What do you think?
Rate this book
Gauguin - Yolun Ötesinde
Modern sanatın öncülerinden.
Bir sömürgecilik düşmanı, barışçı, antimilitarist ve anarşist.
Fransa’daki yaşamından bıkmış olan usta ressam Paul Gauguin,1891’de Tahiti’ye yerleşmeye karar verir. Tropik bölgedeki yaşamın sağladığı değişimle yeni bir soluk, yaşamak için bir iştah ve yeni bir ilham kaynağı bulur. Nefes kesici doğayı ve bölgedeki yerlilerin basit ve ruhani yaşamlarını keşfeder. Öte yandan anarşist ruhu, bir Fransız sömürgesi olan Tahiti’de de onu takip eder.
“Oraya gideceğim ve kendisini medeni addeden dünyadan elimi eteğimi çekip kendisine vahşi diyenlerle yaşayacağım.”
-Paul Gauguin -
Bir sömürgecilik düşmanı, barışçı, antimilitarist ve anarşist.
Fransa’daki yaşamından bıkmış olan usta ressam Paul Gauguin,1891’de Tahiti’ye yerleşmeye karar verir. Tropik bölgedeki yaşamın sağladığı değişimle yeni bir soluk, yaşamak için bir iştah ve yeni bir ilham kaynağı bulur. Nefes kesici doğayı ve bölgedeki yerlilerin basit ve ruhani yaşamlarını keşfeder. Öte yandan anarşist ruhu, bir Fransız sömürgesi olan Tahiti’de de onu takip eder.
“Oraya gideceğim ve kendisini medeni addeden dünyadan elimi eteğimi çekip kendisine vahşi diyenlerle yaşayacağım.”
-Paul Gauguin -
96 pages, Paperback
First published January 1, 2014
2 people are currently reading
61 people want to read
About the author
Maximilien Le Roy
17 books10 followersMaximilien Le Roy is one of those people for whom drawing and travel go hand in hand. He'd choose the off-piste route over the circumscribed art school career any day: taking to the road, coming back to tell everyone about your travels, and then setting off again. Enamored with liberty, he likes radically changing his line, his subjects and his settings through his work, which masterfully merges literature, journalism and comic books. From Gaza to Indochina, Le Roy is one of those artists that needs to tread the ground of the places he tries to depict in order to capture their essence and transpose them onto the page. He needs to meet people, so that he can tell their story; he needs to find stories in history. And then get back on the road again, from one book to another... A tried-and-true approach for him, that has led to such successes as the acclaimed Gauguin - Off the Beaten Track (Le Lombard 2013, Europe Comics 2016).
(From http://www.europecomics.com/author/le...)
(From http://www.europecomics.com/author/le...)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
September 6, 2016
The celebrated French primitivist artist Paul Gauguin took himself to the ends of the earth in the final years of his life, ending up in French Polynesia where he painted his famous Tahitian paintings before dying in 1903 at the age of 55. Writer Maximilien Le Roy and artist Christophe Gaultier show the reader Gauguin’s day to day life during these times in their pretty decent comic, Gauguin: Off the Beaten Track.
Gaultier’s colourful, appealing and eye-catching art is the best part of the book and the style feels appropriately similar to Gauguin’s too. The comic is somewhat informative if you don’t know much about Gauguin’s life like me - Le Roy shows him as an iconoclast, standing up for the Tahitian natives against the French government (particularly the gendarmes whose slander case against Gauguin would prove successful in court) and thumbing his nose at Christian missionaries. The latter he did by hosting debauched parties in his “House of Pleasure” where he drank and slept around with the native girls. His lesser known artistic efforts like sculpting and writing are highlighted too.
Some context would’ve been preferable but I understand why Le Roy chose not to include any given that this is exclusively about Gauguin’s last days. And I would’ve liked to have known what was up with the leg injuries that plague him throughout - how did that happen? I appreciate the unobtrusive narrator choice and showing not telling but some notes at the back of the comic wouldn’t have gone amiss.
There’s no real story here, it’s more of a gently moving portrait of the artist’s final days which is both occasionally interesting and mundane in equal measure. At any rate, as Andre Gide once said: “Man cannot discover new oceans unless he has the courage to lose sight of the shore,” and in daring to live an unconventional life off the beaten track, a world away from Western civilisation, Gauguin found the inspiration to create his greatest art - we should all be so brave.
Gauguin: Off the Beaten Track is a fine, if unexciting and sometimes opaque, comic about Paul Gauguin’s final days - worth a look if you’re interested in the artist.
Gaultier’s colourful, appealing and eye-catching art is the best part of the book and the style feels appropriately similar to Gauguin’s too. The comic is somewhat informative if you don’t know much about Gauguin’s life like me - Le Roy shows him as an iconoclast, standing up for the Tahitian natives against the French government (particularly the gendarmes whose slander case against Gauguin would prove successful in court) and thumbing his nose at Christian missionaries. The latter he did by hosting debauched parties in his “House of Pleasure” where he drank and slept around with the native girls. His lesser known artistic efforts like sculpting and writing are highlighted too.
Some context would’ve been preferable but I understand why Le Roy chose not to include any given that this is exclusively about Gauguin’s last days. And I would’ve liked to have known what was up with the leg injuries that plague him throughout - how did that happen? I appreciate the unobtrusive narrator choice and showing not telling but some notes at the back of the comic wouldn’t have gone amiss.
There’s no real story here, it’s more of a gently moving portrait of the artist’s final days which is both occasionally interesting and mundane in equal measure. At any rate, as Andre Gide once said: “Man cannot discover new oceans unless he has the courage to lose sight of the shore,” and in daring to live an unconventional life off the beaten track, a world away from Western civilisation, Gauguin found the inspiration to create his greatest art - we should all be so brave.
Gauguin: Off the Beaten Track is a fine, if unexciting and sometimes opaque, comic about Paul Gauguin’s final days - worth a look if you’re interested in the artist.
October 20, 2017
An interesting look at the life of a troubled artist, Gauguin.
How they labelled him a 'monster' at the end is sure to make you think.
How they labelled him a 'monster' at the end is sure to make you think.
November 14, 2018
Une bd sur la fin de vie de Gauguin aux Iles Marquises dans le trait si caractéristique du monstrueux artiste qu'il a été.
August 11, 2021
Gaugin ve onun Hiva Oa adasındaki günlerine dair kısa bir çizgi roman. İçerdiği, cinsellik, argo ve madde kullanımı sebebiyle yetişkin okurlara hitap ediyor.
Orta yaşın üzerinde bir ressam bir gün adaya gelir. Bir ev inşa eder ve resmedildiği gibiyse adanın yerlileriyle kaynaşarak yaşamaya başlar. Adalılarla iyi gibi görünse de adadaki sömürgeci fransız unsurların temsilcileri olan jandarma ve din adamı ile hep bir derdi vardır. Yerlilerle konuşmalarında Gaugin hep bir üst perdeden onlara “verici” şekilde konuşmakta, hatta bir noktada işi abartıp eline fransız medeni kanununu alıp yerlileri adeta uyandırmaya çalışmaktadır.
Aile, değerler, kadın, evlilik gibi konularda kafasının karışık veya norma göre farklı çalıştığını anladığımız ressamımızın bu ücra adaya geliş motivasyonunu yeterince anlatamıyor eser. Şimdi düşman kesildiği fransız dünyasında bir tutunamayan olduğu için mi burada yoksa sahiden düşünce ve inançları gereği yetiştiği toplumdan tiksindiği için mi? Yukarıda bahsettiğim “uyandırıcı” rolüyle adeta bir mesih gibi de hareket eden ressamın bu rolünün abartıldığını düşündüm okurken.
Hele ki hiç bir değere saygı duymayan, (kitabın önsözünde de bahsettiği gibi) çocuk yaşta kadınlar dahil olmak üzere sürekli cinsel ilişkiye girerek (ki bu yine bir dipnot ile adada o dönemde çocuk annelerin normal karşılandığı sebebiyle fanatiklerince savunulduğuna değinilmiş, fakat ressam asri dünyadan geliyordu ve bu konunun doğrusunu biliyordu) kadınları metalaştıran, hastalıklarına rağmen kasa kasa alkol tüketen, eşini ve çocuklarını rahatlıkla terk edebilen bu ismi tüm handikaplara rağmen yüceltmek biraz problemli.
Gardiyanlar, zebaniler, sömürücüler de beyaz adam, kurtarıcı ressam da beyaz adam. Arada egzotik fonda ise esmer tenleri ile adalılar…
Elbette bu ressamın sanatından bir şey götürmüyor. Hatta ne zaman gerçekten dünyada kendine yer edinmiş, eserleriyle farklılığını ortaya koymuş, zamanını aşmış bir sanatçının hikayesine göz atsak böyle sıradanın ötesinde (bazen diplerinde bazen üstlerinde) bir yaşam, farklı bir tahayyül, bir ruhla karşılaşıyoruz. Bazısı siyaha bazısı aka yakın. Gaugin de öyle. Hatta bir yerde “Seni temin ederim ki hayat sadece gönlünden geçeni yaşadığın zaman anlamlı. Tamamen gönlünden geçene göre yaşadığında…”
Sadece şanslı(?) kişiler için geçerli olabilecek bu hedonist motto onunla ilgili pek çok şeyi ifade ediyor sanki.
Sonuçta 2017 yılında bir “da Vinci” eseri tarafından rekoru egale edilene kadar (Katar Emirliğine yapılan satış ile) bir süre dünyanın en pahalı resmi ünvanını elinde bulunduracak eserin (Nafea Faa Ipoipo? / Benimle Ne Zaman Evleneceksin?) müellifinin son günlerine dair ortalama bir okuma vaadediyor. Çizimler öyküye uyumlu. Kapak ve çizimler hikayeden daha alımlı. Bir “mutlaka okunmalı” değil. Ama Gaugin’e , sanat tarihine meraklı olanlara önerilebilir.
Orta yaşın üzerinde bir ressam bir gün adaya gelir. Bir ev inşa eder ve resmedildiği gibiyse adanın yerlileriyle kaynaşarak yaşamaya başlar. Adalılarla iyi gibi görünse de adadaki sömürgeci fransız unsurların temsilcileri olan jandarma ve din adamı ile hep bir derdi vardır. Yerlilerle konuşmalarında Gaugin hep bir üst perdeden onlara “verici” şekilde konuşmakta, hatta bir noktada işi abartıp eline fransız medeni kanununu alıp yerlileri adeta uyandırmaya çalışmaktadır.
Aile, değerler, kadın, evlilik gibi konularda kafasının karışık veya norma göre farklı çalıştığını anladığımız ressamımızın bu ücra adaya geliş motivasyonunu yeterince anlatamıyor eser. Şimdi düşman kesildiği fransız dünyasında bir tutunamayan olduğu için mi burada yoksa sahiden düşünce ve inançları gereği yetiştiği toplumdan tiksindiği için mi? Yukarıda bahsettiğim “uyandırıcı” rolüyle adeta bir mesih gibi de hareket eden ressamın bu rolünün abartıldığını düşündüm okurken.
Hele ki hiç bir değere saygı duymayan, (kitabın önsözünde de bahsettiği gibi) çocuk yaşta kadınlar dahil olmak üzere sürekli cinsel ilişkiye girerek (ki bu yine bir dipnot ile adada o dönemde çocuk annelerin normal karşılandığı sebebiyle fanatiklerince savunulduğuna değinilmiş, fakat ressam asri dünyadan geliyordu ve bu konunun doğrusunu biliyordu) kadınları metalaştıran, hastalıklarına rağmen kasa kasa alkol tüketen, eşini ve çocuklarını rahatlıkla terk edebilen bu ismi tüm handikaplara rağmen yüceltmek biraz problemli.
Gardiyanlar, zebaniler, sömürücüler de beyaz adam, kurtarıcı ressam da beyaz adam. Arada egzotik fonda ise esmer tenleri ile adalılar…
Elbette bu ressamın sanatından bir şey götürmüyor. Hatta ne zaman gerçekten dünyada kendine yer edinmiş, eserleriyle farklılığını ortaya koymuş, zamanını aşmış bir sanatçının hikayesine göz atsak böyle sıradanın ötesinde (bazen diplerinde bazen üstlerinde) bir yaşam, farklı bir tahayyül, bir ruhla karşılaşıyoruz. Bazısı siyaha bazısı aka yakın. Gaugin de öyle. Hatta bir yerde “Seni temin ederim ki hayat sadece gönlünden geçeni yaşadığın zaman anlamlı. Tamamen gönlünden geçene göre yaşadığında…”
Sadece şanslı(?) kişiler için geçerli olabilecek bu hedonist motto onunla ilgili pek çok şeyi ifade ediyor sanki.
Sonuçta 2017 yılında bir “da Vinci” eseri tarafından rekoru egale edilene kadar (Katar Emirliğine yapılan satış ile) bir süre dünyanın en pahalı resmi ünvanını elinde bulunduracak eserin (Nafea Faa Ipoipo? / Benimle Ne Zaman Evleneceksin?) müellifinin son günlerine dair ortalama bir okuma vaadediyor. Çizimler öyküye uyumlu. Kapak ve çizimler hikayeden daha alımlı. Bir “mutlaka okunmalı” değil. Ama Gaugin’e , sanat tarihine meraklı olanlara önerilebilir.
April 22, 2018
I would say I liked this, but 'like' doesn't seem the right word.... I appreciated it.
The artwork certainly fits the story and the way Gauguin's last years are told... It's not sugar coating anything, and it doesn't overly demonise him like some other tellings (don't get me wrong, he probably wasnt a nice man, and had questionable morals....). It's the sad decline of an amazing artist.
A must-read for anyone who is faintly interested in art.
The artwork certainly fits the story and the way Gauguin's last years are told... It's not sugar coating anything, and it doesn't overly demonise him like some other tellings (don't get me wrong, he probably wasnt a nice man, and had questionable morals....). It's the sad decline of an amazing artist.
A must-read for anyone who is faintly interested in art.
April 23, 2018
This is an interesting study of the end of Gaugin, as seen after his death, trying to piece together what happened to him in Tahiti. It is told in flashbacks, and in the present time, as in 1903 present time, shortly after he death.
The story studies Gauguin, as he fights against the colonist powers, which were French, and berates them for doing harm to the indigenous population, on one hand, and on the other hand, with him sleeping with as many women and drinking as much as he can. It sends mixed messages, but perhaps that is the whole point. Is he a hero, for trying to help the Tahitian people, or a villain, for taking advantage of them.
There is no answer, in the end, perhaps that is not the point.
Thanks to Netgalley for making this book available for an honest review.
The story studies Gauguin, as he fights against the colonist powers, which were French, and berates them for doing harm to the indigenous population, on one hand, and on the other hand, with him sleeping with as many women and drinking as much as he can. It sends mixed messages, but perhaps that is the whole point. Is he a hero, for trying to help the Tahitian people, or a villain, for taking advantage of them.
There is no answer, in the end, perhaps that is not the point.
Thanks to Netgalley for making this book available for an honest review.
April 5, 2020
Спроба переповісти Полінезійські пригоди Гогена через свідчення місцевих жителів, що йому (наче як симпотизували). Звісно, не без художніх перебільшень та не без ідеалізації самого художника, та й взагалі: своїми для своїх, бо всі омажі на картини, локації та події без жодних пояснень та введення до контексту не зрозумієш.
Із приємного тут стиль малюнку, який доповнює близька Гогенові колористика; нічого цікавого в плані візуальної оповіді, та око тішить.
Із приємного тут стиль малюнку, який доповнює близька Гогенові колористика; нічого цікавого в плані візуальної оповіді, та око тішить.
January 12, 2023
Ressam Paul Gauguin'in yaşamının son dönemini kısaca anlatan, çizimlerini, renklendirmesini ve özellikle anlatımını beğendiğim ince grafik roman. KaraKarga Yayınevi de güzel basmış. Gauguin ismini duyduğum ancak pek bilgi sahibi olmadığım bir ressamdı ve böyle bilmediğim kişilerin hikayelerini grafik roman olarak okumak çok hoşuma gidiyor, ciddi anlamda fikir veriyor. Merak edenler de araştırmaya devam ediyor isterlerse.
Daha çok istediğini yapma ve sadece haz üzerine kurulu bir yaşamı benimsemiş gibi görünüyor ve bunun sonuçlarını da görüyor Gauguin. İsyankar ruhlu inanılmaz yetenekli olduğu aşikar olan Gauguin, sağlığına biraz daha dikkat etseymiş keşke daha çok eser bırakırmış. Çoğu ünlü ressamlar gibi bir karaktere sahip olduğu okudukça ortaya çıkıyor ve insan neden böyle olmak zorunda ki sorusunu soruyor kafasında.. Grafik romanı adeta bir film seyrediyormuşçasına zevkle okudum. Film senaryosu gibi bir anlatım seçmiş ve bence de gayet güzel olmuş. Keyifle okunacak bir grafik roman..
Daha çok istediğini yapma ve sadece haz üzerine kurulu bir yaşamı benimsemiş gibi görünüyor ve bunun sonuçlarını da görüyor Gauguin. İsyankar ruhlu inanılmaz yetenekli olduğu aşikar olan Gauguin, sağlığına biraz daha dikkat etseymiş keşke daha çok eser bırakırmış. Çoğu ünlü ressamlar gibi bir karaktere sahip olduğu okudukça ortaya çıkıyor ve insan neden böyle olmak zorunda ki sorusunu soruyor kafasında.. Grafik romanı adeta bir film seyrediyormuşçasına zevkle okudum. Film senaryosu gibi bir anlatım seçmiş ve bence de gayet güzel olmuş. Keyifle okunacak bir grafik roman..
April 15, 2018
A commendable piece, considering I've had some stinkers from this publishing house when it comes to artistic biographies. This is Gauguin on his last patch of exotic land, renouncing French colonial education and policing, religious indoctrination of all kinds, and the people he saw as giving disease to the natives of the Pacific islanders and taking all the soul out of the place – if not out of everywhere else as well. I don't know the truth of the biography enough to judge the veracity of it, but it makes for an entertaining snapshot of a man howling into the storm, kicking against a whole society of pricks – and getting his end away in a free and easy situation partly of his own, libertarian making. The art may not be on a par with Gauguin's own, but it's actually perfectly fine for the subject matter. I can't see anyone associated with his side of the story turning in their graves, and I can't find anything objectionable about this telling of his last few years. Informative and educational, this book should certainly be considered.
January 12, 2019
Sevdiğim tarz çizgi romanlardan. Sağolsun Kara Karga bizlere güzel eserler kazandırmaya devam ediyor. Fakat oldukça kısa. Sanatçı hakkında daha fazla bişgi daha fazla eserle birlikte hazırlanmış olsa eminim çok daha doyurucu olurdu.
April 28, 2018
"Citizen Gauguin"
Paul Gauguin gets the "Citizen Kane" treatment in this graphic bio, and I found it quite entertaining. A French traveler interested in Gauguin and his art arrives in French Polynesia a few months after Gauguin's death and wanders around talking to and interviewing Gauguin's friends, lovers, admirers, and neighbors. As a consequence you get a set of snapshots framed by memories, anecdotes, stories, and so on from a wide variety of witnesses.
This approach gives you an episodic and varied sense of Gauguin's last days, and because the reminiscences are filtered through so many different characters the Gauguin who emerges is much more three dimensional and interesting than I expected. (If you want to know an artist, interview his bartender.) That said, if you are a student of Gauguin this is all probably very much old news and been-there-done-that. If, though, you know only a little bit about Gauguin and his work, (he was a grumpy, difficult, heavy drinking, womanizing artist in the iconoclastic genius mold), then this bio will round out that view nicely.
This is all well complemented by the contributions of Gaultier, the book's artist. His broad lines, rough renderings, and color choices echo Gauguin's style and eye, which adds weight and depth to the bio.
So, this struck me as an admirable, well conceived, and sharply executed story of Gauguin's last days. A nice, and as it turns out, off the beaten track biographical tale.
(Please note that I received a free ecopy of this book without a review requirement, or any influence regarding review content should I choose to post a review. Apart from that I have no connection at all to either the author or the publisher of this book.)
Paul Gauguin gets the "Citizen Kane" treatment in this graphic bio, and I found it quite entertaining. A French traveler interested in Gauguin and his art arrives in French Polynesia a few months after Gauguin's death and wanders around talking to and interviewing Gauguin's friends, lovers, admirers, and neighbors. As a consequence you get a set of snapshots framed by memories, anecdotes, stories, and so on from a wide variety of witnesses.
This approach gives you an episodic and varied sense of Gauguin's last days, and because the reminiscences are filtered through so many different characters the Gauguin who emerges is much more three dimensional and interesting than I expected. (If you want to know an artist, interview his bartender.) That said, if you are a student of Gauguin this is all probably very much old news and been-there-done-that. If, though, you know only a little bit about Gauguin and his work, (he was a grumpy, difficult, heavy drinking, womanizing artist in the iconoclastic genius mold), then this bio will round out that view nicely.
This is all well complemented by the contributions of Gaultier, the book's artist. His broad lines, rough renderings, and color choices echo Gauguin's style and eye, which adds weight and depth to the bio.
So, this struck me as an admirable, well conceived, and sharply executed story of Gauguin's last days. A nice, and as it turns out, off the beaten track biographical tale.
(Please note that I received a free ecopy of this book without a review requirement, or any influence regarding review content should I choose to post a review. Apart from that I have no connection at all to either the author or the publisher of this book.)
June 19, 2018
The foreword tells you that this isn’t about the artist as much as about the guy who was his generation’s version of a hippie, though by this time in his life he’d become more cynical.
The graphic novel starts with paintings being sold at auction for what seem to be really low prices, though back then it could have been a lot. They’re won by a smug-looking accountant type, and then we go back two years to the sight of Gaugin sleeping on a ship with roaches crawling all over him. Lovely. From there the story switches between his arrival on the small island and the previous guy showing up after his death.
Some of the friends he makes are interesting. It’s fun to see him interacting with people from Vietnam, India, and of course the locals, though they’re all different too.
“You’ve lost your mind!” “And you never had one to begin with!”
“You must—” “When I hear ‘you must,’ I rebel!”
There some slight x-rating to a couple of panels, but the artwork is done in such a non-realistic style—even looks like Gaugin painted it—that’s it’s hardly noticeable and pretty much inoffensive. . . which kinda sums up this book. It paints a different side of the artist who’s only famous for these paintings, who is not in the consciousness of most like Picasso or such. It’s interesting, but not more than that.
The graphic novel starts with paintings being sold at auction for what seem to be really low prices, though back then it could have been a lot. They’re won by a smug-looking accountant type, and then we go back two years to the sight of Gaugin sleeping on a ship with roaches crawling all over him. Lovely. From there the story switches between his arrival on the small island and the previous guy showing up after his death.
Some of the friends he makes are interesting. It’s fun to see him interacting with people from Vietnam, India, and of course the locals, though they’re all different too.
“You’ve lost your mind!” “And you never had one to begin with!”
“You must—” “When I hear ‘you must,’ I rebel!”
There some slight x-rating to a couple of panels, but the artwork is done in such a non-realistic style—even looks like Gaugin painted it—that’s it’s hardly noticeable and pretty much inoffensive. . . which kinda sums up this book. It paints a different side of the artist who’s only famous for these paintings, who is not in the consciousness of most like Picasso or such. It’s interesting, but not more than that.
August 20, 2023
Haftanın beş günü bu iki günü hakederek yaşamanın bilinci ile çalışıyorum. Kaliteli ve entelektüel kazanımların yanı sıra dereceli değer dağıtmayı da öğretiyor bu iki gün bana. Önceliklendirmeyi, bekleyip, hızla harekete geçmeyi de…
Gauguin Fransız bir borsa memuru. Altının hükümdarlığı ile kangren olmuş bir toplumdan kendini sıyırmış, hayatını sadece gönlünden geçtiği gibi yaşamaya adamıştır. Bazı şeyler ancak pekte yolunda gitmemiş. Bir sanatçı karanlık girdaplara girmeden de üretemez bana kalırsa. İntihar girişimi olmuş. Hapse girmiş. Birden çok çocuğundan, ailesinden kaçıp doğanın içinde inzivaya çekilmiş. Fazlaca ürettiği bu dönemde kadın tabloları imzası olmuş. Nafea Faa Ipoipo? -Benimle ne zaman evleneceksin? 2015 yılında 300 milyon dolar ödeyerek Katar Emirliği tarafından satın alınmış. Ancak en önemli eseri Where do we come from dur.
Gauguin de söylediği gibi “Bana yapamazsın dendiği zaman, İSYAN ederim.
Hayatı ve mesajı bence bu tablo ile çok net anlaşılıyor.
Grafik romandaki çizimler çok iyi, ancak Van Gogh’un bile ısrarla yanına çağırıp, 9 haftayı birlikte yalnızca resim yaparak geçirdiklerini bilmek, Gauguin’in biyografisine burada ne kadar zayıf yaklaşıldığını düşündürüyor. Bu sebeple daha çok bilgiye erişmek için araştırmaya koyuldum. Bu da iyi tarafı :)
Gauguin Fransız bir borsa memuru. Altının hükümdarlığı ile kangren olmuş bir toplumdan kendini sıyırmış, hayatını sadece gönlünden geçtiği gibi yaşamaya adamıştır. Bazı şeyler ancak pekte yolunda gitmemiş. Bir sanatçı karanlık girdaplara girmeden de üretemez bana kalırsa. İntihar girişimi olmuş. Hapse girmiş. Birden çok çocuğundan, ailesinden kaçıp doğanın içinde inzivaya çekilmiş. Fazlaca ürettiği bu dönemde kadın tabloları imzası olmuş. Nafea Faa Ipoipo? -Benimle ne zaman evleneceksin? 2015 yılında 300 milyon dolar ödeyerek Katar Emirliği tarafından satın alınmış. Ancak en önemli eseri Where do we come from dur.
Gauguin de söylediği gibi “Bana yapamazsın dendiği zaman, İSYAN ederim.
Hayatı ve mesajı bence bu tablo ile çok net anlaşılıyor.
Grafik romandaki çizimler çok iyi, ancak Van Gogh’un bile ısrarla yanına çağırıp, 9 haftayı birlikte yalnızca resim yaparak geçirdiklerini bilmek, Gauguin’in biyografisine burada ne kadar zayıf yaklaşıldığını düşündürüyor. Bu sebeple daha çok bilgiye erişmek için araştırmaya koyuldum. Bu da iyi tarafı :)
May 1, 2018
'Gauguin: Off the Beaten Track' by Maximilien Le Roy with art by Christophe Gaultier is about the painter's final years in French Polynesia.
The story follows Victor Segalen as he looks into the life of Gauguin after his death. It seems the painter was very outspoken against the colonial government and it's oppression of the people. He was also a pretty intense drinker and womanizer. He had problems with his legs and eventually took to using a cane and calling himself Koke (for a reason that is never explained). He had generous sides and cruel sides.
I'm not sure what the point of the narrative is. It's not a complete life, and the part is shows leaves me wondering if there is some conclusion I'm supposed to draw. Perhaps it's that Gauguin was a human, just like the rest of us. The real winner here is the art, which seems to be done in an homage style to Gauguin. The lines are thick and heavy, but I liked what the artist did.
I received a review copy of this graphic novel from Europe Comics and NetGalley in exchange for an honest review. Thank you for allowing me to review this graphic novel.
The story follows Victor Segalen as he looks into the life of Gauguin after his death. It seems the painter was very outspoken against the colonial government and it's oppression of the people. He was also a pretty intense drinker and womanizer. He had problems with his legs and eventually took to using a cane and calling himself Koke (for a reason that is never explained). He had generous sides and cruel sides.
I'm not sure what the point of the narrative is. It's not a complete life, and the part is shows leaves me wondering if there is some conclusion I'm supposed to draw. Perhaps it's that Gauguin was a human, just like the rest of us. The real winner here is the art, which seems to be done in an homage style to Gauguin. The lines are thick and heavy, but I liked what the artist did.
I received a review copy of this graphic novel from Europe Comics and NetGalley in exchange for an honest review. Thank you for allowing me to review this graphic novel.
August 1, 2023
Comme indiqué dans l’avant-propos, cette bande dessinée ne tient pas à relater l’entièreté de la vie de Gaugin, mais s’attache plutôt à la fin de la vie du peintre aux Marquise.
Et, en ce sens, c’est un portrait plutôt réussi, magnifié par un dessin fort en trait très affirmé et dont les "sales" couleurs renforcent magnifiquement le propos de ce rude personnage, monstre boiteux finissant.
Un album bien loin des vahinés alanguies pour un âpre portrait, certainement plus ressemblant que les images d’Epinal de l’imaginaire publicitaire. Et franchement, cet anarchiste, anticolonialiste et anticlérical me plait beaucoup.
Maintenant… pour ce qui est des très jeunes filles… une vision plus critique aurait peut-être été utile, et ce malgré le bien léger avertissement préliminaire
https://www.noid.ch/gauguin-loin-de-l...
Et, en ce sens, c’est un portrait plutôt réussi, magnifié par un dessin fort en trait très affirmé et dont les "sales" couleurs renforcent magnifiquement le propos de ce rude personnage, monstre boiteux finissant.
Un album bien loin des vahinés alanguies pour un âpre portrait, certainement plus ressemblant que les images d’Epinal de l’imaginaire publicitaire. Et franchement, cet anarchiste, anticolonialiste et anticlérical me plait beaucoup.
Maintenant… pour ce qui est des très jeunes filles… une vision plus critique aurait peut-être été utile, et ce malgré le bien léger avertissement préliminaire
https://www.noid.ch/gauguin-loin-de-l...
Read
December 25, 2021Ce roman graphique narre la vie du peintre à partir du moment où il s’installe en Polynésie française. On le voit révolte contre les gendarmes et le clergé français qui tentent d’imposer le plus possible leurs lois et leur façon de vivre aux Polynésiens. Le portrait qu’on nous fait de l’artiste me laisse l’impression d’un être impétueux et excessif. J’aurais bien aimé avoir plus d’éléments de contexte pour comprendre qui Gauguin était avant d’arriver à cet endroit qui a tout changé pour lui. Malgré cela, ça demeure une lecture agréable.
March 26, 2023
Mars 2023. Je ne connaissais Gauguin que partiellement, par ses œuvres célèbres. Aussi, découvrir un peu qui il était vers la fin de sa vie est intéressant. Les illustrations m’interpellaient et en cela ça m’a plu. J’essaierai d’en savoir plus sur ce « monstre », parce que le fil narratif m’a laissé plutôt mitigée.
May 19, 2018
I read the English translation of this interesting look at Gauguin's final days and one's man search to document them. Done in the style of Gauguin's paintings the images are sometimes surprising.
Fitting, though, for a book about such a memorable artist
Fitting, though, for a book about such a memorable artist
July 11, 2017
Je ne connaissais pas Gauguin, ni l'homme ni son oeuvre. Sympathique monstre.
April 25, 2020
sıradışı bir ressamın hayatına renkli bir yolculuk. İyi bir grafik romandan alabileceğiniz, o güzel tat. Okunmalı.
April 29, 2020
Mager en rommelig verhaal. Lijkt er vanuit te gaan dat ik eigenlijk alles al weet van Gaugain. Ook niet al te goed getekend, de karakters zijn lastig te herkennen en veranderen steeds van gezicht.
March 24, 2024
Sacré homme !
Anti religion
Défenseur des opprimés
Électron libre
En même temps incontrôlable !
Anti religion
Défenseur des opprimés
Électron libre
En même temps incontrôlable !
Want to read
April 25, 2021Note: I received a digital review copy of this book from the publisher through NetGalley.
November 3, 2017
Drawn very nice and waa interesting to learn about Gaugain. Story could have been told better.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews