Prince Akaki Tsereteli (Georgian: აკაკი წერეთელი; June 9, 1840-January 26, 1915) was a prominent Georgian poet and national liberation movement figure.
Born in the village of Skhvitori (Imereti region of western Georgia) on June 9, 1840, to a prominent Georgian aristocratic family; his father was Prince Rostom Tsereteli; his mother, Princess Ekaterine, was a daughter of Ivane Abashidze and a great-granddaughter of King Solomon I of Imereti. Following an old family tradition, Akaki Tsereteli spent his childhood years living with a peasant’s family in the village of Savane. He was brought up by peasant nannies, all of which made him feel empathy for the peasants’ life in Georgia.
He graduated from the Kutaisi Gymnasium in 1852 and the University of Saint Petersburg Faculty of Oriental Languages in 1863. Prince Akaki Tsereteli was a close friend of Prince Ilia Chavchavadze, a Georgian progressive intellectual youth leader. The young adult generation of Georgians during the 1860s, led by Chavchavdze and Tsereteli, protested against the Tsarist regime and campaigned for cultural revival and self-determination of the Georgians.
He is an author of hundreds of patriotic, historical, lyrical and satiric poems, also humoristic stories and autobiographic novel. Akaki Tsereteli was also active in educational, journalistic and theatrical activities. The famous Georgian folk song Suliko (full English version[1]) is based on Akaki Tsereteli’s lyrics. He died on January 26, 1915 and was buried at the Mtatsminda Pantheon in Tbilisi.
+ ახალი რევიუ ანუ რამდენჯერ უნდა წავიკითხო არვიცი მარა ყველა წაკითხვაზე სხვა ფიქრები მოაქვს ჩემთვის ამჯერად ვფიქრობ , ვინმეს რომ გავეუპატიურებინე და ჩემს ქმარს bigger person ობა სდომოდა ორივეს ერთმანეთზე გადავაბამდი და გამზრდელს ჩავაბარებდი ასე და ამგვარაფ for now
სკოლაში 15-მდე წერილი წამაკითხეს ამ ნაწარმოებზე და ბანალური სულაც არაა, თემითაც 10/10 ყოფილა. მალადეც კაკოს.
“ლევ ტოლსტოის უთქვამს: „ადამიანი იტანს მიწისძვრებს, ეპიდემიებს, ავადმყოფობათა საშინელებებს და ყოველგვარ სულიერ წამებათ, მაგრამ ყოველ ხანაში მისთვის ყველაზე უმწვავესი ტრაგედია იყო, არის და იქნება – საწოლი ოთახის ტრაგედია“. ვისაც ძალუძს ამ ტრაგედიას შეგნებულად შეხედოს, ემოციას არ აჰყვეს და რუასით განსაჯოს, მას აქვს პატიების ღვთაებრივი უნარი. ეს უნარი გამოავლინა ბათუმ ნაზიბროლას მიმართ.”
საფარ-ბეგის ასეთი საქციელი ჩემი აზრით მხოლოდ გამზრდელის ბრალი არ იყო, თავად აკაკიც ამბობს : "მაგრამ მარტო წვრთნა რას იზამს, თუ ბუნებამც არ უშველა?" ადამიანი თუ ბუნებით მხეცი, მაიმუნის მეათე თაობის მანერების მქონე და ცხოველური მოთხოვნილებებით დაიბადა, მას ვერცერთი კარგი აღმზრდელი ვერ უშველის. ნაწარმოებს მთლიანობაში რაც შეეხება, ერთერთი საუკეთესოა როგორც სკოლის პროგრამაში, ისე აკაკის შემოქმედებაშიც.
ლევ ტოლსტოის უთქვამს: „ადამიანი იტანს მიწისძვრებს, ეპიდემიებს, ავადმყოფობათა საშინელებებს და ყოველგვარ სულიერ წამებათ, მაგრამ ყოველ ხანაში მისთვის ყველაზე უმწვავესი ტრაგედია იყო, არის და იქნება – საწოლი ოთახის ტრაგედია“. ვისაც ძალუძს ამ ტრაგედიას შეგნებულად შეხედოს, ემოციას არ აჰყვეს და რუასით განსაჯოს, მას აქვს პატიების ღვთაებრივი უნარი.” ეს უნარი გამოავლინა ბათუმ ნაზიბროლას მიმართ. “მარტოხელა მონადირეში” მთავარი გმირი ვერ ახწრხებს გამოავლინოს ეს უნარი. ბათუს სიტყვები, რომ თითქოს ყველაფერი სიზმარი იყო და მართლა არ მომხდარა პირდაპირ მეტყველებს მის სულიერ სიმაღლეზე. მან მოახერხა და აჯობა ემოციებს, მიხვდა , მთავარი იმ წამს ნაზიბროლა იყო. სულიერი სიმშვიდის მწვერვალს აღწევს, როცა საფარ-ბეგს ისე ესაუბრება თითქოს არაფერი იცის. ბათუ სახეა ადამიანურობის. თუმცა სამყაროში ასეთი ადამიანი ან არ არსებობს, ან სამუდამო ტანჯვაშია იგი.
პოეზიის მხრივ გლეჯს ყოლიფერს:დ მარტივი რითმები, მაგრამ ძალიან ზუსტი, ემოციური და ისეთი გარითმულია -გულში რომ მოგხვდება.
გმირული და ძალიან დასაფასებელი საქციელია ქმრის მიერ ჩადენილი, როდესაც საყვარელ ქალზე უარი არ თქვა და მას არ დასდო ბრალი. დღესაც კი, სამწუხაროდ არსებობს ხალხი, რომლებიც მსხვერპლს ამტყუნებს და მოძალადეს ამართლებს, მხოლოდ იმიტომ, რომ მსხვერპლი ქალია.
თავად აკაკიც ამბობს, რომ მარტო აღმზრდელის ბრალი ვერ იქნება და ეგ ნამდვილად ეგრე არის.
მე პირადად რაც არ მომეწონა სიუჟეტის არადამაჯერებლობაა - ქალი გაუპატიურა და ისევ იქ დარჩა, მცირედითაც არ გაიღვიძა მასში თვითგადარჩენის ინსტინქტმა...
ფინალი როგორიც აქვს კავკასიაში იმ დროს სავსებით შესაძლებელია რომ მომხდარიყო.
უფრო სწორად, ძალიან არადამაჯერებელი ეპიზოდი არ არის.