Δεμένη με τη γη της η δεσποινίδα Κουτυριέ θα μισήσει τον Γκαρσία, τον άνθρωπο που της πήρε το μικρό της χτήμα. Ένας χαμένος ακόμα έρωτας θα την οδηγήσει να καταστρέψει ό,τι είχε δημιουργήσει. Κι όταν όλα αυτά θα 'χουν χαθεί, εβδομήντα πια χρόνων θ' αρχίσει πάλι να δημιουργεί πιο κοντά παρά ποτέ σ' αυτή τη γη, που καμιά δύναμη δεν μπόρεσε να της στερήσει, περιμένοντας το θάνατο του Γκαρσία, απ' τον οποίο, ωστόσο, είχε κατορθώσει να πάρει τη διαχείριση του μεγάλου του αγροχτήματος.
Cardinal was born in French Algeria and was the sister of the film director Pierre Cardinal. She received a degree in philosophy from the Sorbonne and in 1953 married the French playwright, actor, and director Jean-Pierre Ronfard. They had three children: Alice, Benedict and Benedict. From 1953 to 1960 she taught philosophy at schools in Salonica, Lisbon, Vienna and Montreal.
Cardinal published her first novel, Ecoutez la Mer (Listen to the Sea), in 1962. During the 1960s she published three more novels and was involved with films as well. In 1967 she had a role in Jean-Luc Godard's film, Deux Ou Trois Choses Que Je Sais D'elle and played the role of Mouchette's mother in Robert Bresson's film, Mouchette.
In 1972 Cardinal published La Cle Sur La Porte (The Key of the Door), followed by Les Mots Pour Le Dire (The Words to Say It) in 1975; these two novels were best sellers and established her reputation. Les Mots Pour Le Dire was the first book by Cardinal to be published in the United States.
Ένα μικρό αλλά πολύ έντονο αλληγορικό μυθιστόρημα από μια συγγραφέα για την οποία δεν γνώριζα τίποτα και δεν είχα ξανακούσει. Το μόνο που με προέτρεψε να το διαβάσω ήταν ο τίτλος και η κάπως άστοχη περίληψη (που με παρέπεμψε σε κάτι αστυνομικό - ίσως και δικό μου το λάθος), Η ιστορία της ζωής μιας γυναίκας (πλέον γριας ξεμωραμένης) που έζησε μόνη και η μοίρα της στέρησε κάθε διέξοδο από την μοναξιά της. Πάντως η απομόνωση δεν φαίνεται να την πειράζει, αφού παρηγοριά βρίσκει στη γη της. Όταν την χάνει και αυτήν, τότε το μόνο που απομένει είναι η αφιέρωση όλου της του είναι στον σχεδιασμό μιας εκδίκησης - έστω και αν αυτή είναι περισσότερο εγκεφαλική παρά πραγματική. Περιστασιακές οπισθοδρομήσεις, για να πληροφορηθούμε την ιστορία ενός έρωτα. Νοσηρά παιδικά ποιηματάκια που παίζουν στο μυαλό μιας 70χρονης . Όπως και να έχει, η συγγραφέας διαθέτει πολύ ισχυρή πένα και μια όμορφη ιστορία έρωτα και προδοσίας να αφηγηθεί. Έχει τον δικό της τρόπο να φιλοτεχνεί τους χαρακτήρες και να τους δίνει βάθος και αληθοφάνεια. Το βιβλίο έχει μια λακωνικότητα και μια μεστότητα στο ύφος του, όμορφες περιγραφές της φύσης και του κλίματος, της αγροτικής ζωής και του ρομαντικού ειδυλλίου (που καταλήγει σε τραγωδία) μεταξύ της πρωταγωνίστριας και του εραστή της. Υπάρχει πολύ έντονη η αλληγορία και ο συμβολισμός και είναι ενδιαφέρουσα η αποσπασματική διήγηση της βασικής ιστορίας. Μου άρεσε ο τρόπος που παρουσιάζει την κάθοδο της πρωταγωνίστριας, την παρακμή του σώματος και το πείσμα του μυαλού που αντιτίθεται. Γενικά πάντως είναι από τα βιβλία που κλείνοντας το δεν έχω πολλά να πω πέρα από ότι μου άρεσε, χωρίς να με ξετρελάνει κιόλας. Θα ξαναδιάβαζα τη συγγραφέα αν έχετε κάτι να μου προτείνετε