு கிடையாது.
இப்படி எந்த ஒரு மூலமும் இல்லாத ஒரு வார்த்தையை வைத்து மூலைமுடுக்கெல்லாம் அரசியல் நடக்கிறது என்பது தான் உண்மை.
இந்துவுக்கு அடுத்து அதிகம் அரசியலாக்கப்பட்ட சொல்ல சனாதனம்!! இந்த புத்தகம் வாசிக்கும் முன்பு அதன் அர்த்தம் என்ன என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் இப்போது தெரிகிறது.
“முன்னோர்கள் போல'. 'நமது முன்னோர்கள் செய்தது போல'. 'மரபுப்படி' என்று சொல்லுவதற்கு 'சனாதனம்' என்று அர்த்தம். முன்னோர் செய்தது முன்னோர்கள் செய்தது' என்று இவர்கள் சொல்லுவதெல்லாம் பிறப்பு காரணமான சாதி வேற்றுமையைக் கோயிலுக்குள்ளே மறுபடியும் நிலை நிறுத்துவது என்பதே.
முன்னோர்கள் என்ன செய்தார்கள் ? பிறவி ரீதியாக மக்களை மேல்கீழாக அடுக்கி வைத்தார்கள். உயர்ந்தோர் தாழ்ந்தோர் எனப் பிரித்து வைத்தார்கள். இதுதான் 'முன்னோர்கள் செய்தது போல' என்பதின் இரகசியம் !!”
என்ற வார்த்தைகளில் இருந்த உண்மையை மறுக்க முடியாது. வரலாற்று சிறப்பு மிக்க ஒரு கோவில் கும்பாபிஷேகம் நடந்த போதும், புதிய பாராளுமன்றம் திறந்த போதும் அதில் ஏன் ஜனாதிபதி இடம்பெறவில்லை என்று ஒரு கேள்வி அச்சமயங்களில் எழுந்தது. அது தான் இந்த சனாதானத்துக்கான விளக்கம் என்று எனக்கு தோன்றியது.
இவையல்லாமல் சைவர்கள், வைணவர்கள் என்பதன் பொருள்,காஞ்சி காமகோடி பீடம், கோவில் கருவறையில் தமிழ்/வடமொழி குறித்து, அர்ச்சனை என்ற சொல்லின் பொருள், கோவில்களில் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் நிலை, மதச் சிறுபான்மை சமூகங்கள் குறித்து, பகுத்தறிவு வாதங்கள் குறித்து என்று கடுகு சிறுத்தாலும் காரம் குறையாதது போல இருபது பக்கங்களில் அத்தனை தகவல்கள்!!!
தொ.பவின் புத்தகங்கள் அனைத்திலும் சிலப்பதிகாரம் குறித்து ஏதாவது ஒரு சிறு பகுதியாவது இருக்கும் அதே போல் இந்த புத்தகத்திலும் தமிழில் அருச்சனை என்ற தலைப்புக்கு கீழ் சிலப்பதிகாரம் வேட்டுவ வரியில் உள்ள சில வரிகளை மேற்கோள் காட்டுகிறார்.
புத்தகத்தில் பல இடங்களும் எனக்கு பிடித்திருந்தாலும்,ஆழப்பதிந்த கேள்வியும் பதிலும் இது தான்,
நீங்கள் சொல்லுவதைப் பார்த்தால் கோயில் என்ற அமைப்பே சாதிகளைக் காப்பாற்றும் முறைபோன்று தோன்றுகிறதே ?
ஆம். 1949-இல் கோயில் நுழைவுச் சட்டம் வருகிற வரைக்கும் கோயில் என்ற நிறுவனம் சாதியை முழுமையாகக் காப்பாற்றும் அமைப்புத்தானே. கோயில் நுழைவுச் சட்டம் என்பது தடை செய்யப்பட்ட சாதியார் கோயிலினுள் நுழையலாம் என்பது தானே! இவர்களைத் தடை செய்து வைத்தது எது? கோயில் தானே. இன்றைக்கு நாம் அனைவரும் உள்ளே போய் வணங்கினாலும் கூட மதுரை வீரன் கோயில் மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயில் கோபுரத்திற்கு வெளியேதான் இருக்கிறது. அதே போல மதுரை வீரனை வணங்கும் சாதியார் கோயிலுக்கு வெளியே நிறுத்தப்பட்டனர்.
என்பது தான். அனைவருக்கும் கண்டிப்பாக வாசிக்க வேண்டிய ஒரு நல்ல நூல்.