Μετάλλαξη: Τα θαυματουργά πλάσματα πρέπει να εξαλειφθούν

Μετάλλαξη #1

by Ναταλία Βαϊοπούλου

Το καλοστημένο σύστημα των δεκατεσσάρων πόλεων της Ενότητας Ειρήνης έχει λύσει σχεδόν όλα τα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και βιοποριστικά προβλήματα. Εκτός από ένα.

Τις μεταλλάξεις.

Οι μεταλλάξεις είναι όντα που, λόγω του γονιδίου Ρ5, έχουν αποκτήσει συγκεκριμένες ηλεκτρομαγνητικές ικανότητες. Είναι πλάσματα που μπορούν να ανάβουν λάμπες με την αφή τους και να ελέγχουν από απόσταση μικρά και μεγάλα, μεταλλικά αντικείμενα. Ιστορικά γεγονότα και αμέτρητες επιστημονικές έρευνες μιλούν για τον απόλυτο κίνδυνο που είναι αναγκαίο να απαλειφθεί.

Οι μεταλλάξεις πρέπει να πεθάνουν.

Είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Οι μεταλλάξεις μοιάζουν με ανθρώπους, συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι και μιλούν σαν άνθρωποι. Δεν παύουν, όμως, να είναι η συντριπτική μειοψηφία, όντα ασταθή, λάθη της φύσης, με μοναδικό σκοπό να φέρουν την καταστροφή.

Ή μήπως δεν είναι;

Τι είναι οι μεταλλάξεις; Πόσες υπάρχουν; Αποτελούν πραγματικό κίνδυνο;

Η Αιμιλία είναι μία μετάλλαξη που κρύβεται από τον κόσμο. Πιστεύει πως είναι ένα γενετικό τέρας και έχει μία παράλογη επιθυμία: θέλει να ζήσει.

Ο Ορφέας είναι επίσης μετάλλαξη. Ξέρει τα μυστικά πίσω από το γονίδιο Ρ5. Μαζί με μία ομάδα, που κρύβεται στις σκιές, προσπαθεί να αποκαλύψει την αλήθεια.

Μία κοινωνία που τρέφεται από την τρομοκρατία και τον φόβο…
Καλώς ήρθατε στην Ενότητα Ειρήνης!

Βρείτε τον Πρόλογο του βιβλίου εδώ: https://moonlightaless.blogspot.com/2...

Genres: Fantasy

638 pages, Paperback

Published January 1, 2019

About the author

Η Ναταλία Βαϊοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1994. Από μικρή έδειξε ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία και κυρίως για το είδος του φανταστικού. Μεγαλώνοντας, λάτρεψε τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας και τα δυστοπικά μυθιστορήματα, καθώς συνήθως προβληματίζονται με τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τεχνολογίας, κοινωνίας και εξουσίας. Γράφει από νεαρή ηλικία και έχει συνεργαστεί με το λογοτεχνικό blog Moonlight Tales. Είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε θέματα διακρίσεων και ρατσισμού. Στόχος της με τη συγγραφή είναι να μεταδώσει τις ανησυχίες της για τα κοινωνικά ζητήματα στους αναγνώστες.

Reviews

[Μaria Vrisanaki · Rating 4 out of 5]

Αγαπημένο κομμάτι του βιβλίου: το world building! Δεν βρήκα τίποτα πάνω σε αυτό που να μη μου αρέσει.

Αποκάλυψη που δεν περίμενα : ότι όλοι οι αστυνομικοί είναι μεταλλάξεις.

Μου έλειψε κάτι σοκαριστικό για το τέλος. Δε λέω, μια χαρά τελείωσε το βιβλίο, αλλά με τα σχόλια που διάβαζα νόμιζα πως θα συμβεί το χειρότερο, οπότε αυτό που έγινε μου φάνηκε ήπιο σε σχέση με οσα είχα φανταστεί (προδοσίες κυρίως). Επειδή η πολιταρχης είναι κ...α ήταν αναμενόμενο πως θα φερθεί έτσι.

Σε γενικές γραμμές απόλαυσα την ανάγνωσή του! Πρώτες 200 σελ και τελευταίες 200 έφυγαν γρήγορα!

[Nantia · Rating 5 out of 5]

ΤΗΝ ΜΙΣΩ, ΤΗΝ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ, ΘΕΛΩ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΩΡΑ!
Γιατί; Γιατί; Γιατί; *κοπανάει το κεφάλι στο γραφείο*
Με φανερές επιρροές από hunger games (το 2 & το 3 περισσότερο), η Ναταλία (που να προσέχει που κυκλοφορεί γιατί θα την βρω!) γράφει το πιο δυνατό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας της χρονιάς. Δεν με ενδιαφέρει που έχουμε άλλους 9 μήνες να φύγει αυτή η οικτρή χρονιά, δεν με ενδιαφέρει που μέχρι να εκπνεύσει το νέο έτος θα διαβάσω δεκάδες άλλες. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ.
Δημιουργεί δυνατούς χαρακτήρες, μοναδικές συμπεριφορές, έναν ευφάνταστο και καλοπλεγμένο κόσμο που συναρπάζει, πορώνει και η διαφθορά του κόσμου κάνει την τρίχα σου να ανασηκώνεται.
ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ. ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ!
Είναι καλογραμμένο ναι, είναι ανατρεπτικό ναι, ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΝΙΓΕΙ ΟΛΗ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΡΗΝΗΣ!
*SOB*
Και τώρα με συγχωρείτε, πάω να πεθάνω σε μια λίμνη από τα δάκρυα μου.
ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ. ΟΛΟΙ! Και να μου στείλετε μηνύματα πόνου, δακρύων και απόγνωσης.
Περιμένω!

[Μαρία Αλεξοπούλου · Rating 4 out of 5]

Αποφάσισα να καταπιαστώ με το συγγραφικό ντεμπούτο της Ναταλίας Βαϊοπούλου όταν τη γνώρισα από κοντά σε μία από τις μηνιαίες βιβλιοφιλικές συναντήσεις (aka bookstagrammer meet up). Μας εξήγησε πως το καλοστημένο σύστημα των 14 πόλεων της Ενότητας Ειρήνης έχει λύσει σχεδόν όλα τα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και βιοποριστικά προβλήματα. Εκτός από ένα. Τις μεταλλάξεις. Οι μεταλλάξεις είναι όντα που, λόγω του γονιδίου Ρ5, έχουν αποκτήσει συγκεκριμένες ηλεκτρομαγνητικές ικανότητες. Οι μεταλλάξεις θεωρούνται επικίνδυνες και πρέπει να πεθάνουν. Η Αιμιλία ως μετάλλαξη κρύβεται από τον κόσμο για να μπορέσει να ζήσει.

Το μυθιστόρημα της επιστημονικής φαντασίας ανήκει στην κατηγορία των page turner αφού διάβασα το 1/3 εν μία νυκτί. Η μυθοπλασία είναι καλοδουλεμένη, εξεπλάγην ευχάριστα με την καλπάζουσα φαντασία της συγγραφέως. Δέχτηκε με χαμόγελο και κατανόηση την ερώτησή μου εάν εμπνεύστηκε από τους X-MEN (δεν μπορεί να κρυφτεί η geek-οσύνη). Το βιβλίο είναι στην ουσία κοινωνικό παρόλο το περιτύλιγμα του φαντασιακού, εξετάζει με ωριμότητα τη μοναξιά της διαφορετικότητας. Θαρρώ πως όποιος έχει βρεθεί στο κοινωνικό περιθώριο θα τον αγγίξει το μυθιστόρημα. Ποια είναι η διαφορά που κάνει μία μετάλλαξη μετάλλαξη και έναν άνθρωπο άνθρωπο;

Την υπόλοιπη κριτική μπορείτε να τη διαβάσετε στο One girl, one pen!

[Effie (she-her) · Rating 4 out of 5]

Περίπου 1000 χρόνια στο μέλλον έχει δημιουργηθεί η Ενότητα Ειρήνης, μία ένωση δεκατεσσάρων πόλεων οι οποίες έχουν λύσει όλα τους τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα. Ή σχεδόν όλα. Το μόνο που ακυρώνει την τέλεια εικόνα της κοινωνίας και σπέρνει τον τρόμο στην Ενότητα είναι οι μεταλλάξεις, οι οποίες, λόγω του γονιδίου Ρ5, έχουν ηλεκτρομαγνητικές ικανότητες. Είναι όμως πλάσματα ψυχολογικά ασταθή που μπορούν να καταστρέψουν μια ολόκληρη πόλη. Γι'αυτο και πρέπει να πεθάνουν. Ευτυχώς αποτελούν μόλις το 0,01% του πληθυσμού.

Ή τουλάχιστον αυτό λέει η Ενότητα στους πολίτες της. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλές ερωτήσεις γύρω από τις μεταλλάξεις. Ερωτήσεις, όμως, που κανείς δε διατίθεται να κάνει.

Η Αιμιλία είναι μια μετάλλαξη που κρύβεται από τον κόσμο. Μισεί τον εαυτό της για αυτό που είναι, όμως θέλει να συνεχίσει να ζει.

Ο Ορφέας είναι επίσης μετάλλαξη αλλά δεν είναι μόνος. Μαζί με μια ομάδα, προσπαθεί να φέρει στο φως την αλήθεια που κρύβει η Ενότητα όσον αφορά τις μεταλλάξεις.

Ένα βιβλίο που θα λατρέψουν οι αναγνώστες των young adult βιβλίων, αλλά που δεν αφήνει αδιάφορους ούτε τους αναγνώστες της επιστημονικής φαντασίας.

Διαβάστε αναλυτικά την κριτική μου στο blog μου.

[Έρση Λάβαρη · Rating 5 out of 5]

Νομίζω πως ο πιο κατάλληλος τρόπος να ξεκινήσω ετούτο το κριτικό σημείωμα (μιας που το βιβλίο σαν να με μπέρδεψε κάπως συναισθηματικά για όλους τους σωστούς λόγους) είναι να πω το εξής: δεν έχω διαβάσει πολλή δυστοπία, κι ούτε επιλέγω τόσο την ΥΑ λογοτεχνία τα τελευταία χρόνια· κι όμως, η Ναταλία με την Μετάλλαξη ήταν σαν να μ’ έφερε πίσω στην ηλικία που καταβρόχθιζα τέτοια βιβλία, μου θύμισε γιατί τα διάβαζα και τι μου έδιναν, και μ’ έκανε να ξεχάσω γιατί με κούραζαν, γιατί με εκνεύριζαν και γιατί, εν γένει, σταμάτησα να ασχολούμαι μαζί τους. Και νομίζω πως αυτό είναι μια τεράστια νίκη και για την Ναταλία, και για το είδος του βιβλίου της.

Σ’ έναν κόσμο που έχει καταστραφεί και πασχίζει ν’ αναγεννηθεί από τις στάχτες του πιο τυραννικός και πιο απάνθρωπος από ποτέ, με την Ενότητα Ειρήνης, την Αρχή, να χωρίζει τους πολίτες σε ανθρώπους και μεταλλάξεις εξαπολύοντας φρικτό κυνήγι κεφαλών κατά των δε, που φαίνεται να πρόκειται για πλάσματα επικίνδυνα και όμοια μονάχα επιδερμικά με τους ανθρώπους, ανάμεσα στους οποίους κρύβονται για να αποφύγουν την εκτέλεση, η Αιμιλία έχει μάθει να υποφέρει από την αγωνία της και την απέχθεια για τον εαυτό της επειδή είναι μετάλλαξη. Είναι θέμα χρόνου είτε να αποκαλυφθεί από τις αρχές της Ωκεανίας, της πόλης όπου κατοικεί, και να οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα, ή να χάσει τον έλεγχο των ξεχωριστών της ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων και να βλάψει τους ανθρώπους που αγαπάει. Η σύλληψη και εκτέλεση μιας νεαρής μετάλλαξης που φοιτούσε στο ίδιο σχολείο μ’ εκείνη πυροδοτεί μια σειρά γεγονότων που φέρνει την Αιμιλία αντιμέτωπη με μια ανεκδιήγητη αποκάλυψη σχετικά με τις μεταλλάξεις, και την κάνει να συνειδητοποιήσει την φαυλότητα και την ευθραυστότητα της Ενότητας Ειρήνης που, όπως αποδεικνύεται ξανά και ξανά, είναι χτισμένη από βία, ψέματα και τραπουλόχαρτα.

Πέρα από την «κοσμοπλασία» (σε εισαγωγικά, επειδή η δυστοπική πραγματικότητα της Ενότητας Ειρήνης είναι ένα πολιτικό σκεύασμα που προκύπτει από την κατάρρευση του δικού μας πολιτισμού), την τόσο εκτεταμένη θεωρία γύρω από τις μεταλλάξεις και τις φοβερές ιδέες τεχνολογικής προόδου σε περίπου χίλια πεντακόσια χρόνια από σήμερα, η Ναταλία έχει κάνει απίστευτη δουλειά στους χαρακτήρες της. Οι ψυχογραφήσεις ιδίως της Αιμιλίας, της Ελίζας (που νομίζω πως ήταν η αγαπημένη μου) και του Ορφέα, πολύ διαφορετικών μεταξύ τους χαρακτήρων και με αρκετά αντικρουόμενες πεποιθήσεις πολλές φορές, αλλά και το πώς στο τέλος ακόμη και οι πιο αδιάλλακτοι, όπως η Εύη, κατάφεραν να κάνουν πέρα τον εγωισμό τους και να προσπαθήσουν να μπουν στην θέση των υπολοίπων, ήταν τόσο λεπτομερείς και τόσο προσεκτικά και λεπτά δομημένες, που σε κάνει να αναρωτιέσαι, πόσον καιρό ετοίμαζε, πόσον καιρό έγραφε και πόσον καιρό διόρθωνε η Ναταλία το βιβλίο, για να κυλήσουν τα ψυχογραφήματα τόσο ομαλά και αληθινά και προσεγμένα; Και πόσο μου άρεσε η σπίθα μεταξύ της Αιμιλίας και του Δάκη, και ο αγνός κι αληθινός τρόπος που την χειρίστηκαν, ίσως και λιγάκι αφελής μα τόσο γλυκός, που με έκανε να αγωνιώ και για τους δυο μαζί και χώρια από την αρχή της ως το τέλος! Κι έπειτα, η πορεία της ιστορίας, τόσο ομοιογενής στην ροή και την αρχιτεκτονική της και τόσο ανατρεπτική, ιδίως στο τέλος με τις απανωτές εξελίξεις και αποκαλύψεις τόσο σχετικά με το περίφημο αστυνομικό σώμα όσο και με την ίδια την Πολιτάρχη, είχε ακριβώς αυτό το κάτι που όταν υπάρχει σ’ ένα βιβλίο δεν σε αφήνει να το αφήσεις.

Εν πολλοίς, δεν υπάρχει απορία μου που δεν απαντήθηκε, δεν υπάρχει κενό που να μην καλύφθηκε, κι ωστόσο δεν μπορώ να περιμένω για την συνέχεια της ιστορίας της Αιμιλίας, του Ορφέα και της Ελίζας και την ζωή τόσο μέσα όσο και έξω από την Ενότητα Ειρήνης. Άπειρα συγχαρητήρια και scooby snacks για την Ναταλία!

[Χρύσα Αναστασίου · Rating 5 out of 5]

Η παρακάτω κριτική δεν μιλάει για την ιστορία ή τους χαρακτήρες του βιβλίου μιας και υπάρχουν ήδη πολύ καλές (πχ της Μαρίας Αλεξοπούλου του One Girl, One Pen). Εγώ θα δώσω απλώς τις σκέψεις που στροβιλίζουν στο μυαλό μου από τη στιγμή που έκλεισα το βιβλίο.

Οι μεταλλάξεις είναι επικίνδυνες και πρέπει να πεθάνουν μα αν διαβάσετε τον υπότιτλο τότε θα καταλάβετε πως η ιστορία που τόσο όμορφα μας αφηγήθηκε η Ναταλία Βαϊοπούλου δεν έχει να κάνει μονάχα με τους ανθρώπους που κατέχουν το γονίδιο Ρ5. Μας αφορά όλους.

Τα θαυματουργά πλάσματα πρέπει να εξαλειφθούν.

Τι θεωρείται θαυματουργό πλάσμα; Είναι μόνο οι μεταλλάξεις ή μήπως είναι ο κάθε άνθρωπος που ζητά κάτι διαφορετικό, που ερευνά πέρα από αυτό που βλέπει, πέρα από αυτό που έχει μάθει;

Το βιβλίο είναι τρομακτικά κοντά σε μια πραγματικότητα που θα μπορούσαμε να ζήσουμε, αν όχι εμείς τουλάχιστον οι επόμενες γενιές. Βλέπουμε τον τρόπο που ο κόσμος αντιλαμβάνεται το διαφορετικό, το πώς το ορίζει και το φοβάται, το πώς το αποδιώχνει και το κυνηγά. Οι επιπτώσεις των πράξεων των «πολλών» κάνουν μια ισορροπημένη κατάσταση να χάσει την πορεία της, να εκτροχιαστεί και την μεταμορφώνουν τελικά στον εφιάλτη τους.

Η γνώση πολλές φορές δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη και οι αλλαγές που επιφέρει στον κόσμο, στις συμπεριφορές των ανθρώπων και στην καθημερινότητα μπορεί να μοιάζουν τρομακτικές. Είναι ευκολότερο να αντιμετωπίζεις συνεχώς τα ίδια εμπόδια γιατί έχεις μάθει πια να τα ξεπερνάς ή ακόμα και να τα αγνοείς μα όταν στέκεσαι απέναντι από κάτι νέο, κάτι που βλέπεις πως θα φέρει τα πάνω-κάτω τότε βάζεις τα δυνατά σου για να το διώξεις, να το κρύψεις και να το φιμώσεις. Η αλλαγή, όμως, βρίσκει πάντοτε τον τρόπο της να λάμψει σαν καθαρή αυγή έπειτα από μια βροχερή νύχτα.

Οι χαρακτήρες που γνωρίζουμε βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια των παραπάνω καταστάσεων και παλεύουν να σταθούν σε έναν κόσμο που δεν είναι φτιαγμένος για εκείνους. Δεν έχουν θέση, δεν έχουν δικαιώματα, δεν έχουν φωνή. Έχουν θυμό και λύπη, συναισθήματα δυνατά που καίνε μέσα τους και τους ωθούν να αλλάξουν, να πράξουν, να ακουστούν.

Δέθηκα με πολλά από τα παιδιά της Μετάλλαξης μα περισσότερο ξεχωρίζω την Ελίζα. Ανυπομονώ, όμως, να δω με τι άλλο θα χρειαστεί να παλέψουν οι χαρακτήρες της Ναταλίας, πώς θα αντιδράσουν στη νέα κατάσταση γύρω τους, πώς θα αντισταθούν -γιατί ξέρω πως δεν θα πάψουν να ζητούν μια θέση στην κοινωνία που τους αποδιώχνει, που τους φοβάται χωρίς ποτέ να τους έχει ακούσει.

Ξέρω πως η κριτική μου είναι αρκετά αόριστη και δεν ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες της πλοκής (υπάρχει ένα ολόκληρο βιβλίο που σας περιμένει για να σας αποκαλύψει ότι θέλετε να μάθετε) μιας και το βιβλίο αυτό με άφησε με σκέψεις, τις οποίες κουβαλάω καθημερινά μέσα μου.

Κοιτάζω γύρω μου και αναρωτιέμαι πώς θα αντιδρούσε ο κόσμος αν οι μεταλλάξεις γίνονταν πραγματικότητα σήμερα και η αλήθεια είναι πως η έκβαση των πραγμάτων δεν καταλήγει ποτέ θετικά. Παλεύουμε ακόμα για απλά και βασικά πράγματα, για να καλύψουμε ανάγκες και να σταματήσουμε αισχρές συμπεριφορές ανθρώπων που θεωρούν πως είναι ανώτεροι, πως είναι άξιοι να κατέχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, που αρπάζουν την ελευθερία άλλων με το έτσι θέλω.

Ίσως τελικά ο κόσμος μας να χρειάζεται όσο τίποτα άλλο τις Μεταλλάξεις, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.


Υ.Γ. Ναταλία, με διέλυσες ψυχολογικά. Το όνομά σου είναι πρώτο πια στη λίστα μου.

[BookitoCat · Rating 4 out of 5]

Το λάτρεψα αυτό το βιβλίο και θέλω να πω ένα μεγάλο συγχαρητήρια στην Ναταλία Βαϊοπούλου που κατάφερε να δημιουργήσει αυτόν τον καταπληκτικό κόσμο.
Έβαλα 4/5 στην, όχι και τόσο δίκαιη, κλίμακα του goodreads (είναι περισσότερο 8,5/10), αρχικά γιατί μου υποσχέθηκε ολόκληρη σειρά (άρα δεν μπορώ να βάλω 10/10 από τώρα, χρειάζεται η σύγκριση), και δεύτερον εξαιτίας κάποιον θεμάτων που ενόχλησαν συγκεκριμένα εμένα, πχ. κάποιες επαναλήψεις που γίνονταν ή κάποιες φορές που σερνόταν η πλοκή. Βέβαια οι επαναλήψεις έγιναν καθώς πριν το εκδώσει το ανέβαζε σε ένα site ανά κεφάλαια, άρα είναι λογικό να υπάρχουν. Κάπου εδώ μπαίνει περισσότερο το θέμα του εκδότη και λιγότερο του συγγραφέα.
Τέλος πάντων. Το βιβλίο ήταν ένα από τα καλύτερα βιβλία φαντασίας που έχω διαβάσει εδώ και αρκετό καιρό. Θα έλεγα το κλισέ "Δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τις μάστερ ξένες συγγραφείς του είδους" αλλά θα ήταν σαν να την υποβίβαζα μιας και το βιβλίο της άνετα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις καλύτερες του είδους της Δυστοπικής Φαντασίας (τύφλα να έχει η Suzanne Collins).

All in all, όποιος δεν το έχει πιάσει στα χέρια του κάνει πολύ μεγάλο λάθος γιατί αυτό το βιβλίο θα του αλλάξει την ζωή.

Άντε Ναταλία περιμένουμε το επόμενο με ανυπομονησία.

[Zizeloni · Rating 4 out of 5]

Ένα "dystopian" Young Adult βιβλίο, όπου η δυστοπία υπάρχει μόνο αν είσαι μετάλλαξη. Οι μεταλλάξεις πρέπει να θανατώνονται.

Αρχικά το θεώρησα αρκετά κλασικό YA, στυλ Hunger Games, χωρις αυτό να είναι κακο. Κάτι τέτοιο ήθελα να διαβάσω. Στο τέλος όμως γίνονται μεγάλες εξελίξεις και ανατροπές, και εκεί που ήμουν χλιαρή, τώρα θέλω το επόμενο άμεσα! Ξέρω ότι θα είναι καλύτερο, γιατί αναμενόμενα στο πρώτο πρέπει να εξηγηθούν κάποια πράγματα και η δράση είναι λίγο λιγότερη. Προσωπικά λίγο στην υπεραναλυση κουράστηκα, χρήσιμα και λογικά όλα, αλλά μπορει και ο αναγνώστης να τα σκεφτεί, δεν χρειάζεται να συζητάνε και να σκέφτονται τα πάντα οι χαρακτήρες τόσο "explicitly" (πως το λένε στα ελληνικά? Ρητά? Δεν μου κολλάει). Αλλά πιστεύω θα μειωθεί αυτό στα επόμενα βιβλία.

Το βιβλίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα αλλοδαπα dystopian YA. Ίσα ίσα μήπως πρέπει να ζηλέψουν αυτά? Γιατί οι αμφιβολίες της Αιμιλίας ήταν ακριβώς στο μήκος κύματος μου, η συγγραφέας έχει μια σωστή και ώριμη λογική που λείπει από παρόμοια βιβλία. Και δεν φοβήθηκε καθόλου τις ανατροπές. Υποψιάζομαι ότι θα γίνει χαμός μέχρι να τελειώσει η σειρά!

Ήταν από τα τοπ βιβλία μου φέτος!

[Έλενα Παπαδοπούλου · Rating 5 out of 5]

Μετάλλαξη
Δεν ξέρω ειλικρινά από πού να ξεκινήσω και τι να πρωτοπώ για τη Μετάλλαξη της Ναταλίας Βαϊοπούλου. Παρότι δηλώνω λάτρης του δυστοπικού μυθιστορήματος, δεν είχα δοκιμάσει να διαβάσω Έλληνα συγγραφέα του είδους. Μεγάλη βλακεία! Ο καλοδομημένος κόσμος της Μετάλλαξης δεν υστερεί σε τίποτα από άλλα γνωστά βιβλία, όπως το Oryx and Crake, The Stone Gods, Hunger Games, the Giver, Divergent, Uglies, Under the never sky κ.α.
Αρχικά, το world building είναι φανταστικό. Η συγγραφέας έχει δημιουργήσει έναν πολύπλοκο κόσμο, με δικό του τρόπο οργάνωσης, που σε μερικά σημεία θυμίζει τρομακτικά τη σημερινή πραγματικότητα. Γραμμένο πριν την πανδημία, το λες και προφητικό (Μήπως να φοβόμαστε για τη συνέχεια;) Το βιβλίο έθιξε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, όπως ο ρατσισμός και η περιθωριοποίηση. Η διαφθορά, ο τρόπος που δουλεύουν τα μέσα επικοινωνίας και γενικότερα η προπαγάνδα με ανατρίχιασαν.
Οι χαρακτήρες είναι επίσης καλοφτιαγμένοι, μοναδικοί και τρισδιάστατοι (με τόσους χαρακτήρες, δεν το λες και εύκολο). Η Αιμιλία (με τη μοναδική ωριμότητά της), η Ελίζα (με τον διαφορετικό τρόπο σκέψης της και το πείσμα της να εναντιωθεί στην αδικία και να κυνηγήσει τη γνώση παρά τις συνέπειες) και ο Δάκης (με τη φοβερή ψυχραιμία του και το αξιολάτρευτο στυλ του) έχουν βρει μια θέση στην καρδιά μου (άντε ίσως και ο Ορφέας, θα του κάνω τη χάρη, παρότι λίγο οξυθυμούλης). Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο σκέψης και δράσης, ο οποίος ξεκλειδώνει σιγά σιγά νέα κομμάτια της ιστορίας.
Η Μετάλλαξη ήταν από τα βιβλία που με κράτησαν ξύπνια. Πραγματικά δεν μπορούσα να το αφήσω και προς το τέλος έβριζα που δεν μπορούσα να διαβάσω πιο γρήγορα, για να μάθω τι θα γίνει. Παρότι το τέλος με τραυμάτισε ψυχολογικά, αφήνοντας μια πικρή -αλλά εντελώς ρεαλιστική- επίγευση, ανυπομονώ για τη συνέχεια (η οποία ελπ��ζω να μη με κάνει να θέλω να κυνηγήσω πάλι τη Ναταλία).
Υ.Γ. Όσοι θέλετε να ιδρύσουμε ομάδα υποστήριξης για νέους αναγνώστες της Μετάλλαξης να μου στείλουν μήνυμα. Έχω ήδη 3 4 μέλη.
Υ.Γ.2 Μακάρι να μπορούσα να βάλω και πάνω από 5.

[Αλέξης Ζησιμόπουλος · Rating 4 out of 5]

Η Μετάλλαξη είναι ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Παρά τα δυστοπικά και φουτουριστικά στοιχεία που εμπεριέχει η ιστορία του, είναι στην ουσία του επιστημονική φαντασία.

Το τονίζω αυτό για αρκετούς λόγους. Ξεκινώντας θα ήθελα να πω ότι συνήθως δεν με ενθουσιάζει η επισ��ημονική φαντασία σαν είδος. Συχνά πρέπει το suspension of disbelief σου για να απολαύσεις τέτοιου είδους έργα να πέσει τόσο πολύ και να δέχεσαι τόσους a priori ανεξήγητους κανόνες που δεν μπορείς παρά να είσαι σε μια μόνιμη μπερδεμένη κατάσταση που δεν δέχεται απαντήσεις πέραν του «πίστευε (την πλοκή) και μη ερεύνα». Αρκετά ειρωνικό, για «επιστημονική» φαντασία. Φυσικά αυτή είναι η δικιά μου οπτική και προτιμήσεις.

Έχοντας κάνει αυτή την, εκ των ύστερων ίσως και λίγο αχρείαστη, εισαγωγική παράγραφο, θέλω να καταλήξω ότι η Μετάλλαξη δεν ήταν για μένα ένα απ’ αυτά τα βιβλία. Ήταν ένα απ’ τα καλά παραδείγματα του είδους. Μου πήρε κάμποσα απ’ τα αρχικά κεφάλαια για να καταλήξω ότι «με έπιασε», αν καταλαβαίνετε τι εννοώ, μα από κει και πέρα πέρασα ευχάριστα ως το τέλος.

Μεταχειρίζεται κάτι απλό στη βάση του για να οδηγήσει σε οιεσδήποτε κατευθύνσεις την πλοκή. Φυσικά, μιλώ για τις μεταλλάξεις σαν βιολογικό όρο. Στον οποίο δίνεται, εξηγείται και κατοχυρώνεται μια ιδιαίτερη διάσταση καίρια για την ιστορία του μυθιστορήματος. Η κεντρική ιδέα είναι έξυπνη και εύπεπτη. Τόσο και ο κόσμος που χτίζεται γύρω της, πολύ περισσότερο στο επίπεδο κοινωνίας και έθους (και ήθους).

Νομίζω πως οι χαρακτήρες, χωρίς απαραίτητα να μην είναι συμπαθείς ή ικανοποιητικά δομημένοι (εκτός απ’ τον Ορφέα. Συγγνώμη, Ναταλία, δεν μπόρεσα να τον συμπαθήσω ποτέ. Αγαπώ την Αιμιλία όμως), καταλήγουν σε έναν δεύτερο ρόλο. Μόνο και μόνο επειδή υπερισχύει η γενικότερη ιστορία, το setting, ο κόσμος που τους περιβάλλει γενικότερα. Τουλάχιστον εγώ βρήκα τον εαυτό μου να εξιτάρεται περισσότερο απ’ αυτά παρά τις προσωπικότητες των ηρώων και τις μεταξύ τους σχέσεις.

Είναι ένα μεγάλο σε έκταση βιβλίο. Ο τρόπος που είναι γραμμένο θα έλεγα είναι σταθερός και συμπαγής. Εννοώντας πως πηγαίνει ομαλά, με σταθερή ροή απ’ το ένα σημείο της πλοκής στο επόμενο και ότι είναι συνήθως λόγος κοφτός, γρήγορος και ακριβής. Ενέχει μια «κινηματογραφικότητα» στο πως ξετυλίγονται οι σκηνές. Προσωπικά, δεν το θεωρώ καθόλου κακό αυτό. Είναι απλό, μα δεν είναι απλοϊκό.

Δεν μου αρέσει να κρίνω την ιστορία γενικά, απ’ τη στιγμή που έχουμε μόνο το πρώτο μέρος της. Μπορώ να σχολιάσω όμως ότι τελειώνει σε ένα γλυκόπικρο σημείο, θα ήθελα να εξερευνήσω ξανά τον κόσμο που μας δίνει και να δω ποια θα είναι η επόμενη κατεύθυνση που θα πάρει. Θίγονται αρκετά θέματα εντός του βιβλίου και πιστεύω ακόμα περισσότερα μπορούν να έρθουν στο προσκήνιο μελλοντικά.

Επομένως, θα το πρότεινα.

[Δανάη Ιμπραχήμ · Rating 5 out of 5]

Καλώς ήρθατε στην Ενότητα Ειρήνης, μια πολιτεία που δημιουργείται χίλια χρόνια μετά την σημερινή εποχή με σκοπό να λήξουν οι εχθροπραξίες και οι άνθρωποι να ζουν ήρεμα και ... ειρηνικά. Η οικονομία και η τεχνολογία γνωρίζουν ρυθμούς εξέλιξης που κανείς δεν θα τολμούσε να φανταστεί σήμερα, η κοινωνία ζει ασφαλής χάρις την πανταχού παρούσα αστυνομία και γενικώς όλα προμηνύουν μια γαλήνια εποχή. Σωστά; Λάθος!
Μεγάλη μερίδα του πληθυσμού παρουσιάζει γενετική μετάλλαξη, για την οποία καταδιώκονται. Ο λόγος; Η αδυναμία του ανθρώπου να δεχτεί το διαφορετικό. Ό,τι κάποτε ήταν άξιο επαίνου, τώρα έχει γίνει προϊόν κυνηγητού.
Η Μετάλλαξη δεν είναι ένα συνηθισμένο δυστοπικό βιβλίο. Η συγγραφέας δίνει την δική της γενετική διαφοροποίηση στην σειρά βιβλίων που ετοιμάζει, καθώς τα κοινωνικά προβλήματα του σήμερα φορούν την κάλυψη της δυστοπίας, η οποία ζευγαρώνει με την επιστημονική φαντασία. Είναι ένα βιβλίο που θα σε ελκύσει για έναν συγκεκριμένο λόγο, αλλά θα σε συγκινήσει για πολλούς. Μέσα από τις σελίδες βιώνεις μια όχι και τόσο μακρινή πραγματικότητα, όπου δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο. Υπάρχουν ανθρώπινα πάθη, πόνος και αγανάκτηση. Και ακριβώς αυτά τα συναισθήματα θα γνωρίσετε κι εσείς διαβάζοντας το βιβλίο. Και παρόλα αυτά, θα προσφέρετε απλόχερα την ραγισμένη σας καρδιά στην συγγραφέα ζητώντας περισσότερο από το γλυκό της δηλητήριο.

[Petros · Rating 2 out of 5]

Αν δεν έχετε διαβάσει πολλά πρόσφατα young adult ή είστε ακόμα στην ηλικία που δε βαριέστε να τρώτε τα ίδια και τα ίδια, θα το βρείτε ευχάριστο. Αν έχετε βαρεθεί να διαβάζετε το ακριβώς ίδιο πράμα σε όλα αυτά τα χαζούλικα βιβλία για εφήβους, τότε μη μπείτε καν στον κόπο να το ξεκινήσετε. Η Μετάλλαξη είναι προβλέψιμη από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, ιδίως αν έχετε τσεκάρει τη σειρά Divergent (Απόκλιση εν ελληνιστί). Η συγγραφέας δεν προσφέρει ούτε μια σταγόνα πρωτοτυπίας και γράφει την χιλιοειπωμένη φόρμουλα λες και την περνάει από φωτοτυπικό.

Αγνοώντας την παντελής έλλειψη πρωτοτυπίας, το βιβλίο είναι καλογραμμένο και δίνει πάρα πολύ έμφαση στην ιστορία και την κοινωνία που εξελίσσεται. Αν γουστάρετε το χτίσιμο φανταστικών κόσμων θα την καταβρείτε με την Ενότητα Ειρήνης. Το infodump όμως είναι συχνά άκομψο γιατί σου αραδιάζει τοίχους από κείμενα που περιγράφουν κάτι χωρίς να είναι σχετικά με την άμεση πλοκή. Δηλαδή σε φλομώνει με ιστορικές και κοινωνικές πληροφορίες χωρίς να κολλάνε με αυτό που κάνουν οι χαρακτήρες στην εκάστοτε σκηνή.

Εκεί που σκοντάφτει άγρια είναι στους αξιομνημόνευτους χαρακτήρες. Είναι απλοί και τυπικοί σε σημείο που καταντάει αδύνατο να τους ξεχωρίζεις αναμεταξύ τους. Πολύ λιγότερο όταν τους συσχετίζεις με τις μύρια άλλες πανομοιότυπες ιστορίες εκεί έξω. Επίσης ανάλογα με το πόσο γρήγορη θέλετε να είναι η πλοκή, μπορεί να βαρεθείτε ταμάλα με το σαλιγκάρι που είναι η Μετάλλαξη. 700 σελίδες όπου γίνονται ελάχιστα πράγματα και είναι μόλις το πρώτο μιας πολύ μεγάλης σειράς βιβλίων.

Εννοείται ότι δε θα μπω στον κόπο να τσεκάρω τα επόμενα. Ξέρω ακριβώς τι πρόκειται να γίνει γιατί έχω ξαναδιαβάσει το ακριβώς ίδιο πράμα εκατό φορές. Και να πεις ότι μου άρεζε στην αρχή; Ούτε καν τότε. Βαριέμαι τα σαλιγκάρια πλοκές, αδιαφορώ για απολύτως καθημερινούς εφήβους που δεν έχουν κάτι το αξιομνημόνευτο για να τους ξεχωρίζω, έχω σιχαθεί την κακιές κυβερνήσεις που γελάνε σαρδόνια και ενοχοποιούνε άδικα τους εν λόγω εφήβους για λεφτά και εξουσία. Δεν υπάρχει κανένα βάθος σε τόσο ασπρόμαυρα σκηνικά, ούτε καν κάτι για να σε εκπλήξει αν όλα τους ακολουθούνε την ακριβώς ίδια λίστα για ψώνια όσον αφορά την πλοκή.

[Εύη Φρυγανά · Rating 5 out of 5]

Ένα τεράστιο βιβλίο, που διαβάζεται σαν κανονικό. Αυτό λέει πολλά.
Δεν θα μιλήσω για το world building, διθυραμβικά σχόλια για το οποίο έχουν ήδη αναρτηθεί, ή για τη φαντασία και την άψογη προσοχή της συγγραφέως στις λεπτομέρειες. Θα πω μόνο για ό,τι μου έκανε πραγματική εντύπωση διαβάζοντάς το και αυτό είναι το πόσο τρομακτικά ρεαλιστικό φαίνεται.
Υποτίθεται ότι η μυθοπλασία πρέπει να θυμίζει πραγματική ζωή, ώστε το κείμενο να επιτρέπει στους αναγνώστες δυνατότητα αβίαστης ενσυναίσθησης, αλλά ποιος μπορούσε να υποθέσει πριν το διαβάσει ότι μία ιστορία επιστημονικής φαντασίας στημένη σε μία δυστοπική κοινωνία αρκετούς αιώνες μακριά από τη δική μας (in a galaxy far, far away), όπου κομμάτι του πληθυσμού αποτελείται από τύπου x-men μεταλλάξεις (καμία σχέση) μπορεί να αντανακλά προβλήματα του 21ου αιώνα;
Υποθέτω ότι ο ρατσισμός και ο φόβος απέναντι σε διάφορες ομάδες ανθρώπων έχουν την τάση να ανακυκλώνονται και να επιστρέφουν, σαν απαράδεκτες ενδυματολογικές επιλογές των ‘80s, σε καμία περίπτωση όμως δεν περίμενα τόσο ακριβή απεικόνιση του προβλήματος από κάθε οπτική γωνία. Αυτό, σε συνδυασμό με όλα τα υπόλοιπα, έκαναν το βιβλίο ένα από τα καλύτερα που διάβασα το 2020.
Επίσης η συγγραφέας αποδείχτηκε εντελώς αδίστακτη και αυτό πάντα είναι συν για μένα.
Ως αναγνώστης που συνήθως μένει μακριά από τέτοια είδη, το προτείνω ανεπιφύλακτα.

[Ράνια Ταλαδιανού · Rating 5 out of 5]

Η «Μετάλλαξη» δεν είναι το είδος που συνηθίζω να διαβάζω. Ναι, είναι βιβλίο φαντασίας, αλλά είναι επιστημονικής φαντασίας με κοινωνικές προεκτάσεις. Έτσι, πίστευα πως το περιεχόμενο του διέφερε αισθητά από ό,τι είχα διαβάσει μέχρι πρότινος. Είχα δίκιο! Με μόνη διαφορά πως ανήκει στα βιβλία που διαβάζοντάς τα συνειδητοποιείς πόσα θα έχανες αν δεν τα είχες βρει στον δρόμο σου.

Για να μιλήσω λίγο πιο συγκεκριμένα για την εμπειρία μου, αρχικά ενθουσιάστηκα με τον αφηγητή. Έξυπνος, περίτεχνος και έντονος, τίποτα που να έχω συνηθίσει από βιβλία γ' πρόσωπων αφηγήσεων. Αυτός ο παντογνώστης δεν αποτυπώθηκε ως γεράκος παραμυθάς στο κεφάλι μου, αλλά ως ένα ν��σηρό άτομο που έχει δει την πιο σκληρή ιστορία να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του -μια ιστορία που δε διαφέρει τόσο από την ανθρώπινη λούπα ανά τους αιώνες- και μας την αφηγείται λιτά και απέριττα, έχοντας τα χέρια πλεγμένα και ένα πονηρό μειδίαμα στα χείλη. Κάπως έτσι τον φαντάστηκα εγώ.

Η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από τα μάτια εφήβων, και κάτι που μας έχει λείψει είναι να διαβάζουμε για έφηβους που πραγματικά έχουν συμπεριφορές ταιριαστές με τις ηλικίες τους. Επειδή καλώς ή κακώς γερνάμε και είναι όλο και πιο δύσκολο να τους νιώσουμε, με βιβλία σαν και αυτά αναπνέει ξανά ένα κομμάτι που νιώθαμε χαμένο μέσα μας. Επίσης, εμένα προσωπικά μου είχε λείψει να διαβάσω βιβλία γραμμένα για ενήλικες, είτε οι πρωταγωνιστές είναι παιδιά, είτε είναι μονόκεροι.

Προσωπικά, πιστεύω πως ο λόγος που με άγγιξε τόσο ήταν ακριβώς γιατί δεν ήμουν έφηβη. Δεν ταυτίστηκα με τους χαρακτήρες, αλλά τους κατάλαβα. Ταυτόχρονα, είδα και την άλλη όψη του νομίσματος, μια σκληρή αλήθεια για το πώς λειτουργούμε εμείς οι άνθρωποι. Είναι πραγματικά καταστροφικό να δίνουμε άφεση σε πράγματα που δε θα έπρεπε να υφίστανται και έτσι τους επιτρέπουμε να εδραιωθούν στις κοινωνίες μας απλά και μόνο επειδή δε χτυπάνε τη δική μας πόρτα. Δε θα μείνω περισσότερο στο θέμα του βιβλίου, γιατί είμαι η βασίλισσα των spoiler και πρέπει να σας προστατέψω από τον διαχυτικό μου εαυτό. Θα σας πω μόνο πως αν θέλετε να μπείτε σε στοχασμούς χωρίς να μπορείτε να επαναφέρετε το μυαλό σας στο παρόν, να εγκλωβιστείτε για λίγο στην Ενότητα Ειρήνης, να φτάσετε στο σημείο να μην μπορείτε να κοιμηθείτε από την ταχυπαλμία και να θέλετε να πάτε στο σπίτι της συγγραφέως, ώστε να την εξαναγκάσετε να ξαναγράψει το βιβλίο της, τότε καλή ανάγνωση και στείλτε μου μήνυμα. Είμαστε πολλοί που θέλουμε να μαζευτούμε με πανό στο κατώφλι της.

Στα πιο τυπικά: άρτια γραφή, ενδιαφέροντες αλλά ανθρώπινοι χαρακτήρες -τα παιδιά της διπλανής πόρτας, το καθένα με το δικό του τραυματικό παρελθόν ή και όχι-, μια πλοκή που παίζει παιχνίδια με τη συνείδησή σου και ενεργοποιεί τη σκέψη σου και κλιμάκωση που φτάνει στο σημείο να σε μαγνητίζει στις τελευταίες σελίδες χωρίς να σε νοιάζει αν αύριο δουλεύεις. Θα πας άυπνος.

Σαν αρνητικό μπορώ να ανακαλέσω την επανάληψη μερικών λέξεων, το οποίο είναι περισσότερο ζήτημα επιμέλειας, πάρα συγγραφής, αλλά πραγματικά δε δυσκόλεψε ούτε λίγο την ανάγνωση. Για αυτό, δε μειώνω τη βαθμολογία που αν δεν ήταν 5/5 θα ήταν 4,8/5.

Επειδή ξέρω ότι μερικοί θα καίγεστε να μάθετε αν υπάρχει ρομάντζο, θα σας απαντήσω πως συναντάται όπως ακριβώς ταιριάζει σε νέα παιδιά που βρίσκονται στην αρχή της ενασχόλησης τους με το στοιχείο αυτό. Εμένα προσωπικά που διαβάζω ιστορίες με αρκετό ερωτικό περιεχόμενο μου κράτησε το ενδιαφέρον, μα δε με έκανε να περιστρέφομαι γύρω από αυτό, γιατί καλώς ή κακώς υπάρχουν προβλήματα πολύ μεγαλύτερα στην κοινωνία που έχει φτιάξει η Ναταλία Βαϊοπούλου.

Το βιβλίο είναι μεγάλο, και όμως μέσα σε αυτό υπάρχουν πολλά ζητήματα που αναπτύσσονται και άλλα στοιχεία που πρετοιμάζουν το έδαφος για να ξετυλιχθούν ακόμη μεγαλύτερα μυστήρια στο μέλλον. Και μόνο κρίνοντας από το μέγεθος των αποκαλύψεων στο τέλος του βιβλίου και από το σοκ υπό το οποίο μας υπέβαλλε, υποθέτω πως η συνέχεια θα είναι πραγματικά αποκαλυπτική. Αν το τέλος απλά έξυνε την επιφάνεια των σχεδίων αυτής της σειράς, ανυπομωνω να διαβάσω το επόμενο. Βασικά, πρέπει να το διαβάσω γιατί τώρα που υπέφερα αγκαλιά με το πρώτο, είναι αδύνατο να μην πιάσω στα χέρια μου το δεύτερο, το οποίο δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα.

*Αγκαλιάζει τον εαυτό της για να βρει παρηγοριά, υπογράφει την κριτική της και εύχεται να έχει σύντομα κριτική για τη συνέχεια της σειράς*

[Georgia Antoniadou · Rating 5 out of 5]

Από τις πρώτες σελίδες σε βάζει σε έναν καινούριο κόσμο με τόσο εύκολο τρόπο που νιώθεις λες και είσαι μέρος του χρόνια και ξέρεις ακριβώς πώς λειτουργεί. Τα γεγονότα τρέχουν και σε αφήνουν άφωνο. Οι χαρακτήρες αλλάζουν και μεταμορφώνονται μπροστά σου με όσα ζουν.
Αν και ξέρω ότι πολλοί θα διαφωνήσουν μαζί μου, θεωρώ την Αριάδνη έναν από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες καθώς το στήσιμό του είναι πολύ καλοδουλεμένο και σταθερό σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου!

[Τόνια Κ. · Rating 5 out of 5]

Coming soon...

[Γιώργος Συνοδινός · Rating 5 out of 5]

Μια "κινηματογραφική" ιστορία που αξίζει όποιος είναι "φαν" του φανταστικού και των δυστοπικών μυθιστορημάτων (και όχι μόνο) να διαβάσει! Επισκεφτείτε την ενότητα Ειρήνης και δεν θα το μετανιώσετε!

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 3 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2020...

Η συγγραφέας κυρία Ναταλία Βαϊοπούλου συστήνεται για πρώτη φορά στο αναγνωστικό κοινό με το βιβλίο της ''Μετάλλαξη'',το οποίο ανήκει στην κατηγορία της επιστημονικής φαντασίας. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις I-write.gr.
Αν καί μιλάμε για το πρώτο δείγμα γραφής της συγγραφέως,το μυθιστόρημα είναι αρκετά καλογραμμένο,με συνεχόμενο λόγο καί καθημερινό,προσιτό λεξιλόγιο για τους αναγνώστες. Παρά τον σχετικά μεγάλο του όγκο,κοντά 700 σελίδες,μπορεί να διαβαστεί γρήγορα κι ευχάριστα.
Επειδή,εδώ έχουμε να κάνουμε με μία ανερχόμενη συγγραφέα,θέλω να μην είμαι τόσο αυστηρή καί ευελπιστώ στην μελλοντική της εξέλιξη. Πάντα πρέπει να δίνουμε ευκαιρίες στους νέους συγγραφείς να ξετυλίξουν το κουβάρι με τις δυνατότητές τους.
Σαν αναγνώστρια που είμαι,τα στοιχεία που θα ήθελα να επικεντρωθεί καί να δουλέψει παραπάνω η συγγραφέας,θα ήταν η έκταση των κειμένων καί η περισσότερη δράση μέσα στην ιστορία. Κατά τ'άλλα,έχουμε στα χέρια μας ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας με όλα όσα θα επιθυμούσαμε να συναντήσουμε σε ένα αντίστοιχο του είδους του. Άλλωστε,αυτός είναι ο σκοπός των βιβλίων αυτών. Να μας ''ταξιδεύουν'' σε χώρους φανταστικούς,αντίθετους από την πραγματικότητα.
Έχοντας φτάσει η ανθρωπότητα σε ένα καίριο σημείο,τα πάντα δείχνουν να κρέμονται από μία λεπτή κλωστή. Όταν εκείνη σπάσει,η προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον καί για επιβιώση είναι μονόδρομος. Το θέμα,όμως,είναι αν οι επιλογές που θα παρθούν καί οι τακτικές που θα ακολουθηθούν από τους ανθρώπους,θα έχουν ένα σωστό κι επιθυμητό αποτέλεσμα κι όχι το αντίθετο.
Ανέκαθεν οι άνθρωποι ήταν προκατειλημμένοι απέναντι στο άγνωστο καί σε ό,τι δεν μπορούσαν να κατανοήσουν. Ίσως ο φόβος να είναι αυτός που τους οδηγεί να φέρονται έτσι. Όμοια καί η πλειοψηφία των ανθρώπων που θα συναντήσουμε μέσα στην πλοκή του βιβλίου. Απ΄την άλλη μεριά θα υπάρξουν κι εκείνοι που θα είναι πιο αποφασιστικοί,ενεργητικοί καί θαραλλέοι. Δεν θα δειλιάσουν μπροστά στα ανυπέρβλητα εμπόδια που θα υψωθούν μπροστά τους. Ποιά όμως θα είναι η κατάληξη; Αυτό θα πρέπει να το ανακαλύψετε μόνοι/ες σας διαβάζοντας το βιβλίο.
Ένα στοιχείο της υπόθεσης που το βρήκα αρεστό,είναι το πόσο προσιτοί καί αληθοφανείς είναι οι χαρακτήρες των ηρώων. Θα μπορούσαν σε ένα παράλληλο,από το δικό μας,σύμπαν να είναι υπαρκτοί,όπως καί οι κοινωνίες όπου ζούν. Είμαι πεποισμένη πως σίγουρα κάποιοι/ες θα σας γίνουν πιο αγαπητοί,σε σχέση με τους υπόλοιπους,καί θα τους ξεχωρίσετε.
Από την περίληψη του βιβλίου μαθαίνουμε τα εξής: ''Το καλοστημένο σύστημα των δεκατεσσάρων πόλεων της Ενότητας Ειρήνης έχει λύσει σχεδόν όλα τα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και βιοποριστικά προβλήματα. Εκτός από ένα. Τις μεταλλάξεις. Οι μεταλλάξεις είναι όντα που, λόγω του γονιδίου Ρ5, έχουν αποκτήσει συγκεκριμένες ηλεκτρομαγνητικές ικανότητες. Είναι πλάσματα που μπορούν να ανάβουν λάμπες με την αφή τους και να ελέγχουν από απόσταση μικρά και μεγάλα, μεταλλικά αντικείμενα. Ιστορικά γεγονότα και αμέτρητες επιστημονικές έρευνες μιλούν για τον απόλυτο κίνδυνο που είναι αναγκαίο να απαλειφθεί. Οι μεταλλάξεις πρέπει να πεθάνουν. Είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Οι μεταλλάξεις μοιάζουν με ανθρώπους, συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι και μιλούν σαν άνθρωποι. Δεν παύουν, όμως, να είναι η συντριπτική μειοψηφία, όντα ασταθή, λάθη της φύσης, με μοναδικό σκοπό να φέρουν την καταστροφή. Ή μήπως δεν είναι; Τι είναι οι μεταλλάξεις; Πόσες υπάρχουν; Αποτελούν πραγματικό κίνδυνο; Η Αιμιλία είναι μία μετάλλαξη που κρύβεται από τον κόσμο. Πιστεύει πως είναι ένα γενετικό τέρας και έχει μία παράλογη επιθυμία: θέλει να ζήσει. Ο Ορφέας είναι επίσης μετάλλαξη. Ξέρει τα μυστικά πίσω από το γονίδιο Ρ5. Μαζί με μία ομάδα, που κρύβεται στις σκιές, προσπαθεί να αποκαλύψει την αλήθεια. Μία κοινωνία που τρέφεται από την τρομοκρατία και τον φόβο…Καλώς ήρθατε στην Ενότητα Ειρήνης!''.
Δεν νομίζω ότι είναι αναγκαίο να σας πω παραπάνω πράγματα για το βιβλίο. Αν αγαπάτε βιβλία που να ανήκουν σε αυτή την κατηγορία,εγώ σας προτρέπω να το διαβάσετε. Εγώ θα περιμένω να εκδοθούν καί τα υπόλοιπα της σειράς για να έχω μία πιο σφαιρική εικόνα.
Καλές σας αναγνώσεις!