ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 7

調香 #7

by 雨久花, อวี่จิ่วฮวา, เบบี้นาคราช (Translator)

488 pages

First published May 20, 2014

About the author

Associated Names:
* 雨久花 (Chinese Profile)
* อวี่จิ่วฮวา (Thai Profile)

Reviews

[Ning · Rating 2 out of 5]

ดีใจมาก ที่ในที่สุดก็จบชุดจนได้ เล่มสุดท้ายเป็นการจบที่ไม่อินเลย ไม่ว่าจะเหตุการณ์ใดๆ
อ่าแบบผ่านๆ ปนไม่เข้าใจ
นางเอกสู้ชีวิตมาตลอด จนมาเล่มจบคือ?? เลิกสู้ซะงั้น งงไปเลย
พระเอกยังคงความน่ารำคาญได้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย ความดีนางก็มีอยู่ แต่ความคิดเองเออเอง ความขีงอน ขี้หึงนี่น่ารำคาญมาก

สรุป ชุดนี้ไม่น่าประทับใจเลย อ่านไดเรื่อยๆ แต่ตอนจบน่าเบื่อเกินไปสำหรับเรา

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม7 :
หลีจวินวางแผนไว้อย่างดีจนทำให้เหยาซื่อซิงตกหลุมพรางได้ ระหว่าที่อยู่ซั่วหยางหลีจวินได้พักในห้องเก่าของมู่หวั่นชิว ได้ฟังเรื่องราวต่างๆที่นางได้พบเจอในช่วงที่อยู่เมืองซั่วหยางยิ่งฟังก็ยิ่งคิดว่าช่วงเวลาที่นางลำบากข้าไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนคอยช่วยเหลือ
ทุกอย่างเป็นไปตามแผนเป็นเพราะเหยาซื่อซิงไม่เหลือทางรอดให้ตระกูลหลีก็เท่ากับไม่เหลือทางรอดให้ตนเอง ในที่สุดก็รู้ว่าจันทน์หอมที่ตุนไว้นั้นขาดทุนย่อยยับ ในที่สุดตระกูลเหยาก็ล่มสลาย หลีจวินมาเมืองซั่วหยางเพื่อช่วยคนของโรงธูปไป่เยี่ยจัดการซื้อร้านเหยาจี้ในราคาต่ำ หลีจวินคิดไว้แล้วว่าจะให้ร้านไป่เยี่ยขอมู่หวั่นชิวก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ ตอนที่กลับมาที่เมืองต้าเยี่ยนั้นทั้งหลีจวินและมู่หวั่นชิวก็คิดถึงกันมาก แต่ยังทำเป็นท่านมากทั้งคู่ พอนั่งคุยกันก็ไม่อยากจากกัน เลยพูดกันทุกเรื่องรวมถึงรายละเอียดทั้งหมดของตระกูลเหยา หลีจวินยังบอกมู่หวั่นชิวเรื่องเหยาจิ่นเป็นบ้า เลยซื้อเรือนให้อยู่แล้วแต่พวกนางสองแม่ลูกว่าจะมีวาสนาอยู่ต่อไปอย่างไร หลีจวินกลัวว่ามู่หวั่นชิวจะโกรธ นางไม่โกรธทั้งยังคิดในใจว่าพี่หลีแบบนี้น่ารักดี เหมือนเด็กทำผิดกลัวถูกลงโทษ และยังคิดว่าทุกคนบอกว่าหลีจวินร้ายกาจแต่จริงๆแล้ว ช่างเป็นคนที่มีน้ำใจ หลีจวินเห็นมู่หวั่นชิวไม่โกรธก็บอกว่าเดี๋ยวนางนางรังแกตนใหญ่แล้ว พูดกันไปมาทั้งสองก็เกิดอารมณ์อยากจูบกัน จนเกือบจบลงที่เตียงแต่หลีจวินดันห้ามตัวเองได้คิดในใจว่าต้องรอคืนวันแต่งงาน ส่าวนมู่หวั่นชิวคิดในใจว่าข้ายังยั่วยวนไม่พอ ขโมยลูกจากพี่หลีไม่ได้อีกแล้ว เป็นฉากแสดงความรักที่จบลงด้วยคิดกันคนละอย่างจริงๆ
หลิ่วอู่เต๋อคิดจะลงเรือลำรัชทายาทแทนอิงอ๋อง ใช้ลูกบุญธรรมคนที่สองหลิงเทาที่อยู่ฝ่ายรัชทายาท ส่วนหร่วนอวี้พอรู้ว่าอิงอ๋องกำลังจะมีภัยก็สั่งหร่วนซีให้นำทหารลับ และทรัพย์สินเงินทองหลบหนีไปก่อน ตนคิดว่าจะได้มีที่ให้พ่อบุญธรรมกับหลิ่วเฟิ่ง ตอนที่กำลังจะไปทำลายจดหมายลับที่ติดต่อกับอิงอ๋องในห้องลับก็ได้พบว่าหงซิ่วได้มาขโมยจดหมายลับ เลยรู้ความจริงว่าหลิ่วอู่เต๋อคิดจะใช้ตนเป็นบันไดไปหารัชทายาท ทั้งๆที่ไม่แน่ใจ แต่ก็ไปแอบฟังที่ตระกูลหลิ่ว และได้พบความจริงว่า ที่แท้คนร้ายที่ฆ่าพ่อ แม่ ทำให้ตระกูลหร่วนตายทั้งตระกูลก็คือหลิ่วอู่เต๋อ ที่ใส่ร้ายอัครเสนาบดีมู่ซีให้กำจัดท่านพ่อของตน หลิ่วอู่เต๋อยังคิดให้หลิ่วเฟิ่งไปแต่งงานกับหลิงเทาแทนตนอีกด้วย และบอกว่าหร่วนอวี้ต้องตายเพราะถ้ารัชทายาทฟื้นคืนอำนางคดีแรกที่จะแก้ไขก็คือคดีของอัครเสนาบดีมู่ หร่วนอวี้เป็นคนของอิงอ๋องที่จัดการตระกูลมู่จึงต้องตาย เพื่อเราจะได้รอด หร่วนอวี้ตกใจมากที่ได้รู้ความจริง คืนนั้นฝันเห็นตัวเองในชาติก่อนปฏิบัติกับมู่หวั่นชิวยังไงจนนางฆ่าตัวตายก็ตื่นขึ้นมา พอตื่นขึ้นมาหลิ่วเฟิ่งยังมาหาและบอกว่าไป๋ชิวก็คือมู่หวั่นชิว ลูกสาวอัครเสนาบดีมู่ ตำราลับตระกูลเว่ยอยู่ที่นางและบอกการคาดเดาของกู่ฉินออกมา หร่วนอวี้ฟังแล้วก็คิดว่าในฝันตนก็เรียกมู่หวั่นชิวแบบนั้น มิน่านางจึงเกลียดตน แต่ต่อหน้ากลับทำดีกับหลิ่วเฟิ่งและหลอกล่อจนได้ตัวของหลิ่วเฟิ่ง หลิ่วเฟิ่งกลับบอกว่าขอยาระงับเด็กทำให้หร่วนอวี้รู้ว่าหลิ่วเฟิ่งใจร้ายแค่ไหน
มู่หวั่นชิวถูกจั่วเฟิงจับตัวไปขัง หลอกถามยังไงมู่หวั่นชิวก็บอกว่าเข้าใจผิด จั่วเฟิงคิดจะทำให้นางเหมือนกู่ฉินเก็บไว้ที่เรือนหลัง เป็นต้นไม้เงินต้นไม้ทอง พอหร่วนอวี้รู้เรื่องก็นำทหารมาจะปล้นคุกแต่ช้ากว่าเลยวางแผนให้ถวายฎีกาฝ่าบาท หลีจวินให้สินบนจั่วเฟิงห้าแสนตำลึงเพื่ออำนวยความสะดวก นำของทุกอย่างไปให้มู่หวั่นชิวในคุก
มู่หวั่นชิวที่อยู่ในคุกตัดสินใจว่าถ้าเรื่องราวเปิดเผยตนจะฆ่าตัวตายทันทีไม่ยอมไปเป็นนางโลมราชสำนักเด็ดขาด หลีจวินมาเยี่ยมแอบส่งสัญญาณบอกว่าถ้ามีอะไรให้ใช้ของในกำไลจะมีคนมาช่วย เท่ากับเตรียมปล้นคุก ที่มีโทษประหารทั้งตระกูล มู่หวั่นชิวไม่ยอม ตอนที่หลีจวินจะจากไปนางตัดใจไม่ได้เลยบอกความคิดสุดท้ายไม่อยากให้ตายไปกับตัวบอกว่าตอนที่ไปยืมเงินนั้นเป็นข้ออ้าง อยากได้ลูกที่เหมือนกับพี่หลีจริงๆ ตอนที่จูบกันหลีจวินรู้สึกถึงความสิ้นหวังที่พร้อมยอมตาย ทำให้หลีจวินไม่ยอมบอกว่าจะหาวิธีช่วยให้ได้ตอนนี้จั่วเฟิงกับหร่วนอวี้ยื่นถวายฎีกาไปแล้ว มีรัชทายาทอยู่ต้องช่วยได้แน่ สุดท้ายมู่หวั่นชิวคิดได้ เลยยอมบอกเรื่องภาพเหมือนของตนเองที่มีอยู่ในวัง เท่ากับเป็นการยอมรับกับตนจริงๆว่าคือมู่หวั่นชิวไม่ใช่การคาดเดาไปเอง
หร่วนอวี้มาบอกมู่หวั่นชิวว่ารู้ทุกอย่างแล้ว มู่หวั่นชิวไม่รู้ว่าที่พูดหมายความว่าอะไร แต่มีช่วงหนึ่งที่หร่วนอวี้มีจิตใจชั่วร้ายคิดทำไม่ดีกับมู่หวั่นชิว นางรับรู้ได้ เตรียมพร้อมยอมตาย สุดท้ายหร่วนอวี้กฌได้สติขึ้นมาก่อน
พอออกมาหลีจวินรู้ว่าหร่วนอวี้แอบอยู่ข้างในจึงไม่กล้าพูดอะไรมาก คอยจนหร่วนอวี้ออกมา ก็คิดในใจว่าจะต้องจัดการตระกูลหลิ่ว และหลิ่วเฟิ่งตามความต้องการของมู่หวั่นชิวให้ได้ เพราะนางเคยหลุดพูดออกมาครั้งหนึ่งว่านางต้องแก้แค้นหลิ่วเฟิ่งให้ได้
เวลาผ่านไป รัชทายาทคืนตำแหน่ง เมืองต้าเยี่ยยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนวันนึงมีคนไปตีกลองร้องทุกข์ที่จวนเจ้าเมือง ที่แท้คือกู่ฉินที่อ้างว่าตายไปแล้ว มาร้องทุกข์ว่าถูกขโมยสูตรลับและโดนกักขัง ขื่อเสียงหลิ่วเฟิงเสียหายไม่มีชิ้นดี สุดท้ายหลิ่วอู่เต๋อและหลิ่วเฟิ่งหนีออกจากเมืองต้าเยี่ยไปได้ หลีจวินกลัวว่าระหว่างเวลาที่สองพ่อลูกตระกูลหลิ่วหนีไปจะเกิดความเปลี่ยนแปลงภายในคุกที่ขังมู่หวั่นชิว จึงไม่อาจให้คนเพิ่มกับหลีชังได้ และก็เป็นจริงตามนั้น อิงอ๋องใช้ช่วงเวลานี้ส่งจูชุนมาลอบสังหารมู่หวั่นชิว คิวว่าการคุ้มกันของตระกูลหลีจะหละหลวมที่ไหนได้ ไม่เพียงไม่หละหลวมกลับเตรียมพร้อมยิ่งขึ้น จูชุนเห็นว่าหลีจวินขอร้องยังไงมู่หวั่นชิวก็ไม่ยอมหนีออกจากคุกไป ทำให้หลีจวินตัดสินใจคุ้มครองคุกอย่างแน่หนา สุดท้ายก็พลาดโอกาสสังหารมู่หวั่นชิวไป และยังใส่ร้ายตระกูลหลีที่จะให้ชิงคนออกจากคุกก็ไม่ได้
ขบวนคุ้มกันที่นำภาพวาดมาถูกดักชิงระหว่างทาง หร่วนอวี้เป็นคนคุ้มครองขบวน เห็นชายปิดหน้าที่บุกมาก็จำได้ว่าเป็นคนที่ช่วยซ่งเสียงไป โดยไม่สนใจกับภาพวาดหร่วนอวี้ก็เปิดผ้าปิดหน้าที่แท้ก็คือหลีจวินจริงๆ หร่วนอวี้ก็รู้ในทันทีว่ามู่หวั่นชิวคือบุตรสาวอัครเสนาบดีมู่ซี ส่วนหลีจวินก็หลอกล่อองค์รักษ์ติดตามไปสับเปลี่ยนภาพวาดที่แท้จริงไปได้
วันตัดสินคดีของมู่หวั่นชิวมาถึง นางเห็นคนตระกูลหลีมากมายก็คิดว่าหลีจวินทำงานไม่สำเร็จต้องปล้นคนแน่ สุดท้ายมีโทษประหารทั้งตระกูลก็ตกใจ บอกว่าจะยอมมีชีวิตอยู่แต่จริงๆคิดในใจว่าถ้าความจริงเปิดเผยนางต้องฆ่าตัวตายแน่นอน ส่วนหลีจวินตอนนั้นก็กลัวนางจะตายไปจริงๆจนลืมคิดว่าไปว่าตนเองได้เปลี่ยนภาพวาดไปแล้ว ตกใจจนลืมว่างั้นเถอะ นึกว่านางเอกจะฆ่าตัวตายจริงๆก็กลัวสุดๆ
สุดท้ายภาพวาดที่เปิดเผยออกมาไม่ใช่ภาพเหมือนของมู่หวั่นชิวจึงให้มู่หวั่นชิวพ้นผิด หลัวกลับมาถึงจวน มู่หวั่นชิวถึงรู้ว่าสายลับที่หลีจวินวางไว้ข้างกายอิงอ๋องซึ่งเป็นหมากลับเป็นคนเข้าถึงตราของอิงอ๋อง ตอนนี้ให้ถอนตัวออกมาแล้ว คำสั่งเดียวที่มีคือติดตามอิงอ๋องเมื่ออิงอ๋องล้มให้หาทางกำจัดหมากนี้ก็ใช้ไม่ได้อีก หลีจวินได้พูดถึงเรื่องที่รู้ว่ามู่หวั่นชิวเป็นบุตรสาวอัครเสนาบดีมู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ และบอกเรื่องมู่หรงให้ฟังด้วย ช่วงนี้ทั้งสองคนสนิทกันมากขึ้น ต่างห่วงใยกัน แต่มู่หวั่นชิวก็ยังคิดว่าเห็นหลีจวินเป็นพี่ชายอยู่นั้นเอง แต่พอเห็นเหนื่อย หรืออะไรก็จะพึ่งพาตลอด
มีราชโองการลับมาจากฮองเฮาเป็นการลับให้เข้าวัง เมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็ต้องไปตามรับสั่ง เวลาออกเดินทางไปลาไม่เจอหลีจวินก็เสียใจ แต่จริงๆแล้วหลีจวินตัดสินใจตามไปด้วย ทั้งสองอยู่ในรถม้าคันเดียวกันตลอดเวลา ช่วงนี้มู่หวั่นชิวชอบใกล้ชิดหลีจวินมาก หลีจวินขอแต่งงานนางก็ไม่ยอมแต่ง หลีจวินก็บอกว่าถ้าอยากมีลูกต้องแต่งงาน และคิดว่าต้องรักษาความบริสุทธ์เอาไว้ซะแล้ว กลายเป็นผู้ชายคิดแบบนี้ได้ไงเนี่ย
ที่ศาลาสิบลี้หร่วนอวี้มาส่งแต่มู่หวั่นชิวไม่ยกโทษให้ ตอนนี้ทุกคนเดาฐานะของมู่หวั่นชิวได้แล้ว แต่ไม่พูดออกมา หร่วนอวี้ก็รู้แล้วว่าเพราะอะไรมู่หวั่นชิวถึงโกรธแค้นตนเอง ส่วนมู่หวั่นชิวถึงแม้จะไม่มีความโกรธในใจแล้ว แต่ก็ยังให้อภัยไม่ได้ กงกงที่มาเร่งรีบเดินทางมาก ในที่สุดก็รู้ว่าเป็นเพราะอิงอ๋องอยากรับมู่หวั่นชิวเป็นพระสนมจะได้เอาไว้ทรมาน หลีจวินหาวิธีถ่วงเวลาการเดินทางด้วยการให้มู่หวั่นชิววางยาที่เหมือนเป็นโรคลมแดด ทำให้ต้องหยุดพักและเขียนจดหมายขอเวลาเดินทางเพิ่มพอได้จดหมายตอบกลับจากฝ่าบาทก็ค่อยๆเดินทางกันไปเรื่อยๆ จนกงกงได้รับจดหมายเร่งมาอีกครั้ง พอมู่หวั่นชิวถามหลีจวินจึงบอกว่าอิงอ๋องหนีออกจากอันคังไปแล้วจึงเร่งเดินทาง
เมื่อได้พบฮองเฮาก็ได้เพียงคทาหยกสมปรารถนามาเพื่อเป็นการแสดงความชอบต่อน้ำหอมสังสารวัฏ แต่พอออกจากตำหนักของฮองเฮากลับไม่ได้ออกจากวัง ยังมีกงกงใหญ่ข้างกายฮ่องเต้เรียกไปพบอีก ฮ่องเต้อยากรู้ว่ามู่หวั่นชิวเป็นศิษย์ของอาจารย์เว่ยหรือไม่ ตอนนี้อาจารย์เว่ยอยู่ที่ไหน เมื่อมู่หวั่นชิวตอบไปทั้งหมด ฮ่องเต้ถามว่าอาจารย์เว่ยได้ทิ้งอะไรไว้ให้หรือไม่ สุดท้ายมูหวั่นชิวเอาไข่มุกราตรีออกมาให้ฝ่าบาท ฝ่าบาทให้ขออะไรก็ได้ มู่หวั่นชิวเลยบอกความจริงที่ตนเป็นบุตรสาวอัครเสนาบดี ขอฮ่องเต้ล้างมลทินให้ท่านพ่อด้วย มู่หวั่นชิวเกือบตายแล้วแต่ดีที่ยังมี่คำสัญญาของฮ่องเต้อยู่
พอออกมาจากวังหลวงได้เล่าเรื่องทุกอย่างให้หลีจวินฟัง ครั้งนี้นางก่อเรื่องใหญ่แล้ว ต้องให้รัชทายาทผู้มีส่วนเกี่ยวข้องลบล้างข้อฝันใจของฝ่าบาทให้ได้ สุดท้ายด้วยแผนของหลีจวินทำให้ทุกอย่างคลี่คลาย มู่หวั่นชิวได้ล้างมลทินให้อัครเสนาบดีมู่ ฮ่องเต่รับเป็นน้องสาวเพราะมีศักดิ์เป็นศิษย์น้องแต่เรื่องนี้บอกใครไม่ได้ เลยตั้งมู่หวั่นชิวเป็นองค์หญิงเฮ่าเยวี่ย
เรื่องนี้รู้ไปถึงเมืองชายแดนที่หลิ่วอู่เต๋อ หลิ่วเฟิ่งหลบหนีอยู่ทำให้หลิ่งเฟิ่งแค้นมู่หวั่นชิวยิ่งนัก ขอร้องให้หลิ่วอู่เต๋อวางแผนเล่นงานมู่หวั่นชิว
มู่หวั่นชิวจะไปเซ่นไหว้ท่านพ่อ ท่านแม่ที่เขาลั่วรื่อ หลีจวินก็กลัวเหตุร้ายเกิดขึ้นกับมู่หวั่นชิว เพราะว่าอิงอ๋องกับหลิ่วอู่เต๋อล้วนหลบหนีอยู่ภายนอก ระหว่างทางได้รับข่าวแจ้งจากองค์รัชทายาทว่าพบอิงอ๋องแถวตำบลฉี่หลิง หลีจวินจึงแยกตัวไปวางแผนรับมือกับรัชทายาท มู่หวั่นชิวไปเซ่นไหว้คนเดียวพร้อมองครักษ์คุ้มกัน แต่ยังถูกจับตัวไปเพราะคนร้ายหลบซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน ปรากฏว่าพวกที่จับตัวไปคือนินจาตงอิ๋งที่ได้รับการไหว้วานจากหลิ่วอู่เต๋อ หลีจวินตามหาตัวมู่หวั่นชิวอย่างเร่งด่วน ให้องค์รัชทายาทบอกฝ่าบาทให้ตั้งรางวัล ปิดด่าน แต่ยังใช้เวลานานถึงครึ่งเดือน ระหว่างนั้นมู่หวั่นชิวถูกวางยาตลอดทำให้มีสภาพครึ่งหลับครึงตื่นพอจะรู้สึกตัวก็แอบโปรยเม็ดถั่วแดงออกมา นั่นคือเบาะแสที่หลีจวินเจอ จากการที่สืบหาอย่างหนักทำให้หลีจวินรู้ว่าคนร้ายคือหลิ่วอู่เต๋อ หลังจากจับพ่อบ้านหรงซินได้แล้วถามได้ความลับที่รู้ทั้งหมด หลีจวินก็ทำลายกิจการลับของหลิ่วอู่เต๋อสามสิบกว่าแห่งในคืนเดียว แต่หลิ่วอู่เต๋อก็ยังรู้ตัวหนีรอดไปได้ก่อนคนของหลีจวินจะมาถึงตัว ส่วนมู่หวั่นชิวก็โดนส่งมอบให้หลิ่วเฟิ่งที่ออกมารับพร้อมบอกว่ามู่หวั่นชิวไม่สามารถดมกลิ่นได้แล้ว และกำลังจะให้นางตายทั้งเป็น หลีจวินก็มาช่วยได้พอดี และจัดการหลิ่วเฟิ่งอย่างโหดเหี้ยมแทนเพื่อระบายความโกรธ
พอมู่หวั่นชิวฟื้นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองไม่สามารถดมกลิ่นได้ และยังไม่รู้รสชาติอีกด้วย หมอเทวดาก็รักษาไม่หายบอกว่าถูกพิษของตงอิ๋ง ตอนนี้นางจึงอยู่อย่างไม่มีชีวิตจิตใจ หลีจวินทำยังไงก็ทำให้เบิกบานใจเหมือนเก่าไม่ได้ จนวันหนึ่งนางเดินออกไปจากบ้านไปจนเห็นขบวนนักโทษที่มีหลิ่วอู่เต๋อ หลิ่วเฟิ่ง และยังมีจั่วเฟิง ก็ไม่ทำให้นางรู้สึกอะไรได้ จนเดินไปถึงทุ่งนอกเมืองมีดอกไม้มากมาย ตอนแรกจะฆ่าตัวตายแต่เปลี่ยนใจเพราะยังคิดถึงหลีจวินจะรอจนหลีจวินเบื่อแล้วค่อยตายก็ได้ พอนอนในทุ่งดอกไม้นางก็ได้กลิ่นดอกไม้ในความทรงจำ เกิดเป็นแรงบันดาลใจอีกครั้งจึงวิ่งกลับคฤหาสน์มาลองปรุงเครื่องหอมตามกลิ่นที่จำได้ ใช้ความรู้สึกปรุงออกมา ในที่สุดนางก็ทำได้สำเร็จนี่ก็คือการเป็นปรมาจารย์อย่างแท้จริงตามคำของปรมาจารย์เว่ย ในที่สุดนางก็ได้มาในขณะที่สูญเสียทุกอย่างไป กำลังดีใจจะไปบอกหลีจวินก็ถูกจูชุนคนของอิงอ๋องมาบังคับจับตัวไปโดยแลกเปลี่ยนกับชีวิตคนในคฤหาสน์ตระกูลไป๋ทั้งหมด
อิงอ๋องจับมู่หวั่นชิวมาเพราะอยากให้มู่หวั่นชิวพาไปหาที่ซ่อนของวิเศษที่ปรมาจารย์เว่ยเก็บไว้โดยไม่รู้ว่ามู่หวั่นชิวได้คือให้ฮ่องเต้ไปแล้ว อิงอ๋องกำลังหลบหนีได้พาซื่อจื่อมาด้วยแอบอยู่ในรถม้าตลอดไม่เคยออกมาที่แท้คือหร่วนอวี้ที่หายไปปลอมตัวแปลงโฉมนั่นเอง คนจำหร่วนอวี้ได้มากเกินไปจึงต้องหลบซ่อนต��วในรถม้าตลอดเวลา ตอนนี้ออกมาเสนออิงอ๋องว่าจะเป็นคนล่อคนไปทางถนนใหญ่แต่อิงอ๋องไม่ไว้ใจเพราะหร่วนอวี้เคยมีเรื่องกับหลีจวินเพราะมู่หวั่นชิวจึง เอาตัวหร่วนอวี้ไปด้วย เข้าไปทางสายเล็กขึ้นเขาไปถึงทุ่งดอกไม้ก็รู้ว่ามาถึงทางตัน พอรู้ตัวจะหันหลังกลับก็พบว่าหลีจวินนำองครักษ์จำนวนมากมาปิดล้อมทางหนีแล้ว อิงอ๋องตอนแรกคิดจะใช้มู่หวั่นชิวต่อรองแต่คิดได้ว่านางเป็นคนไร้ประโยชน์ และหลีจวินก็ทำเป็นไม่สนใจก็เลยจะไม่สนใจมู่หวั่นชิว แต่คนข้างกายอิงอ๋องกลับไม่หลงกลหลีจวินใช้มู่หวั่นชิวเป็นเหยื่อบังคับให้หลีจวินเปิดทาง อิงอ๋องให้หลีจวินทำลายวรยุทธ์ หร่วนอวี้เป็นคนเสนอตัว สุดท้ายหลีจวินถูกซัดตกหน้าผา เวลานั้นมู่หวั่นชิวเสียใจจนจะตามไปด้วย อิงอ๋องก็ลอบปามีดสั้นมาสังหารหร่วนอวี้เห็นอย่างนั้นเลยใช้ตัวบังไว้แล้วปามีดสั้นออกไปสังหารอิงอ๋อง หร่วนอวี้พูดเป็นครั้งสุดท้ายขอให้มู่หวั่นชิวอภัยให้ตน
มู่หวั่นชิวเสียใจที่หลีจวินตายแต่กลับไม่มีน้ำตาวันนี้แต่งชุดแดงและเตรียมของเซ่นไหว้ไปที่เขาฉี่หลิง มู่หวั่นชิวในที่สุดก็รู้ตัวว่าโลกนี้ไร้กลิ่นและไร้รสได้ แต่ถ้าขาดหลีจวินนางก็ไม่ขออยู่ในโลกนี้อีกแล้ว คิดว่าไปเซ่นไหว้แล้วจะฆ่าตัวตายตาม สุดท้ายตอนจะฆ่าตัวตายก็พบว่าคนที่ตนคุยด้วยคือหลีจวิน นางดีใจมาก แต่ยังไม่คลายใจมีเพียงการได้ร่วมรักกันเท่านั้นที่จะทำให้รู้ถึงการมีอยู่จริง หลีจวินพยายามบอกว่ารอเข้าหอก่อน แต่มู่หวั่นชิวก็ใจร้อนในที่สุดหลีจวินก็ทนไม่ไหว จากนั้นพอพูดคุยกันถึงรู้ว่าวันนั้นเป็นหร่วนอวี้ส่งข่าวประสานในนอกจึงมาดักอิงอ๋องได้อย่างรวดเร็ว และหร่วนอวี้ช่วยตนไว้ ไม่ได้ถูกทำลายวรยุทธ์ไปจริงๆ คิดถึงเรื่องเหล่านี้ก็ต้องรอให้ความแค้นของมู่หวั่นชิวค่อยๆสลายไปเอง และยังบอกว่าเจ้ากินเสร็จเช็ดสะอาดแล้วจะไม่ยอมรับไม่ได้ คือกลัวนางจะไม่แต่งงานสุดๆ และบอกว่าพิษของนางมีทางรักษาหายส่งคนไปหายาแก้พิษอยู่ แต่นางก็คิดได้แล้วว่าถ้าถอนพิษไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ไม่มีท่านอยู่ไม่ได้ ในชาตินี้มีท่านอยู่ช่างดีเหลือเกิน ตอนพิเศษก็น่ารักมากแสดงออกถึงความรักของมู่หวั่นชิวที่มีต่อเครื่องหอม และหลีจวินที่รักนางมาก ขนาดมีลูกแล้วก็ยังแย่งมู่หวั่นชิวกับลูกชายอีก มันเป็นอย่างนี้แหละนะ เด็กๆต้องโดนท่านพ่อรังแก น่ารักจริงๆ

หลังอ่านเล่มเจ็ด :
เรื่องราวทุกอย่างมาถึงบทสรุปสุดท้าย มู่หวั่นชิวจะสามารถล้างมลทินให้อัครเสนาบดีมู่ได้หรือไม่ และคนที่แค้นมู่หวั่นชิวที่ทำลายแผนการทั้งหลายจะเป็นยังไงในบทสรุป ทั้งอิงอ๋องที่แค้นมู่หวั่นชิว ทั้งหลิ่วเฟิ่ง หลิ่วอู่เต๋อ แล้วยังเรื่องความรักของมู่หวั่นชิวกับหลีจวินจะเป็นยังไงได้แต่งงานกันอย่างที่หลีจวินตั้งใจ หรือไม่ต้องอ่านถึงหน้าสุดท้ายจะได้รู้บทสรุปเรื่องราวของปรมาจารย์นักปรุงเครื่องหอมคนนี้จริงๆ

หลังอ่าน :
มีสปอยล์เนื้อเรื่อง
.
.
.
#มูหวั่นชิว นางเอกของเรื่อง ชาติก่อนนางถูกขายไปเป็นนางโลมในหอนางโลม แต่รักชายคนหนึ่งอย่างแท้จริง สุดท้ายกลับต้องตายเพราะทุกอย่างเป็นเรื่องหลอกลวงทั้งสิ้น ชาตินี้ฟื้ขึ้นมาสิ่งแรกที่คิดได้คือนางต้องหนีชะตากรรมการถูกขายเป็นหญิงคณิกาให้ได้ก่อนเป็นอันดับแรก
#หลีจวิน คุณชายใหญ่ตระกูลหลี เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของแคว้นต้าโจว บุคลิกสง่าราวเทพเซียน เจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการ วรยุทธ์สูงส่ง
#หร่วนอวี้ ผู้บัญชาการกองม้าศึก เป็นคนที่มู่หวั่นชิวรักมากในชาติก่อน ชาตินี้จึงเกลียดมาก ทำทุกอย่างเพื่อทำลายแผนการของหร่วนอวี้ เพื่อแก้แค้นที่ชาติก่อนกระทำเรื่องเลวร้ายกับนางไว้มากมาย
#หลิ่วเฟิ่ง คุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่ว ตระกูลหลิ่วเป็นตระกูลค้าผ้า แต่อยากมาชิงตลาดเครื่องหอมจากตระกูลหลี เป็นคนที่มีความแค้นกับมู่หวั่นชิวในชาติก่อนเหมือนกัน
ทำความเข้าใจเรื่องราวก่อน แค้วนต้าโจวเป็นเมืองแห่งเครื่องหอม ตระกูลใหญ่สี่ตระกูลคือตระกูลหลี ตระกูลเจิง ตระกูลหลิ่ว และตระกูลหวงผู่ ตระกูลหลี ตระกูลเจิงอยู่ฝ่ายองค์รัชทายาทส่วนตระกูลหลิ่วและตระกูลหวงผู่ไปเข้ากับอิงอ๋อง เริ่มเรื่องนางเอกถูกให้ต้องฆ่าตัวตายจากความอัปยศ พอฟื้นขึ้นมานางก็ย้อนเวลากลับมาตอนที่ยังหนีอยู่ในป่า เพราะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจึงหนีจากบ่าวทรยศ เพื่อหนีจากชะตาชีวิตที่นางไม่อยากเจอที่สุดคือการโดนไปขายที่หอนางโลม ตอนนี้นางยังไม่คิดว่าที่บ่าวทรยศเป็นเพราะความโลภ หรือเพราะวางแผนมา ชาตินี้นางจึงรู้ว่าทุกเรื่องราวที่ท่านพ่อ ท่านแม่เตรียมไว้ให้เป็นเพราะความรักที่มีต่อนาง และสิ่งสำคัญที่สุดคือตำราวิชาปรุงเครื่องหอมตระกูลเว่ยที่อยู่ในห่อผ้า ทุกอย่างละทิ้งได้แต่สิ่งนี้ทิ้งไม่ได้เด็ดขาด นางจึงตั้งใจเป็นนักปรุงเครื่องหอมหลีกหนีจากชะตาในชาติก่อนที่เป็นหญิงคณิกา ตอนที่หนีในป่าได้เจอครอบครัวพรานป่าช่วยเหลือได้รับน้ำใจมา และก็ต้องหนีทหารที่ตามมาอีกครั้งไปเมืองผิงเฉิง ที่นี่นางเข้าเมืองมาอย่างขอทานแต่กลับสามารถเข้าบ่อนพนันและชนะพนันได้เงินจำนวนมาก เพราะนางมีความฉลาดและยอมคืนเงินส่วนหนึ่งให้บ่อนสิ่งเหล่านี้เรียกความสนใจให้กับหลีจวินได้ แต่มู่หว่นชิวกับต้องการพบเจิงฝานซิวที่เป็นสหายของท่านพ่อกลับไม่ได้พบ มู่หวั่นชิวยังได้รับความช่วยเหลือจากหลีจวินอีกจากการบังคับของเจ้าเมืองผิงเฉิงหลีจวินเริ่มสนใจความสามารถ ความฉลาดของมู่หวั่นชิวก่อนแยกจากนางยังบอกว่านางจะเป็นนักปรุงเครื่องหอมอันดับหนึ่ง ระหว่างทางกลับถูกคนปล้นเงินไป จากที่นางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นทำให้รู้ว่าตระกูลเจิงจะมีภัยเลยทำการช่วยเหลือเพราะเป็นเรื่องแรกที่นางได้ขัดขวางการทำความชอบของหร่วนอวี้ ไปถึงซั่วหยางมู่หวั่นชิวที่ไม่มีความรู้ด้านการดมกลิ่นก็ต้องถูกคนทั้งเมืองดูถูก นางก็ยังได้พบคนที่ให้การช่วยเหลือในยามที่ลำบาก ฝึกหัดดมกลิ่น ฝึกจากไม่มีอะไรเลย ช่วงชีวิตที่เมืองซั่วหยางเป็นช่วงชีวิตที่ลำบากที่สุด ต้องฝ่าฟันไปที่ละขั้นด้วยตนเอง จนตอนที่ได้มาเมืองต้าเยี่ยเมืองที่มีความเกี่ยวข้องกับนางใจชาติก่อนที่สุด มาอยู่ที่ตระกูลหลีนางก็ทำเป็นคนโง่ไม่สนใจคอยอยู่แต่ฝ่ายวัตถุดิบแต่ก็ทำให้นางได้เรียนรู้มากขึ้นกว่าเดิม หลีจวินค่อยๆเห็นความสามารถด้านการปรุงเครื่องหอมของมู่หวั่นชิว จะคอยสังเกต ตอนแรกคิดว่านางจะจับตนพอนางสาบานว่าจะไม่แต่งงานก็รู้สึกผิดหวัง คือพระเอกสนใจนางเอกแต่ยังไม่เข้าใจตัวเอง
หร่วนอวี้พอมู่หวั่นชิวเจอครั้งแรกก็ได้รับรังสีความแค้นล้นฟ้า แถมมู่จงที่เป็นคนสนิทก็มาหายตัวไปที่แท้ก็ถูกมู่หวั่นชิวจัดการและรู้ว่าที่แท้หร่วนอวี้มีความแค้นต่อตระกูลมู่ แต่นางก็ยังแค้นที่เขาฆ่าล้างตระกูลแล้วยังส่งนางไปเป็นหญิงคณิกา และหลอกใช้นางเหมือนหญิงโง่ ร่วมมือกับหลิ่วเฟิ่งอีก แต่หร่วนอวี้ตอนแรกมีความสงสัยต่อการตายของมู่จงแต่เพราะพิสูจน์แล้ว และเห็นว่ามู่หวั่นชิวเดินหมากเก่งก็ติดใจการเดินหมากของนาง จะพยายามมาพัวพันเสมอ ตอนแรกคิดว่าตนติดใจการเดินหมากแต่ไปๆมาๆมันไม่ใช่กลับหลงรักนางจริงๆ ตอนนี้เลยมีเรื่องกับหลีจวินเพราะมู่หวั่นชิวตลอด และหร่วนอวี้ก็แพ้ความฉลาดเจ้าแผนการของหลีจวินจัดการตระกูลหลีไม่เคยสำเร็จเพราะมีมู่หวั่นชิวคอยช่วยอยู่ข้างๆ การแก้แค้น การวางแผนชิงอำนาจดำเนินไปพร้อมกัน มาดูความสามารถของหลีจวินและมู่หวั่นชิวว่าจะสามารถผ่านด่านตระกูลล่มสลายหลายครั้งได้ยังไง และที่สำคัญนักเขียนยังมีการเฉลยที่มาของปรมาจารย์เว่ย ทำให้มู่หวั่นชิวกับหลีจวินรู้ว่าเป็นใครมาจากไหนและวิธีการทำเครื่องหอมมากมายที่ต่างจากคนอื่นมีที่มายังไง คือยังไม่ทิ้งสไตล์ทะลุมิติทำให้ตัวละครในเรื่องมีเทคนิคล้ำหน้ากว่าสมัยโบราณอีกเหมือนเดิม และสุดท้ายยังได้เฉลยปมของหร่วนอวี้ว่าที่จริงแล้วก็เป็นคนดีเหมือนกัน เหมือนในชาตินี้มีชดใช้ให้นางเอกโดยเฉพาะจากที่ทำเลวร้ายไว้มากมายในชาติก่อน จบเรื่องได้ดี มีความขำกับความคิดของพระเอกที่จะต้องรักษาตัวเพราะนางเอกเข้ามาพัวพันเรื่อยๆเพราะอยากได้ลูก แต่ไม่ยอมแต่งงาน สุดท้ายเรื่องราวจะจบยังไงต้องตามอ่านการชิงไหวชิงพริบทางการค้า และกลการเมือง กับการเป็นสุดยอดนักปรุงเครื่องหอม ที่เอามาผนวกกันได้อย่างสนุกทีเดียว ทั้งเจ็ดเล่มมีหลายอารมณ์มากทั้งมีความสุข ความรัก เศร้า ต่อสู้ดิ้นรน การพลัดพราก การชิงไหวชิงพริบ ที่สำคัญความรักที่พระเอกมีให้นางเอกนี่สุดๆไปเลย

[M · Rating 3 out of 5]

จบซะที.....

อืมมมมมมมมมมม จะพูดยังไงดี จริงๆ คิดว่าพลอตหลักของเรื่องสนุกและน่าสนใจมาก แต่เพราะคนเขียนๆ ให้ยืดเกินไป ไม่ต้องมีถึง 7 เล่มก็ได้อ่ะ ตัดช่วงไร้สาระของพระ-นางออกไปจะดีมากๆ

นางเอกฐิถิในเรื่องคำสาบานบ้าบอเกินไป ปลายเล่มพอตัวเองเสียประสาทรับรู้ก็ทำตัวซังกะตาย มีชีวิตอยู่ไม่ได้ แต่ตอนที่กลัวพระเอกจะทำอะไรบุ่มบ่ามแล้วตาย ก็บอกมีชีวิตไม่ได้ ส่วนตัวรู้สึกว่านางเอกเป็นคนไม่รู้จักพอ และเห็นแก่ตัวมากๆ ทุกอย่างหมุนอยู่รอบตัวเองเท่านั้น ตอนที่ตัวเองไม่รับรู้อะไร ก็ไม่สนใจพระเอกที่พยายามทำทุกอย่าง จนเกิดเรื่อง พูดเลยว่าโคตรสมน้ำหน้า

ทำไมนางเอกทรมานอยู่แป๊บเดียวเองวะ... เรื่องนี้พูดเลยว่าไม่เห็นใจนางเอกเล่มท้ายๆ รู้สึกอยากตบกะโหลก สงสารพระเอกมาก พยายามจนไม่รู้จะต้องทำอีกขนาดไหนแล้ว นางเอกเอาแต่ใจชิบเป๋งเรื่องความสัมพันธ์ ไม่ได้คำนึงถึงความรู้สึกพระเอกเลย

เรื่องนี้โดยรวมเล่มแรกๆ 1-3 ให้ห้าดาวนะ แต่ 4 เป็นต้นมาไม่อยากให้เกิน 3 เลย 5555 แต่ก็ยังถือว่าไม่แย่จนทำให้อ่านไม่จบ แต่อ่านไปส่ายหน้าไป รำคาญใจไป เหนื่อยย

[Noomnim'S Box · Rating 1 out of 5]

นางเอกเหมือนจะฉลาดขึ้นบ้างในเล่ม6 พอมาเล่มนี้ นอกพรสวรรค์​และดวงที่ปรุงเครื่อง​หอม​แล้ว ก็มีขีเลื่อยในสมอง โง่ล้วนๆ ไม่มีอะไรดีซักอย่าง
ตั้งแต่ต้นจนจบ มู่หวั่นชิวมีแต่ความเห็นแก่ตัว ลังเล หลอกใช้คนอื่น ไม่เคยทดแทนบุญคุณคนที่ควรเช่นลูกนายพรานที่ช่วยคนแรกเลยทำให้ครอบครัวเจาเดือดร้อนไปหมด ทำตัวใสซื่อ บอบบาง ดูสูงส่งทั้งๆที่เรียนท่าเป็นนางคณิกา ไม่มีทางจะดูสง่าถึงจะเป็นคุณหนูผู้ดีมากก่อน นางเอกเหมือนหัวเดียวกระเทียมลีบทั้งที่มีพี่สาวอีก3คนน้องชายอีก ย้ำว่ามีความแค้น แต่แก้แค้นเฉพาะผู้หญิงนะ ผู้ชายนางอ่อยต่อ ปากว่าไม่อยากรักใครแต่พร้อม.. กับทุกคน นางเอกไม่มีความชัดเจนอะไรเลยในชีวิต และเป็นคนไร้ประโยชน์​สุดๆ ถ้าไม่สูตรเครื่องหอม ชีวิตเหมาะกับเป็นนางคณิกาดีแล้ว คนที่กลับมามีชีวิตอีกชาติเหมือนได้โอกาสจากฟ้า ไม่มีทางทำตัวแบบนี้

[4e3a · Rating 2 out of 5]

รีวิวเล่ม7

จบแบบ เออจบสักทีลำใยพระเอกนางเอกมาก ไม่รู้สึกอินกับความรักของทั้งคู่เลย เพราะรำคาญมากกกก งอนๆง้อๆดีๆโกรธๆกันตลอดเรื่อง
เล่มนี้ตระกูลหลีรอดหายนะ ดาวหายนะเลยย้ายมาสิงที่นอ.เอกแทน นอ.เกิดเรื่องแทบจะวันเว้นวัน ถ้ายังไม่จบเรื่อง ไม่รู้ว่าหายนะจะย้ายกลับไปที่ตระกูลพระเอกอีกไหมนะ
ไม่มีจุดซาบซึ้งประทับใจอะไรใดๆในเรื่องเลย

[My-diary · Rating 2 out of 5]

หงุดหงิดมากถึงมากที่สุด ไม่ชอบนางเอกจริงๆค่ะ เป็นคนที่ทำให้เรารู้สึกว่าน่ารำคาญ ส่วนดีก็มีตรงที่สู้ชีวิต แต่ส่วนที่ไม่ชอบก็คือนิสัยหลายๆอย่างของนาง สรุปแล้วไม่ประทับใจจริงๆค่ะ ซื้อเพราะชอบหมอหญิง พอได้อ่านจริงแล้วพลาดมาก

[Celeste · Rating 4 out of 5]

ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 7 อ่านจบเรื่องซะทีค่ะ ติดตามมาครึ่งปี นานเหมือนกันนะนี่


เล่มนี้สนุกกว่าเล่มหลัง ๆ 5-6-7 มาก อ่านแล้ววางไม่ลง ไม่มีช่วงผ่อนเลยจนถึงปลายทาง คลายทุกปม ฆ่ากันจนสิ้นซากไปข้างนึง ถือว่านักเขียนจบได้ดีค่ะ ถึงจะดูรีบไปหน่อยก็เถอะ

เพียงแต่มันแห้งแล้ง มีแต่ล้างแค้นกันไปมา แอบน่าเบื่อ แถมรู้ทริคไปแล้วทำให้อ่านแล้วไม่อยากอ่านซ้ำอีก ใครชอบแนวล้างแค้นอ่านเล่มนี้คงมันส์สะใจน่าดู

มู่หวั่นชิวเพิ่งปรุงเครื่องหอมได้จากจินตนาการของตัวเองได้เป็นครั้งแรกก็จะจบเรื่องซะแล้ว เสียดายมากค่ะยังไม่ค่อยได้โชว์ความเป็นเซียนเครื่องหอมเลย ชอบเล่ม 1-2 มากกว่านะคะตรงจุดนี้

สุดท้ายหร่วนอวี้ก็ต้องตายเพื่อนางเอกจนได้ ถึงจะสาสมกับหนี้แค้นใช่ไหมเนี่ย แถมนาทีสุดท้ายของชีวิตนางเอกยังไม่มองไปที่เขาอีก น่าสงสารจริง ๆ

พี่หลีจวินก็ฉลาดเกิ๊นนนน ถ้าพี่เป็นขุนนางจะเป็นไงกันละเนี่ย บ้านนี้เมืองนี้ เล่มนี้ได้สมหวังร่วมหอซะที / เช็ดน้ำตา 😂 พี่หลีนี่ก็เหี้ยมเหมือนกันนะเนี่ย ยังไม่เคยอ่านเล่มไหนเปิดตัวเป็นคุณชายแต่กล้าล้างแค้นให้ผู้หญิงที่รักได้แบบนี้ คงแค่ฆ่าให้ตายไม่สาสมสินะ หลิ่วเฟิ่งโชคร้ายมามีคู่ปรับแบบนี้ ตายเสียยังดีกว่าอยู่ ตอนแรกนึกว่าจะแค่ให้โดนเข้าหอคณิกาเหมือนนางเอกชาติก่อนแล้วบรรยายอ้อม ๆ ซะอีก ตาต่อตา ฟันต่อฟันจริง ๆ

ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่าอยากอ่านเรื่องราวของปรมาจารย์เว่ยเจ้าของตำราปรุงเครื่องหอมของอาชิวมากกว่านี้ค่ะ ถึงจะ BE เหมือนปู้ปู้แต่เรา ok ถ้าระหว่างทางมันดีงาม จบเศร้าแต่สมเหตุสมผล น้ำตาไหลท่วมหนังสือตอนอ่านก็ยินดีจะอ่านค่ะ

P.S. เล็ก ๆ 😘

อยากแบ่งความฉลาดเจ้าเล่ห์ของพี่หลีให้นายน้อยเซียวในยอดหญิงเทพสมุนไพรบ้าง จะได้สมน้ำสมเนื้อกับนางเอกเรื่องนั้นค่ะ อาจมีช่วงเล่ม 3-4-5 มั้ง เราอ่านนามปากกานี้มา 3 เรื่อง ยอดหญิงเทพสมุนไพรนี่เป็นครั้งแรกที่อ่านเรื่องแปลจีนของนักเขียนท่านนี้ที่เรารู้สึกได้ว่านางเอกมีวุฒิภาวะและความฉลาดเฉลียวจริง ๆ ถึงจะแมรี่ซูไปบ้างแต่ตอนรับมือกับคนในบ้านพระเอกนี่ขอซูฮกจริง ๆ ไม่ได้มีแบคอัพเหมือนใครเขายังแสบสันต์จัดการได้ขนาดนี้ ข้าน้อยขอคารวะ ยังคงขอติดตามนามปากกานี้ต่อไปค่า^^

[Giyongchy · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 7 เล่ม เรื่องนี้อ่านเล่มแรกถึงเล่มสามถ้าไม่ชอบก็อาจจะเกลียดไปเลย เพราะเนื้อเรื่องเดินช้าและค่อนข้างละเอียดมากกกกก พระนางก็ไม่ค่อยหวานแหว๋วไรเท่าไหร่ นางเอกอาจจะดูอึนๆ อุปสรรคของนางเอกมันก็จะเยอะๆ พอเล่ม 4 ก็จะรู้สึกว่าสนุกขึ้นมา เรื่องนี้พระรองก็มีความน่าส��สารอยู่ ตัวร้ายจะร้ายแบบเทาๆ พระเอกเป็นคนดีและฉลาดมากกกกก สรุปก้อพออ่านได้แต่ให้กลับมาอ่านอีกอาจจะรออีกซักพัก ไม่เหมือนหมอเทวดาที่กลับมาอ่านซ้ำได้หลายๆรอบ ชอบแนวนั้นมากกว่าถึงแม้ตอนหลังจะเวอร์ๆไปบ้างแต่ก็สนุกดี

[Jo Chawandit · Rating 5 out of 5]

การเขียนflowดีชวนติดตาม เรื่องลุ้นมาก กับอุปสรรคนานาของนางเอกที่ต้องการเปลี่ยนแปลงชะตาของตัวเอง ทำให้อ่าน7เล่มจบอย่างรวดเร็วเกินคาด คาแรคเตอร์นางเอกเป็นหญิงเก่งไม่พึ่งบุรุษต้องการสร้างทุกอย่างด้วยมือตัวเอง พระเอกก็ช่วยและรักนางเอกอย่างไม่มีเงื่อนไข รำคาญอีท่านแม่ทัพหน่อยๆคนอะไรเห็นแก่ตัวจริงๆ แต่2เล่มจบกลับไม่ได้เกลียดตัวละครตัวนี้มากนัก มีบางตอนที่รู้สึกว่านางเอกงี่เง่ากับพระเอกอยู่บ้าง แต่โดยรวมชอบเรื่องนี้กว่าหมอหญิงตรงไม่มีฮูหยินผู้เฒ่าหรือเมียรองน่ารำคาญ

[Hammu · Rating 2 out of 5]

รู้สึกเรื่องเหมือนเร่งให้จบ จากที่เล่มแรกๆ พายเรือวนในอ่าง ยืดเรื่องมาก แต่พอตั้งแต่เล่ม6 มาเหมือนเร่งๆ จะให้เรื่องจบ โดยเฉพาะเล่ม7 รู้สึกมันดูมั่วๆ เอาอะไรก็ไม่รู้ใส่ๆ มา แต่ข้ามรายละเอียดของเรื่องไป ไม่มีพูดถึงรายละเอียด มีแต่บอกเล่าเหตุการณ์มากกว่า จบได้ไม่ประทับใจพอๆ กับหมอหญิง จนรูัสึกว่าคนเขียนคนนี้คล้ายๆ กับอวี้หว่อที่สร้างพลอตเรื่องเก่ง แต่ไม่สามารถเขียนเรื่องให้จบให้ดีได้

สรุปคือ 7เล่มที่ผ่านมา อ่านแล้วไม่ประทับใจเลย ตัวละครแต่ละตัวสร้างมาได้เหมือนจะน่าสนใจ แต่กลับทำให้รูัสึกรำคาญ โดยเฉพาะพระ-นางที่มีนิสัยที่ไม่น่าเอ็นดู รวมถึงแฝดพี่น้องด้วย ตัวละครบางตัวน่าสนใจมาก แต่กลายเป็นว่าผู้เขียนสร้างแล้วทิ้ง ประหนึ่งว่าลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเคยเขียนพอมานึกขึ้นได้ค่อยหาอะไรใส่ๆ เข้าไปจะได้ไม่ต้องพูดถึงอีก

[Wanmata · Rating 4 out of 5]

ชอบเล่ม 1-2 เล่มกลางๆ อืด เล่มจบรวบรัดตัดความ

ตัวร้ายขยันผลัดเปลี่ยนกันมาลักพาตัวนางเอกเหลือเกิน เหนื่อยแทนนางเอก เอ๊ะ หรือควรจะชิน 555

ไม่ชอบจุดจบของนางร้าย น่าจะเอาไปขายหอนางโลมดีกว่าให้ลูกน้องจัดการ

โดยรวมเป็นนิยายที่อ่านได้สนุก ขาดความประทับใจตอนจบไปนิด

ข้อคิดที่ได้จากนิยาย มีคนรักดีๆ ก็รักษาไว้ อย่ามัวเล่นตัว ทำตัวซังกะตายเป็นซอมบี้ เพราะเราไม่รู้ว่าจะจากตายกันวันไหน ทำทุกวันให้ดีดีกว่า

[Paradisemedicine Trivisavavet · Rating 3 out of 5]

จบแบบ ตัวร้ายต้องออกมาทีละคนให้ครบ55555 เดี๋ยวไม่มีบท นางเอกก็ใจแข็งไม่ให้อภัยหร่วนอวี้จนวินาทีสุดท้าย อิพี่หลีก็แผนสูง 555

[Khunying Siwakornpreecha · Rating 5 out of 5]

added it

[桂英 吴 · Rating 3 out of 5]

ตอนจบ เหมือนยอดหญิงหมอเทวดาเลย คือ เหมือนจะให้นางเอกมีเคราะห์ไม่หยุด แล้วคนเขียนก็ทำท่าจะจบไม่ลง

เสร็จแล้วก็ใส่มุขปาฏิหารย์มีจริงซะงั้น

อ่านจบบอกไม่ถูกเลย อุตส่าห์ลุ้นไปกับกลยุทธ์รับมือของพระ-นางมาโดยตลอดแท้ ๆ

[Natcha Sittichaikan · Rating 4 out of 5]

ขอรีวิวรวบยอดเลยแล้วกัน เรื่องนี้เรารอให้ออกครบ 7 เล่มแล้วนั่งอ่านมันยาวๆรวดเดียว ขอบอกว่า...เออ มันก็สนุกดีนะ คนละแนวกับแม่หมอ อันนี้มันมีปมขัดแย้งที่ทำให้พระนางไม่ได้ลงเอยกันมาเรื่อยๆ จนกระทั้งเล่มสุดท้ายใกล้จบแล้วก็ยังมีปมโผล่ขึ้นมาอีก!! อารมเดียวกะแม่หมอเลย! แค่สาเหตุต่าง รู้สึกว่าตอนจบค่อนข้างรวบนิดหน่อยแต่ก็ยังได้อยู่นะ ดีกว่าของแม่หมอตรงจุดนี้ เราแค่แบบอยากเห็นภาพตอนนางเอกกะพระเอกแต่งงานด้วยไง ลืมบอกไป เรื่องนี้จบแฮปปี้นะเออ!

พระเอก - เรื่องนี้บอกเลยว่าพระเอกดีงามมากกก นางคือนิยามของคำว่าผู้ให้ และเสียสละ ไม่ใช่เสียสละให้ทุกคนนะ นางเป็นพ่อค้า ก็ยังมีความเจ้าเล่ห์ของพ่อค้าอยู่ แต่นางยอมให้นางเอกเอาเปรียบได้คนเดียวเท่านั้น ข้อเสียอย่างเดียวที่เห็นในตัวนางคือความขี้มโนสูงมากกก ชอบคิดเองเออเองว่าสาวเค้าไม่รัก เลยเป็นอีกหนึ่งปมที่ทำให้พระนางไม่เข้าใจกันซักที เฮ้อออ

นางเอก - เราชอบนะ ถือว่าเป็นคนที่รู้จักปรับตัว ฉลาดในการใช้ชีวิต ที่ชื่นชมที่สุดก็คือความมุมานะ ตั้งใจพัฒนาตัวเองในการคิดค้นเครื่องหอมของนางเอก ตัวละครนี้ไม่ได้ใจเย็นหรือรอบครอบเหมือนแม่หมอ แต่เราก็เข้าใจได้ว่าจุดยืนพวกนางต่างกัน อีกอย่างนางเอกเรื่องนี้ไม่มีลูก ครอบครัวคนใกล้ชิดตายหมดแล้ว แถมตัวเองก็เป็นนักโทษหลบหนี แล้วยังมีความทรงจำแย่ๆเมื่อชาติที่แล้วเหลืออยู่อีก เลยทำให้นางไม่สนใจใครนางจากตัวเอง พระเอกก็เลยดูยิ่งน่าสงสารเข้าไปใหญ่

พ่อแม่พระเอก - จะมีอยู่ตอนนึง ที่นางเอกถูกกักให้อยู่ในจวนกับตัวโกง แล้วถูกเข้าใจผิดว่าเสียจิ้นไปแล้ว นึกว่าปมตรงนี้จะร้ายแรงจนพ่อแม่พระเอกรับไม่ได้ซะอีก คือมันก็ร้ายแรงและไม่ยอมรับนั่นแหละ แต่ด้วยความเก่งกับอิทธิพลของนางเอกก็ทำให้คุณพ่อหลับตาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไป เรื่องนี้คุณแม่แทบไม่มีบทเลย เหมือนตัวประกอบฉาก โผล่มาแว๊บๆ แล้วหาย ผิดกับคุณพ่อที่มีบทเยอะพอตัวเหมือนกัน นางไม่ใช่คนดี ก็เป็นแค่ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์คนนึงที่อยากให้ตระกูลและกิจการมั่นคง แต่เราอ่านแล้วแอบฮาตอนที่นางเอกจัดการกับคุณพ่อ คือนางหลอกปั่นหัวพ่อพระเอกจนฟูแท้ๆ แต่กลับกลายเป็นผู้มีพระคุณคอยช่วยเหลือตระกูลในสายตาคุณพ่อไปซะได้


ตัวร้าย - ตัวละครประมาณ 70% ของเรื่องไม่มีดีซักคน ขยันกันผลัดเปลี่ยนออกมาทำให้คนอ่านโมโหจนหัวฟูตลอดเรื่อง จะเลวมากน้อยก็ต่างไปในแต่ละคน แต่ตัวร้ายที่เด่นที่สุดก็คือแม่ทัพ ถ้าตัดเรื่องที่เคยทำกับนางเอกเมื่อชาติที่แล้วออกไป เราว่านางน่าสงสารมากนะ แต่มานั่งคิดดีๆ ก็ได้แต่สรุปว่าสมน้ำหน้า!!! แม้กระทั่งตอนตายนางเอกก็ยังไม่สนใจ เรียกว่าสาสมกันดีที่เคยทำไว้กับนางเอกเมื่อชาติที่แล้ว!! เราอ่านแล้วยังเกลียดมากกว่าเซวียนหลีในเรื่องผลาญอีก!

สรุปเลย ให้คะแนน 8/10 ถ้าเทียบกับแม่หมอแล้วเราชอบแม่หมอมากกว่า คืออันนั้นมันกลมกล่อมอบอุ่นดีแล้วอ่ะ ส่วนเรื่องนี้ก็สนุกดีนะ คือเราซื้อมาแล้วไม่เสียดายเงิน ไม่เสียดายเวลาอ่ะ

[Fonfoniny · Rating 3 out of 5]

สงสารหร่วนอวี้ โดนคนอื่นหลอกใช้ตลอด ทั้งพ่อบุญธรรม อิงอ๋อง กูว่าชาติก่อนก็คงชอบนางเอกบ้างนั่นแหละแต่ความแค้นบังตา

นักเขียนคนนี้เค้าชอบพระ��อกสไตล์เผด็จการใช่ไหม ทั้งเสิ่นจงชิ่ง หลีจวิน หร่วนอวี้ นิสัยโขลกกันออกมาเลย

หลีจวินก็ขอนางเอกแต่งงานตั้งแต่เล่ม4จนจบแม้แค่ฉากแต่งงานก็ไม่มี

ใช้ละครเปลืองมากกกก สร้างมาเยอะแยะวุ่นวาย กระจายบทไม่ดีทำให้บางคนแทบจะหายไปเลย คุณชายเจิง เปิดมาเหมือนจะสำคัญแต่บทตัวประกอบมาก เป็นแค่ผู้ช่วยพระเอก ถ้าหลีจวินคือเสิ่นจงชิ่ง คุณชายเจิงคือเซียวอวี้อ่ะ
เหลิ่งกัง ไม่ต้องมีก็ได้อ่ะ ไม่ได้มีความสำคัญไรเลย มีหวงผู่อวี้คอยเป็นผู้ช่วยให้หร่วนอวี้ล่ะ ยังจะมีจั่วเฟิงมาอี๊กกก ไหนจะสารพัดอ๋องที่โผล่มา

อ่านเรื่องนี้แล้วก็นึกถึงหลายเรื่องที่บอกว่า บ่าวไพร่ตระกูลพ่อค้ามายาทไม่ดี เรื่องนี้คือจริงโคตรๆ บ่าวแต่ละคนนี่เกินหน้าเกินตานายมาก ทั้งฉินเจี้ยน ตอนเจอนางเอกเล่มแรกๆ ดูถูกนางเอกสารพัดต่อหน้าพระเอกด้วย ไหนจะโวยวายที่นางเอกทำเงินหายแต่ไม่ไปแจ้งความ คือถ้าเป็นบ่าวตระกูลขุนนางบางเรื่องโดนลากไปโบยแล้วอ่ะ

ถ้าเราเป็นนางเอกคงไม่แต่งกับทั้งหลีจวินทั้งหร่วนอวี้อ่ะ หลีฮูหยินไม่ชอบนางเอกแต่งไปก็กลัวจะกลายเป็นฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นคนที่สอง แถมมีนายท่านหลีที่คอยหาแต่ผลประโยชน์ น้องๆของหลีจวินที่ไม่ค่อยจะได้เรื่อง
หร่วนอวี้ก็เป็นผู้ชายที่ไม่ใส่ใจเรื่องในบ้าน ไม่ละเอียดอ่อน ไม่ว่องไวเรื่องผู้คนรอบตัว
ถ้าจะมีผัวอย่างนี้อย่ามีเลย

เล่มจบรวบรัดเกินไป พระนางeventเยอะมากก เกิดเรื่องเยอะไปหมด บางคนก็หายไปเลย เช่น เจิงฝานชิว มู่หรง พี่จู้จืออีก จะให้มีดไปทำไมถ้าไม่มีความสำคัญอะไรอีกเลย

[Pan · Rating 3 out of 5]

อ่านจบจนได้ 😁 ยิ่งอ่านก็ยิ่งรำคาญนางเอกมากๆแม้กระทั่งตอนจบ 😂 คือพอๆกะบ่าวรับใช้คู่แฝด ชอบสร้างปัญหาให้ตัวเอง

เรื่องนี้เรารักพระเอกค่ะ อยากได้แบบนี้มั่ง คือรักหลงนางเอกจนแทบถวายหัวให้ทุกอย่าง ตัวจะตาย ตระกูลจะล้มละลาย ไม่เป็นไร แต่คือไม่รู้ว่ารักนางเอกตรงไหนนี่สิ

หร่วนอวี้ก็แอบน่าสงสาร ไม่รู้ทำไมชาตินี้ถึงได้ปักใจกะนางเอกเหลือเกิน ในที่สุดก็ตายเพราะช่วยนางเอกโดยที่นางเอกก็ไม่ได้เห็นความดีอะไร

อีกเรื่องที่ขัดใจที่สุด คือ หลายครั้งมากที่ผู้แต่งเขียนให้นางเอกรำพึงรำพันกะตัวเองว่า ซาบซึ้งกะสิ่งที่หลีจวินทำให้ หลีจวินรักตัวเองเหมือนน้องสาวแท้ๆ มันใช่เหรอ 😓 ก็รู้อยู่ว่าหลีจวินหลงรักนางขนาดนั้น คนทั้งเมืองเค้าก็รู้ นางเอกก็รู้ แต่วลีนี้โผล่มาบ่อย มันเลยขัดแย้งเวลาอ่านจังค่ะ
แต่โดยรวมก็อ่านได้นะคะ แต่เหมือนรีวิวของหลายๆคน นางเอกไม่ใช่เลย ไม่น่ารักเลย

[Aommie K. · Rating 3 out of 5]

เล่ม 1-6 สนุกดี อ่านเพลินเลยถึงแม้ว่าบางเหตุการณ์จะรู้สึกยืด ๆ บ้างแต่ก็สนุกเลย โดยส่วนตัวแล้วผิดหวังกับพระเอกในเล่มสุดท้ายมากทั้ง ๆ ที่เราชอบเขามาโดยตลอด เป็นคาแรคเตอร์ในแบบที่ชอบ นางเอกชอบปรุงน้ำหอมพระเอกก็ดันหลังให้ทำ ซัพพอร์ตนางเอกตลอด แอบขัดใจนิสัยพระเอกตอนประชันน้ำหอมแย่งชิงตำแหน่งวาณิชหลวงที่พระเอกทำอะไรไม่บอกนางเอกเลย แต่พอโดนนางเอกดัดหลังเรื่องจันทน์หอมนี่ชอบมาก สะใจมาก พอปรับความเข้าใจกันว่ามีอะไรต้องพูดคุยกันนี่ก็โอเค

แต่แบบไม่ควรเอาการข่มขืนมาใช้ในการแก้แค้นอะ ผิดหวังในตัวพระเอกมาก แก้แค้นด้วยการฆ่ากันยังรู้สึกว่าโอเคกว่าการข่มขืนอะ ครึ่งเล่มหลังก็คืออ่านแบบฝืน ๆ ไม่อินกับพระเอกแล้ว ถ้าไม่มีฉากแบบนี้ก็คงให้ 4 ดาว

[Rintea W · Rating 3 out of 5]

เนื่องจากแต่ละเล่มหนามาก อ่านมานาน จนอยากจะให้จบแล้ว นึกๆยังว่าเล่มจบนี้จริงๆมีครึ่งเล่มยังได้ วนไปเวียนมา ถูกจับแล้วจับอีก นางเอกก็…😞 เข้มแข็งมาตลอด พอมาเล่มนี้หมดอาลัยตายอยากแค่เพราะจมูกไม่ได้กลิ่น โอย😩 อิหยังหว่า มันใช่ไหม
คุณพระเอกก็โหดเหลือเกิน แฟนหาย ฆ่าผู้บริสุทธิ์แบบไม่แคร์😨
สุดท้ายคือแต่งงาน แบบที่บอกว่าตอนสาบานไม่ได้ใช้ชื่อจริง เลยไม่ต้องจริงจัง เออ ถ้าเป็นสมัยนี้ก็ไปสำนักทะเบียนเปลี่ยนชื่อ คำสาบานก็ไม่มีผลเหมือนกันดิ ง่ายดี😂

[Nessy Bunny · Rating 3 out of 5]

ให้คะแนนกลางๆแล้วกันเพราะเล่มจบหมั่นไส้นางเอกมาก พอเสียประสาทรับกลิ่นไปก็ทำราวกับคนตายซากสร้างความทรมานให้กับพี่หลีมากเกีนไป ที่สำคัญ ไม่ชึ้ง และไม่อิน
โดยรวมโครงเรื่อง และตัวละครเรื่องนี้ทำได้ดีมีมิติมาก แต่บางเหตุการณ์ข้อนข้างน่าเบื่อ หากเขียนให้กระชับ ขยี้อารมณ์ได้มากกว่านี้จะดีมากเลย ตอนเข้าพระนางยังไม่ฟินเท่าตอนอาชิวอยู่กับผู้ตรวจการณ์เลย

[Cinnamon · Rating 3 out of 5]

(อ่านจบนานแล้ว แต่ลืมมาอัปเดต 😂) ตอนจบมันแผ่วกำลังไปหน่อย ถึงแม้จะไม่ถึงขั้นออกอ่าวแบบยอดหญิงหมอเทวดา แต่ก็น่าเสียดายไม่แพ้กัน คือนางเอกทึ่มมากจนหงุดหงิดใจ แหม ทั้ง ๆ ที่เคยมีความรักมาก่อน แต่ชาตินี้กว่าจะรู้ตัวก็มัวแต่ปิดกั้นตัวเองเสียจนเกือบสายไป บทลงเอยก็ยังไม่ซาบซึ้งตรึงใจเท่าที่ควร

[PiyananC Poundpenny · Rating 4 out of 5]

ในที่สุดก็มาถึงเล่ม 7 ซะที กว่านางเอกจะยอมพี่หลีจวินทำเอาเราเหนื่อยปนหลับ จะว่าไปภาคนี้ก็สงสารท่านแม่ทัพนะคะ

[daoluvftcat · Rating 3 out of 5]

จบสักที นางเอกยึดมั่นบางเรื่องแบบผิดๆมาทั้งเรื่องจนถึงตอนจบ บางเรื่องก็ฉลาดแต่พอเรื่องง่ายๆกลับคิดไม่ได้ ฉากหวานๆก็สนุกแหละ แต่กว่าจะมีฉากหวานๆสักทีต้องฝ่าด่านความงี่เง่าของนางเอกไปก่อน

[Anida · Rating 4 out of 5]

จบไปอีกชุด เรื่องนี้ก็อ่านได้นะ เล่มแรกๆสนุกกว่าเล่มท้ายๆ แต่กว่าจะลงเอยกันได้ เหนื่อยเหลือเกินแล้วพี่จ๋า

[Yindee]

เข้าอ่านยังไงคะ เ��้าไม่ได้