கையிலிருக்கும் பூமி

by S. Theodore Baskaran

உயிரினங்கள் – உறைவிடங்கள் - சுற்றுச்சூழல் கருத்தாக்கங்கள் . . சூழியல் பங்களிப்பாளர்கள் - வளர்ப்புப் பிராணிகள்

560 pages, Hardcover

Published November 10, 2018

About the author

Baskaran worked as Researcher in Tamil Nadu State Archives for two years. He joined the Indian Postal Service in 1964 as Divisional Superintendent at Trichy. He served as the "Special Officer For War Efforts" in Shillong during the Indo-Pakistani War of 1971. He took study leave in 1974 to research Tamil film history on a fellowship from Council of Historical Research.[1] He eventually retired as the Chief Postmaster General of Tamil Nadu.[2]
Baskaran published his first article on film in 1972 about Chidananda Dasgupta's documentary The Dance of Shiva. Encouraged by his friend Charles A. Ryerson, he decided to do research about Tamil Cinema.[1] He joined a Film Appreciation course in 1974. He became a member of the Advisory Board of National Film Archives, Pune.[3] In 1976 he joined the Calcutta Film Society. The same year, he presented his first research article titled Film Censorship as an Instrument of Political Control in British India in the Indian History Congress at the Aligarh. This and other articles formed the core of his first book The Message Bearers published in 1981. His second book The Eye of the Serpent (1996) won the Golden Lotus (Best Book on Cinema) Award in 1997. He has also written several books and articles on film history in Tamil. He was a Senior Associate in National Institute of Advanced Studies, Bangalore. He has lectured on cinema in many universities including Princeton University, The Australian National University and the University of Chicago.[3] In 2000, he won the Ki Va Ja prize awarded by the Kamban Kazhagam. He was a Hughes Visiting Scholar in the University of Michigan in 2001 and taught a course on Film Studies. He was a jury member at the 2003 National Film Awards.[3] During 1998-2001, he was the Director of the Roja Muthiah Research Library.[4] He is a member of the library's Board of Trustees.[5] He has also acted in a supporting role in the 2010 Tamil film Aval Peyar Thamizharasi.
Baskaran is a keen bird watcher and a naturalist. He is a former honorary wild life warden and the South India Representative of the International Primate Protection League.[2] He is a trustee of WWF-India. His collection of essays on nature and wild life conservation has been published as The Dance of the Sarus (Oxford University Press) in 1999. He edited a book of articles on nature titled "The Sprint of The Black Buck" ; Penguin (2009)

Reviews

[கடவுள்களின் அன்புக்குரியவரான முதலாம் மணிமாறர் · Rating 5 out of 5]

இந்நூலின் வாயிலாகவே நான் வானம் பார்க்க கற்றுக்கொண்டேன். பறவைகள், விலங்குகள், மரஞ்செடிகொடிகள், பூச்சிகள், விண்மீன்கள், வெய்யோன், வெண்ணிலா என்று அனைத்தின் மீதும் காதல் கொண்டேன்.

இப்போது சீவிடுகளின் ஒலியோ என்னை களிப்படையச் செய்கின்றன. கனவுகளில் எல்லாம் டோடோக்கள் வந்துவந்து செல்கின்றன.

இனி ஒருநாளும்
கடிக்கத் தெரியாத எறும்புகளை
நான் மிதிக்கப் போவதில்லை.

[S Ashok · Rating 4 out of 5]

This book will make us fall in love with the nature around us. In lyrical, short essays Theodre Baskaran introduces us to the biodiversity of Tamilnadu, he laments repeatedly the extreme destruction that has happened in the rich biodiversity. There are themes that repeat over and over through these books. Some of the key aspects that impacted me are:

1. Utter Disregard For Nature
There is an utter disregard for nature in our society that permeates at all levels. We see nature as a mild nuisance. In our traditions we see a real connect with nature, our traditions are interlinked with nature. But post the colonial regime and then after independence we have aped western models thereby severing our links with nature. In this sense our education does not instill in us any love or connect with nature. The British regime started the destruction of the forests, in a sense they were two faced, some of the great destructions happened during this time and then the alarm bells were ringed by the same British officials on the destruction of biodiversity especially through reckless hunting and felling of trees.

2. This utter disregard is exasperated by how topics related to forests are depicted in news and popular medium. Casual phrases like killer beast, dangerous animals color our perception towards the wild life. We also approaching nature from utilatarian persepective , hence we are mostly ok with destroying nature when it involves anything to do with growth. Our obsession with large industrial projects like construction of big dams have destroyed forests. These forests are vital for ensuring our rivers have enough water, as the forests gets destroyed, the rivers gets dried up and we end up having water shortages. Forests are home to vital flora and fauna, animals like Cheetah have become extinct already in India. Our count of tigers is still alarmingly low, these animas, forests are also part of our heritage that we all should commit to protect.

3. The articles are also a delight as they document the journeys of Theodre Baskaran, his observation of birds, animals, their attributes, their references in tamil classical literature fill our heart with joy and delight. It makes us open our eyes to the delights around us that we take for granted.

This book is an extraordinary achievement, a book worth in everyone's home.

[Sudeeran Nair · Rating 4 out of 5]

கையிலிருக்கும் பூமி
ஆசிரியர் : தியோடர் பாஸ்கரன்

இயற்கையும் , அதனுடன் வாழும் உயிரினங்களைக் குறித்தான பல்வேறு தகவல்களும், இயற்கை ஆர்வலர்கள் பற்றிய குறிப்புகளையும் அடக்கிய கட்டுரைத் தொகுப்புதான் கையிலிருக்கும் பூமி.

எண்ணற்ற ஆச்சர்யங்களுக்கு திறப்பாக இருக்கும் பூமி பலக் கோடி உயிரியினங்களுக்கான வாழிடமாகவும் இருக்கின்றது. அத்துனை உயிரினங்களும் பூமியில் வாழ சம உரிமைப் பெற்றிருந்தாலும் பரிணாமத்தின் உச்சியில் நாம் இருக்கிறோம் என்ற ஒரே காரணத்தினால் நம் கையில் அகப்பட்ட பூமியில் இன்ன பிற உயிரினங்களின் வாழ்தலுக்கான உரிமையை தட்டிப் பறிக்கும் நியாயமற்ற செயல்பாடுகளைக் குறித்த சிறிய விளக்கக் கையேடே.

வெவ்வேறு காலக்கட்டங்களில் எழுதப்பட்ட கட்டுரைகளாதலால் ஒரே செய்தி பல இடங்களில் வருவதை முழுத் தொகுப்பில் தவிர்க்க முடியவில்லை போல.

இயற்கை ஆர்வலர்களோ, வரலாற்றாசிரியர்களோ தாம் சொல்லும் கருத்தின் தன்மை நேர் கொண்டதாகவும் சாதி சமய விதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டும் புனைவுகளின்றியும் இருத்தல் அவசியம்.

யூகங்களுக்கும், தாம் சேர்ந்த கொள்கைகளுக்கும் அப்பாற்பட்டு எழுதுகிறோமா என்ற சுய பரிசோதனையும் அவசியம். இல்லையெனில் வள்ளுவனையும் சமணனாக்கிவிடும் (கல்மேல் நடந்த காலம்) அபாயத்தை மேற்கொள்கிறார் எழுத்தாளர்.

இக்கட்டுரையில் எனக்கேற்பட்ட முரணானது மரக்கறி (Vegan) உணவுப் பயன்பாட்டாளர்களைப் பற்றியது. இந்தியாவில் அப்படியான சமூகத்திலிருப்பவர்கள் உயர் சாதியிலிருப்பவர்களாகவும் அவர்கள் தான் ஜல்லிக்கட்டிற்கானத் தடையை ஏற்படுத்தியது போலவும் சித்தரிப்பது முரணே.

ஜல்லிக்கட்டு தமிழர் வாழ்வியலின் அடையாளமாக இருக்கலாம். காலம் கடந்த பல நூற்றாண்டுகளில் பல கலாச்சார அடையாளங்கள் துடைத்தெறியப் பட்டிருக்கின்றன. நான் பார்த்த பல முற்போக்காளர்கள் கூட ஜல்லிக்கட்டுத் தடை சரி என்று சொல்லிப் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள் எல்லோரும் உயர் ஜாதியினரா என்று சொன்னால் எவ்வளவு பெரிய அபத்தம்.

இப்படியான கருத்துகளை சூழலியலாளர்களும், வரலாற்று ஆசிரியர்களும் வைப்பது நமது அடுத்த தலைமுறைக்கு நாம் செய்யும் துரோகம் மட்டுமே.

ஜல்லிக்கட்டைப் பார்க்கும் போதே தெரியும் காளைகளின் கண்களில் தெரியும் மிரட்சியை போட்டியாளர்களும், பார்வையாளர்களும் எழுதிய எழுத்தாளரும் பார்ப்பதில்லை போல.

தமிழர் கலாச்சாரத்தின் உச்சபட்ச அடையாளமாக இது இருக்கலாம். ஆனால் வளர்ந்த சமூகத்தின் மனச்சாட்சியோடு உங்களையே ஒரு கேள்வியை கேட்டுக் கொள்ளுங்கள் இனியும் இது போன்ற விளையாட்டுகள் தேவையா என்று. (அரசியல், இனம், மொழி அப்பாற்பட்ட கருத்துகளை வரவேற்கிறேன்)

டிஜிட்டல் யுகத்தின் உச்சத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிற நமக்கு எது சிறந்த நாகரீகம் என்பதில் ஐயம் இருக்கிறது என்பதே இது போன்ற நிகழ்வுகளுக்கு உதாரணம். இனி வரும் காலங்களில் இது போன்ற அபத்தங்கள் மறையுமா என்பது காலத்தின் கைகளில் மட்டுமே.

பொருளாதாரத்தின் உச்ச நிலையில் தொடங்கிய பகட்டு வாழ்வு என்ற புற்று இன்று அடிமட்ட மனிதனையும் தாக்கத் தொடங்கி வரம்பற்ற நுகர்வையும் வாழ்வியலில் சிறந்த நாகரீகத்திற்கு அடையாளமாக்கியிருக்கிறது.

இயற்கைக்கோ இன்ன பிற உயிரினங்களுக்கோ சேதமேற்படாத அளவான வாழ்வியலே நாகரீகத்தின் உச்சபட்சத் தெளிவாக கருதலாம்.

நாகரீக உச்சத்தின் பெயரால் நாம் கலைத்துப் போட்டிருக்கும் இந்த இயற்கை சமநிலையை நேர்படுத்தப் போகும் கடமை நமக்கும் இனி வரும் காலத்தில் எதிர்கால தலைமுறைக்கும் உள்ளது.

நம் கையிலிருக்கும் பூமியை நாமிருக்கும் பூமியை விட சிறந்த பூமியாக அடுத்தத் தலைமுறைக்கு கடத்த வேண்டிய அவசியத்தை இந்த புத்தக வாசிப்பு ஏற்படுத்தும் என்பதில் ஐயம் தேவையில்லை.

நமக்கான கடமையானது கடந்த காலத்தில் தவறவிட்ட மிக அடிப்படையான செயல்களில் பூமியை பற்றியும், அதில் வாழும் புள்ளினங்கள், காட்டு விலங்குகள் ஆகியவற்றின் வாழ்தலின் மூலம் பூமியின் சமநிலை காப்பு ஏற்படுதலுக்கான புரிதலை இளையத் தலைமுறையினருக்கு உண்டாக்குவதே. அப்படியானப் புரிதல்களை கொடுக்கும் புத்தகமாகவே கையிலிருக்கும் பூமி (மேற்கோள் காட்டிய சிலப் பிரச்சினைகளைத் தவிர) இருக்கிறது என்ற வகையில் பள்ளி மாணவர்களுக்கும், இளைஞர்களுக்கும் பரிந்துரைக்கலாம்.

குறிப்பு : இயற்கை சமநிலைப் பற்றியும், காடுகளை அவசியத்தைப் பற்றி பேசும் இந்த பதிப்பு புத்தகமாக ஆக்கப்பட்டிருப்பதும் தவிர்த்திருக்கலாம். வரும் காலத்தில் இது போன்ற புத்தகங்களின் டிஜிட்டல் பதிப்புகளை வரவேற்கிறேன்.

[Madhan (மதன்) · Rating 5 out of 5]

This book is a treasure to me in many aspect.

Notes:

அமராவதி - பாலி (மரணமற்றோர் இருக்குமிடம்)

•Bull vaulting - சல்லிக்கட்டு

•முத்தொள்ளாயிரத்தில் ஒரு பாடல். அரசனொருவனின் நாட்டில் வளம் கொழிக்கின்றது எனக் கூற வந்த புலவர் ஒரு குளத்தை வர்ணிக்கிறார். அதிலுள்ள அல்லிப் பூக்களெல்லாம் மலர, நீர்ப் பரப்பு தீப்பிடித்து விட்டது என்றெண்ணிய நீர்ப்பறவைகள் தத்தம் குஞ்சுகளைத் தமது இறக்கைகளால் அணைத்து பாதுகாக்கும் என்கிறார்.

“அள்ளற்பழனத்து அரக்காம்பல் வாய் அவிழ வெள்ளந்தீப்பட தென வெரீஇப் - புள்ளினந்தங் கைச்சிறகாற் பார்ப்பொடுக்குங் கவ்வை உடைத்தரோ நச்சிலை வேற்கோக்கோதை நாடு.”

•பெருவாரியான மக்கள் தமது அன்றாட வாழ்வில் உயிரற்ற,
செயற்கையான உபகரணங்களுடனேயே புழங்குகிறார்கள். அழகற்றவை என்பது மட்டுமல்ல; இப்பொருட்கள் நம்முள் ஒரு மதிப்பையும் ஏற்படுத்தக் கூடியவையுமல்ல. அதனால் தான் மற்ற உயிரினங்களுடனும், உயிர்ச்சூழல்களுடனும் வாழும் கலையை நாம் மறந்துவிட்டோம்.

-நோபல் அறிவியலாளர் கான்ராட் லாரன்ஸ்