Dit is mijn moeder

by Tommy Wieringa

Als Tommy Wieringa twaalf jaar oud is, verkiest zijn moeder een avontuurlijker leven elders. Hoewel ze zeer aan elkaar zijn verknocht, wordt hun contact sindsdien getekend door strijd. Het laatste grote twistpunt tussen Wieringa en zijn moeder is de alternatieve behandelwijze van haar borstkanker, de ziekte die haar uiteindelijk fataal zal worden.
In dit fonkelende snoer van verhalen en herinneringen schetst Tommy Wieringa een even liefdevol als tragikomisch portret van hun tumultueuze relatie.
'Ze was niet alleen mijn moeder, maar ook een van mijn meest geliefde personages. Een kleurrijker, avontuurlijker en onverschrokkener iemand ontmoette ik nog nooit. Een ontiegelijke lastpak, maar het zout der aarde.'

Genres: Nonfiction, Biography, Memoir, Dutch Literature, Literature, Roman, Audiobook

160 pages, Hardcover

First published January 24, 2019

About the author

Tommy Wieringa (born 20 May 1967 in Goor, Overijssel) is a Dutch writer. He received the Ferdinand Bordewijk Prijs in 2006 for his novel Joe Speedboat.

Reviews

[Bart Moeyaert · Rating 4 out of 5]

Ik zou weer tien willen zijn. In de Karel van Manderstraat komt Tommy Wieringa aanbellen. Hij vraagt aan mijn vader of mijn moeder of ik thuis ben. Zo ja, of het goed is dat ik kom buitenspelen.

De trap zal ik dan maar voor het gemak als één tree beschouwen, hup van boven naar beneden. Wat gaan we doen, Tommy?

Er zijn veel schrijvers waarvan ik elk nieuw boek wil lezen. Er zijn weinig schrijvers waarvan ik wil weten hoe ze hun oeuvre uitbouwen. Tommy Wieringa is één van die uitzonderingen, en pas op: binnen die uitzonderingsgevallen is hij ook nog eens een aparte categorie.

Over ‘Dit is mijn moeder’ had ik de recensies bewust niet gelezen, en bijgevolg had ik bepaalde verwachtingen. Ik dacht aan boeken in een bepaalde vorm, zoals Tom Lanoye, Erwin Mortier of Peter Verhelst ze eerder over hun moeder hebben gepleegd. Die verwachting werd niet ingevuld. Ik kreeg Wieringa mondjesmaat, zoals in zijn ‘Ga niet naar zee’ of ‘Vrouwen van de wereld’.

Wieringa is geweldig als hij breeduit gaat, zoals in ‘De heilige Rita’, maar ik kan er ook erg van genieten als hij het kort houdt. Omdat hij als geen ander de tienjarige jongen in me wakker maakt. Ik lees hoe hij verwoordt, mijn zintuigen staan op scherp, ik ben een octopus, ik word van langsom gretiger.

Het persoonlijke eerbetoon van Tommy Wieringa aan zijn moeder komt heftig binnen als je al eens vaker hebt nagedacht over de relatie met je ouders en over vergankelijkheid. Bij mij ging dit boek nog een stap verder. Ik zag mijn eigen dementerende vader en moeder. Ik werd weer tien. Ik hoopte dat de bel zou gaan. Dat iemand zou vragen of ik mocht komen buitenspelen.

[Ingrid · Rating 4 out of 5]

Een met liefde geschreven schets van een eigenzinnige moeder.

[Quirine · Rating 2 out of 5]

2,5*

Hoewel het een bundel bijzondere verhalen is over een eigenzinnige vrouw (moeder), is het niet helemaal mijn ding. Mist een beetje diepgang¿

Leukste zin: "Er heeft altijd een krachtig magnetisme bestaan tussen mijn moeder en de wereld van spulletjes"

[Elsje · Rating 5 out of 5]

Wat een prachtig eerbetoon van Wieringa aan zijn in 2015 overleden eigenzinnige moeder! Ontroerend en onsentimenteel eerlijk tegelijk.

[Robert Lambregts · Rating 4 out of 5]

Dit is mijn moeder van Tommy Wieringa is een verzameling korte verhalen, columns meer eigenlijk, met als thema zijn moeder. Grotendeels worden de laatste jaren van haar leven beschreven, met uitstapjes naar het verleden. Ze was ziek, is in 2015 overleden, en mag op z'n minst een markante dame genoemd worden. Ondanks dat je haar niet kent als persoon, het is immers de moeder van een auteur, geen bekende Nederlander, is het toch wel bijzonder om te lezen en bij vlagen ook best vermakelijk. De foto's geven een mooi aanvullend beeld en stiekem kan ik dit boek eigenlijk wel meer waarderen dan ik misschien aanvankelijk gedacht had. Ik geef 3,5 ster, maar rond het af naar boven. Al is het maar omdat ik de schrijfstijl van Tommy Wieringa erg kan waarderen en hij toch wel één van mijn favoriete Nederlandse auteurs aan het worden is.

[Sigried · Rating 4 out of 5]

Dit is mijn moeder is een van de meest persoonlijke boeken van Tommy Wieringa. Hij geeft niet alleen voor het eerst een boek in eigen beheer uit, maar schrijft ook op een bijzonder open manier over de relatie met zijn moeder. Hij gebruikte eerder al bepaalde aspecten van haar karakter in zijn boeken, maar plaatst haar in nu volledig in de spotlights. Dat licht accentueert de scherpe kantjes, waardoor de complexiteit van de moeder-zoonrelatie alles behalve verdoezeld wordt.

Lees mijn volledige recensie hier: https://lees.bol.com/nl/article/non-f...

[Inge Vermeire · Rating 3 out of 5]

Had hier meer van verwacht. Misschien is de dood van Wieringa's moeder nog te dichtbij om op een meer samenhangende manier te schrijven over deze toch wel heel bijzondere vrouw. Dit boekje is een bundel van losse verhalen, gedachten, herinneringen aan momenten maar graaft nergens echt diep - alsof dat nog niet mogelijk is, alsof dat nog te veel verdriet zou doen. 'Dit is mijn moeder' licht een tipje van de sluier op maar je vermoedt toch dat er nog veel meer te vertellen valt over Lia Wiersema. Er valt vooral nog veel meer te vertellen over de moeder-zoon relatie. Misschien dat ik daarom op mijn honger blijf zitten omdat Wieringa dit aspect heel erg onderbelicht laat in het boek.

[Dorien · Rating 4 out of 5]

Mooi verhalenboekje over een markante moeder.

[Josje · Rating 4 out of 5]

Een mooi en eerlijk portret over een excentrieke en bijzondere moeder.

[Marjanneke · Rating 3 out of 5]

Met Dit is mijn moeder is Tommy Wieringa er zeker in geslaagd een portret neer te zetten van zijn bijzondere moeder. Ondanks dat het niet geheel voldeed aan de verwachting is het een boek vol mooie verhalen waarin grappige en ontroerende anekdotes zich afwisselen.

Lees mijn volledige review op: https://www.chicklit.nl/boekrecensies...

[Tante Tzvia · Rating 2 out of 5]

Makkelijk leesbaar boek over de bijzondere moeder van de auteur. Dat is meteen de reden dat ik niet zo enthousiast ben: het is te makkelijk. Voor mijn gevoel ontstijgt dit boek niet het niveau van een reeks anekdotes over een vrouw die niet doorsnee was. En natuurlijk is dat vermakelijk lezen. Ik wil weten waarom ze zo was, en als Wieringa dat zelf niet weet, wil ik weten wat anderen daarover dachten. Wieringa kan fantastisch schrijven, daar ligt het niet aan. Waarom heeft hij er niet meer van gemaakt? Volgens mij schuilt er een groter, beter werk achter dit korte verhaal.

[Niels Tjoonk · Rating 5 out of 5]

Nou vind ik het meeste van wat er uit Wieringa's pen vloeit de moeite waard. Zo ook deze.

Deels is dat denk ik omdat hij een bruut type excentriciteit en vrijheidszucht in zijn karakters giet dat ik herken van Achterhoekse plattelanders (Wieringa leefde in Twente) en die types vind ik heel leuke literaire figuren. Niet zoals in De Beesten wat plat, met een bevuilde moersleutel in de hand in een scene neergeploft, maar zoals ik ze tegenkom in De Heilige Rita of bijvoorbeeld ook in De Beentjes van St. Hildegard van Herman Finkers, als een soort voorchristelijke archetypen uit de klei getrokken, lallend en mallig, en tegelijkertijd met gratie ingestraald. Die typen komen ook in dit boek gelukkig weer voor, ogenschijnlijk de werkelijke versies ervan, die voor voltallig kerkbezoek andermans bruid een stomp verkoopt, of als levensmissie houdt duizende ganzen te redden van het slagersmes, en die mogelijk dienden als inspiratie tot side characters in Wieringa's romans.

Ook is dat vanwege de oneliners, of ze nou zelfverzonnen zijn ("De krenking is van duurder materiaal gemaakt dan het compliment", "De tijd gedroeg zich daarna als een dolle hond.") of geciteerd ("Excentriciteit is het medicijn tegen de tirannie van de meerderheid - John Stuart Mills).

Als laatste is dat omdat ik er toen ik Caesarion las achterkwam dat Wieringa's moeder (over wie dat en dit boek gaan) een denkwereld had vol antroposofische, alternatief-geneeskundige overtuigingen en een verregaande liefde voor controverse tot op het complottheoretiserende af--en dat heeft mijn moeder ook. Ik wil niet, de titel kopiërend, stellen, 'Dit is mijn moeder ook,' maar het zo analytisch sterk uitgediepte lief en leed van Tommy en z'n Mommy geeft me wel een mooie spiegel voor voor mijn relatie met mijn moeder. Oftewel: om persoonlijke redenen volgens mij een goed boek.

[Els Deveuster · Rating 3 out of 5]

Het lijkt een trend het laatste decennium schreven er meerdere Vlaamse en Nederlandse auteurs een boek waarin hun moeder de hoofdrol speelt.
Aan de hand van een verzameling verhalen, overdenkingen schetst Wieringa ons een beeld van zijn exentrieke, eigenzinnige moeder. Een vrijgevochten vrouw. Hun relatie bevat een zekere spanning zeker nadat zijn ouders scheidden en Tommy bij zijn vader ging wonen.
Hij vertelt zonder schroom over zijn moeder maar toch met een zekere ingetogenheid en op een beeldende manier.
Het boek bevat veel foto's wat het wat luchtiger maakt en de verhalen goed illustreert.

[Claire Bracke · Rating 4 out of 5]

Korte herinneringen aan een moeder die allesbehalve perfect was maar toch de enige moeder die je hebt. Als lezer ga je mee door de jaren heen, en leer je een bijzondere, eigenzinnige vrouw kennen door de ogen van haar volwassen zoon. Ik hield van de treffende details waardoor je het gevoel krijgt Lia te kennen (of toch zeker iemand zoals zij), van de kleine anekdotes die hij als schrijver zo typerend weet neer te schrijven. Ik was ook geïntrigeerd door de passages op Aruba, dat moet nogal iets geweest zijn.
Ja, graag gelezen!

[Matty B · Rating 3 out of 5]

Wel wat afstandelijker dan ik had verwacht, maar misschien gaat dat ook niet anders om je moeders leven en je relatie met haar neer te pennen. Ook meer humor dan verwacht. Wat een moeder, wat een familie ! Het verdriet zit door de verhalen verweven en een paar passages of zinnen op zich, zijn echt wel pakkend. Dit boek had zeker wel dikker kunnen zijn en nog boeiend gebleven.

[Myriam · Rating 4 out of 5]

‘We zien de verbeten wilskracht waarmee ze deze dingen doet, en weten dat er midden in het leven geen goede voorstelling te maken valt van het ontbreken van een moeder en de stilte van de dood.’

[Jonkokillah Ros · Rating 4 out of 5]

Super mooi verwoord, de beelden worden uitgebreid geschetst met prachtige zinnen die humor en zwaarte samen laten smelten

[Moniek Baars · Rating 4 out of 5]

Eerbetoon aan zijn moeder, en eindelijk eens een boek over hoe de persoon is en was, in plaats van hoe de persoon aftakelt door dementie.

[Joke Kolthoff · Rating 3 out of 5]

luchtig geschreven, met korte hoofdstukjes. Focus op de persoon van de moeder, iets minder op hun onderlinge verhouding.

[Aninha · Rating 4 out of 5]

Liefdevol ondanks de problematische relatie tussen moeder en zoon. Doorsnee was ze niet, deze moeder. Bijna feministisch. Ik denk dat het oordeel over haar milder was geweest als ze een man was geweest. Met humor en begrip wordt ze beschreven.

[Liever · Rating 3 out of 5]

Had 3,5 willen geven
Is best een fijn boek

[Natalia Waaijer · Rating 4 out of 5]

Ik herkende veel van wat Tommy Wieringa schrijft over zijn moeder. Één van mijn eigen ouders is niet lang geleden overleden en deze ouder had ook een zeg maar excentrieke beleving van geloof en de wereld. De levensloop van mijn ouder haalt het niet bij die van Wieringa's moeder, maar termen als de Nieuwe Wereldorde zijn mij niet onbekend. Zelfs het uiteindelijke fysieke ziektebeeld kwam heel sterk overeen.
Wieringa beschrijft mooi hoe je kunt schipperen tussen je eigen wereldbeeld en dat van een dergelijke ouder. Hoe je probeert het beste voor diegene te doen, ondanks dat je graag had dat zo'n ouder wel gewoon een behandeling of onderzoek had laten doen. Wat ik zelf merkte tijdens het ziektebed en las in dit boek is dat wat overblijft uiteindelijk de liefde is.

[Marian · Rating 3 out of 5]

Dit lijkt meer een wat haastig gestructureerde verzameling notities en schetsen van wisselende kwaliteit over een boeiend personage, maar het blijft helaas aan de oppervlakte. Zo‘n moeder biedt ruimschoots materiaal voor een heel schrijversleven en verdient een echte roman. Ik kan niet wachten!

[Hanneke Römelingh · Rating 3 out of 5]

Ik las Tommy’s boek over zijn moeder. “Dit is mijn moeder”. Zij was in 2015 overleden. Ik heb ook een zoon, twee zonen zelfs. Dacht er wat wijzer van te worden. Kan niet beweren dat dat nu het geval is. Ik vond het wel leuk om te lezen. Een moeder die ik zo maar had kunnen tegen komen in haar winkel op de vismarkt in Groningen. Best een opvallend type ook. Ik liep wat op haar vooruit kwa jaren. Ik kon aan die hippy tijd net niet meer mee doen. Maar met haar talenten had ik haar in de verste verte ook niet kunnen evenaren. Ik vond haar ook heel extreem, kwa gedrag en uiterlijk, maar consequent in haar vasthoudenden aan de alternatieve leer. Een vrouw die alles haalde uit het leven wat voor haar maar mogelijk was.

Tommy was aan haar verknocht, maar a.h.w. “uit ander hout gesneden”. In een controverse als waarin hij met zijn moeder belandde ben ik met mijn zonen niet geraakt. Dus wat dat aangaat kon ik niet veel met het boek. Maar het las vlot en gaf inderdaad iets van het tijdsbeeld weer.
Het verhaal gaat ook over Tommy zelf. Willen we dat? Ik eigenlijk niet, zo bleek.

Dat je het allemaal in een verhaal wilt gieten snap ik. Maar betwijfel of het in orde is om dit, wat zo privé is met veel onbekenden te delen. Allereerst weet ik niet hoe zijn moeder zelf dit boek gevonden zou hebben. Mogen ouders “weggegeven” worden door hun kinderen? Ik weet dat het vaker gebeurt en ik lees dat soort boeken ook graag. Maar wanneer is het ok en wanneer niet?
En ook tot hoever is het ok om jezelf prijs te geven?

Mijn beeld van Tommy was er één van kracht en overwicht. Niemand hoeft te weten dat dat op louter projectie beruste. Wat er achter die façade speelde en nog speelt, is m.i. voor privé gebruik.

- - -

[Marjet · Rating 5 out of 5]

Ze was een lastpak!’ schrijft Tommy Wieringa in zijn net uitgekomen bundel ‘Dit is mijn moeder’. In korte schetsen zet hij een vrouw van haar tijd neer: Lia Wieringa, bepaald geen makkelijke moeder voor Tommy. Geboren in 1942 was ze het prototype hippie met geverfde knaloranje haren, wijde gewaden, behangen met kettingen, met een enorme vrijheidsdrang en de bijbehorende spirituele denkwijzen. Aanvankelijk tegengehouden door haar gezin, ging ze er later toch vandoor, trouwde nog twee keer en reisde over de hele wereld op zoek naar exotische prullaria voor haar winkel in Groningen.

De moeder – zoon relatie stond vaak op scherp, en daardoor verkoos Tommy, hoewel hij ook dol op zijn moeder was, om vanaf zijn twaalfde bij zijn vader te blijven wonen.

Als in een vroeg stadium een behandelbare borstkanker bij zijn moeder wordt geconstateerd, bewandelt Lia, eigenzinnig en tegen de wil van haar zoon, de weg naar genezing langs het alternatieve circuit. Zonder resultaat en met torenhoge rekeningen. Tijdens die laatste moeizame weg naar de dood van zijn moeder, staat de auteur haar bij, al ruziën ze nog heel wat af. Uiteindelijk legt hij zich er ook bij neer. Het is haar keuze, hij weet zelfs bewondering op te brengen voor haar onafhankelijke en vrijgevochten geest. Na haar dood staat hem en zijn zusters nog het een en ander te wachten als ze haar ‘pakhuis’ gaan opruimen.

lees verder:https://kortverhaal.info/?p=2356

[Hans van der Veeke · Rating 5 out of 5]

Ik heb nog nooit spijt gehad van het lezen van een boek van Tommy Wieringa en deze stelt ook weer niet teleur. Het taalgebruik en zijn aandacht voor details maken dat Wieringa een van mijn favoriete schrijvers is. In dit boek gaat het over zijn moeder. Het was een bijzondere vrouw die haar eigen keuzes maakte in het leven. Dat maakte het voor Wieringa niet gemakkelijker op maar ik vind dat hij er liefdevol over schrijft op de manier waarop hij zich op feiten baseert en deze beschrijft. Natuurlijk kijken we door zijn (gekleurde) bril maar het komt oprecht over. Hij heeft geen goed woord over voor de alternatieve genezers waar zijn moeder vooral de keus voor maakte.
Gewoon weer een mooi boek om te lezen en dat is mij vijf sterren waard.

[Joyce · Rating 4 out of 5]

Toen zijn moeder er op zijn 13e vandoor ging, koos Tommy Wieringa ervoor om bij zijn vader te wonen. Dat betekende echter nog niet het einde van een tumultueuze moeder-zoonrelatie, want ze konden misschien niet heel goed mét, maar ook niet zonder elkaar. In 2015 overleed Lia Wiersema aan kanker, en in dit boek beschrijft Wieringa haar leven, haar karakter en hun relatie. Lia was een vrijgevochten vrouw, vrij in de liefde en vrij van geest. Hoewel dat laatste te betwijfelen valt als je bedenkt dat ze een aanhanger was van allerlei complottheorieën over 9/11, vaccinaties en Big Pharma. Na haar dood ontdekt Wieringa zelfs dat ze een heuse prepper was.
Afijn, in dit boek dus een mooi portret van deze vrouw, gelardeerd met foto's uit het privé-archief en fragmenten uit brieven en ansichtkaarten die ze vanuit Aruba (waar de familie eind jaren 60 woonde) stuurde naar haar goede vriend Piet in Nederland.

[Mieke · Rating 3 out of 5]

Alweer een moederboek, het is echt een thema in mijn leeslijst van het laatste jaar. Mijn laatste ongelezen boek van de bib. In deze Corona-tijd eigenlijk met tegenzin aan begonnen, ik had geen zin in een boek dat me nog verdrietiger zou maken. Maar 'Dit is mijn moeder' is geen triestig boek. Het gaat niet zozeer over afscheid nemen en aftakelen, maar meer over wat voor soort mens de moeder van de schrijver was. En dat was me er eentje! Een prachtexemplaar, een rare vogel, een echte ster uit uit mei 68, eigenzinnig tot aan het einde en vol levenslust. Dit was geen gemakkelijke moeder, maar de bewondering van de zoon spat van de bladzijden. Mooi om te lezen. Veel meer dan de dood is dit een boek over het volle leven. Dus tegen de verwachtingen in, een boek dat moed geeft.

[Lotti · Rating 4 out of 5]

Verschillende schrijvers hebben de afgelopen jaren een boek over hun moeder geschreven. Volgens mij heb ik ze bijna allemaal gelezen. Maar dit moeder-verhaal was toch heel anders, niet chronologisch, bestaande uit verschillende bijna afgesloten verhalen die wel een goed beeld geven van wie de moeder van Tommy Wieringa was, maar ook veel over hem zelf vertellen. Mooi geschreven en heel prettig om te lezen.

[Frans Van Der Zanden · Rating 3 out of 5]

Tommy Wieringa schept in dit kleine boek een mooi beeld over zijn ambivalente relatie met zijn moeder. Een onconventionele vrouw die tot aan haar ziekbed niets moest hebben van de gevestigde orde en regels. Daarnaast ook een schets van de vrije jaren 70/80, waarin iedereen op zoek was.