André Maurois, born Emile Salomon Wilhelm Herzog, was a French author. André Maurois was a pseudonym that became his legal name in 1947.
During World War I he joined the French army and served as an interpreter and later a liaison officer to the British army. His first novel, Les silences du colonel Bramble, was a witty but socially realistic account of that experience. It was an immediate success in France. It was translated and also became popular in the United Kingdom and other English-speaking countries as The Silence of Colonel Bramble. Many of his other works have also been translated into English (mainly by Hamish Miles (1894–1937)), as they often dealt with British people or topics, such as his biographies of Disraeli, Byron, and Shelley.
During 1938 Maurois was elected to the prestigious Académie française. Maurois was encouraged and assisted in seeking this post by Marshal Philippe Pétain, and he made a point of acknowleging with thanks his debt to Pétain in his 1941 autobiography, Call no man happy - though by the time of writing, their paths had sharply diverged, Pétain having become Head of State of the Nazi-collaborationist Vichy France.
During World War II he served in the French army and the Free French Forces.
He died during 1967 after a long career as an author of novels, biographies, histories, children's books and science fiction stories. He is buried in the Neuilly-sur-Seine community cemetery near Paris.
Klasik "kadın olma" anlayışından-algısından 1900'lerin başından bu yana çok şey değişmemiş. Mevzu bahis yer Fransa da olsa, dünyanın herhangi bir yerinde de olsa, o zaman da olsa, şu anda da. Dogmalar, sözde işe yarayan "kadınsal çıkar(ım)lar". İşin acı tarafı da bu sözde "iyi niyetli" öğretilerin bizzat kadınlar tarafından yine kadınlara verilmesi. Kadının "kadın olmanın nimetlerinden" faydalanması, kafasını çok fazla işletmemesi (bunu ancak "değerini" artırmak için yapması, kafası işlerse de tabir caizse çaktırmaması, çıkarına göre kullanması), evliliğin çıkar alışverişinden ibaret görülmesi o zamandan bu yana değişmemiş. Belki zincirler bir nevi kırılmıştır, ama o zamandan bu yana kaç kadın "kadın" olamamıştır....
Daha uzun yazmayı düşünüyorum ; bir kaç satırdan daha fazla bir yorum yakında yazacağım.
https://edebiyatdanostalji.blogspot.c... işin ilginç kısmı her defasında iyi yapıtlar okuduğumda beni şaşırtan her yazarın ayrı bir stili anlatım gücü olmasına rağmen her birinin beni bu kadar etkileyebilmesi. Bunu çok büyüleyici buluyorum.
İklimleri tekrardan okumam iyi oldu, burada eklemek istediğim diğer bir durumda Fransız klasik yazarları genelde dramatik trajedi türünde yazanların genelde birbirine benzeyen stilde yazıklarını fark ettim. Pierre La Mure 'yi (Kırmızı Değirmen)
В этой книге не было ничего такого, чего бы я уже не знала, но все же, она многому меня научила. Очень тонкий психологический роман и просто трогательная история девушки, в которой я так часто узнавала себя. Жалею только, что не закладывала понравившиеся фразы. Однозначно буду перечитывать в бушующем. И конечно же знакомиться с остальными книгами автора. Все-таки я очень люблю французскую классику!
Muhayyilesinin yaratmış olduğu nârin küre üstünde mor, sarı, mavi, kırmızı bir serap sallanırdı. Nihâyet, son bir nağme hayâli de füsunu da aynı zamanda mahvederdi. Papaz: Oremus(*), derdi.
Ще не дочитала, але книга захоплює. У ній є шарм. Розповідається про дорослішання дівчинки, про її сприйняття кохання, чоловіків, сімейного життя. Досить цікаво мені, як читачу, спостерігати за культурою поведінки того часу між статями.