Verkeersslachtoffer 22/10: Op zoek naar de man die mijn zusje doodreed

by Fleur van der Bij

Tjalleberd, 22 oktober 1996: op weg naar school wordt Ylse van der Bij, twaalf jaar oud, geschept door een automobilist. Kort na dit dodelijke ongeval pakt haar oudere zus Fleur haar puberleven op alsof er niets is gebeurd. Dertien jaar later volgt de klap alsnog. Reizend langs de Nijl ziet ze haar onverwerkte trauma onder ogen. Hierover schrijft ze haar debuut, De Nijl in mij. Onverwacht roept het werken aan dat boek nieuwe vragen op: wie was de man die haar zusje doodreed? Hoe zou het hém zijn vergaan na die dag? Fleur weet alleen zijn achternaam en dat hij op wereldreis is gegaan.
Deze gegevens vormen het startpunt van een zoektocht die haar via politierapporten naar een ‘lotgenotendag’ voor nabestaanden van verkeersslachtoffers brengt – en terug naar het Friese polderweggetje waar het ongeluk gebeurde.
Hoe om te gaan met het noodlot? Hoe te vergeven?

176 pages, Paperback

First published January 1, 2019

Reviews

[Elma Voogdt · Rating 3 out of 5]

Het verhaal van de auteur, die op zoek gaat naar de man die haar zusje doodreed is pakkend vooral om het feit dat onverwerkte trauma’s jaren later zijn sporen na laat. De speurtocht naar de man die het leed veroorzaakte is toch nog niet zo gemakkelijk…. Natuurlijk gaan we geen spoilers weggeven… maar het einde was niet wat verwacht werd.

Voor de lezer misschien niet het gewenste einde, maar denk dat de boodschap van het boek is dat het de mensen de ogen opent om onverwerkte trauma’s niet te onderschatten en voor mensen rond de nabestaanden etc de boodschap moet zijn om te zorgen voor opvang, steun, openstaan voor vragen etc. Het boek zal voor de auteur zeker bij dragen in het verwerkingsproces, en daar zal het boek in de eerste plaats ook voor bedoeld zijn. Daar kun je als lezer alleen maar respect voor hebben.

[Ilse Blom · Rating 3 out of 5]

Het is een aanrader om het eerder verschenen boek 'De Nijl in mij' eerst te lezen. In dit boek beschrijft de hoofdpersoon hoe het trauma, het verliezen van je zus, nog naar twintig jaar door werkt. Opeens merkt ze bij zichzelf dat ze meer wilt weten over hoe het ongeluk is gebeurd en heeft ze interesse in hoe het in de jaren is vergaan met de man die haar zus heeft aangereden. De schrijfster vraagt aandacht voor de nabestaande van verkeerslachtoffers en onderbouwt dit met lectuur en hoe het rechtsysteem werkt. Haar vorige boek was iets verhalender geschreven en sprak mij iets meer aan. Toch is het een waardevol boek om te lezen en te verdiepen in verkeerslachtoffers en hoe zij beter tot hun recht kunnen komen. De schrijfster vraagt zich af of het contact tussen dader en slachtoffer standaard moet worden aangeboden omdat het helpt met de verwerking.

[Arne]

Getuigenissen en persoonlijke verhalen kan je nooit echt beoordelen, denk ik.