Samurai Executor, Vol. 4

Samurai Executioner (8 volumes)

by Kazuo Koike

“Tatamidori” Kasajiro – Um jovem guerreiro recorre a Asaemon evoluir depois de se sentir culpado pela morte de uma prostituta que não conseguiu salvar.

Sakuzukuri – Com a idéia de economizar no orçamento, o governo suspende as condenações por decapitação. Mas as prisões lotadas logo se tornam um problema.

Matta – Um condenado misterioso grita “matta” (“pare”) na hora da execução.

Ser como o girassol – Um sem-teto conta as agruras que sofre para entrar em Edo.

Penpengusa – Erva Daninha – O jovem Asaemon tenta entender a maldição da erva daninha, que está relacionada aos decapitadores.

Chuva de fagulhas – “Tatamidori” Kasajiro volta a procurar Asaemon, pois crê que sua técnica se tornou banal.

Yajiro Tougane – Um doushin (guarda) parece ter prazer em brigar com os bandidos que prende.

Genres: Manga

392 pages, Paperback

Published September 1, 2007

About the author

Kazuo Koike (小池一夫, Koike Kazuo) was a prolific Japanese manga writer, novelist and entrepreneur.

Early in Koike's career, he studied under Golgo 13 creator Takao Saito and served as a writer on the series.

Koike, along with artist Goseki Kojima, made the manga Kozure Okami (Lone Wolf and Cub), and Koike also contributed to the scripts for the 1970s film adaptations of the series, which starred famous Japanese actor Tomisaburo Wakayama. Koike and Kojima became known as the "Golden Duo" because of the success of Lone Wolf and Cub.

Another series written by Koike, Crying Freeman, which was illustrated by Ryoichi Ikegami, was adapted into a 1995 live-action film by French director Christophe Gans.

Kazuo Koike started the Gekika Sonjuku, a college course meant to teach people how to be mangaka.

In addition to his more violent, action-oriented manga, Koike, an avid golfer, has also written golf manga.

Reviews

[Krysia o książkach · Rating 5 out of 5]

Najlepszy tom w całej serii!

[Przemysław Skoczyński · Rating 4 out of 5]

Mangi potrafią być okrutne - to truizm. Ale potrafią być okrutne w różnoraki sposób. Pamiętam pierwsze spotkania z gekigą Tatsumiego czy Tadao Tsuge. Tam okrucieństwo wynikało przede wszystkim z zatarcia moralnych norm i pomieszania wartości, co było bezpośrednim efektem wojennych traum. Dodajcie do tego biedę i otrzymacie horror, który urzeczywistniał się na ziemi.

"Poranek ściętych głów" to okrucieństwo podane bardziej wprost, ale wynikające z czegoś przeciwnego - bardzo surowych i restrykcyjnych zasad rządzących feudalną Japonią. Opowieść o samuraju, który odpowiada za testowanie mieczy i wykonywanie wyroków jest okrutna nie w sensie epatowania brutalnymi obrazami (te oczywiście są, choć łagodzi je nieco obrazkowa forma),ale przez operowanie niezrozumiałym dla zachodniego czytelnika kodeksem moralnym. Zarówno ta „inna moralność”, jak i przemycane konsekwentnie realia historyczne w połączeniu z realistyczną kreską i dynamicznym sposobem prowadzenia akcji, stanowią główne powody, dla których manga Koike i Kojimy staje się lekturą obowiązkową. To może zbyt dalekie skojarzenie, ale paradoksalnie ze swoją epizodyczną formą i kulturowym tłem, „Poranek” przypomina przygody „Usagiego” w wersji 18+

[Piotr · Rating 5 out of 5]

Edo jest straszne

[Yoshiro · Rating 5 out of 5]

POPKULTUROWY KOCIOŁEK:

Scenariusz czwartego tomu Poranka ściętych głów wyróżnia się głębią i różnorodnością. Zamiast koncentrować się tylko na samym Asaemonie, autorzy skupiają się na nowych bohaterach, takich jak Sakane Kasajiro – młody policjant uczony przez Asaemona. Ten zabieg wprowadza świeżość i powiew nowości do serii. Każda z siedmiu historii prezentuje odmienne oblicza życia w Edo – od brutalnych więziennych realiów, przez osobiste dramaty, aż po refleksje na temat lojalności i moralności. Szczególnie wartościowe są trzy rozdziały: „Łapacz Kasajiro”, „Zrobienie” oraz „Pastewne ziele”, które łączą emocjonalne napięcie z dobrze skonstruowaną fabułą. Narracja jest wielowarstwowa, unika prostych podziałów na dobro i zło, przez co historia staje się bardziej realistyczna i angażująca. Mimo że pewne motywy pojawiały się już w poprzednich tomach, to jednak scenarzyści potrafią z nich wycisnąć nowe emocje i przekazy.

Postacie w tomie czwartym to mocny punkt serii. Yamada Asaemon, choć tym razem mniej widoczny, nadal pełni ważną rolę mentora i przewodnika. Największym wyróżnieniem jest postać Sakane Kasajiro, którego zmagania z codziennością samurajskiego świata są przekonujące i poruszające. Młody jomawari to postać złożona, pełna ambicji, ale też wewnętrznych rozterek, co czyni go interesującym bohaterem. Pozostałe postacie, w tym więźniowie i funkcjonariusze, są dobrze zarysowane, z własnymi motywacjami i słabościami. Historie takich postaci jak Togane Yajiro czy bohaterowie „Pastewnego ziela” doskonale pokazują ludzkie dramaty i rozterki, co podnosi wartość opowieści. Dzięki temu czytelnik nie dostaje jednowymiarowych antagonistów, lecz pełnokrwiste charaktery...

https://popkulturowykociolek.pl/recen...