ตำนานรักอสูรร้าย เล่ม 1

凶獸情史 #1

by E Mei, 峨嵋, เอ๋อเหมย

เมื่อเหล่าอสูรร้ายแห่งบรรพกาลผู้ถนัดแต่การใช้กำลัง
ถึงคราวถูกกำราบให้หมอบราบอยู่แทบเท้าเหล่าปีศาจสาว!

บุปผาพิษโฉมสะคราญ
‘ซินซิน’ ปีศาจบุปผาแห้งเหี่ยวจอมเจื้อยแจ้วกลายมาเป็นดอกไม้โปรดที่ ‘เจี๋ยผาน’ ราชาอสูรเถาอู้คอยเลี้ยงดู
แต่ไม่รู้ว่าต้อง ‘ขุน’ นางอีกนานเท่าไร กว่าที่นางจะบานสะพรั่งพอให้เขาแตะต้องได้สมใจ!

ปีศาจสาวยอดดวงใจ
‘ตี้เจียง’ ราชาอสูรฮุ่นตุ้นจอมเกียจคร้าน ผู้ที่รับดูแล ‘เป้ยเชี่ยนเชี่ยน’ ปีศาจหอยมุกม่วงอย่างไม่เต็มใจ
พอนางฟื้นขึ้นมาก็หาว่าเขาซกมก! เห็นแก่ที่นางทำอาหารอร่อย นางจะ ‘ทำความสะอาดร่างกาย’ เขาอย่างไรก็เชิญ!

กิ่งหลิวสยบมาร
เมื่อ ‘ซื่อเอ้อ’ อสูรบรรพกาลฉยงฉีได้รับบาดเจ็บจนต้องหนีมารักษาอาการยังแดนมนุษย์
ที่นั่นเขาพบ ‘หลิ่วซั่นซั่น’ กิ่งหลิวในแดนพุทธ ขอเพียงเขาได้กินนาง ร่างกายก็จะฟื้นฟูพลังคืนมาได้รวดเร็ว
ทว่า... จากที่อยากกินนางลงท้องจนน้ำลายสอ ไม่รู้เหตุใดจึงกลายเป็นอยาก ‘กิน’ อย่างอื่นแทนเสียได้เล่า!

Genres: China

344 pages

First published June 8, 2016

About the author

Associated Names:
* 峨嵋 (Chinese)
* E Mei (English)
* เอ๋อเหมย (Thai)

Reviews

[Ning · Rating 2 out of 5]

ไม่มีพล็อตอะไรเลย
อสูรตนหนึ่ง เก็บ ดอกไม้มาเลี้ยงต้อย หาของให้กิน ๆ ๆ ๆ
ยังโตไม่พอ หาของให้กินอีก ๆ ๆ .. พอโตละก็กินได้
แต่ไอ้เวลาที่เลี้ยงนี่คือ เป็นร้อย ๆ ปีนะ สุดท้ายเจอเคราะห์กรรมเข้าไปอีก
ต้องรออีก ..
อ่านแล้วค่อนข้างน่าเบื่ออ่ะ

เล่ม 2 อ่านมา 3 วัน ไม่ขยับเลย ...

[Ahgase · Rating 2 out of 5]

นิยายเล่มนี้รวม3เรื่องไว้ด้วยกัน
เรื่องแรกอสูรเกรียนกับน้อนดอกไม้
แล้วรู้ไรปะ…
กุนี่จินตนาการการนางเอกงดงามไม่ได้เลย
ในหัวกุมีแต่ภาพน้องบอง!!!!! (โปรดgoogle)
นึกภาพอสูรตัวใหญ่ๆถือน้องบองดิ หมด’รมณ์55555

เรื่องแรก ไม่สนุกอะ ขำๆดีแต่ไม่มาก อารมณ์เรื่องสั้น
อ่านๆแล้วจบ ตัวละครไม่เยอะ
เรื่องสอง อสูรเกรียนขี้เกียจ งืมๆ
อ่านแล้วเบื่ออะ ไม่สนุก เป็นเพราะอ่านแนวแฟนตาซีไม่เก่งด้วย
ตอนสู้ๆกันนี่หลับไป2-3รอบ
คนชอบก็คงว่าสนุกมั้ง แต่นี่ขอนอนก่อนดีกว่า 555555

[Yupaporn Zuyu · Rating 3 out of 5]

ชื่อเยอะหลากหลายและสับสน 555 เนื้อเรื่องน่ารัก แต่ไม่มากพอให้น่าติดตาม อ่านวางอ่านวางหลายรอบมาก

[Ben Pim · Rating 3 out of 5]

นิยายแต่ละเรื่องเมียเป็นใหญ่สินะ​ เชื่อเมียแล้วเจริญ​ อิอิ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

Review 42/2563
เรื่อง : ตำนานรักอสูรร้าย (2 เล่มจบแพ็คคู่) #แปลจีนโบราณ #สัตว์อสูร #แดนอสูร
ผู้แต่ง : เอ๋อเหมย
ผู้แปล : ถิงถิง
ภาพประกอบปก : Yi Chui Wu Yue
สำนักพิมพ์ : มากกว่ารัก (แจ่มใส)
พิมพ์ครั้งที่ 1 : กุมภาพันธ์ 2562
โปรยปกหลัง :
เมื่อเหล่าอสูรร้ายแห่งบรรพกาลผู้ถนัดแต่การใช้กำลัง ถึงคราวถูกกำราบให้หมอบราบอยู่แทบเท้าเหล่าปีศาจสาว

บุปผาพิษโฉมสะคราญ
"ซิน ซิน" ปีศาจบุปผาแห้งเหี่ยวจอมเจื้อยแจ้ว
กลายเป็นดอกไม้โปรดที่ "เจี๋ยผาน" ราชาอสูรเถาอู้คอยเลี้ยงดู
แต่ไม่รู้ว่าต้อง "ขุน" นางอีกนานเท่าไร
กว่าที่นางจะบานสะพรั่งพอให้เขาแตะต้องได้สมใจ!

ปีศาจสาวยอดดวงใจ
"ตี้เจียง" ราชาอสูรอุ่นตุ้นจอมเกียจคร้าน
ผู้ที่รับดูแล "เป้ยเชี่ยนเชี่ยน" ปีศาจหอยมุกม่วงอย่างไม่เต็มใจ
พอนางฟื้นขึ้นมาก็หาว่าเขาซกมก! เห็นแก่ที่นางทำอาหารอร่อย
นางจะ "ทำความสะอาดร่างกาย" เขาอย่างไรก็เชิญ!

กิ่งหลิวสยบมาร
เมื่อ "ซื่อเอ้อ" อสูรบรรพกาลยงฉีได้รับบาดเจ็บ
จนต้องหนีมารักษาอาการยังแดนมนุษย์
ที่นั่นเขาพบ "หลิ่วซั่นซั่น" กิ่งหลิวในแดนพุทธ
ขอเพียงเขาได้กินนาง ร่างกายก็จะฟื้นฟูพลังคืนมาได้รวดเร็ว
ทว่าจากที่อยากกินนางลงท้องจนน้ำลายสอ
ไม่รู้เหตุใดจึงกลายเป็นอยาก "กิน" อย่างอื่นแทนเสียได้เล่า!

เล่ม 1 :
1 บุปผาพิษโฉมสะคราญ:
ซินซินฟื้นจากนิทราอันยาวนาน ไม่ค่อยรู้เรื่องในแดนอสูรมากนัก เห็นเพียงเบื้องหน้ามีหินผลึกสีเขียวใส ที่คนผู้หนึ่งบีบไว้ในมือแน่น คนผู้นั้นความจริงเป็นปีศาจทั้งยังร้ายกาจมากๆ แต่ตอนนี้ซินซินขอดูดพลังจากหินก้อนนี้ก่อนเถอะ
สามวันให้หลังเจี๋ยผานฟื้นขึ้นมาหินมู่หยวนที่กำไว้ในมือหายไป ที่ใกล้ๆเห็นเพียงดอกไม้ผอมแห้ง แต่กลับไม่กลัวตัวเองสักนิด แม้จะบอกว่าตัวเองคือ เถาอู้ สี่อสูรร้ายเทพบรรพกาล ซินซินก็บอกว่าตัวเองคือดอกมั่นถัวหลัวฝันร้าย เทพบุปผาแดนยมโลกแต่ละคนไม่เคยได้ยินชื่อของอีกฝ่ายมากก่อน ไม่มีใครกลัวใคร ซินซินใช้กลิ่นของตัวเองล่อลวงให้เจี๋ยผานพาไปยังที่พักเพื่อจะได้อาศัยหินเขียวใส โดยที่เจี๋ยผานไม่รู้ตัวเลยสักนิด เจี๋ยผานที่เป็นคนใจร้อนก็ยอมและไม่คิดอะไรมาก
เวลาผ่านไปร้อยปี ซินซินอยู่กับเจี๋ยผานมาตลอด จนมีครั้งหนึ่งที่เจี๋ยผานพาซินซินไปเที่ยวตลาด และได้ชิมเหล้า ซินซินที่ชอบฟังนิทานเรื่องเล่า อ่านนิทานของโลกมนุษย์ชอบทำตามอย่างไปหมด อยากลองเหล้า พอลองก็เมาแล้วก็เอาร่างมนุษย์ออกมา เจี๋ยผานเห็นเข้าถึงรู้ว่าซินซินงดงามมากจนอยากจับกิน แต่คิดว่ายังเป็นแค่สาวน้อยสิบห้าสิบหก ต้องเลี้ยงให้โตกว่านี้เลยคิดว่าจะพาไปกินมื้อใหญ่ที่ถ้ำของเยี่ยนเสวียนเทาเที่ยที่ถ้ำฟ้าดินโกลาหล เยี่ยนเสวียนไม่อยู่อยู่ก็แต่อวี้โหรวโหรวกระต่ายหลงทางที่ชอบปลูกต้นไม้ สมุนไพร และไม่กลัวเจี๋ยผานและมองซินซินออกเพียงผู้เดียวในแดนอสูร อวี้โหรวโหรวเป็นเพื่อนกับซินซินทันที เยี่ยนเสวียนรีบกลับมาจากโลกมนุษย์ที่ไปทำธุระเรื่องของเสี่ยวฮุยเพื่อมาพบเจี๋ยผาน เจี๋ยผานถึงขั้นขุดหินแร่ผลึกหมดถ้ำฟ้าดินโกลาหล เรียกว่าปล้นบ้านกันเลยทีเดียว
ซินซินออกจากดอกไม้มากขึ้น เรื่อยๆ จนเจี๋ยผานคิดว่าถึงเวลาจับกินได้แล้ว แต่เพราะได้เห็นดอกโบตั๋นและคิดถึงเรื่องในอดีตทำให้เจี๋ยผานหึงทั้งสองทะเลาะกัน ซินซินหนีเข้าไปในดอกไม้และไม่พูดจา สุดท้ายเจี๋ยผานต้องได้รับการช่วยเหลือจากอวี้โหรวโหรว และคำแนะนำ หลังพูดคุยกัน ซินซินก็ยอมตกลงแต่งงานกับเจี๋ยผานเป็นเรื่องที่ดีใจมาก
ดอกไม้พิษน้อยกลายเป็นภรรยาไปแล้ว แต่เรื่องราวไม่จบแค่นี้เพราะเถาอู้มีศัตรูอยู่มากมาย มีคนจ้องเล่นงานตลอดตอนนี้เป้าหมายอยู่ที่ซินซิน พอเจี๋ยผานไม่อยู่ต้องไปปลดปล่อยพลังให้ซินซินอยู่ในถ้ำคนเดียว ก็โดนหลอกเอาตัวไปให้ฉยงฉีเพื่อจะได้ให้สู้กันให้ตายกันไปข้างหนึ่ง ซื่อเอ้อฉยงฉีรู้แผนการ แต่เพราะเป็นคนเจ้าเล่ห์ก็ยอมเล่นตามน้ำเพื่อจะได้รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลง
เจี๋ยผานมาตามซินซินจนได้รับบาดเจ็บ กว่าซินซินจะตื่นเพราะหยดเลือดของเจี๋ยผานก็โดนเหล่าอสูรล้อมเอาไว้เป็นล้านตัว เมื่อไม่มีทางเลือกซินซินตัดสินใจเบ่งบานเพื่อช่วยเจี๋ยผานก่อนที่จะหลับไปยาวนานนับพันปี เมื่อพญาบุปผามารเบ่งบานก็ไม่มีอะไรจะหยุดยั้งได้ ฉยงฉีซื่อเอ้อหนีไปได้ทัน เทพอสูรทั้งสี่และกิเลนเทพบาดเจ็บแต่หนีไปได้ ส่วนอสูรอื่นๆตายอนาถในทุ่งสังหาร หนึ่งพันปีผ่านไป ซินซินตื่นขึ้นอีกครั้ง มีเจี๋ยผานเฝ้าอยู่แต่คราวนี้ร่างมนุษย์กลับยิ่งเป็นเด็กกว่าเดิม ราวเจ็ดแปดปี ต้องเลี้ยงดูอีกหลายร้อยปีที่เดียวกว่าจะโต

2 ปีศาจสาวยอดดวงใจ :
เยี่ยนเสวียนเทาเที่ยเอาของขวัญมามอบให้อสูรร้ายบรรพกาลฮุ่นตุ้น ตี้เจียง เพราะตอนสู้กันระหว่างเถาอู้ ฉยงฉีและฮุ่นตุ้นก่อนหน้านี้ตัวเองได้รับบาดเจ็บ และได้รู้แจ้งระหว่างบำเพ็ญทำให้เก็บตัวบำเพ็ญหลายร้อยปี ออกจากการบำเพ็ญจะไปหาศัตรูจัดการ ก็ผ่านเหตุการณ์นองเลือดไปแล้ว เถาอู้เก็บตัว ฉยงฉีได้รับบาดเจ็บหายไปจากแดนอสูร ตอนนี้เป็นช่วงไม่มีคู่ต่อสู้อย่างแท้จริง เยี่ยนเสวียนรู้ว่าตี้เจียงไม่มีคู่ต่อสู้เลยนำคู่ต่อสู้มาให้คือราชาปีศาจมารม่วง ร่างจริงคือหอยมุกยักษ์แต่ตี้เจียงไม่มีความเชื่อถือเลยแม้แต่น้อย แถมไล่ให้เยี่ยนเสวียนรีบกลับไป
ตี้เจียงหลับยาวไปสามปีตื่นขึ้นมาเพราะกลิ่นอายสดชื่น จากหอยทะเลที่ทิ้งเอาไว้ ปีศาจสาวน้อยตื่นขึ้นมาอย่างแรกที่บอกคือเหม็นจัง เพราะปราณฮุ่นตุ้นรอบกายฮุ่นตุ้นนั้นเอง นางคือเป้ยเชี่ยนเชี่ยนผู้รักระเบียบวินัย มาเจอเข้ากับตี้เจียงที่แสนจะขี้เกียจและสกปรก
สุดท้ายทั้งสองตกลงกันได้ เป้ยเชี่ยนเชี่ยนดูแลในบ้าน ทำอาหารให้กิน และใช้ให้ตี้เจียงออกไปหาอะไรข้างนอก ตัวเองคอยจัดการทุกอย่างในบ้าน เก็บปราณฮุ่นตุ้นไปรักษาอาการบาดเจ็บของลูกน้อง
จนเป้นเชี่ยนเชี่ยนหายดีก็จะไปจัดการกับมังกรบูรพา ตี้เจียงจะตามไปด้วย สุดท้ายต้องขอร้องให้เยี่ยนเสวียนกับอวี้โหรวโหรวมาที่ถ้ำเพื่อคอยดูแลแทนถึงจะวางใจไปได้

หลังอ่านเล่ม 1 :
อสูรบรรพกาลมีแต่เยี่ยนเสวียนที่มีคู่ ตอนที่หนึ่งเป็นตอนของเถาอู้ ตอนที่สองเป็นตอนของฮุ่นตุ้น แต่ละตอนมีความฮาแตกต่างกัน มาดูกันต่อไปว่า ตี้เจียงจะมีคู่หรือไม่
ตลก และฮามาก สมกับเป็นเอ๋อเหมยเลยค่ะ

[Fonfoniny · Rating 3 out of 5]

ตำนานรักอสูรร้าย
ตอน บุปผาพิษโฉมสะคราญ

พลอตไม่มีอะไรเลยนอกจากปีศาจเลี้ยงต้อย หาอาหารให้กินให้โตไวๆเพื่อหวังผล ไม่ชอบพระเอกแบบนี้เลยดูเป็นคนไร้สมอง ขี้หึง โมโหไม่มีเหตุผล นางเอกก็ไร้เดียงสาเกิน ร่าเริงจนน่ารำคาญ เหมือนความสัมพันธ์ของคู่นี้คือต่างฝ่ายอยากได้ประโยชน์จากอีกฝ่ายถึงได้มาอยู่ด้วยกัน ไม่รู้สึกถึงความรักระหว่างทั้งคู่เลย

ตอนปีศาจสาวยอดดวงใจ
มาแนวอยู่ด้วยกันเพื่อผลประโยชน์อีกแล้ว พระเอกนิสัยคล้ายเรื่องแรกแต่ไม่ได้ไปหาเรื่องคนอื่น คงเพราะขี้เกียจ

[Patrawan Dear]

#ตำนานรักอสูรร้าย (เล่ม 1/2)

เรื่องนี้ 2เล่มจบ แต่ประกอบด้วยเรื่องสั้น 3 เรื่อง ผู้เขียนคือคนเดียวกับที่เขียนเรื่องเงาเพลิงสะท้านปฐพี แต่โชคร้ายสำหรับเราที่เรื่องนี้ไม่สนุกเหมือนเรื่องนั้น พล็อตไม่มีอะไรเลย เหตุการณ์ในเรื่องก็ไม่ค่อยมีจุดไหนให้อยากรู้ต่อ จึงอ่านได้ค่อนข้างช้า

ส่วนตัวคิดว่าเล่มแรกนี้อยู่ในระดับพออ่านได้เท่านั้น ภาวนาว่าเล่มสองจะดีขึ้นค่ะ :)

[IB Nungruthai · Rating 5 out of 5]

สนุกดีนะ ผู้เขียนสามารถเรียงพล็อตเรื่องได้สนุกเลย ชุดนี้ต้องอ่านเรียงลำดับค่ะ

เรื่องแรก แปลกดี เอาจริงๆ ชอบตอนนางเอกแปลงร่างเป็นคนมากกว่า
พอเป็นดอกไม้พูดได้ หันไปหันมาใช้ก้านเกาะเกี่ยวพระเอก หรือทำเป็นออดอ้อน
บรื่อ คิดแล้วขนลุกมากกว่าน่ารักมั้ยอะ
แต่ตอนเป็นคนน่ารักดี

เรื่องสอง เราชอบนะ มันเฮฮาดี แบบอีตาจอมมารตัวเหม็นสกปรกหนิ
ชอบตรงบทบรรยายความแตกต่างของนักรบที่นางเอกเป็นนี่ล่ะ

[Pok M. Srithongchai · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก น่ารักทุกคู่แต่ชอบคู่แรกสุด อารมณ์เหมือนเงาเพลิง อาจางกับจูจูเลย คู่ 2 กับ 3 ก้อน่ารัก นางเอกน่ารักทุกเรื่อง ชอบ 1 กับ 3 มากๆ เรื่องนี้มีอ่านซ้ำแน่นอน หวานแบบไม่เลี่ยน

[Keen · Rating 4 out of 5]

อ่านง่ายๆ สบายๆค่ะ สนุกดีสำหรับเรื่องสั้น

[Anida · Rating 4 out of 5]

เรื่องแรกอ่านได้เรื่อยๆ ไม่หวือหวา เรืองสองน่ารักกว่า แต่ยังไม่จบในเล่ม 1.

[Dreaming Jp' · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องไม่หนัก น่ารัก แล้วก็ฮาดีค่ะ หยิบมาอ่านช่วงพักเรื่องหนักๆ ได้ดีเลย
และแอบหมั้นไส้พระเอกอสูรทั้งหลายที่ชอบใช้อารมณ์ เอาแต่ใจ แถมหลงตัวเองอีก
ส่วนตัวชอบทุกตอนเลยยย

[Panjiw Chiw · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้ประกอบด้วยเรื่องสั้น 3 เรื่อง ที่ตัวเอกทั้งสามเรื่องเป็นปิศาจ อยู่ในโลกของปิศาจที่มีแต่การเข่นฆ่ากันเป็นปกติสุข
เรื่องแรก น่ารักดี จินตนาการเหนือล้ำสุดๆ กับนางเอกที่เป็นปิศาจดอกไม้ แล้วคือพระเอกเป็นตัวขี้หงุดหงิด ชอบเข่นฆ่าปิศาจตนอื่น นางเอกก็จิตใจดีงาม แต่ซ่อนความน่าสะพรึงกลัวไว้ ชอบเรื่องนี้มากๆ เต็มอิ่มสุดๆ
เรื่อง2 พระเอกซกมก ถ้ำที่อยู่ เหม็น คราบแน่หนาเกรอะกรังจากการไม่ทำความสะอาด ส่วนนางเอกก็มาอยู่ด้วยเพราะต้องการพลังที่พระเอกปล่อยออกมา เพื่อพวกพ้อง และการแก้แค้น พระเอกที่ขี้รำคาญ จำต้องตามนางเอกไปเพราะติดการมีอยู่ของนางเอกเสียแล้ว เนื่อเรื่องก็จบลงตรงย้ายฉากไปแก้แค้นให้นางเอก