Trans

Tomasz Kawęcki #2

by Krzysztof Domaradzki

W Lesie Łagiewnickim zostają znalezione zmasakrowane zwłoki. Wszystko wskazuje na to, że ofiarą jest młoda policjantka z Wydziału Kryminalnego Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi. W pogoń za mordercą policjantki ruszają jej koledzy, na czele z kontrowersyjnym, uzależnionym od alkoholu i coraz bardziej nieprzewidywalnym komisarzem Tomkiem Kawęckim. Czy uda mu się zwyciężyć w walce z mordercą, tajemniczym prokuratorem i nałogiem, zanim popadnie w obłęd?

Genres: Polish Literature

592 pages, Paperback

First published February 13, 2019

Reviews

[Joanna · Rating 2 out of 5]

Pierwszej części dałam trójkę, traktując tę ocenę jako kredyt zaufania. Niestety druga część nie jest specjalnie lepsza, chociaż przyznaję, że dobrze gra tu zastosowana chronologia. Główny bohater w ogóle mnie nie przekonuje, a zwłaszcza nie przekonuje mnie, że co chwila ktoś wspomina o jego rzekomym zespole Aspergera. To, że facet jest aspołecznym, uzależnionym od alkoholu dupkiem zafiksowanym na sprawie nie jest podstawą do takiej diagnozy. Jego umiejętność trafnego oceniania emocji i motywacji innych ludzi sugeruje natomiast, że nie ma zaburzeń ze spektrum autyzmu. Drugą najbardziej irytującą sprawą jest nachalne wciskanie wszędzie rozbudowanych opisów różnych miejsc w Łodzi. Ja rozumiem, że autor kocha swoje miasto, ale można to zrobić nieco bardziej naturalnie. Szczytem było umieszczenie sceny rozmowy Kawęckiego z inną bohaterką w parku na Zdrowiu, najwyraźniej tylko po to, żeby on rzucił peta na ścieżkę dla biegaczy, a ona mogła wygłosić tekst: "To dwukilometrowa poliuretanowa bieżnia. Najdłuższa w Polsce. Poszło na nią milion złotych z budżetu obywatelskiego". Serio??? Ten tekst jest tak nienaturalny i żenujący (czyżby sponsorem był Urząd Miejski?), że już on sam obniża moją ocenę książki - a to przecież tylko przykład.

[Kate · Rating 2 out of 5]

Ta część zdecydowanie cierpi na syndrom drugiego tomu.

[Dominik · Rating 5 out of 5]

Przeprawa przez mało przyjazną Łódź trwa nadal.

[Weronika · Rating 2 out of 5]

Nie podoba mi się strona, w jaką poszła ta książka. Zastanawiałam się, czy nie dać trzech gwiazdek, bo bardzo szybko czyta się całość. Ale później zastanowiłam się nad treścią. Autor za bardzo rozdrabnia się nad sprawami, które nie mają większego znaczenia. Ta historia w ogóle nie przyspiesza, od początku do końca jest taka sama, nie dzieje się nic, co mogłoby wzbudzić zaskoczenie. Właściwie jest to taki zapychacz. Mimo wszystko doczytam do końca, chociaż spadek jest bardzo widoczny. Mam nadzieję, że zakończenie dostarczy trochę akcji i spełni moje oczekiwania.

[Patrycja · Rating 5 out of 5]

"Trans" do druga część trylogii o komisarzu Tomaszu Kawęckim autorstwa Krzysztofa Domaradzkiego. Moim zdaniem jest to książka, którą powinien przeczytać każdy fan kryminałów. Ja po lekturze pierwszego tomu byłam zachwycona i nie miałam wątpliwości, że sięgnę po kolejne powieści autora.

W Lesie Łagiewnickim zostają znalezione zmasakrowane zwłoki młodej kobiety. Wszystko wskazuje na to, że ofiarą jest zaginiona policjantka Magda Giętka. Kawęcki przekonany jest, że sprawca to ta sama osoba, która zamordowała Martynę Bułecką. Śledczy traktują tę sprawę priorytetowo i za ruszają w pościg za zabójcą. Niestety poszukiwanie sprawcy okazuje się niezwykle trudne. Czy uzależniony od alkoholu komisarz Kawęcki będzie w stanie go wytropić?

"Trans" to powieść, którą mimo jej objętości pochłonęłam w jeden dzień. Akcja książki toczy się dwutorowo. Dzięki retrospekcjom możemy śledzić poszukiwania mordercy oraz przesłuchania przed Wydziałem Wewnętrznym, który prowadzi śledztwo w sprawie współpracy komisarza Kawęckiego z gangsterami. Lubię książki z różnorodnymi, a przede wszystkim dobrze wykreowanymi bohaterami. A takich w "Transie" nie brakuje. W tej części Domaradzki położył większy nacisk na bohaterów drugoplanowych, choć oczywiście na pierwszym planie jest wciąż Kawęcki. Niezwykle skomplikowana i wyrazista postać. Jak już wspomniałam w opinii o "Detoksie" nie da się go lubić, a mimo to nie sposób mu nie kibicować i nie współczuć. Jestem zachwycona stylem autora i tym w jaki sposób stworzył tak misterną i wielowątkową intrygę. W "Transie" otrzymujemy odpowiedzi, na niektóre z pytań. Jednak książka, podobnie jak pierwszy tom, kończy się tak, że zmusza czytelnika do sięgnięcia po kolejną część. Na szczęście "Reset", czyli finałowy tom trylogii czeka już na półce!
"Trans" to solidnie napisany kryminał, który gorąco Wam polecam!

[Zaczytana_owieczka · Rating 2 out of 5]

Kolejne zwłoki zostają znalezione w lesie. Tym razem dowody wskazują na to, że ofiarą zostaje policjantka z Łódzkiej komendy. Grupa śledcza, na której czele stoi Tomasz Kawęcki, walczący z alkoholem komisarz, próbuje dorwać mordercę. Czy komisarzowi uda się dopaść mordercę nim sam popadnie w obłęd, a jego uzależnienie od alkoholu pociągnie go w dół?



Ta książeczka jest drugą częścią trylogii kryminalnej, napisanej przez Pana Krzysztofa Domaradzkiego. Jest to seria z komisarzem Tomaszem Kawęckim. Podchodząc do tej serii byłam przekonana, że śledztwa będą różne, a książki będzie łączyć głównie wątek obyczajowy komisarza. Teraz już wiem, że to nie było słuszne, ponieważ sprawa jest jedna. Jeden sprawca, 3 morderstwa. "Detoks", pierwsza część nieco mi się dłużyła, miałam do niej kilka zastrzeżeń, natomiast przypadła do mojego gustu i mi się spodobała. Nie mogę tego jednak powiedzieć o "Trans". Książka niesamowicie mi się dłużyła, bardzo leniwie wszystko się toczy, co mi niestety nie odpowiadało. Mamy tu świetnie wykreowanych bohaterów i za to ogromne brawa kieruje do autora. Mamy tu narracje 3 osobową. Nie polubiłam się z piórem autora niestety, często gubiłam wątek, przez co wracałam do poprzednich fragmentów. Lubię gdy coś rozwija się powoli, ale tu dla mnie jest tego za dużo... 3 książki po 600 stron opowiadające o jednej sprawie, szukające jednego mordercy... no cóż to jest moja opinia, jeśli wy lubicie bardzo powoli rozwijające się sprawy, będzie to seria dla Was, ja niestety trochę się zawiodłam. Ostatecznie oceniam ją na 2/5⭐.

[Nina · Rating 3 out of 5]

Trylogia z komisarzem Tomkiem Kawęckim jest w zasadzie jedną powieścią niepotrzebnie, moim zdaniem, rozciągniętą na trzy tomy. Ponad połowa „Transu”, drugiego tomu, nie wnosi specjalnie nic nowego, poza babraniem się w brzydocie miasta i niuansach degrengolady głównego bohatera, któremu coraz częściej towarzyszy jego policyjny kompan, Witold Ptak, oraz inna para frustratów, pechowa dziennikarka Alicja Mioduszewska i złożony twórczą niemocą, uzależniony od kokainy i seksu pisarz Jakub Możejko. Sęk w tym, że wszystkie wątki z ich udziałem, jak również parę innych, łącznie z drugim morderstwem, stanowią temat poprzedniego tomu. Atmosfera wykreowana przez Krzysztofa Domaradzkiego w „Detoksie” tutaj sprawia wrażenie może nie tyle kręcenia się w kółko, co jakiegoś obsesyjnego nadmiaru, prowadzącego w efekcie do nudy. Przynajmniej u mnie.

Dopiero pod koniec coś się zaczyna dziać, zarówno w tropieniu mordercy, jak i w odkrywaniu puzzli tworzących układ rządzący miastem.

[delta1908 · Rating 3 out of 5]

Jeśli mam od czegoś zacząć, to uważam, że książki w tym cyklu są stanowczo zbyt rozwleczone. Napakowane jest wątków, które niekoniecznie pchają akcję do przodu. Gdyby trochę je odchudzić, satysfakcja z czytania byłaby dużo większa. Natomiast tak poza tym, to jest to kawał dobrego kryminału, na dodatek umiejscowionego w mojej rodzimej Łodzi. Trochę nie do końca kupuję alkoholika, a właściwie wręcz degenerata, w szeregach policji, no ale powiedzmy, że jestem w stanie przymknąć na to oko, bo nie takie rzeczy już w tego rodzaju literaturze dostawaliśmy. Generalnie nie ma większego przynudzania, mamy sporo mylnych tropów (może nawet za dużo), akcja w miarę płynna i czyta się dobrze. Fajny zabieg z retrospekcjami, za to mały plusik, fajne urozmaicenie. Generalnie w niedalekiej przyszłości trzeba będzie zabrać się za finał serii.

[Nostalgicznie · Rating 3 out of 5]

Trochę słabsza niż pierwsza część i dużo mniej zwrotów akcji, trochę miałam wrażenie że cały czas kręcimy się w kółko i w sumie ta część niewiele wniosła do histori. Mogła to być dylogia a nie trylogia. Ale nadal fajny humor, całkiem ciekawa historia, hipnotyzujący klimat i świetny główny bohater.