เอาล่ะ...จากที่ส่องจากพันทิปมาดูเหมือนนี่จะขึ้นภาคใหม่แล้ว....เรอะ จะใช่ไหมนะ
เนื้อหา...ตั้งแต่เล่มที่แล้วก็รู้สึกแปลกๆ เวอร์ เหมือนบางฉากถูกตัดออกไป ตัดฉับ ตัดฉับ เล่มนี้เองก็เหมือนกัน
มีเรื่องนึงที่อ่านไปอ่านมาแล้วก็รู้สึกแบบ เฮ้อ555555555
นั่นก็คือเรื่อง ‘ตัวเลข’ นั่นเอง
ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยมีตัวเลขเข้ามาเกี่ยวข้องเท่าไหร่ ส่วนใหญ่โชคของลั่วลั่วเราจะมาในมุมของวิเศษชิ้นเดียวแต่มูลค่ามหาศาลมากกว่า ก็ไม่ได้อะไรมากจนมาเล่มนี้
จำนวนล้านล้านล้าน บ้างล่ะ ร้อยปีพันปีหมื่นปี บ้างล่ะ...
ท่านแม่อย่างนั้นอย่างนี้ ตั้งแต่เล่มที่แล้วละ จะอธิบายฉากหน่อยไม่ได้หรือไง ตอนเหมิงเหมิงกลับมาก็ด้วย อยากรู้ตรงนั้นมากกว่าไปทำสมาธิร้อยปีโดยไม่กินอะไรอีกโว้ย
อะแฮ่ม ก็ นั่นแหละ เงินที่ท่านแม่ฝากไว้ให้ เอาจริงดูจากความสวยและมีผู้ที่ดีงามพร้อมเปย์หนักขนาดนั้นหลายคนมาติดพันแต่นางเทเนี่ย ก็น่าจะแปลว่านางมีดีจนไม่ต้องสนใจเลย ซึ่งก็ถูกแล้วที่สวย เก่ง ฉลาด และรวย แต่แบบ จำนวนเงินมันก็...นะ5555
จำนวนผลึกน้ำเงินเขียวต่างๆ อะไรนั่นอีก แบบ เฮ้อ55555 ความสามารถของเหมิงเหมิงน่ะรู้อยู่หรอก ชอบก็ชอบด้วย แต่คือจำนวนมันเยอะไป (อีกแล้ว) จนดูเกร่อมากกกก แม้โชคนางเอกจะขัดโองการสวรรค์มากแค่ไหน แต่พื้นที่ที่มีคนถูกขังไว้เป็นหมื่นๆ ปี เนี่ย...จะไม่มีใครหาเจอเลยสักคนได้ไงวะคะ ถึงจะบอกว่าเกาะใหญ่โตมโหราฬก็เถอะ
พูดถึงหมื่นๆ ปี...อายุของคนในดินแดนแห่งจิตนี่มันยังไงกัน อย่างเจ้าคนที่เป็นพ่อบ้าน(?)ของลั่วลั่วตอนนี้เนี่ย เป็นอันดับหนึ่งในแคว้นตัวเอง และเป็นหนึ่งในร้อยพันคนแสนล้านปีที่สามารถเข้าแดนแห่งจิตได้ ทำไมถึงได้เอามาเปรียบกับนางเอกแล้วกากได้ขนาดนั้นกันอะ มันไม่ควรต่างขนาดนี้ปะ55555
ยังมีอีก มาเรื่องเงินต่อ ก็คือทุกคนล้วนรู้สึกว่านางเอกรวยมาก ช่าย ก็รวยจริงอะ แต่จำนวนเงินคือ........เงินเฟ้อไหมอะโลกนั้น55555555555 แปบเดียวได้สองล้าน เปิดอีกสองหน้าได้สิบล้าน เปิดไปอีกหน้าคือพันล้านล้าน.......แกร เลขมันเยอะมาก ถ้าไม่รู้จะทำยังไงให้มันดูรวย ยกเงินเป็นแค่หลักพัน แต่แบ่งเป็นเพชร ทอง เงิน ทองแดง หรืออะไรก็ได้มั้ง... นี่คือนอกจากจะเป็นหยกแล้ว ยังเป็นล้านล้านล้านอีก เทียบกับพ่อบ้านที่ได้เดือนละหนึ่งทองแดงแล้ว.........ช่องว่างระหว่างชนชั้นจะกว้างเกินไปแล้ว มันเฟ้อเกินจนไร้ค่าเลยอะ55555
ปกติเฉยๆ แต่เล่มนี้รู้สึกว่าก็เกร่อเกิ๊น....ช่างเรื่องจำนวนเถอะ มา มาต่อ
เรื่องชาติกำเนิดของพระเอก...พลังมหาศาลขนาดนั้น เลื่อนขั้นเร็วขนาดนี้ ผนึกที่ปิดไว้ ความทรงจำไร้ที่มา เอ่อ พระเอกเป็นใครกันแน่นี่ก็อยากรู้เหมือนกัน ลึกลับปานนี้
ว่าแต่ช่วงหลังๆ นี่ก็เอือมกับการมีคนมากมายมาห้อมล้อมเอาใจอยู่ คือไม่ได้ได้ผลตอบแทนอะไรเล้ย แต่ก็เลียแข้งเลียขากันอยู่นั่น ปกครองด้วยความกลัวสุดๆ แต่แค่กลัวโดนตื้บชะมะ อืมๆ
นางเอก...ก็ขยันสร้างเรื่องเหมือนเดิม555555 ตอนลุยศึกเข้าร่วมกองกำลังก็คือเหมือนเดจาวู ทั้งสัตว์ประหลาดที่ยอมเหมิงเหมิง ทั้งโดนไล่ล่าบลาๆ อืม แต่ยังไงดี หลังจากนั้นก็ทำให้โด่งดังกันไปทั่วเมือง ดีอยู่นะที่ทุกคนชื่นชมนางเอกทั้งความงามความเก่ง แอบขำตอนคุณชายตงฟางกับแม่นางเสียนต้องไปง้อนั่น ตอนแรกก็หมั่นไส้อยู่ แต่ก็เออ ก็ได้5555 แต่ไอ้ท่านเจ้าเมืองเฮงซวยนั่น...
เอาจริงเราว่านางเอกไม่ผิดเลยเถอะะะ สามีกลับบ้านมาบอกให้ดูแลอิผู้หญิงสองคนที่เราก็รู้ว่ามันคิดอะไรกับคนของเราอยู่อะ แล้วจะให้รู้สึกยังไง เย้ มาๆ พี่สาวจะดูแลอย่างดีเลย งี้เหรอ? เป็นเราคือไม่รอกลับมาฟังคำอธิบายแล้ว หมักแม่มไปพร้อมเนื้อราชสีห์นั่นแหละ โมโห อ่านท่าทีไม่แยแสของพระเอกตอนต้นแล้วของขึ้นมาก ถึงมันจะเป็นอะไรแบบ ‘เจ้าไม่เชื่อใจข้าหรือ’ หรือ ‘ไม่รู้หรือว่าข้าเป็นคนอย่างไร’ หรือ ‘คิดว่าข้าใจโลเลไม่มั่นคงหรือ’ หรืออะไรก็ช่าง แต่ตรงไปตรงมาหน่อยไม่ได้หรือไง คนรักกันนะโว้ยคะ!!
ฮู่ว อินเกินอีกละ
มา มีอะไรอีก
แมวเมี้ยว....งึม เฉยๆ อะ แต่ช่วยเรื่องมิตินางเอกได้ก็ดี ยังไงก็เพิ่งจะโผล่มาอะนะ สู้เหมิงเหมิงไม่ได้หรอก
คุณชายชนเผ่านั่น ไม่รู้จะมีบทอีกหรือเปล่า หรือมาแค่โดนรีดไถเงินตั้งตัวของพระนางเท่านั้น..
เสี่ยวหมิง สาวสวยผมหางม้าบนเรือที่โผล่มาแรกสุด ตอนแรกคือนึกว่านางเป็น NPC ด้วยซ้ำอะ55555 อ่อ เป็นผู้เล่นหรอกเหรอ แถมนิสัยจากตอนแรกมาตอนหลังก็ดูจะแตกต่างกันอยู่ ไม่ถึงขั้นลิบลับแต่มันก็...จากคนที่ยิงปืนไฟฆ่าคนตายในนัดเดียว มาตอนหลังที่โวยวายๆ แล้วก็ดูไม่ค่อยอะไรเท่าไหร่เนี่ย งืม แต่ถ้าได้เป็นเพื่อนกันก็ดีนะ ขอตัวละครผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวอิจฉาหน่อยเถอะ!!
ว่าแต่ ตัวละครหญิง...จื่อเหยียน แง จื่อเหยียนกับเป่ยเฉินอิ่งงงงง เสียใจอะ เล่มที่แล้วก็ไม่มีบท เล่มนี้ก็ม่ายมี แงงงงงงง เมื่อไหร่จะมาาา เล่มหน้าต้องมาแล้วนะ!!
แล้วก็..มีอะไรอีกนะ ลำดับขั้นพลัง? ซึ่งมีเยอะไปอีกกกก ไหนตอนแรกมีถึงแค่จักรพรรดิก็ไปไม่ถึง นี่ลวงตา อมตะ เทพอะไรสักอย่างนั้นอีก อมกอมกอมก เวียนหัวไปหมด ไม่แปลกใจเลยจ้ะว่าทำไมนางเอกถึงดูเป็นชนชั้นทั่วไป แต่เรื่องปรุงยาชั้นปรมาจารย์ งืม....อ้าว ทำไมทีงี้คนที่นี่ไม่เก่งอะ
พูดถึงผู้ปรุงยา....ฮือ ท่านอาจารย์หายไปไหนเจ้าคะ (´༎ຶོρ༎ຶོ`) กลับมาสักสองหน้าก็ยังดี หายไปเล่มเดียวก็คิดถึงจะแย่แล้ว จะเจอท่านแม่มั้ย อยากให้เจอนะ แต่ไม่อยากให้เสียใจเหลยยย
.
.
คร่าวๆ(?) ก็เท่าเนี้ย อยากรู้ว่านี่มาเกินครึ่งทางรึยัง ทันจีนแล้วรึเปล่า และ...อีกนานแค่ไหนฉันจะใกล้จบ บอกที55555555555
ปูลู. อยากอ่านต่อแล้วจ้ะ วายซัมบอดีอิสคิดแนปลั่วลั่วไปอะ