Śmierć w darkroomie

by Edward Pasewicz

Nowe, poszerzone wydanie kontrowersyjnej powieści Edwarda Pasewicza „Śmierć w Darkroomie”, głośnego prozatorskiego debiutu wielokrotnie nagradzanego poety.

Po zakazanym poznańskim Marszu Równości w 2005 roku zamordowany zostaje jeden z jego uczestników. Po umorzeniu śledztwa brat ofiary wraca do rodzinnego miasta, by znaleźć odpowiedz na od dawna zadawane sobie pytania...

Wieloperspektywiczna narracja wprowadza czytelnika w tajemniczy i złożony świat. Mroczny niczym tytułowy darkroom.

Genres: LGBT

262 pages, Paperback

First published January 1, 2006

Reviews

[L.L. · Rating 3 out of 5]

Książka była na mojej liście od dawna... ale kiedy już ją zdobyłem, to jakoś przestała mnie ciągnąć ;) Kryminał - nie przepadam, pewnie dlatego. No ale jak już była tak długo na tej liście, to nie mogłem nie przeczytać, więc w końcu po nią sięgnąłem...
Oj, bardzo nie lubię takiego języka jak w pamiętnikach Igora - ktoś to w ogóle rozumie? Ludzie serio tak piszą? Podobnie nie rozumiem postaci Młodego/psa - to jakieś majaki czy serio ma tak głęboko zakorzeniony fetysz? Z resztą fetysz fetyszem ale jeśli to nie majaki, to ja bym tu jakieś zaburzenia wręcz obstawiał. Wydaje mi się to jakieś przesadzone. Z resztą inni bohaterowie też. Ciężko mi się to czytało, akcja powolna itp... no i te wstawki pamiętników - to nie jest dla ludzi autystycznych ;)
No ale nie jest to też dno, Zielony i jego chęć zbliżenia się do brata była nawet sympatyczna, dlatego taka ocena średnia.

Ale nie, nie odmówię sobie zacytowania fragmentu tego pamiętnika:

"Dyrygentura Rejonowa zawiadamia Pana o popełnianiu przestępstwa El Vende na jezdni. Zielenina miedzy kołami.
Jakbyś tak nie dziwaczył — mówi Mikołaj — byłoby po tobie. Ale nie jest, mruczę, robię wrau, dotleniam się obficie. Pomiędzy wzgórzami baraszkują koty. Kupiłem chleb, majonez i pomidory i pieprz.
Pieprz jest skandaliczny — mówi Mikołaj — jest rodzajem popiołu, a może nawet samym popiołem. Przekrzywia głowę, odsłania żeby w uśmiechu i wyraźnie widać delikatny ubytek w górnej jedynce. Dodaje mu to uroku. Tak, jak wczorajszej scenie w domu dodawały uroku puszki po piwie, trzynaście kaw i inne akcesoria, kiedy się jest w środku czyjegoś cierpienia.
- Ale co mam zrobić, panie władzo?
- Proszę czekać po prostu, zaraz nadjedzie radiowóz.
- I tak po prostu wsiąść, uciec, zniknąć?
- Najzwyczajniej w świecie.
- To cytat?
Umyłbym się z tych zdarzeń chętnie. Rozplątałbym to wszystko, ale już nie potrąfię, Zaczynam pamiętać, zaczynam analizować, a to oznacza, że już rak z in situ przeistoczył się w raka dogłębnego. Nie w naszą rodzimą europejska odmianę, nie, w amerykańskiego skorupiaka, agresywnego, większego i tłustszego niż te, które widywałem w Warcie, kiedy jeszcze tam były.
- Jadasz skorupiaki?
- Zawzięcie.
- A koper?
- Zawsze.
No i co? — pyta mnie Mikołaj, a ja myślę o śliwkach, o grantowych śliwkach, co wpadły w kurz i nie potrafią się z niego wygrzebać. Za oknem zwykła maskarada, wyperfumowani kolesie w bielutkich koszulkach przemykają na Stary Rynek jak lemingi. Przepaść, panowie i panie, przepaść. Rankiem poszedłem do miasta bez śniadania, dzień wcześniej też nic nie jadłem i dzień wcześniej od tego wcześniejszego dnia tylko bułkę, którą kupił Mikołaj."
(str. 135)

- rozumiecie coś z tego? Bo ja miałem całe takie strony, gdzie wiedziałem, że czytam po polsku, niby rozumiałem sens słów, znaczenie zdań ale sensu treści w ogóle ;) (to tylko przykład, były jeszcze gorsze fragmenty).

(czytana: 11-15.08.2025)
3-/5 [5/10]

[Maria · Rating 3 out of 5]

W porównaniu do "Pulverkopfu" "Śmierć w darkroomie" jest dwa razy cieńsza objętościowo, co przekłada się na wzmożoną intensywność przedstawionej historii oraz motywów (beznadziejność świata, niespełnione marzenia i cele). Autor opiera narrację na odczuciach i zmysłach bohaterów, pozwala dochodzić do głosu im pierwotnym instynktom, a ważniejsze od opowiadanej historii są emocje postaci w nią wplątane.

[Tak Możliwe · Rating 3 out of 5]

Nie jestem pewna ale tam chyba jest gejowski romans z księdzem, to lubię. Strasznie chaotyczna i ciężko ją zrozumieć

[Jezier · Rating 2 out of 5]

Jeśli miał to być kryminał, to nieudany. Jeśli antykryminał, to po co wydawać toto w serii 'Polskiego Kryminału'?