What do you think?
Rate this book


476 pages, Paperback
Published March 1, 2019
"พวกท่านหาว่าข้าใจดำ หารู้ไม่ว่าถ้าข้าใจดำจริง ก็สมควรจะขัดขวางท่านโหวนานแล้ว ทำให้วั่งซูไม่ได้รับบทเรียนครั้งนี้ จำไม่ได้ว่าอะไรคือต้องระมัดระวังถ้อยคำและการกระทำ และข้าก็จะเอ็นดูเขา โอ๋เขา มอบเงินทองมากที่สุด หญิงรับใช้ที่งามที่สุด บ่าวรับใช้ที่นิสัยกลิ้งกลอกที่สุด และอิสรเสรีแก่เขา เขาไม่ชอบเรียนหนังสือ ข้าก็จะช่วยให้เขาโดดเรียน พวกท่านต้องการสั่งสอนเขา ข้าก็จะออกโรงปกป้องเขา ถ้าเขาลุ่มหลงมัวเมาสุรานารี เที่ยวก่อกรรมทำชั่วไปทั่วตามอำเภอใจ ข้าไม่เพียงไม่ห้ามปราม แต่จะช่วยเหลืออย่างลับๆ ไม่ช้าก็เร็วเขาก็จะกลายเป็นลูกผู้ดีจองหอง โง่เง่าเต่าตุ่น รอให้วันใดก่อเรื่องขึ้นอีกครั้ง ข้าค่อยใช้ราวไม่ไผ่ตีเขาให้ตาย........ สิบขวบไม่นับว่าเด็กแล้ว สมควรสั่งสอนให้ดี"
"ปรนนิบัติบิดามารดาของสามี ช่วยเหลือสามี และอบรมสอนสั่งบุตรธิดา เดิมทีก็เป็นหน้าที่ที่นายหญิงสมควรกระทำอยู่แล้ว ถึงอย่างอื่นจะไม่ได้เรื่องก็ไม่เป็นไร ซีเอ๋อร์ใกล้จะถึงวัยออกเรือนแล้ว ถึงแม้ในใจจะไม่ยินยอมก็สมควรแสดงท่าทางกตัญญู หาไม่แล้วตระกูลอื่นส่งคนมาสืบข่าว หากรู้ว่านางแม้แต่ท่านย่าที่มีสายเลือดเดียวกันยังไม่ใกล้ชิด และยิ่งไม่มาคำนับและไม่มาอยู่เป็นเพื่อน จะยังหวังให้นางแต่งออกไปแล้วกตัญญูต่อผู้อาวุโสของสามีได้อย่างไร นี่เป็นการแต่งลูกสะใภ้หรือแต่งบรรพบุรุษกันแน่"