What do you think?
Rate this book
جسر آرتا أو الثمن الفادح
هل قدر الإنسان أن تظل الخرافة والأسطورة جزءا من تشكيل وعيه أم أنه سياتي اليوم الذي يجد فيه تفسيرا لكل شيء؟ هذه المسرحية تأكد أن استمرار الخرافة في السيطرة على عقولنا رهين بسقوط الضحايا الأبرياء في عالمنا كل يوم فهم القربان الذي ندفعه ثمنا لجهلنا
Paperback
First published January 1, 1939
4 people are currently reading
121 people want to read
About the author
Γιώργος Θεοτοκάς
25 books26 followers(English: George Theotokas)
Ο Γεώργιος Θεοτοκάς γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Οι γονείς του, Ανδρονίκη και Μιχάλης, κατάγονταν από τη Χίο. Φοίτησε στο Ελληνογαλλικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή το 1922, η οικογένεια Θεοτοκά εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Στην πρωτεύουσα ο Θεοτοκάς φοίτησε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1927. Στην συνέχεια μετέβη στο Παρίσι και στο Λονδίνο για να ικανοποιήσει τις πνευματικές και επαγγελματικές του αναζητήσεις. Επέστρεψε λίγο αργότερα στην Αθήνα και εργάστηκε σαν δικηγόρος. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε έντονα στον πνευματικό χώρο: το 1929 εξέδωσε το δοκίμιό του Ελεύθερο πνεύμα, που εκ των υστέρων χαρακτηρίστηκε ως "μανιφέστο" της Γενιάς του '30, και συνεργαζόταν με λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ το 1933 κυκλοφόρησε το πρώτο λογοτεχνικό του έργο, το πρώτο μέρος του μυθιστορήματος Αργώ.
Η Ακαδημία Αθηνών τον βράβευσε με το Bραβείο πεζογραφίας το 1939 για το μυθιστόρημά του Το Δαιμόνιο. Το έργο του διακόπηκε όμως προσωρινά λόγω του Ιταλο-ελληνικού πολέμου του 1940: κατατάχθηκε ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό. Όμως δεν πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο παρά τις πολλές προσπάθειές του να σταλεί στην πρώτη γραμμή. Ασχολήθηκε ξανά με τη λογοτεχνία μετά τον πόλεμο. Για την προσφορά του βραβεύτηκε με το κρατικό λογοτεχνικό Bραβείο για το δοκίμιο το 1957 για το έργο του Τα Προβλήματα του καιρού μας.
Διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου τις περιόδους 1945-1947 και 1952-1953. Ακόμη, υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από το 1961, έτος ίδρυσης του. Εξάλλου ο Γεώργιος Θεοτοκάς ασχολήθηκε και με την πολιτική. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής του Νομού Χίου το 1955 αλλά απέτυχε να εξασφαλίσει την εκλογή του.
Μετά από δεκαετή συζυγικό βίο με τη Ναυσικά Στεργίου, χήρεψε το 1959. Το 1965 ξαναπαντρεύτηκε, αυτή τη φορά τη Κοραλία Ανδρειάδη. Πέθανε το 1966 στην Αθήνα.
Ο Γεώργιος Θεοτοκάς γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Οι γονείς του, Ανδρονίκη και Μιχάλης, κατάγονταν από τη Χίο. Φοίτησε στο Ελληνογαλλικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή το 1922, η οικογένεια Θεοτοκά εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Στην πρωτεύουσα ο Θεοτοκάς φοίτησε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1927. Στην συνέχεια μετέβη στο Παρίσι και στο Λονδίνο για να ικανοποιήσει τις πνευματικές και επαγγελματικές του αναζητήσεις. Επέστρεψε λίγο αργότερα στην Αθήνα και εργάστηκε σαν δικηγόρος. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε έντονα στον πνευματικό χώρο: το 1929 εξέδωσε το δοκίμιό του Ελεύθερο πνεύμα, που εκ των υστέρων χαρακτηρίστηκε ως "μανιφέστο" της Γενιάς του '30, και συνεργαζόταν με λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ το 1933 κυκλοφόρησε το πρώτο λογοτεχνικό του έργο, το πρώτο μέρος του μυθιστορήματος Αργώ.
Η Ακαδημία Αθηνών τον βράβευσε με το Bραβείο πεζογραφίας το 1939 για το μυθιστόρημά του Το Δαιμόνιο. Το έργο του διακόπηκε όμως προσωρινά λόγω του Ιταλο-ελληνικού πολέμου του 1940: κατατάχθηκε ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό. Όμως δεν πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο παρά τις πολλές προσπάθειές του να σταλεί στην πρώτη γραμμή. Ασχολήθηκε ξανά με τη λογοτεχνία μετά τον πόλεμο. Για την προσφορά του βραβεύτηκε με το κρατικό λογοτεχνικό Bραβείο για το δοκίμιο το 1957 για το έργο του Τα Προβλήματα του καιρού μας.
Διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου τις περιόδους 1945-1947 και 1952-1953. Ακόμη, υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από το 1961, έτος ίδρυσης του. Εξάλλου ο Γεώργιος Θεοτοκάς ασχολήθηκε και με την πολιτική. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής του Νομού Χίου το 1955 αλλά απέτυχε να εξασφαλίσει την εκλογή του.
Μετά από δεκαετή συζυγικό βίο με τη Ναυσικά Στεργίου, χήρεψε το 1959. Το 1965 ξαναπαντρεύτηκε, αυτή τη φορά τη Κοραλία Ανδρειάδη. Πέθανε το 1966 στην Αθήνα.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
February 5, 2020
Πρώτη επαφή με το έργο του Γιώργου Θεοτοκά και δηλώνω ικανοποιημένος. Πρόκειται για ένα σύντομο και αρκετά ευκολοδιάβαστο μυθιστόρημα, που μπορεί να ξεκινάει κάπως υποτονικά, αλλά στη συνέχεια γίνεται σαφώς πιο έντονο και υποβλητικό. Ουσιαστικά πλοκή δεν υπάρχει, αλλά όταν η γραφή είναι έτσι συναισθηματικά φορτισμένη και έντονη όπως αυτή του Θεοτοκά, όταν υπάρχουν τόσο ωραίες περιγραφές και σκέψεις, όταν η ατμόσφαιρα είναι τόσο υπέροχη και με στοιχεία μυστικισμού, όταν υπάρχουν διάσπαρτα στο κείμενο στοιχεία φιλοσοφίας ικανά να σε βάλουν σε σκέψεις για τη ζωή και τον κόσμο, τότε η ύπαρξη συγκεκριμένης πλοκής δεν είναι και ιδιαίτερα σημαντική. Τουλάχιστον για μένα. Οπωσδήποτε είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί στην κατάλληλη στιγμή, και όχι όταν απλά θέλεις να περάσεις την ώρα σου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι λίαν συντόμως θα προμηθευτώ και άλλα βιβλία του Θεοτοκά.
April 2, 2022
Το «δαιμόνιο», αυτή η φλόγα που καίει εντός κάποιων ανθρώπων και τρέφεται από το οξυγόνο μιας χαρισματικής, ιδιότροπης και αινιγματικής ύπαρξης, είναι η πρώτη ύλη γύρω από την οποία στήνει το μυθιστόρημα αυτό ο Θεοτοκάς, εισηγητής του όρου «Γενιά του 30΄». Μόνο που για την οικογένεια των Χριστοφήδων, ιδιόρρυθμης οικογένειας μιας νησιωτικής πολιτείας, τη φλόγα αυτή συδαυλίζει όχι μόνο το πηγαίο ταλέντο και μια εκκεντρική διάνοια, αλλά και μία αυτοκαταστροφική ροπή προς την πτώση και τον εγωκεντρισμό.
Ο συγγραφέας, τριτοπρόσωπος παντογνώστης αφηγητής, κρυμμένος πίσω από τον μανδύα της περσόνας του Παύλου Δαμασκηνού, ακολουθεί την πορεία αρχετυπικών φιγούρων, του εκκεντρικού ιδιοφυούς καθηγητή μαθηματικών, της ιδιότροπης γοητευτικής κορασίδας με πηγαία ροπή προς το θέατρο και την ποίηση, του ταλαντούχου φοιτητή με την αναποφασιστικότητα και το ανοικονόμητο ταλέντο…Όσο διεισδύει στο κάστρο των Χριστοφήδων (ο χώρος αποτελεί σημαντική παράμετρο στο έργο του Θεοτοκά), ανοίγει ένα παράθυρο προς την ψυχή τους, αλλά και εγκλωβίζεται σε μία ερωτική διελκυστίνδα μαι και στο ίδιο δαιμόνιο που σιγοκαίει εντός του.
Ο Θεοτοκάς παντρεύει με ενδιαφέροντα τρόπο στοιχεία μοντερνισμού με νατουραλιστικές περιγραφές και κάποια ηθογραφικά στοιχεία. Κεντρικές σκηνές όπως η μυστικιστική αναπαράσταση έργων του Shakespeare από μία παρέα νέων φαντάζουν κάπως ντεμοντέ, θυμίζοντας μία πιο απλοϊκή εκδοχή έργου του Κοσμά Πολίτη, όμως δεν αφαιρούν από τη ροή της αφήγησης ενός έργου που κυριολεκτικά διαβάζεται με μία ανάσα. Οι πιο μυημένοι θα αντιληφθούν θεμελιώδεις αξίες του έργου του συγγραφέα (δοκιμιακού & πεζογραφικού) όπως η ατομικότητα και η ελεύθερη βούληση, ενώ με έξυπνο τρόπο εισάγονται τόσο η τέχνη ως δίαυλος επικοινωνίας και σύνδεσης με τον (πιο προηγμένο) ευρωπαϊκό χώρο όσο και η (αν)επιτυχής διαχείριση του ταλέντου.
Δε θεωρώ το «Δαιμόνιο» κορυφαίο έργο, ούτε και μεταξύ των υπολοίπων του Θεοτοκά, όμως δε λείπουν από αυτό βασικά δομικά στοιχεία της νεότερης ελλ. πεζογραφίας. Στο δεύτερο μισό του μάλιστα θα σε αγγίξει τόσο η πτώση κάποιων χαρακτήρων όσο και η Πύρρειος νίκη της επαγγελματικής καταξίωσης των υπολοίπων, κοινό απότοκο του Δαιμονίου, συμμάχου και εχθρού την ίδια ώρα.
Ο συγγραφέας, τριτοπρόσωπος παντογνώστης αφηγητής, κρυμμένος πίσω από τον μανδύα της περσόνας του Παύλου Δαμασκηνού, ακολουθεί την πορεία αρχετυπικών φιγούρων, του εκκεντρικού ιδιοφυούς καθηγητή μαθηματικών, της ιδιότροπης γοητευτικής κορασίδας με πηγαία ροπή προς το θέατρο και την ποίηση, του ταλαντούχου φοιτητή με την αναποφασιστικότητα και το ανοικονόμητο ταλέντο…Όσο διεισδύει στο κάστρο των Χριστοφήδων (ο χώρος αποτελεί σημαντική παράμετρο στο έργο του Θεοτοκά), ανοίγει ένα παράθυρο προς την ψυχή τους, αλλά και εγκλωβίζεται σε μία ερωτική διελκυστίνδα μαι και στο ίδιο δαιμόνιο που σιγοκαίει εντός του.
Ο Θεοτοκάς παντρεύει με ενδιαφέροντα τρόπο στοιχεία μοντερνισμού με νατουραλιστικές περιγραφές και κάποια ηθογραφικά στοιχεία. Κεντρικές σκηνές όπως η μυστικιστική αναπαράσταση έργων του Shakespeare από μία παρέα νέων φαντάζουν κάπως ντεμοντέ, θυμίζοντας μία πιο απλοϊκή εκδοχή έργου του Κοσμά Πολίτη, όμως δεν αφαιρούν από τη ροή της αφήγησης ενός έργου που κυριολεκτικά διαβάζεται με μία ανάσα. Οι πιο μυημένοι θα αντιληφθούν θεμελιώδεις αξίες του έργου του συγγραφέα (δοκιμιακού & πεζογραφικού) όπως η ατομικότητα και η ελεύθερη βούληση, ενώ με έξυπνο τρόπο εισάγονται τόσο η τέχνη ως δίαυλος επικοινωνίας και σύνδεσης με τον (πιο προηγμένο) ευρωπαϊκό χώρο όσο και η (αν)επιτυχής διαχείριση του ταλέντου.
Δε θεωρώ το «Δαιμόνιο» κορυφαίο έργο, ούτε και μεταξύ των υπολοίπων του Θεοτοκά, όμως δε λείπουν από αυτό βασικά δομικά στοιχεία της νεότερης ελλ. πεζογραφίας. Στο δεύτερο μισό του μάλιστα θα σε αγγίξει τόσο η πτώση κάποιων χαρακτήρων όσο και η Πύρρειος νίκη της επαγγελματικής καταξίωσης των υπολοίπων, κοινό απότοκο του Δαιμονίου, συμμάχου και εχθρού την ίδια ώρα.
February 7, 2017
"Η επιστήμη είναι σκληρή για μας που την υπηρετούμε και για κείνους που μας αγαπούν", Γ. Θεοτοκάς
September 7, 2015
Κάθε φορά που διαβάζω βιβλίο του Θεοτοκά, είναι λες και διαβάζω έκθεση παιδιού γυμνασίου.
December 18, 2024
Δεύτερη ανάγνωση μετά από πολλά χρόνια και εξακολουθεί να με συνεπαίρνει το ύφος και η γραφή του Θεοτοκά μέσα στην απλότητα του..
September 27, 2023
Αγόρασα αυτό το βιβλίο σε ένα παλαιοβιβλιοπωλείο και περιείχε μέσα σημειώσεις. Θα αφήσω τον προηγούμενο κάτοχο του βιβλίου να μιλήσει:
«Ως προς την ποίηση: ψεύτικο, στενάχωρο, μικρό, ασφυκτικά περιορισμένο.
Ως απλό ανάγνωσμα: δροσιστικό, ανάλαφρο, «πληροφορημένο»[…]. Το διάβασα για και με τον δεύτερο τρόπο.
Είναι άρτιο το έργο, πράγματι, αλλά λείπει η μεγάλη πνοή που θα το ζωντάνευε. Εννοώ: Είναι μηχανή, όχι ζώο ή φυτό. Και αν αυτή, ακριβώς, είναι η πρόθεση του δημιουργού; Με προβλημάτισε πολύ το έργο.[…]
Είναι άρτιο, είναι ανθρώπινο, είναι, είναι, είναι…., αλλά πάσχει καλλιτεχνικά, ποιητικά. Σαν μια παγωμένη καρδιά είναι[…]. Είναι ένα έργο, μία νουβέλα που θα μπορούσε να είναι μεγάλη, αλλά δεν είναι. Πολύ περίεργο συναίσθημα. Και είναι πολύ περίεργο συναίσθημα διότι αισθάνεσαι πως ήταν στην πρόθεση του δημιουργού να μην είναι μεγάλο (καλό) το έργο. […] Ένα έργο που θα μπορούσε να ήταν μεγάλο, αλλά ο δημιουργός του δεν το θέλησε. […] Δεν είμαι κριτικός, αλλά από κριτική πλευρά θλίβεσαι, στεναχωριέσαι[…]
«Ως προς την ποίηση: ψεύτικο, στενάχωρο, μικρό, ασφυκτικά περιορισμένο.
Ως απλό ανάγνωσμα: δροσιστικό, ανάλαφρο, «πληροφορημένο»[…]. Το διάβασα για και με τον δεύτερο τρόπο.
Είναι άρτιο το έργο, πράγματι, αλλά λείπει η μεγάλη πνοή που θα το ζωντάνευε. Εννοώ: Είναι μηχανή, όχι ζώο ή φυτό. Και αν αυτή, ακριβώς, είναι η πρόθεση του δημιουργού; Με προβλημάτισε πολύ το έργο.[…]
Είναι άρτιο, είναι ανθρώπινο, είναι, είναι, είναι…., αλλά πάσχει καλλιτεχνικά, ποιητικά. Σαν μια παγωμένη καρδιά είναι[…]. Είναι ένα έργο, μία νουβέλα που θα μπορούσε να είναι μεγάλη, αλλά δεν είναι. Πολύ περίεργο συναίσθημα. Και είναι πολύ περίεργο συναίσθημα διότι αισθάνεσαι πως ήταν στην πρόθεση του δημιουργού να μην είναι μεγάλο (καλό) το έργο. […] Ένα έργο που θα μπορούσε να ήταν μεγάλο, αλλά ο δημιουργός του δεν το θέλησε. […] Δεν είμαι κριτικός, αλλά από κριτική πλευρά θλίβεσαι, στεναχωριέσαι[…]
March 25, 2018
Ο Θεοτοκάς συνδυάζει στο Δαιμόνιο διάφορα στοιχεία, χωρίς καμία πρωτοτυπία όμως. Η φύση του "δαιμονίου", που ταλανίζει την οικογένεια Χριστοφή μπορεί να εκληφθεί διαφορετικά από τον εκάστοτε αναγνώστη, παρόλα αυτά μου φάνηκε αρκετά άνευρο και βεβιασμένο έργο.
January 24, 2016
Μικρό σε έκταση· το διάβασα εν πτήσει. Ξεκινά κάπως υποτονικά και προχωρά πιο δυναμικά. Δεν έχει κάποιον κεντρικό ήρωα, αλλά πλέκει τις προσωπικές ιστορίες των μελών μιας ιδιόρρυθμης οικογένειας σε ένα ελληνικό νησί. Από τη μια οι περιγραφές της ελληνικής νησιωτικής φύσης και ζωής και από την άλλη οι καλλιτεχνικές αναζητήσεις των ηρώων. Τα στοιχεία φιλοσοφίας που βρίσκονται διάσπαρτα στο ΔΑΙΜΟΝΙΟ χαρακτηρίζουν το έργο του Θεοτοκά (όπως στην ΑΡΓΩ). Αξίζει να διαβαστεί.
July 12, 2025
"κι υστερα, η πλγη μεσα μου ηταν ορθανοιχτη. Αγαπούσα χωρίς καμιαν ελπίδα"
___________
Ένα προβλημα μου ειναι οτι παντα μπερδευω τον Θεοτοκά με τον Θεοτόκη.
Θα προσπαθώ εφεξής για κόλπο να τους θυμάμαι με τα μικρά τους ονοματα που ειναι πιο ξεχωρίσιμα.
Κι ενω ο Θεοτόκης μου αρέσει πάρα πολύ, ο Θεοτοκάς μου ειναι λιγο μιέχ, απο τα σχολικά χρονια κιολας, και δεν εχω διαβασει κατι που θα με κανει να ξεπερασω αυτη την αίσθηση της μετριότητας και της ψιλοαδιαφοριας - τα γραφω ελπιζοντας να εχω στα σχολια feedback ή και προτασεις που θα με κανουν ν αλλαξω γνωμη.
Το Δαιμόνιο βραβεύτηκε κιολας. Οποτε ειχα κ λιγο προσδοκίες. Διαβασα ολο το βιβλιο για να δω που θα το παει με το δαιμονιο, αλλά τελικά, πουθενα. ΜΑλιστα εκλεισε το βιβλιο με ενα εντελως ασχετο κεφαλαιο, τον αδερφο του πρωταγωνιστη Ρωμυλου, με τον οποιο ξεκινησε το βιβλιο και την υποθεσή του.
Στα θετικά οι ζωντανές εικονες απο τη Χίο και τον τροπο ζωης τους, ενιωθα σα να ειμαι σε ελληνική ταινία. Ειχα επισκεφτει περυσι για μια βδομαδα το νησι και με βοηθησε ν αναπαραστήσω τις γειτονιές που περιγραφει. Και τους ανθρωπους.
Αλλιως μου εκανε εντυπωση πως ενας τοσο γνωστος λογοτεχνης της γενιας του τριαντα κιολας, που εβγαλε αριστουργηματα και ιερα τερατα της λογοτεχνικης μας παραγωγης, μπορει να συγκαταλεγεται μαζι τους και να εχει και τοσο μεγαλο ονομα. Ισως ειμαι αφοριστική, ισως κατι δεν καταλαβα καλα, ισως οι συγχρονοι του να κρατανε τα σκηπτρα και τα εχουν βαλει τον πηχυ ψηλότερα.
Με καποιες ομορφες στιγμες του λόγου, αλλιως κυριως εξιστορηση, κι οχι ακριβως λογοτεχνια. Η απλοτητα του σημα κατατεθεν του, οπως και η σεμνη και ντροπαλη και καθωσπρεπει προσεγγιση ολων των ηρωων και πραγματων την οποια -ευτυχως- ηρθε και τσακισε ο Καραγατσης μια για παντα.
___________
"Η ιστορία αυτη ειναι γεμάτη θανάτους. Μα διηγούμαι την ιστορία της ζωής μου¨
May 30, 2021
قرأت الكثير من المسرحيات، وفي الحقيقة فإن القليل منها هو الجيد والرائع، وهو يرقي إلي مرتبة الأدب العالمي من الروايات والقصص والشعر في جودته، ذلك رغم عدم شعبية المسرحيات بين القراء.
هذه المسرحية ليست من الطبقة الأولي فيما قرأت، وهي تدور حول بناء مشهور يبني جسر مهم في مدينته ، لكن الجسر ينهار ويعرف في النهاية أن لعنة أصابته ويجب عليه أن يدفع الثمن الفادح، وهو التضحية بزوجته تحت بناء الجسر، فدفنها تحته حتي يكتمل الجسر ويستفيد الناس.
...........
الأفضل أن نغني بدلا من أن نبكي، طالما ليس باستطاعتك أن تفعل شيء آخر.
..........
لا يجب في هذه الجيرة أن يطلع قمر.
لا بد أن تخيم الغيوم فقط، وأن يسود الظلام القاتم،
لأن لي حبيبة هي وحدها القمر.
....................
أصبحت أتوقع الشر من نفسي.
..........
دعك إذن من الخجل ولنكف عن إخفاء وجهنا الحقيقي.
هذه المسرحية ليست من الطبقة الأولي فيما قرأت، وهي تدور حول بناء مشهور يبني جسر مهم في مدينته ، لكن الجسر ينهار ويعرف في النهاية أن لعنة أصابته ويجب عليه أن يدفع الثمن الفادح، وهو التضحية بزوجته تحت بناء الجسر، فدفنها تحته حتي يكتمل الجسر ويستفيد الناس.
...........
الأفضل أن نغني بدلا من أن نبكي، طالما ليس باستطاعتك أن تفعل شيء آخر.
..........
لا يجب في هذه الجيرة أن يطلع قمر.
لا بد أن تخيم الغيوم فقط، وأن يسود الظلام القاتم،
لأن لي حبيبة هي وحدها القمر.
....................
أصبحت أتوقع الشر من نفسي.
..........
دعك إذن من الخجل ولنكف عن إخفاء وجهنا الحقيقي.
December 14, 2013
Πολύ καλό αν και δεν μου άρεσε τόσο όσο η "Αργώ" του, η οποία γράφτηκε και πιο νωρίς. Η ταυτότητα της γραφής του Θεοτοκά φαίνεται καθαρά, πάντως. Έχει πολλά καλά σημεία αλλά η ωριμότητά του ως συγγραφέα φαίνεται ξεκάθαρα στο "Ασθενείς και Οδοιπόρους" που γράφτηκε χρονολογικά αρκετά αργότερα.
November 21, 2021
أيهما أقسىٰ علىٰ الإنسان أن يخسر ذاته أم أن يخسر من يُحب؟
وما هو الأغلىٰ والأعز؛ العمل أم الكيان الأسري؟
....
في مسرحية (جسر أرتا.. أو الثمن الفادح) يعرضُ علينا الكاتب/ جورج ثيوتوكا مفهوم (مصلحة المدينة) وهو مصطلح يُعلي من شأن المجتمع ويميزه عن الفرد الواحد في الحقوق والمُستحقات؛ فالتضحية الفردية واحدة من أهم قيم المجتمع اليوناني القديم وذلك من أجل إعلاء قيمة المجتمع بأفراده مجتمعين.
....
وفي العرض المسرحي نرىٰ أمامنا ذلك المصطلح من خلال شخصية (رئيس البنائين) أحد أشهر البناة في عصره وأكثرهم تميزًا؛ فقد امتلئت اليونان بأعماله المبهرة فكانت الأديرة، الكنائس، وحتىٰ البيوت في عهده تختلف عما سواها؛ ولا أحد غيره يقدر علىٰ إعداد التحف الفنية المعمارية.
وفي لحظة مصيرية تنهار أحلام البنَّاء الناجح مع أحجار (جسر أرتا) التي تساقطت للمرة الثالثة دون سببٍ مقنع أو تقصيرٍ منطقيٍ من أحد.
وفي ليلة سقوط البنيان وفوق الأحجار المتناثرة في أرجاء البلاد وأمام ناظري (رئيس البنائين) الذي أوشك علىٰ أن يفقد سمعته وتاريخه في عالم المعمار؛ يظهر الشيطان ليُخيره إما أن يُهدم الجسر للأبد؛ وإما أن يُقام علىٰ إثر تضحية الرجل بزوجته الطيبة.. فلن يُقام له ما أراد إلا إذا دفنها أسفل أحجار بنيانه المنهار!
.....
في هذا المشهد الصعب يقف الشيطان ويطلب من الرجل أن يختار إما روحه وإما مجده.. وهنا يظهر لُب العمل المسرحي في قسوة الاختيار ما بين المجد العملي وما بين الهزيمة النفسية والروحية؛ وعلىٰ إثر الاختيار يكتمل العمل كله.
.....
المسرحية أُعدت وجُهزت للمسرح عام ١٩٤٢م؛ إلا أن العديد من دور النشر رفضت العمل -في حينها- مما اضطر مؤلفها لأن ينتجها علىٰ نفقته الخاصة؛ وفي نفس العام عُرضت علىٰ مسرح أثينا الوطني وتلا عرضها نجاحًا كبيرًا وإقبالًا جماهيريًا شديدًا من اليونان كلها؛ حتىٰ اعتبرت المسرحية واحدة من أفضل أعمال المسرح اليوناني.
.....
تُعد المسرحية من أعمال الهيئة العامة لقصور الثقافة؛ وقد أبدع في ترجمتها للعربية د/ نعيم عطية.. كما ألحق بها مراجعة نقدية تشرح تفصيلًا الأساطير اليونانية القديمة وما ترتب من علىٰ تلك الأساطير من أعمال أدبية ومسرحية علىٰ مر العصور.
تقييمي الشخصي للعمل:⭐⭐⭐⭐⭐
وما هو الأغلىٰ والأعز؛ العمل أم الكيان الأسري؟
....
في مسرحية (جسر أرتا.. أو الثمن الفادح) يعرضُ علينا الكاتب/ جورج ثيوتوكا مفهوم (مصلحة المدينة) وهو مصطلح يُعلي من شأن المجتمع ويميزه عن الفرد الواحد في الحقوق والمُستحقات؛ فالتضحية الفردية واحدة من أهم قيم المجتمع اليوناني القديم وذلك من أجل إعلاء قيمة المجتمع بأفراده مجتمعين.
....
وفي العرض المسرحي نرىٰ أمامنا ذلك المصطلح من خلال شخصية (رئيس البنائين) أحد أشهر البناة في عصره وأكثرهم تميزًا؛ فقد امتلئت اليونان بأعماله المبهرة فكانت الأديرة، الكنائس، وحتىٰ البيوت في عهده تختلف عما سواها؛ ولا أحد غيره يقدر علىٰ إعداد التحف الفنية المعمارية.
وفي لحظة مصيرية تنهار أحلام البنَّاء الناجح مع أحجار (جسر أرتا) التي تساقطت للمرة الثالثة دون سببٍ مقنع أو تقصيرٍ منطقيٍ من أحد.
وفي ليلة سقوط البنيان وفوق الأحجار المتناثرة في أرجاء البلاد وأمام ناظري (رئيس البنائين) الذي أوشك علىٰ أن يفقد سمعته وتاريخه في عالم المعمار؛ يظهر الشيطان ليُخيره إما أن يُهدم الجسر للأبد؛ وإما أن يُقام علىٰ إثر تضحية الرجل بزوجته الطيبة.. فلن يُقام له ما أراد إلا إذا دفنها أسفل أحجار بنيانه المنهار!
.....
في هذا المشهد الصعب يقف الشيطان ويطلب من الرجل أن يختار إما روحه وإما مجده.. وهنا يظهر لُب العمل المسرحي في قسوة الاختيار ما بين المجد العملي وما بين الهزيمة النفسية والروحية؛ وعلىٰ إثر الاختيار يكتمل العمل كله.
.....
المسرحية أُعدت وجُهزت للمسرح عام ١٩٤٢م؛ إلا أن العديد من دور النشر رفضت العمل -في حينها- مما اضطر مؤلفها لأن ينتجها علىٰ نفقته الخاصة؛ وفي نفس العام عُرضت علىٰ مسرح أثينا الوطني وتلا عرضها نجاحًا كبيرًا وإقبالًا جماهيريًا شديدًا من اليونان كلها؛ حتىٰ اعتبرت المسرحية واحدة من أفضل أعمال المسرح اليوناني.
.....
تُعد المسرحية من أعمال الهيئة العامة لقصور الثقافة؛ وقد أبدع في ترجمتها للعربية د/ نعيم عطية.. كما ألحق بها مراجعة نقدية تشرح تفصيلًا الأساطير اليونانية القديمة وما ترتب من علىٰ تلك الأساطير من أعمال أدبية ومسرحية علىٰ مر العصور.
تقييمي الشخصي للعمل:⭐⭐⭐⭐⭐
April 5, 2018
Πρόκειται για ένα όμορφο ψυχογράφημα που γράφηκε σχεδόν έναν αιώνα πριν. Η δύναμη των χαρακτήρων και ο έντονος συναισθηματικός τους κόσμος έδιναν το - σχεδόν δονούμενο - παρόν τους σε κάθε σελίδα. Είναι, βέβαια, ένα μικρό βιβλίο, χωρίς ιδιαίτερη πλοκή (όχι ότι είναι απαραίτητη η ύπαρξη μιας) και δεν είχε να «πει» πολλά. Ενδιαφέρουσα ανάγνωση βέβαια, ίσως μια μικρή έκδοση του «Αργώ», όπου κυριαρχούν επίσης ιδιαίτερα φορτισμένοι χαρακτήρες. Ίσως και ο ίδιος ο Θεοτοκάς ένιωθε ένα «δαιμόνιο» μέσα του και προσπάθησε να το αποτυπώσει στο χαρτί χωρίς την πρόφαση μιας πλοκής. Ιδιαίτερο, ενδιαφέρον, σίγουρα όχι καταπληκτικό.
October 12, 2024
Πολύ ενδιαφέρουσα σκιαγράφηση των χαρακτήρων, μέσα από τα μάτια του πρωταγωνιστή που επίσης σκιαγραφείται ο ίδιος με τα πάθη και τα ελαττώματά του, σε πρώτο πρόσωπο. Όλοι έχουν μια ρεαλιστική ισορροπία στη συμπεριφορά τους μέσα στην ιστορία.
Το δαιμόνιο της ιστορίας είναι ίσως μία έκφανση του ανθρώπινου νου, εκείνου που αναπτύχθηκε έτσι ώστε να έχει πολύ έντονες αντιφάσεις διαρκώς και που, στο πλαίσιο του δράματος εδώ, δεν κατάφερε να σπάσει τα δεσμά του μέσα από τις, κυρίως ατυχείς, συγκυρίες της ζωής.
Το δαιμόνιο της ιστορίας είναι ίσως μία έκφανση του ανθρώπινου νου, εκείνου που αναπτύχθηκε έτσι ώστε να έχει πολύ έντονες αντιφάσεις διαρκώς και που, στο πλαίσιο του δράματος εδώ, δεν κατάφερε να σπάσει τα δεσμά του μέσα από τις, κυρίως ατυχείς, συγκυρίες της ζωής.
July 25, 2025
Το βιβλίο αυτό είναι εξαιρετικά σύντομο και βαθύ. Είναι δύσκολο να περιγράψω πως με έκανε να νιώσω, όμως είναι σημαντικό να πω για τον Θεοτοκά, αν δεν τον έχετε ξαναδιαβάσει, ότι ο λόγος του είναι λιτός με μία εντελώς παρατηρησιακή τοποθέτηση αναφορικα με τα συναισθήματα των ηρώων. Περιγράφει την πίκρα της ζωής με μία φυσικότητα χωρίς όμως να δίνει της εντύπωση του αμμέτοχου ή παθητικού διηγητή. Υπομένει το συναίσθημα και έχει το θάρρος να το κοιτά κατάματα. Θα χαρακτήριζα την συγγραφή του κάπως θαρραλέα.
November 10, 2024
Το Δαιμόνιο είναι τελικά η εσωτερική, βαθύτερη φλόγα που κατατρώει κάποιους ανθρώπους και μπορεί -ανάλογα πως θα το χειριστούν και εξωτερικεύσουν- να τους οδηγήσει στην καταστροφή ή την καταξίωση. Η οικογένεια Χριστοφή έχει το δαιμόνιο στο αίμα της και αυτό οδηγεί τα μέλη της στο δράμα και το θάνατο. Μόνο ένας καταφέρνει να το εκμεταλευτεί και να ξεχωρίσει. Ενδιαφέρον βιβλίο αλλά όχι κάτι ιδιαίτερα συναρπαστικό!
March 7, 2018
Το Δαιμόνιο του Γιώργου Θεοτοκά με τράβηξε κυρίως από το τίτλο του. Παρόλα αυτά δεν ήταν αυτό που είχα πλάσει στο νου μου όσον αφορά το θέμα του. Κατά τ'άλλα είναι ένα βιβλίο μικρό σ' έκταση, με κάποια ωραία σημεία, συνειδησιακής εντριβής του πρωταγωνιστή και αναφοράς στην υπαρξιακή αγωνία, που όμως δεν μου αφήσε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση.
April 24, 2025
Τρομερό διαμάντι της ελληνικής γραμματείας, τυχαία εντοπισμένο σε εγκαταλελειμμένη βιβλιοθήκη. Η ιστορία είναι απλή, γραμμένη με την χαλαρή βαρύτητα ενός Τόμας Μαν. Το πλέον εντυπωσιακό είναι η πρωτοποριακή λογοτεχνική διαχείριση (1937 εκδόθηκε) με επιστημονική, σχεδόν προφητική, νηφαλιότητα μιας οικογένειας που είναι ξεκάθαρα στο φάσμα του αυτισμού. Και σε ωραία, καλοζυγισμένη δημοτική.
February 23, 2023
μου άρεσε πάρα πολύ η απλότητα της ιστορίας, οι εικόνες από το νησί, η αίσθηση αυτή του ανεκπλήρωτου έρωτα, η περιέργεια που προκύπτει όταν δεν μπορούμε απόλυτα να κατανοήσουμε κάτι. εξαιρετικά ευκολοδιάβαστο!
July 15, 2025
رئيس البنائين كان بين ناريين غروره المهني و قلبه ؟
اختار رئيس البنائين الاختار الذي يعرف عواقبه كثيرا لكن غروره المهني جعله يستغني عن كل شيء من اجل هذا الجسر من اجل شرف مهنته من اجل سمعته انه
احد اكبر البنائين في هذه الحقبه
اما الزوجه لم اجد لين مثل لين كلمتها واسلوبها مع زوجها والثقه العمياء التي وضعتها فيه بل رئيس البنائين لم يقدر هذه الثقه اختار المستقبل المهني علي المستقبل الاسري ولم ير الراحه من بعدها
اختار رئيس البنائين الاختار الذي يعرف عواقبه كثيرا لكن غروره المهني جعله يستغني عن كل شيء من اجل هذا الجسر من اجل شرف مهنته من اجل سمعته انه
احد اكبر البنائين في هذه الحقبه
اما الزوجه لم اجد لين مثل لين كلمتها واسلوبها مع زوجها والثقه العمياء التي وضعتها فيه بل رئيس البنائين لم يقدر هذه الثقه اختار المستقبل المهني علي المستقبل الاسري ولم ير الراحه من بعدها
March 21, 2022
χρόνος διαβάσματος 3 ώρες, 32 λεπτά και 23 δεύτερα
8 συνεδρίες
228 σελίδες
8 συνεδρίες
228 σελίδες
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 11, 2023
Συμπαθέστατο.
May 1, 2025
Καπως άβολο ξεκίνημα αλλά προοδευτικά βελτιώθηκε. Κρατάει το ενδιαφέρον για τους ήρωες, με το τέλος του βιβλίου να είναι εξαιρετικό.
October 29, 2025
رواية: جسر آرتا، أو "الثمن الفادح".
ترجمة: د. نعيم عطية.
الرواية خفيفة من حيث الكمية، عميقة من حيث المعنى والرسالة.
لا أحب النهايات السعيدة عادةً، لكن لم أتوقع هذه النهاية..
ترجمة: د. نعيم عطية.
الرواية خفيفة من حيث الكمية، عميقة من حيث المعنى والرسالة.
لا أحب النهايات السعيدة عادةً، لكن لم أتوقع هذه النهاية..
March 23, 2025
من ظن بغيبٍ جعل من نفسه شيطانا
November 18, 2025
Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα νησί του Αιγαίου. Κεντρική οικογένεια είναι οι Χριστοφή, με πατέρα καθηγητή μαθηματικών. Η πλοκή ξετυλίγεται γύρω από το "δαιμόνιο" (με την έννοια της εσωτερικής φωνής ή του πεπρωμένου) που φέρουν τα πρόσωπα της οικογένειας, το οποίο τους οδηγεί σε δράματα και ολέθριες καταστάσεις.
Το μυθιστόρημα, γραμμένο με το χαρακτηριστικό ύφος του Θεοτοκά, εξερευνά τις ψυχολογικές πτυχές των ηρώων και τις επιλογές τους. Οι χαρακτήρες ζουν και κινούνται σε ένα περιβάλλον όπου οι προσωπικές φιλοδοξίες, τα πάθη και οι ηθικές αξίες συγκρούονται, δημιουργώντας ένταση και προβληματισμό.
Ουσιαστικά συνδυάζει στοιχεία οικογενειακού δράματος και φιλοσοφικής αναζήτησης, εστιάζοντας στις εσωτερικές συγκρούσεις και τα ηθικά διλήμματα των χαρακτήρων. Προτρέπει σε μια ηθική στάση ζωής, ενάντια σε έναν κόσμο που δοκιμάζεται από την κρίση αξιών.
Σύσταση:Ανάγνωση, χωρίς εκπλήξεις.
Οι ταλαντούχοι άνθρωποι πληρώνουν το τίμημα του ταλέντου τους .Όσοι μπορούν να το διαχειριστούν ανεβαίνουν το μοναχικό Γολγοθά της επιτυχίας τους, όσοι δε μπορούν αυτοκαταστρέφονται . Το ταλέντο , η διάνοια , η διαφορετικότητα δύσκολα διαχειρίζονται.
Το μυθιστόρημα, γραμμένο με το χαρακτηριστικό ύφος του Θεοτοκά, εξερευνά τις ψυχολογικές πτυχές των ηρώων και τις επιλογές τους. Οι χαρακτήρες ζουν και κινούνται σε ένα περιβάλλον όπου οι προσωπικές φιλοδοξίες, τα πάθη και οι ηθικές αξίες συγκρούονται, δημιουργώντας ένταση και προβληματισμό.
Ουσιαστικά συνδυάζει στοιχεία οικογενειακού δράματος και φιλοσοφικής αναζήτησης, εστιάζοντας στις εσωτερικές συγκρούσεις και τα ηθικά διλήμματα των χαρακτήρων. Προτρέπει σε μια ηθική στάση ζωής, ενάντια σε έναν κόσμο που δοκιμάζεται από την κρίση αξιών.
Σύσταση:Ανάγνωση, χωρίς εκπλήξεις.
Οι ταλαντούχοι άνθρωποι πληρώνουν το τίμημα του ταλέντου τους .Όσοι μπορούν να το διαχειριστούν ανεβαίνουν το μοναχικό Γολγοθά της επιτυχίας τους, όσοι δε μπορούν αυτοκαταστρέφονται . Το ταλέντο , η διάνοια , η διαφορετικότητα δύσκολα διαχειρίζονται.
September 21, 2016
Ο αφηγητής εξιστορεί κάποιες εφηβικές και φοιτητικές του αναμνήσεις, ειδικά γύρω από τις σχέσεις του με τα μέλη μιας οικογένειας. Προσπαθεί να προσδώσει στα μέλη αυτά την ύπαρξη ενός 'δαιμονίου' το οποίο επηρέαζε τις συμπεριφορές τους. Ψυχρό και λιτό διάβασμα χωρίς βάθος της μεταφυσικής ανησυχίας αφού δεν μας δίνεται η δυνατότητα να ακούσουμε άλλες απόψεις εκτός αυτών του αφηγητή. Κάποιες ελαφρές αιχμές για κοινωνικές συμπεριφορές στην μεταπολεμική Ελλάδα. Ίσως μια προσπάθεια του Θεοτοκά να αυτοσχεδιάσει αλλά δεν τα καταφέρνει πειστικά. Μακρυά από τα πολύ καλά μυθιστορήματά του 'Αργώ', 'Λεωνής' και 'Ασθενείς και Οδοιπόροι'.
August 26, 2012
4,5/5 Σαγηνευτικό!! Με μια ατμόσφαιρα μυστικισμού και δεισιδαιμονίας να εσωκλείει στις αγγάλες της μια όμορφη ιστορία!!
Displaying 1 - 29 of 29 reviews