Dit boek is het eerste fotoboek over de vervolging en deportatie van de Joden in Nederland. Van het proces van isolement naar vernietiging zijn opmerkelijk veel foto's bewaard gebleven. Zowel professionele fotografen in dienst van de Duitse bezetter als amateurs maakten aangrijpende opnames. Gewone Nederlanders legden - soms heimelijk - razzia's vast. Zij fotografeerden ook de invoering van de Jodenster, de onderduik en de rol van daders en omstanders.
Op 10 mei 1940, de dag van de Duitse inval, telde Nederland 140.000 Joodse inwoners. Daarnaast verbleven er ruim 20.000 Duits-Joodse vluchtelingen in het land. Stap voor stap voerde de Duitse bezetter anti-Joodse maatregelen in. Op 14 juli 1942 vertrok de eerste trein naar het doorgangskamp Westerbork, vanwaar deportatie naar het vernietigingskamp Auschwitz volgde. 107.000 Joden werden uit Nederland weggevoerd. Pas na de oorlog werd hun gruwelijke lot in volle omvang bekend: minstens 102.000 zijn vermoord, bezweken of hebben zich doodgewerkt in de nazi-kampen. Deze tragedie heeft diepe sporen in de Nederlandse samenleving getrokken.
Fotoarchieven en privéverzamelingen in binnen- en buitenland zijn geraadpleegd. Veel achtergrondgegevens werden achterhaald, waardoor de aangrijpende beelden nog meer zeggingskracht krijgen. Het resultaat is een indringende selectie van bijna 400 foto's, voorzien van uitvoerige bijschriften. Dit boek is de weergave van de herinnering aan de Jodenvervolging in foto's.
Een must-read boek die ik aan iedereen zou aanraden. Een groot boek vol met foto's over de Jodenvervolging. Van hoe het allemaal begon tot onderduiken en razzias tot bevrijding (en hoe dat nou niet altijd blijdschap en geluk was). Met veel informatie bij elke foto en ook waren er specifieke thema/personenpagina's. Ik vond het heel interessant om te lezen en de foto's te zien.
Het boek is ingedeeld in thema’s. Het maken en afdrukken van foto’s was een riskante activiteit. De foto’s geven details. Veel personen worden met naam vermeld, inclusief datum van oppakken, transport naar Westerbork, transport naar een kamp in Duitsland/Polen/elders en datum overlijden. Bij vele foto’s komt bijna iedereen om. Foto na foto. Wat ook opvalt is de systematsche vernedering en daardoor afzondering van de Joden in de loop van de tijd. Ze waren ook een afschrikwekkend voorbeeld en daardoor een wapen van de Duitsers in de disciplinering van de Nederlandse bevolking. Van de 140.000 Nederlandse joden worden er 107.000 gedeporteerd, 5.000 overleven het. Van de resterende 33.000 duikt een groot deel onder. Dit alles in ruim 1,5 jaar. Er moeten vele duizenden mensen actief bij betrokken geweest zijn, veel meer moeten de razzia’s gezien hebben, etc. Niets wat ik kan zeggen is nieuw of kan een nieuw licht werpen op wat er gebeurd is. Belangrijker is wat dit boek meegeeft aan de lezer. Dat deze operatie gewoon mensenwerk was. Vandaag kan zoiets weer gebeuren, alhoewel dat misschien onvoorstelbaar is. Omdat mensen als wezens nu niet anders zijn dan toen.
Na het zien van de tentoonstelling die ik al erg indrukwekkend vond, moest ik ook het bijbehorende boek aanschaffen en lezen. Het aangrijpende aan dit boek is dat het overgrote deel van de mensen op de foto's is vermoord. De klassenfoto op het eind van het boek van een groep kinderen vind ik het meest indrukwekkend, niet alleen heeft slechts maar 1 kind de oorlog overleeft. Binnen een maand na het maken van de foto, zijn de eerste kinderen al vermoord in Auschwitz. Ga de tentoonstelling zien, of anders het boek lezen!
Om het ijskoud en stil van te krijgen... De verhalen achter de foto's, de weinige foto's van diegene die het overleefd hebben, ... Een boek dat ik door de jaren nog wel een aantal keren zal vastnemen om er nog eens bij stil te staan bij wat voor gruwelijkheden mensen in staat zijn, maar ook bij wat sommige mensen deden en riskeerde met gevaar om ook zo behandeld en gedood te worden om mensen bij hun te laten onderduiken en toch nog licht te geven door kleine dingen te doen...