‘Het was André Met De Honden die ons het eerst over de vondst van het zout vertelde. We zaten aan de ronde eikenhouten tafel in De Burggraaf en wachtten in de schemer die nu al weken van ’s ochtends tot in de late middag over Lende hing op het licht. De velden waren drassig, de bossen rondom dropen van het water, de wegen en paden in de wijde omtrek waren modder en slijk.’
Baron van Rüdersdorf Helmstadt graaft in het landelijke Lende put na put op zoek naar zuiver water. Een goede vriend heeft hem erop gewezen dat de vele misgeboorten in het dorp en de ziekten en sterfgevallen onder de dorpelingen wellicht het gevolg zijn van het drinken van ernstig vervuild water uit de plaatselijke beek. Het is de reden waarom de meeste dorpelingen hun heil zoeken in de alcohol. Maar hoe de baron ook graaft, hij vindt geen zuiver water. Al wat omhoog komt is pekel. Zout. Het drijft hem eerst tot wanhoop, uiteindelijk tot waanzin. En dat is niet het enige wat de vondst van het zout in Lende teweegbrengt. Alles raakt in het ongerede, de dorpsgemeenschap valt uit elkaar en uiteindelijk is het ieder voor zich.
Waarschuwing aan de potentiële lezers van “Zout” van Marc Reugebrink: begin niet, zoals ik, ergens rond middernacht in dit boek te lezen als je de dag nadien moet werken. Je boet er stellig enkele uren slaap bij in. Voor de rest: aanrader!
Merkwaardig duivels verhaal, zwarte romantiek en zie ze maakt ziek, een heel dorp. Het zou niet mogen bestaan en bestaat het wel maar zie het boek bestaat. Het is meesterlijk geschreven, als lezer houd je je adem meer dan eens in. Voor mij echter is het laatste hoofdstukje, de epiloog, het beste. Het bevrijdt ons tot slot. Een aanrader.
Salt er en lille, sjov, pudseløjerlighed fra Flandern. Måske ikke ligefrem verdenslitteratur af stor tyngde, men Marc Reugebrink er med sin lette pen, monty pythonske humor og kringlede, finurlige fantasi ganske godt og fornøjeligt selskab. Læs hele min anmeldelse på K’s bognoter: https://bognoter.dk/2021/03/07/marc-r...
Een soort dystopisch non-sprookje uit een voorbij gegaan tijdperk, in moderner dan passend taalgebruik. Maar misschien daardoor ook wel passend modern en passend gepast.
Ik kwam er niet zo vlot doorheen omdat het me al met al niet zo kon boeien. Er zijn onverklaarbare wilde, doch tamme honden. De lokale kroeg met de mannen, beschreven in een mooi wij-perspectief. Vrouwen aan de periferie maar toch ook centraal. Enkele ongevallen. En een soort grijzigheid en traagte waarin alles omgeven lijkt te zijn en waarin ik me zonder al te veel zin zo nu en dan toch besloot onder te dompelen. Al was het misschien een sneller verhaal geweest als ik het daadwerkelijk snel zou hebben gelezen.
Te lezen voor het toch wel bijzonder (ritmische) taalgevoel. Niet voor de opbeurende sfeer. Soms leek het ritmische de sfeer onverhoopt te willen verbeteren (niet dat ik denk dat dat echt zou hebben gepast), en bracht dat me soms juist wat uit het verhaal - me liever overgevend aan het ritme dan aan het verhaal zelf en me zodoende nergens echt aan overgevende.
'Wij vielen aan als wolven, wij dronken gulzig onze glazen leeg en keken vervolgens weer door het bobbelige glas van het raam naar hoe een wolk de top van de kerktoren omkringelde en uiteindelijk verzwolg. De mist was als een hoepelrok van een vrouw die langzaam door haar knieën zakt.'
Not to everyone s taste I believe... But i love this book.
Absurd & hilarious at times but serious quest tough, the quest for drinkable water. High pace... in same chapter, characters can be in different time period. Beautiful anthology!
Ik heb wisselende gevoelens over dit boek. Het beschrijft hoe de zoektocht naar schoon water een dorpje in z’n greep houdt, van kwaad tot erger, en hoewel ik het graag wilde doorlezen, kon het me toch niet zo heel erg interesseren. Dat klinkt tegenstrijdig, en dat is het ook.
Het taalgebruik is mooi, het verhaal ook, de gekte en de afloop ook.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Klein maar fijn boekje, over de zoektocht naar helder water, in een soms wat absurdistische sfeer. Het einde kon me niet 100% bekoren, maar verder genoten van het aparte verhaal en de schrijfstijl.
Het begon allemaal heel goed, spannend, leuk geschreven. Ik dacht reeds aan *** maar halverwege sloeg het op hol, te overdreven ... Het blijft bij 2 en een halve *
Wat een zwart verhaal! Hoewel het af en toe op mijn lachspieren werkte, is het echt wel goed geschreven. Ik ben nieuwsgierig geworden naar deze auteur.