Bağlanma

by Nuri Pakdil

"Dostluk, karsilikli birbirine bakmak degil, ayni yone birlikte bakmaktir" der Exupéry. Yapayalniz dolasiyor bu cagin insani. Cunku birlikte yuruyecek kadar guvenmiyor kimse birbirine. Insanlari birbirine sevdirmek gerekiyor oncelikle, bunun icin. Resmi ogreti once guveni sarsti Turk ulusunda. Boylece eylemsizlige itti onu. Nasil birlikte yurunur guven olmadan? Herkes kendi disinda birinden gelen seylere karsi bir guvensizlige itilmis ki konusmalarda karsilikli sozlerin birbiriyle ilintili oldugu gorulmuyor dense cok olmaz sanirim. Kisiler devletten gelene karsi da kuskulu, kisilerden gelene karsi da. Ama, ne gelirse gelsin. Her seye karsi.Guven olmazsa dostluk olur mu? Dostluk olmazsa baglanma olur mu? Baglanma olmazsa eylem olur mu? Tarihte ornekleri var; bakalim tum devrimlere, eylemlere: hangi temel degerlere, yontemlere yaslaniyor? Nuri Pakdil'in "Fethi Gemuhluoglu'nun Buyuk anisina" yazdigi 'Baglanma' kitabi bir de bu yaklasimla okunmali. / omer Dogru (Tanitim Bulteninden)Ince Kapak: Sayfa Sayisi: 84Baski Yili: 2014e-Kitap: Sayfa Sayisi: 56Baski Yili: 2011Dili: TurkceYayinevi: Edebiyat Dergisi Yayinlari

84 pages, Paperback

Published January 1, 2011

About the author

Nuri Pakdil is a Turkish author, poet and translator. He is the founder of Edebiyat Dergisi and Edebiyat Dergisi Yayinlari. He run the Edebiyat Dergisi, an independent literary journal, for fifteen years (1969-1984) and published more than 40 books in this period. Beside his own works, he translated various French pieces to Turkish. After 1997, he started to publish new books of his own. He currently lives in Ankara.

Reviews

[Merve · Rating 5 out of 5]

"Çağdaş insanın korkusu vicdansızlığından kaynaklanıyor belki de. Kim duyumsatacak vicdanımızı bize? Çağdaş insanın en büyük olumsuzluğu vicdansızlığıdır. Vicdanımız işlevini yapmadan nasıl giderilir bu yogun karanlıklar? Adaletsizliği, zulmü, ancak vicdanlı olabildiğimiz Zaman durdurabileceğiz: tüm yeryüzünde..."

[Esra · Rating 3 out of 5]

Daha önce okuduğum onlarca kitabın klişe tekrarı gibiydi.

[zeynep ozgiray · Rating 5 out of 5]

"Özellikle umut, konuştukça büyür, aşar sizi, kentinizi de, ülkenizi de aşar: yeryüzüne bir elektrik akımı gibi geçer umut..."