ده سال هوم‌لسی آمریکا

by محمود گلابدره‌‌ای

جلد اول و دوم

208 pages, Paperback

First published January 1, 2001

About the author

سیدمحمود قادری گلابدره‌ ای در سال ۱۳۱۸ در شمیران زاده شد. جلال آل احمد معلم انشا او بود که بعدها از دوستان وی شد.

ظاهراً وی در اواخر عمر از نظر مادی در تنگنا قرار داشته

فعالیت ادبی
از محمود گلابدره‌ای تاکنون ۳۳ کتاب منتشر شده که نخستین آن با عنوان «سگ کوره‌ پز» در سال ۱۳۴۹ منتشر شده‌است. وی در سال ۱۳۵۰ رمان «پر کاه» را نوشت و «بادیه» را در سال ۱۳۵۶ به چاپ رساند؛ رمانی که عباس کیارستمی فیلم‌نامه‌ای اقتباسی بر اساس آن نوشت.

محمدرضا سرشار (رضا رهگذر) رئیس انجمن قلم ایران دربارهٔ وی می‌نویسد: به اعتقاد من، محمود گلابدره‌ای کار مشخصی در تأیید انقلاب ننوشته یا شاید چنین آثاری تألیف کرده است که من در جریان نیستم

گلابدره‌ای در مجموع ۶ کتاب پیش از انقلاب اسلامی ایران دارد که یکی از آن‌ها ترجمهٔ ۶ داستان از نویسندگان روس است.

پرستوها، دال، صحرای سرد، حکومت نظامی، سنگ به مثقال، آقا جلال و سفر به حجله‌گاه عشق از جمله آثار وی پس از انقلاب اسلامی هستند.

داریوش مهرجویی، از رمان «دال» وی فیلمنامه‌ای با نام صحرای سرد نوشته که موضوع آن در سوئد می‌گذرد و به زبان‌های خارجی مختلفی نیز برگردانده شده‌است.

عباس کیارستمی، از رمان «بادیه» وی فیلمنامه‌ای که در سال ۱۳۵۶ منتشر شد.
وی، پس از گذراندن دوره‌ای بیماری، یکشنبه شب پانزدهم مرداد ماه ۱۳۹۱، دار فانی را وداع گفت

Reviews

[Tahmineh Baradaran]

سالها پیش کتاب "دال " که نوعی اتوبیوگرافی از نویسنده بودخوانده بودم .اینکتاب هم ازهمان نوع درباره زندگیش درآمریکاست . دیدگاه مهاجرین یا مسافران غالبا" یا شیفته وارویا نفرت وار است . گلابدره ای هیچگاه نخواسته یانتوانسته خودرا با مهاجرت هماهنگ کند و تقریبا" همیشه همه نکات منفی بیگتنگان رادیده..
وازنظرمن نکات صحیح دیده واشاره شده هم درکتابهای اووجود دارد . خواندنش ضررندارد با این پیش فرض که قول ها رابشنویم وبهترین راانتخاب کنیم درحدممکن . هرچند قدیمی..

[مجید اسطیری]

چقدر بیخود به خودم زحمت دادم رفتم کتاب رو از کتابخونه امانت گرفتم.
اولا که نثر گلابدره ای در این آخرین اثرش واقعا افتضاح و از شدت شلختگی دیوانه کننده س.
ثانیا که خود ماجراها در نهایت بی نظمی و از اون بدتر، گنگ تعریف میشن. بابا چه مرگته؟! وسط تعریف کردن یه خاطره یهو میره توی خاطرات بچگیش توی شمرون و گلابدره. چیزی که خیلی سر راست میشه تعریف کرد رو عامدانه یا عاجزانه نمیخواد/نمیتونه رک و پوست کنده تعریف کنه. و البته خیلی از خاطره‌ها رو میشه فهمید که +18 یا تحقیرآمیز هستند و می‌خواد مخاطب رو بپیچونه.
ثالثا زندگی خود گلابدره ای در این ده سال مملو از ولنگاری و بی بند و باری و کارهای احمقانه س. (در حدی که یه جاهایی من واقعاً از کاراش خنده و گرفت و اصلا ببینید خودش رو به آمریکایی ها با چه اسمی معرفی می‌کنه: مموگُلی!) مطمئنا نمیشه گفت با یه رمان واقعی روبرو هستیم و اساسا گلابدره ای توی این چیزایی که من ازش خونده م مدام در حوالی تجربیات زیسته خودش نوشته و معلوم نیست چرا بیخود اسم رمان روشون گذاشته. حتی به «لحظه های انقلاب» هم گفته رمان! این کتاب رو هم گفته رمان. سرگذشت بچه شمرون هم که از اسمش معلومه باز حول و حوش همون جغرافیا و تجربیات میگذره و «دال» هم به طور مشخص سرگذشت مهاجرت شکست خورده ش به سوئده که البته این به نظرم از همه بیشتر زبان و روایت داستانی داره.
کارهای قبل از انقلابش رو هنوز نخونده م.
مَخلص کلام اینکه خدا رو شکر که کتاب تجدید چاپ نشده و کمیابه. واقعا بیشتر مایه آبروریزی برای خود نویسنده و تا حدی هم مایه شرمندگی برای همه ایرانی هاست. اندک جنبه مثبتش اینه که کثافت و بی رحمی زندگی زیر سایه دولت آمریکا رو بعضی جاها نشون میده.

[JJ Khodadadi]

اولین کتابی که از آقای محمود گلابدره ای خوندم. اولین آشناییم با کتاب بدون اینکه نویسنده کتاب رو بدونم، حدس زدم رمانی اجتماعی سیاسی با نویسنده ای امریکایی باشه اما وقتی نام آقای گلابدره ای رو روی کتاب به عنوان نویسنده دیدم برام جالب شد! اما کتاب اصلا درمورد بی خانمان های امریکا نیست و هوم لسی آقای نویسنده در ده سال زندگی در امریکا بخاطر نقطه نظرات و عدم ورودش به برخی جریانات بوده که شرح اونها در کتاب اومده.

[Mamadhzp]

برعکس اسمش حقیقتش خود کتاب برام جالب نبود

انتظار داشتم رمانی اجتماعی از منظر یک هوم‌لس ایرانی در ان سال های آمریکا رو بخونم
ولی بیشتر جنبه شخصی داشت و با بیان طنز گونه‌ای که خوش آیند نبود

[M]

همیشه صراحت محمود گلابدره ای را دوست داشته ام و این کتابش هم‌ بدک نبود.

[Samira Homayouni]

خب، جالب بود بیوگرافی که شبیه شعر بود
حس خوبی داشت