Jump to ratings and reviews
Rate this book

ശബരിമല അയ്യപ്പൻ - മലഅരയ ദൈവം | Sabarimala Ayyappan Malaaraya Daivam

Rate this book
അവർണ്ണദൈവത്തെ മാറ്റി സവർണ്ണദൈവത്തെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ചരിത്രം!

175 pages, Paperback

Published January 1, 2019

Loading...
Loading...

About the author

Sajeev P K

2 books

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
2 (9%)
4 stars
11 (52%)
3 stars
5 (23%)
2 stars
3 (14%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
Profile Image for Nandakishore Mridula.
1,388 reviews2,825 followers
July 1, 2019
പുരോഗമനത്താൽ മുച്ചൂടും മൂടിനിൽക്കുന്നു എന്നു ഘോരഘോരം വാദിക്കുന്ന കേരളത്തിലാണ് ഒരു സമുദായം നീതിക്കുവേണ്ടി പതിറ്റാണ്ടുകളായി അലയേണ്ടിവരുന്നതെന്ന് ഓർക്കുക. എത്രമാത്രം പുരോഗമനം പ്രസംഗിക്കുമ്പോഴും കേരളത്തിലെ സവർണ്ണജാതികൾക്ക് അവരുടെ ആരാധനാമൂർത്തികളെ അവർണ്ണൻ പൂജിക്കുന്നതോ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നതോ സഹിക്കാനാവില്ല. അവർണ്ണന്റെ ആരാധനാമൂർത്തികൾക്ക് ശ്രീകോവിലിനു പുറത്താണ് സ്ഥാനം. വരുമാനം ലഭിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള മൂർത്തിയാണെങ്കിൽ കീഴാളമുദ്രകളെല്ലാം ഉരിച്ചുകളഞ്ഞ് ആ മൂർത്തിയെ സവർണ്ണവത്കരിക്കും. ശബരിമലയിൽ സംഭവിച്ചതും ഇതുതന്നെ. സ്വന്തം സമുദായത്തിനുവേണ്ടി മരിക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന് ഉദ്ഘോഷിക്കുന്ന അവർണ്ണ ജാതി സമുദായനേതാക്കന്മാരുടെ വീട്ടുചടങ്ങുകൾക്ക് പൗരോഹിത്യമരുളാൻ നമ്പൂതിരിമാർ തന്നെ വേണം എന്ന കാഴ്ച നമ്മൾ കാണുന്നുണ്ട്. ഇത്രയേയുള്ളൂ ഇപ്പോഴും കേരളത്തിലെ നവോത്ഥാനം. വണങ്ങാൻ പറഞ്ഞാൽ ദണ്ഡനമസ്കാരം ചെയ്യാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്ന സമുദായനേതാക്കന്മാരുള്ളപ്പോൾ ആരെ ഭയക്കാനാണ്?


ശ്രീ പി. കെ. സജീവൻ രചിച്ച "ശബരിമല അയ്യപ്പൻ: മല അരയ ദൈവം" എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നാണ് മേൽ ഉദ്ധരിച്ച ഖണ്ഡിക. ഒരർത്ഥത്തിൽ, അത് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ സത്ത വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: ജാതിവിവേചനം എന്ന വിഷത്തെ, അതിന്റെ ദുരിതമനുവിക്കുന്നവർ കൂടി അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ, എന്തു നവോത്ഥാനമാണ് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുക?

സമീപഭൂതകാലത്ത് ശബരിമലയും അയ്യപ്പസ്വാമിയും ദേശീയമാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ ഇടം നേടിയിരിക്കയായിരുന്നല്ലോ. സുപ്രീംകോടതി വിധിയെത്തുടർന്ന് ഋതുമതികളായ യുവതികൾക്ക് അവിടെ പ്രവേശനം അനുവദിച്ചതും, അതിനെതിരേ തങ്ങളുടെ ആരാധ്യദേവന്റെ ബ്രഹ്മചര്യം സംരക്ഷിക്കാൻ ഭക്തരും കുലസ്ത്രീകളും തെരുവിലിറങ്ങി അങ്കം വെട്ടിയതും, ഒരു തന്ത്രി ബ്രാഹ്മണകുമാരൻ മൂത്രമൊഴിച്ചും ചോര വീഴ്ത്തിയും നടയടപ്പിക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്തതും, നവോത്ഥാനം നെടുനാൾ വാഴാൻ സർക്കാർ മതിലുപണിഞ്ഞതുമൊന്നും നാം അത്രവേഗം മറക്കാൻ സാദ്ധ്യതയില്ല. അമ്മാതിരിയായിരുന്നല്ലോ, പൊറാട്ടുനാടകങ്ങളുടെ ബാഹുല്യം.

ഇതിനിടയിൽ ഉയർന്നുവന്ന ഒരു വേറിട്ട ശബ്ദമായിരുന്നു മലയരയവിഭാഗത്തിന്റേത്; വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് തങ്ങളിൽ നിന്നും തട്ടിയെടുത്ത്, സവർണ്ണവത്കരിച്ച്, മലമുകളിൽ കുടിയിരുത്തിയ തങ്ങളുടെ ഗോത്രദൈവത്തെ തിരിച്ചു കിട്ടാനുള്ള പരിദേവനം. വാചാടോപങ്ങളില്ലാത്തതുകൊണ്ടോ, പൊതുസമൂഹത്തിന് അത്രമേൽ സ്വീകാര്യമല്ലാത്ത കാഴ്ചപ്പാട് ഉയർത്തിയതുകൊണ്ടോ എന്തോ, അതത്ര ശ്രവ്യമാകാതെ പോയി. എന്നാൽ ഈ ഗ്രന്ഥം വായിച്ചപ്പോൾ, അയ്യപ്പന്റെ നൈഷ്ഠിക ബ്രഹ്മചര്യത്തിനേക്കാളുപരി, ആ ദേവന്റെ ഉത്ഭവവും വളർച്ചയുമാണ് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതെന്നു തോന്നി.

"ഹിന്ദുമതം" എന്നത് ബ്രിട്ടീഷ് കാനേഷുമാരിക്കാർ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്. ഭാരതത്തിലെ അനേകായിരം വിശ്വാസങ്ങളെ ആഗിരണം ചെയ്ത്, വൈദികമതം അവയെ തങ്ങളുടെ കീഴിലാക്കി. ഇതിനെ ഒരു ഏകശിലാരൂപത്തിലുള്ള മതമായി, യൂറോപ്യൻ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ സാരഥികൾ കണ്ടെടുത്തു; ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം അതിനെ സ്ഥാപനവത്കരിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് "ഹിന്ദു" ഉണ്ടായത്.

വൈദിക മതത്തിൽ പൂജ ജാതിയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ കുത്തകയാണല്ലോ. അപ്പോൾ ഒന്നുകിൽ അവർണ്ണ വിഭാഗങ്ങളിലെ ദൈവങ്ങളെ സവർണ്ണരായി മാറ്റിയെടുക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ അവരെ ക്ഷേത്ര മതിൽക്കെട്ടിനു പുറത്തു തള്ളണം. അയ്യപ്പന്റെ കാര്യത്തിൽ ആദ്യത്തേതാണ് സംഭവിച്ചത്; മാളികപ്പുറത്തമ്മയൊഴിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹദൈവങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ രണ്ടാമത്തേതും. അങ്ങനെ മലയരയരുടെ അയ്യപ്പൻ ഹരിഹരസുതനായ ധർമ്മശാസ്താവായി ശബരിമലയിൽ ഉപവിഷ്ടനായി; മലയരയർ പുറത്തുമായി.

മറവപ്പട (ഇതു ചോളസൈന്യമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് വാദിക്കുന്നു) കാടുവാണിരുന്ന ആയ് രാജവംശത്തെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ അവർക്കെതിരേ പടപൊരുതിയ ധീരയോദ്ധാവാണ് മലയരയ ഐതിഹ്യങ്ങളിലെ അയ്യപ്പൻ. അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ച, പാണ്ഡ്യവംശജനായ രാജാവാണ് പന്തളത്തു മന്നൻ. മറവപ്പടയെ തോൽപ്പിച്ച ശേഷം അയ്യപ്പൻ ശബരിമലയിൽ സമാധിയാവുകയായിരുന്നു.

ഹിന്ദുപുരാണത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെ കഥ ഏച്ചുകൂട്ടിയതാണെന്ന് ഗ്രന്ഥകാരൻ പറയുന്നു. 1921ൽ എഴുതിയ "ഭൂതനാഥോപാഖ്യാനം" എന്ന സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് ശിവന്റേയും വിഷ്ണുവിന്റേയും പുത്രനായ മണികണ്ഠന്റെ ജനനകഥ വിവരിക്കുന്നത്. ഇത് ചരിത്രമായി ആരും അംഗീകരിക്കില്ല; മിത്തായി എടുക്കുമ്പോൾ കൂടി, പ്രധാനപുരാണങ്ങളിലൊന്നും ഈ കഥ പരാമർശിതമാകുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ശബരിമല ക്ഷേത്രത്തിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഈ ഐതിഹ്യസൃഷ്ടിയെ ശ്രീ പി. കെ. സജീവ് കാണുന്നത്.

പിന്നെയുള്ളത് ആചാരങ്ങളുടെ കാര്യമാണ്. ശബരിമല ആചാരങ്ങൾ കാലാകാലങ്ങളിൽ മാറ്റിയെഴുതിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ശക്തമായ തെളിവുകളോടെ വാദിക്കുന്നു. മലയരയരുടെ അവകാശങ്ങളായ തേനഭിഷേകം, മകരജ്യോതി തെളിക്കൽ മുതലായ അവകാശങ്ങളെ പതുക്കെപ്പതുക്കെ ഒഴിവാക്കി, പൂർണ്ണമായും താഴമൺ തന്ത്രിയുടെ അധീനതയിലുള്ള പൂജാവിധികളിലേക്കു മാറിയത് അദ്ദേഹം അക്കമിട്ടു നിരത്തുന്നു. രണ്ടാം വട്ടം ക്ഷേത്രം കത്തിയതു തന്നെ, ദ്രാവിഡചിഹ്നങ്ങൾ നീക്കാനുള്ള സവർണ്ണ ഗൂഢാലോചനയായാണ് സജീവ് കാണുന്നത്.

അനുബന്ധമായി ചേർത്തിട്ടുള്ള, 1883ൽ സാമുവൽ മെറ്റീർ എഴുതിയ "ദി നേറ്റീവ് ലൈഫ് ഓഫ് ട്രാവൺകൂർ" എന്ന പുസ്തകത്തിലെ മലയരയന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ധ്യായം, പലതവണ ഗവണ്മന്റിന് ഈ സമുദായം നൽകിയ ഹർജികൾ എന്നിവ പരിശോധിച്ചാൽ ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ വാദങ്ങൾക്ക് കഴമ്പുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാകും -
അനുമാനങ്ങളോടു പൂർണ്ണമായി യോജിച്ചില്ലെങ്കിൽത്തന്നെ. ആദിദ്രാവിഡസംസ്കൃതിയുടെ മേലുള്ള വൈദിക സംസ്കാരത്തിന്റെ കടന്നുകയറ്റങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടും പഠനാർഹമാണെന്നത് നിസ്തർക്കമാണ്.
Profile Image for Sajith Kumar.
781 reviews158 followers
December 22, 2020
ജാതിഭേദങ്ങളില്ലാതെ കേരളത്തിലെ ഹൈന്ദവജനതയുടെ ആരാധനാമൂർത്തിയാണ് ശബരിമല ധർമ്മശാസ്താവ് അഥവാ അയ്യപ്പൻ. മറ്റുള്ള ഹിന്ദു ആരാധനാകേന്ദ്രങ്ങളിൽനിന്ന് നിരവധി വ്യത്യസ്തതകൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ശബരിമല. മറ്റിടങ്ങളിൽ അഹിന്ദുക്കളെ തടയുമ്പോൾ ഇവിടെ ജാതി-മതഭേദമെന്യേ എല്ലാ പുരുഷന്മാർക്കും പത്തുവയസ്സിനു താഴെയും അമ്പതിനുമുകളിലും പ്രായമുള്ള സ്ത്രീകൾക്കും പ്രവേശനമുണ്ട്. അയ്യപ്പൻ നിത്യബ്രഹ്മചാരിയാണെന്നും ആ ചര്യക്ക് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാനിടയുള്ള യുവതികളെ പ്രവേശിപ്പിക്കരുതെന്നും ഉള്ളത് വിശ്വാസപരമായ ഒരു നിയന്ത്രണമാണ്. അയ്യപ്പൻ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ എല്ലാ സ്ത്രീകൾക്കും പ്രവേശനമുണ്ട്. അങ്ങനെയിരിക്കേ ഇതിൽ ഭരണഘടനാ പ്രശ്നങ്ങളും ലിംഗവിവേചനവും ആരോപിക്കുന്നത് വിരോധാഭാസമാണ്. നിങ്ങൾ അയ്യപ്പനെന്ന ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നിലവിലുള്ള ഐതിഹ്യങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്. വോളിബോളിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഫുട്ബോൾ കളിക്കാനാവില്ലല്ലോ. പന്ത് കൈകൊണ്ടു പിടിക്കുന്നത് എന്റെ ഭരണഘടനാ അവകാശമാണെന്നു വാദിച്ചുകൊണ്ട് ഫുട്ബോൾ മൈതാനത്തിറങ്ങിയാൽ നിങ്ങൾ പരിഹാസപാത്രമാകും. ദൈവത്തിനെങ്ങനെ ബ്രഹ്മചാരിയാകാൻ സാധിക്കും എന്നു ചോദിക്കാൻ തീർച്ചയായും എല്ലാവർക്കും അവകാശമുണ്ട്. പക്ഷേ അത് ശബരിമലയുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുമായി ഒത്തുപോകുന്നതല്ല. അത്തരമൊരാൾ അവിടെ പോകാതിരിക്കുന്നതല്ലേ കൂടുതൽ നല്ലത്? 2018-ൽ യുവതീപ്രവേശവിവാദം കത്തിജ്വലിച്ചപ്പോൾ ശബരിമല പല വിധത്തിലും പൊതുചർച്ചയ്ക്ക് വിഷയീഭവിച്ചു. കാനനമദ്ധ്യത്തിലെ ഈ ക്ഷേത്രം ഗിരിവർഗ്ഗക്കാരായ മലഅരയരുടെ സേനാനായകനായിരുന്ന അയ്യപ്പന്റേതാണെന്നും അതിനെ സവർണ്ണവൽക്കരിച്ച് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അവകാശികളെ പുറത്താക്കിയിരിക്കുന്നതാണെന്നും വാദിക്കുന്ന ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ രചയിതാവ് എം.ജി. സർവകലാശാലയിലെ ഡെപ്യൂട്ടി രെജിസ്ട്രാറും ഐക്യ മലഅരയ മഹാസഭയുടെ സംസ്ഥാന ജനറൽ സെക്രട്ടറിയുമായ ശ്രീ. പി. കെ. സജീവ് ആണ്.

ശബരിമല ഐതിഹ്യങ്ങൾ വിശദമായി ലേഖകൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഭൂതനാഥോപാഖ്യാനം, കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയുടെ ഐതിഹ്യമാലയിലെ പരാമർശങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ നിലവിലുള്ള ഐതിഹ്യങ്ങൾ സാമാന്യം വിസ്താരത്തോടെതന്നെ വിവരിക്കുന്നു. ഇതിനൊപ്പം മലഅരയ ഐതിഹ്യങ്ങളേയും വായനക്കാർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. കണ്ടൻ, കറുത്തമ്മ എന്നീ മലഅരയ ദമ്പതിമാരുടെ മകനായ അയ്യപ്പൻ മറവപ്പടയെന്ന ചോളസൈന്യത്തെ നേരിടാൻ പന്തളരാജാവിന്റെ സേനാനായകനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. പന്തളരാജാവിന് അദ്ദേഹത്തോട് പുത്രനിർവിശേഷമായ സ്നേഹം തോന്നുകയും പിന്നീടുള്ള കുറെ ഭാഗങ്ങൾ - പുലിപ്പാൽ തേടിപ്പോകുന്നതുപോലുള്ളവ - സാധാരണ ഐതിഹ്യങ്ങളുമായി സമാനത പുലർത്തുന്നതുമാണ്.ശബരിമല തീർത്ഥയാത്രയിലെ കല്ലിടൽ, ശരംകുത്ത് എന്നീ ആചാരങ്ങൾ മറവപ്പടയുമായി നടന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്നതാണെന്ന് ഈ കൃതി വാദിക്കുന്നു. അയ്യപ്പൻ മലഅരയ യോദ്ധാവാണെന്ന വാദത്തിനു പിൻബലമായി സാമുവേൽ മെറ്റിറിന്റെ 'വേട്ടക്കാരനായ ദൈവം' എന്ന പരാമർശവും നിരത്തുന്നു. നൂറ്റാണ്ടു യുദ്ധത്തിൽ ചോളർക്കെതിരെ ചേരസൈന്യത്തിന്റെ ചാവേർപ്പടയുടെ നായകനാണ് അയ്യപ്പൻ.

മലഅരയ സമുദായം പ്രാചീന കേരളത്തിലെ ആയ് വംശത്തിന്റെ പിന്മുറക്കാരാണെന്ന് സജീവ് അവകാശപ്പെടുന്നു. സംഘകാലത്ത് നാഗർകോവിൽ മുതൽ തിരുവല്ല വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഇവരുടെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ചോള-പാണ്ഡ്യ സംഘട്ടനങ്ങളെത്തുടർന്ന് ഈ രാജവംശം ശബരിമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള മലനിരകളിലേക്ക് താമസം മാറ്റാൻ നിർബന്ധിതരായി. മലയിലെ രാജാക്കന്മാർ അഥവാ മലഅരചർ എന്ന പദം ലോപിച്ചാണ് ഇന്നത്തെ മലഅരയർ എന്ന നാമം രൂപം കൊണ്ടത്. ആയ് വംശത്തിന് പിന്നീട് തിരുവിതാംകൂറായ വേണാട് രാജവംശവുമായും ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ഓണക്കാലത്ത് ഗിരിവർഗ്ഗക്കാരും മലഅരയ വിഭാഗത്തിലെ അംഗങ്ങളുമായ കാണിക്കാർ കാഴ്ചദ്രവ്യങ്ങളുമായി ഇപ്പോഴും തിരുവിതാംകൂർ രാജവംശത്തെ കാണാൻ പോകുന്നതും അവർക്ക് കൊട്ടാരത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ബഹുമാന്യപദവിയും ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്. ശബരിമലയും പരിസരപ്രദേശങ്ങളും നൂറ്റാണ്ടുകളായി മലഅരയരുടെ വലിയ ജനവാസമേഖലയാണ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാദികർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചിരുന്നത് കരിമല അരയൻ എന്ന ഗിരിവർഗ്ഗ പ്രമുഖനായിരുന്നു. അവസാനപൂജാരിയായിരുന്ന കോന്തിയെ 1930-35 കാലഘട്ടത്തിൽ സ്ഥാനഭൃഷ്ടനാക്കി താഴമൺ മഠത്തിന് താന്ത്രിക അധികാരങ്ങൾ നൽകി.

മലഅരയ സമുദായത്തിന്റെ അവകാശവാദം സാധൂകരിക്കാനായി നിരവധി വസ്തുതകൾ ഗ്രന്ഥകാരൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. വ്രതദീക്ഷ ഏറ്റതിനുശേഷമുള്ള ചടങ്ങുകൾ മറ്റുള്ളവരുടേതിനേക്കാൾ തീവ്രമായ ഭക്തിവികാരം നിറഞ്ഞതാണ്. എല്ലാവരും 41 ദിവസത്തെ വ്രതം നോറ്റ് മണ്ഡലകാലത്തു മാത്രമേ ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുകയുള്ളൂ. അതിൽത്തന്നെ ഏഴു ദിവസം സ്വന്തം വീടുപേക്ഷിച്ച് കുടിൽ കെട്ടിയാണ് വസിക്കുക. മകരവിളക്കു ദിവസം പൊന്നമ്പലമേട്ടിൽ മകരജ്യോതി തെളിയിക്കുന്നത് മലഅരയ സമുദായക്കാരായിരുന്നു. തേനഭിഷേകം, പഞ്ചാലങ്കാര പൂജ എന്നിങ്ങനെ അനേകം പൂജാദികളായ അവകാശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് ക്രമാനുഗതമായി നിർത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ടു. പകരം നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ട ചിട്ടകളെ ഈ പുസ്തകം ശക്തമായി വിമർശിക്കുന്നു. അർത്ഥശൂന്യമായ പദങ്ങളും വിശേഷണങ്ങളും ഏകാഗ്രത വെടിഞ്ഞുള്ള രചനയും നിറഞ്ഞ ഒരു സൃഷ്ടിയാണ് ഹരിവരാസനം (പേജ് 97) എന്ന ആരോപണം വിശ്വാസികളെ ഞെട്ടിക്കും. 1950-ൽ ശബരിമല ക്ഷേത്രം തീ വെച്ചു നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും വിഗ്രഹത്തിന് കേടുപാടുകൾ വരുത്തുകയും ചെയ്തു. പ്രതികളെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും മലനിരകളിൽ തോട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്ന വൻ ധനികരായ ഏതാനും ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസികളുടെ പേരുകളാണ് ഇതിനെപ്പറ്റി അന്വേഷിച്ച ഡി.ഐ.ജി. കേശവമേനോൻ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നത്. എന്നാൽ അതും മലഅരയരുടെ അവകാശങ്ങളുടെ നേർക്കുള്ള ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ കുതിരകയറ്റമാണെന്നാണ് സജീവ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.

കാര്യഗൗരവത്തോടെയുള്ള ഒരു ആഖ്യാനശൈലി ഈ കൃതി പുലർത്തുന്നില്ല. ചരിത്രപരമായ വിശ്വാസ്യത അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതു സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള തെളിവുകളൊന്നും നിരത്തുന്നില്ല. മാളികപ്പുറത്തമ്മ അയ്യപ്പന്റെ പ്രേമഭാജനമായിരുന്ന ചീരപ്പൻചിറയിലെ ഗുരുപുത്രി ലളിതയാണെന്ന ഐതിഹ്യവിവരണത്തിനുശേഷം 'ലളിത എന്ന പെൺകുട്ടിയുമായി അയ്യപ്പൻ പ്രണയത്തിലായി എന്നു വിശ്വസിക്കാൻ തക്കവിധമുള്ള ഒരു തെളിവും ഇപ്പോൾ നിലവിലില്ല' (പേജ് 111) എന്ന വാദം ബാലിശമാണ്. മാളികപ്പുറത്തമ്മ ദ്രാവിഡദേവതയായ കൊറ്റവൈ ആണെന്ന നിഗമനമാകാം കൂടുതൽ ശരി.

ആധുനിക ഹൈന്ദവസമൂഹം ശബരിമല ക്ഷേത്രത്തെ സ്വാംശീകരിച്ച് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അവകാശികളായ മലഅരയ സമുദായത്തെ പുറത്താക്കി എന്ന പരിഭവമാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ രചനാഹേതു. എന്നാൽ ഇതിനെ മതങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഒരു സംഘട്ടനമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാനാവില്ല. ശബരിമലയുടെ ദൈവിക ഐതിഹ്യങ്ങളെ ചെറിയ മാറ്റങ്ങളോടെ നിലവിലുള്ള ഹിന്ദു വിശ്വാസസംഹിതയിലേക്ക് തന്മയത്വത്തോടെ തുന്നിച്ചേർക്കുകയാണുണ്ടായത്. മാത്രവുമല്ല, വ്രതനിഷ്ഠയുടെയും ആചാരപ്രമാണങ്ങളുടേയും കാര്യത്തിൽ സമതലവാസികളേക്കാൾ വിശ്വാസദൃഢതയും അർപ്പണബോധവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് മലഅരയ സമുദായമാണെന്നും കാണാം. അതിനാൽ ആ സമുദായാംഗങ്ങളെ ശബരിമല ക്ഷേത്രനടത്തിപ്പിൽ കൂടുതലായി പങ്കെടുപ്പിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.

ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറി ആയിരുന്ന സാമുവൽ മെറ്റിറിന്റെ 'Native Life in Travancore' എന്ന പുസ്തകത്തിലെ 'The Hill Tribes' എന്ന അദ്ധ്യായം ഇംഗ്ലീഷിൽ തന്നെ അനുബന്ധമായി ഇതോടൊപ്പം ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. മലഅരയ, കാണിക്കാർ വിഭാഗങ്ങളുടെ വിവിധ ആചാരങ്ങളും ജീവിതരീതികളും ആദ്യമായി പരിഷ്കൃതസമൂഹത്തെ അറിയിച്ച പുസ്തകമെന്ന നിലയിൽ മെറ്റിറിന്റെ കൃതി സവിശേഷപരിഗണന അർഹിക്കുന്നു. എങ്കിലും മതപരിവർത്തനം മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന മെറ്റിറിന്റെ പല നിരീക്ഷണങ്ങളും യാതൊരു പ്രതിപക്ഷ ബഹുമാനവുമില്ലാത്തതും തികഞ്ഞ അവജ്ഞ നിറഞ്ഞതുമായി കാണപ്പെടുന്നു. പക്ഷേ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, കോളനിവാഴ്ചയുടെ പരകോടിയിൽ, കീഴാളജനതയുടെ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി ഒരു വെള്ളക്കാരൻ എഴുതിയ പുസ്തകത്തിൽ ഇങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നതിൽ അതിശയിക്കാനും ഒന്നുമില്ല. ശബരിമലയിലെ ബൗദ്ധസ്വാധീനത്തെക്കുറിച്ച് സജീവ് ഒന്നിലേറെ തവണ പരാമർശിക്കുന്നുവെങ്കിലും അതിന്റെ വിശദവിവരങ്ങളൊന്നും നൽകുന്നില്ല. ക്ഷേത്രം ദേവസ്വം ബോർഡ് പിടിച്ചടക്കിയതിന്റെ ചരിത്രരേഖകളും ഗ്രന്ഥകാരൻ നൽകുന്നില്ല. അവയെല്ലാം വെറും ആരോപണങ്ങളായിത്തന്നെ അവശേഷിക്കുന്നു. ശബരിമലയിലെ യുവതീപ്രവേശനത്തെക്കുറിച്ച് തന്റെ സ്വന്തം അഭിപ്രായം ഗ്രന്ഥകർത്താവ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല എന്നതുകൂടി ശ്രദ്ധാർഹമാണ്.

പുസ്തകം ശക്തമായി ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു.
Profile Image for Dr. Charu Panicker.
1,293 reviews91 followers
May 27, 2026
ശബരിമലയിലെ അയ്യപ്പന്റെ ചരിത്രമാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്. മലഅരയരിലെ പ്രഗല്ഭനായ പോരാളിയായും പന്തളം രാജകൊട്ടാരത്തിലെ യുവരാജാവായും ബുദ്ധസന്യാസിയായും ഒക്കെ പല കഥകളാണ് ശബരിമല അയ്യപ്പന് പിന്നിലുള്ളത്. അവർണ്ണ ദൈവത്തെ മാറ്റി സവർണ്ണ ദൈവത്തെ പ്രതിഷ്ഠ കഥ എന്നാണ് പുറംചട്ടയിൽ തന്നെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഇത് കഥയല്ല. കഥകളുടെ ഒരു കൂട്ടായ്മ ആണെന്ന് പറയാം. അയ്യപ്പനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ഒരുപാട് ഐതിഹ്യങ്ങൾ പറയുന്നതിനോടൊപ്പം ചിലതെല്ലാം തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സമർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വാവരുസ്വാമിയുടെയും മാളികപ്പുറത്തമ്മയുടെയും പിന്നാമ്പുറ കഥകളും കാലത്തിനനുസരിച്ച് മാറി വന്ന ആചാര അനുഷ്ഠാനങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ ചേതോവികാരം വളരെ നല്ല രീതിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. വായന പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ഇതെല്ലാം ശരിയാണെന്നുള്ള നിഗമനത്തിൽ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
Profile Image for Abraham.
20 reviews1 follower
December 3, 2022
"മദ്യവും മാംസവും കാണിക്ക സമര്‍പ്പിച്ചു പ്രത്യേക മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളില്ലാതെ ദ്രാവിഡ ദൈവങ്ങളെ ആരാധിച്ചിരുന്ന ഇടങ്ങള്‍ പലതും ഇന്ന്‌ ബ്രാഹ്മണ പൂജാരികളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ പൂജ ചെയ്യുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പല പ്രകൃതി ആരാധന ഇടങ്ങളും ഉത്തരത്തില്‍ രൂപം മാറുന്നതിന്റെ തിരക്കിലുമാണ്‌. ഇതിലൂടെ ഒരു സംസ്കാരത്തെത്തന്നെയാണ്‌ കുഴിച്ചുമൂടുന്നത്‌. അത്തരത്തിലൊരു വലിയ മാറ്റമാണ്‌ നീണ്ട കാലയളവിനുള്ളില്‍ ശബരിമലയിലും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്‌." pg 122

Well convincing argument with ample supporting documents that prompts the reader to explore true historical developments from an anthropologist's perspective. Recommended.
Profile Image for Bivin Varghese.
56 reviews4 followers
May 16, 2022
ഐതിഹ്യങ്ങളുടെയും കെട്ടുകഥകളുടെയും കൊടുമുടിയിൽ പേറി നിൽക്കുന്ന ചരിത്ര പുരുഷനായ അയ്യപ്പന്റെയും ശബരിമലയുടെയും യഥാർത്ഥ ചരിത്രം എന്ന പേരിലാണ് സജീവിന്റെ ഈ പുസ്തകം പുറത്തു വന്നിരിക്കുന്നത്. മല അരയർ എന്നൊരു വിഭാഗം ആളുകൾ പരിപാലിച്ചു പോന്ന ശബരിമല എങ്ങനെ ഒരു സവർണ്ണ ദൈവ പ്രതിഷ്ഠ കേന്ദ്രം ആയി മാറി എന്നുള്ളത് വ്യക്തമായ തെളിവുകളോട് കൂടി ഈ പുസ്തകം തുറന്നു കാട്ടുന്നു.

അയ്യപ്പൻ ശെരിക്കും ഒരു യുദ്ധ പോരാളി ആയിരുന്നെന്നും, യുദ്ധ പോരാളികളെ പ്രതിഷ്ഠകളായി വെക്കുന്ന രീതി തമിഴ്നാടിൽ നിന്ന് ഇവിടെ വന്നു ഒരു സമ്പ്രദായം ആണെന്ന് സജീവ് പറയുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ യുദ്ധത്തിന്റെ സ്മരണക്കായാണ് മല അരയർ എന്ന വിഭാഗം ശബരിമല കയറുന്നത്. ഇവരുടെ ആചാരം അനുസരിച്ചു വർഷത്തിൽ ഒരു പ്രാവിശ്യം മാത്രം കയറിക്കൊണ്ട് ശബരിമലയുടെ അവസ്ഥ ഇപ്പോൾ അതല്ല. ശബരിമല മല അരയരുടേതാണെന്നു തെളിയിക്കുന്ന പല കാര്യങ്ങളും പിൽകാലത്തു അതിവിദഗ്ധമായി തുടച്ചു നീക്കുകയുണ്ടായി. പതിനെട്ടാം പടിയിൽ തുടങ്ങി മാളികപ്പുറത്തമ്മയുടെ വരെ പുരാതനമായി വിശ്വസിച്ചു പോന്ന ആചാരങ്ങളെ മറ്റു പല ബ്രാഹ്മണ ആചാരങ്ങളാൽ അടിച്ചേല്പിച്ചു അയ്യപ്പനെ ഒരു സവർണ ദൈവമായി പ്രതിഷ്ടിക്കുക എന്നാ ഗൂഡ തന്ത്രത്തിന്റെ നീക്കമാണ് ഇതെല്ലാം എന്ന് സജീവ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നു.

ഈ അടുത്ത കണ്ട ഏറ്റവും വിപ്ലവകരമായ ഒരു നിയമ ഭേദഗദിയുടെ അടിയുറപ്പോട് കൂടി സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രായഭേദമന്യേ ശബരിമലയിൽ പ്രവേശിക്കാം എന്നായി. എന്നാൽ ആരാണ് ഈ നിയമം കൊണ്ട് വന്നത്? ഇത് പോലെ ഉള്ള ആചാരങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം എവിടെ നിന്നാണ്? ഇങ്ങനെ ഉള്ള നിരവധി അനവധി ചർച്ചവിഷയമാക്കേണ്ട വസ്തുതകൾ ഈ പുസ്തകം പറയുന്നു.

നാനാമതസ്ഥർ ഒത്തുകൂടുന്ന ഒരു ഭക്തകേന്ദ്രം എന്ന വസ്തുത അവിടെ നിൽക്കേ ഒരു സമ്പൂർണ ബിസിനസ്‌ മോഡൽ കൂടിയാണ് ശബരിമല. അയ്യപ്പന്റെയും ശബരിമലയുടെയും വാമൊഴി വഴി പറഞ്ഞു വന്ന കഥകൾ എങ്ങനെ അരയരുടെ കഥകൾക്ക് ബദലായി എന്നുള്ളതും ഇവിടെ പറയുന്നു. മൊത്തത്തിൽ ഒഴിച്ച് കൂടാൻ പറ്റാത്ത ഒരു പുസ്തകമാണ് മല അരയ ദൈവം.
Profile Image for Manju Joshy.
23 reviews3 followers
August 9, 2020
സത്യത്തിന്റെ കുഴിമാടങ്ങൾക്കു മേലേ മനോഹരമായി എഴുതിവച്ച നുണകളാണ് നമുക്കു മുൻപിലുള്ള ചരിത്രമെന്നു വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പുസ്‌തകം ..
Displaying 1 - 6 of 6 reviews