Πόσα γνωρίζουµε πραγµατικά για την ιστορία της Ελλάδας κατά το πρώτο µισό του 20ού αιώνα; Οι ιστορικοί δίνουν συνήθως έµφαση στα πολεµικά γεγονότα, στα κατορθώµατα σπουδαίων ανδρών, στους πολιτικούς και κοινωνικούς ανταγωνισµούς. Όµως πολλά από τα «παραλειπόµενα» της Ιστορίας είναι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, ενδιαφέροντα. Αντλώντας από πλήθος πηγών, οι συγγραφείς αυτού του βιβλίου αναδεικνύουν την αφανή πλευρά της περιόδου 1910-1945: άγνωστα περιστατικά που σχετίζονται µε τις πολεµικές επιχειρήσεις, τα στρατιωτικά κινήµατα αλλά και σηµαντικά κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα (τον Εθνικό Διχασµό, τη Δίκη των Έξι, την τύχη των προσφύγων κ.ά.). Επίσης, προβάλλονται στοιχεία της καθηµερινής ζωής της περιόδου αυτής, ενώ ζωντανεύουν ο χαρακτήρας και η δράση όχι µόνο των πρωταγωνιστών της πολιτικής σκηνής αλλά και προσωπικοτήτων από τον χώρο των επιστηµών, των γραµµάτων και των τεχνών (µεταξύ άλλων, Αλ. Δελµούζος, Π. Δέλτα, Ν. Καζαντζάκης, Π. Κανελλόπουλος, Κ. Καρυωτάκης, Αλ. Παπαναστασίου, Α. Φλέµινγκ).
Καλή προσπάθεια ,αλλά πολλή παραφιλολογία χωρίς καμία σοβαρή τεκμηρίωση . Επίσης δε μου αρέσουν οι αξιολογικές κρίσεις των συγγραφέων (ασχέτως αν συμφωνώ ή όχι μ αυτές) του τύπου "ο τάδε έκανε καλό" ή "το έργο του δείνα κρίνεται αρνητικό".Είναι πολύ πιο περίπλοκες οι απαντήσεις ,ας σχηματίσει ο καθένας την άποψή του βάσει των γεγονότων.