What do you think?
Rate this book
Birdie
Birdie is vijftien en worstelt in stilte met de dood van haar vader, die stierf toen ze tien was. Ze woont in een Engelse havenstad met haar hippe moeder Felicity, die soms meer is begaan met haar uiterlijk dan met haar dochter.
De plotse dood van haar vader confronteert Felicity met een verleden dat ze liever achter zich had gelaten. Ondertussen stapelen Birdie's problemen zich op, en bovendien is haar beste vriend Cassius smoor op haar.
De dag van de begrafenis breekt aan, en de sfeer wordt grimmiger. Sluimerende emoties ontwaken en een zware storm zweept de spanningen naar een hoogtepunt...
De plotse dood van haar vader confronteert Felicity met een verleden dat ze liever achter zich had gelaten. Ondertussen stapelen Birdie's problemen zich op, en bovendien is haar beste vriend Cassius smoor op haar.
De dag van de begrafenis breekt aan, en de sfeer wordt grimmiger. Sluimerende emoties ontwaken en een zware storm zweept de spanningen naar een hoogtepunt...
334 pages, Paperback
First published January 31, 2012
1 person is currently reading
34 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
May 10, 2019
Uitgeverij Lannoo gaf mij de gelegenheid om dit bijzondere, literaire Young Adult verhaal te lezen. Een boek met de titel ‘Birdie’ maakt mij nieuwsgierig naar het inhoudelijke verhaal. Birdie doet mij denken aan een petieterig vogeltje en roept schattigheid op. Of dit enigszins toepasbaar is op dit verhaal is maar de vraag maar het intrigeerde mij in ieder geval wel.
Birdie blijkt het hoofdpersonages te zijn in dit verhaal, haar verhaal lees je en volg je dankzij de prachtige toegepaste bewoording van Laure van den Broeck.
“Eerst kwamen de gedachten, donkere vleermuisgedachten die geluidloos neerstreken op haar gezicht en haar ogen afschermden met hun vleugels, maar het grijzige fluweel verhinderde niet dat er tranen uit haar ooghoeken langs haar wangen naar beneden liepen.”
Deze bewoording en schrijfstijl liet mij gelijk beseffen dat het een verhaal is dat iedereen in een ruimere leestijdscategorie kan bekoren dan vooraf voorzien of gedacht. Mits je houdt van poëtische, symbolische en metaforische bewoording waar in veelvoud gebruik van wordt gemaakt in dit boek. Toch las het voor mij absoluut wel met een lichtvoetige ondertoon ondanks het zware onderliggende thema en de diverse gebeurtenissen. De tekst bevat ook zeker wel humoristische passages die mij deden lachen.
“De hond was op adem gekomen en wilde Grinters belangstelling beantwoorden door te kwispelen, zoals honden plegen te doen, toen een vervaarlijke nies een einde maakte aan zijn pogingen tot kennismaken. ‘Hij heeft zich ooit letterlijk lam geniesd’, zei de vrouw met een triest lachje.”
Het is een bepaalde sfeersetting die het boek laat aanvoelen als een regenachtige dag in Engeland en je meeneemt op Birdie’s tocht door haar emoties. Ik vond het prachtig om te lezen hoe een jong iemand kan worstelen met een complete verlorenheid in wie zij is, denkt te zijn en balans probeert te vinden in het leven. De familiebanden die in dit boek aanbod komen zijn realistisch maar tegelijkertijd ook niet helemaal herkenbaar neergezet. De keuze die Birdie tegen het einde maakt komt op mij hard over ook al past het perfect bij het verhaal. Het is een gesloten verhaal met een open einde als dat enigszins logisch overkomt? Ik bedoel te zeggen dat het einde niet onbevredigend aanvoelt, ja het laat je verder fantaseren maar niet oneindig.
Ik ben benieuwd naar wat Laure van den Broeck nog meer in haar mars heeft. Haar boek doet me gek genoeg ook denken aan boeken van Renske de Greef (o.a. van ‘Was alles maar konijnen’) en ik kan niet anders zeggen dan dat ik heb genoten van dit verhaal dat me toch nog steeds doet denken aan dat petieterige vogeltje waar ik het in het begin over had.
Birdie blijkt het hoofdpersonages te zijn in dit verhaal, haar verhaal lees je en volg je dankzij de prachtige toegepaste bewoording van Laure van den Broeck.
“Eerst kwamen de gedachten, donkere vleermuisgedachten die geluidloos neerstreken op haar gezicht en haar ogen afschermden met hun vleugels, maar het grijzige fluweel verhinderde niet dat er tranen uit haar ooghoeken langs haar wangen naar beneden liepen.”
Deze bewoording en schrijfstijl liet mij gelijk beseffen dat het een verhaal is dat iedereen in een ruimere leestijdscategorie kan bekoren dan vooraf voorzien of gedacht. Mits je houdt van poëtische, symbolische en metaforische bewoording waar in veelvoud gebruik van wordt gemaakt in dit boek. Toch las het voor mij absoluut wel met een lichtvoetige ondertoon ondanks het zware onderliggende thema en de diverse gebeurtenissen. De tekst bevat ook zeker wel humoristische passages die mij deden lachen.
“De hond was op adem gekomen en wilde Grinters belangstelling beantwoorden door te kwispelen, zoals honden plegen te doen, toen een vervaarlijke nies een einde maakte aan zijn pogingen tot kennismaken. ‘Hij heeft zich ooit letterlijk lam geniesd’, zei de vrouw met een triest lachje.”
Het is een bepaalde sfeersetting die het boek laat aanvoelen als een regenachtige dag in Engeland en je meeneemt op Birdie’s tocht door haar emoties. Ik vond het prachtig om te lezen hoe een jong iemand kan worstelen met een complete verlorenheid in wie zij is, denkt te zijn en balans probeert te vinden in het leven. De familiebanden die in dit boek aanbod komen zijn realistisch maar tegelijkertijd ook niet helemaal herkenbaar neergezet. De keuze die Birdie tegen het einde maakt komt op mij hard over ook al past het perfect bij het verhaal. Het is een gesloten verhaal met een open einde als dat enigszins logisch overkomt? Ik bedoel te zeggen dat het einde niet onbevredigend aanvoelt, ja het laat je verder fantaseren maar niet oneindig.
Ik ben benieuwd naar wat Laure van den Broeck nog meer in haar mars heeft. Haar boek doet me gek genoeg ook denken aan boeken van Renske de Greef (o.a. van ‘Was alles maar konijnen’) en ik kan niet anders zeggen dan dat ik heb genoten van dit verhaal dat me toch nog steeds doet denken aan dat petieterige vogeltje waar ik het in het begin over had.
March 26, 2018
1,5*
Dit was niet voor mij, op alle vlakken niet. Het plot sprak me niet aan, de plottwist voelde behoorlijk vergezocht en ook wel Deus Ex Machina en het barstte van de clichés. Misschien dat dit expres was, een soort ode aan de afgezaagde high-schoolnarratieven, maar voor mij deed het niks. Niemand gedroeg zich als een mens, iedereen was een karikatuur van een cliché van een stereotype, de stalkende, vieze, afzichtelijke, gamende, verslaafde griezel, de onsympathieke advocaat, de zakenvrouw 'who don't need no man', de oppervlakkige, blonde, populaire pestkop... Absurdistisch of gewoon matig?
Dit was niet voor mij, op alle vlakken niet. Het plot sprak me niet aan, de plottwist voelde behoorlijk vergezocht en ook wel Deus Ex Machina en het barstte van de clichés. Misschien dat dit expres was, een soort ode aan de afgezaagde high-schoolnarratieven, maar voor mij deed het niks. Niemand gedroeg zich als een mens, iedereen was een karikatuur van een cliché van een stereotype, de stalkende, vieze, afzichtelijke, gamende, verslaafde griezel, de onsympathieke advocaat, de zakenvrouw 'who don't need no man', de oppervlakkige, blonde, populaire pestkop... Absurdistisch of gewoon matig?
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 31, 2014
Birdie
Bij het oppakken van Birdie weet je niet wat je te wachten staat. De synopsis op de achterkant van het boek is in raadsels geschreven en ook de cover geeft niet heel veel weg. De cover laat een geheimzinnige, sprookjesachtige indruk na en laat je onwetend achter. Genoeg om, ook al is het maar uit nieuwsgierigheid, het boek op te pakken en je te laten meeslepen in een dromerige wereld van het meisje dat zichzelf Birdie noemt.
Meteen kom je er als lezer achter dat er eigenlijk iets niet helemaal klopt met het boek. De titel verwijst naar het meisje Beatrice Munday, ook wel Birdie genoemd, die de hoofdpersoon van het verhaal is. Of tenminste, dat is wat de lezer bij het openen van het boek aanneemt.
Het verhaal biedt je echter niet alleen een kijkje in Birdies gedachtegang, maar ook in die van haar moeder, haar tante, haar vreemde buurman en ook haar beste vriend die stiekem tot over zijn oren verliefd is op Birdie. Op deze manier zou je dus kunnen zeggen dat het niet alleen Birdies verhaal is, maar ook dat van alle mensen om haar heen.
Het feit dat het verhaal door zoveel personages wordt verteld en vanuit allerlei verschillende invalshoeken wordt benaderd, maakt dat je een brede kijk hebt op de gebeurtenissen in het boek. Ook worden alle personages uitgebreid uitgewerkt. Het is voor de lezer bijzonder om te zien hoe mensen die zo dicht bij elkaar staan, zo anders kunnen denken.
Iedereen wil voor Birdie bepalen wat goed is voor haar. Haar moeder Felicity wil na de dood van haar man Eddie met Birdie en haar nieuwe vriend naar Spanje om daar een nieuw bestaan te creëren. Haar tante Alice wil dat Birdie bij haar intrekt. Haar beste vriend Cassius wil een antwoord op zijn onbeantwoorde liefde. Haar therapeut probeert haar zwijgzaamheid te verklaren, zonder echt te begrijpen wat er in haar omgaat.
En nu is Birdie ook best onpeilbaar. Nadat haar vader is overleden, is ze een in zichzelf getrokken meisje geworden. Niemand begrijpt haar. Hoewel ze niet veel zegt, zijn haar gedachten echter heel veelzeggend. Stukje bij beetje begin je Birdies eenzaamheid beter te begrijpen. En dan besef je je dat de titel klopt: Birdie is net een vogeltje in een kooitje, opgesloten door haar omgeving, maar ook opgesloten in haar eigen gedachten.
Af en toe blijft het voor de lezer toch moeilijk om Birdies impulsieve reacties en depressieve gedachten te peilen. Desondanks word je helemaal meegevoerd in een wereld van dromerige gedachten, diep weggestopt verlangen en leed.
Wat zo knap is van schrijfster Laure van den Broeck is dat ze op een bijzondere manier de spanning weet op te bouwen. Zo is er niet veel actie in het boek en komt het eigenlijk vooral aan op de gedachten en gevoelens van de personages. Toch is de sfeer aan het einde van het boek klemmend. Het verhaal maakt een enorme wending, waarbij de stemming van de personages resoluut omdraait en het verhaal grimmiger wordt.
Door de uitgebreide beschrijvingen in het boek, wordt het verhaal nog levendiger en intenser. Laure van den Broeck heeft een wereld gecreëerd die bestaat uit eenzame harten en onbeantwoorde verlangens met een vleugje hoop.
Link: De Leesfabriek
Bij het oppakken van Birdie weet je niet wat je te wachten staat. De synopsis op de achterkant van het boek is in raadsels geschreven en ook de cover geeft niet heel veel weg. De cover laat een geheimzinnige, sprookjesachtige indruk na en laat je onwetend achter. Genoeg om, ook al is het maar uit nieuwsgierigheid, het boek op te pakken en je te laten meeslepen in een dromerige wereld van het meisje dat zichzelf Birdie noemt.
Meteen kom je er als lezer achter dat er eigenlijk iets niet helemaal klopt met het boek. De titel verwijst naar het meisje Beatrice Munday, ook wel Birdie genoemd, die de hoofdpersoon van het verhaal is. Of tenminste, dat is wat de lezer bij het openen van het boek aanneemt.
Het verhaal biedt je echter niet alleen een kijkje in Birdies gedachtegang, maar ook in die van haar moeder, haar tante, haar vreemde buurman en ook haar beste vriend die stiekem tot over zijn oren verliefd is op Birdie. Op deze manier zou je dus kunnen zeggen dat het niet alleen Birdies verhaal is, maar ook dat van alle mensen om haar heen.
Het feit dat het verhaal door zoveel personages wordt verteld en vanuit allerlei verschillende invalshoeken wordt benaderd, maakt dat je een brede kijk hebt op de gebeurtenissen in het boek. Ook worden alle personages uitgebreid uitgewerkt. Het is voor de lezer bijzonder om te zien hoe mensen die zo dicht bij elkaar staan, zo anders kunnen denken.
Iedereen wil voor Birdie bepalen wat goed is voor haar. Haar moeder Felicity wil na de dood van haar man Eddie met Birdie en haar nieuwe vriend naar Spanje om daar een nieuw bestaan te creëren. Haar tante Alice wil dat Birdie bij haar intrekt. Haar beste vriend Cassius wil een antwoord op zijn onbeantwoorde liefde. Haar therapeut probeert haar zwijgzaamheid te verklaren, zonder echt te begrijpen wat er in haar omgaat.
En nu is Birdie ook best onpeilbaar. Nadat haar vader is overleden, is ze een in zichzelf getrokken meisje geworden. Niemand begrijpt haar. Hoewel ze niet veel zegt, zijn haar gedachten echter heel veelzeggend. Stukje bij beetje begin je Birdies eenzaamheid beter te begrijpen. En dan besef je je dat de titel klopt: Birdie is net een vogeltje in een kooitje, opgesloten door haar omgeving, maar ook opgesloten in haar eigen gedachten.
Af en toe blijft het voor de lezer toch moeilijk om Birdies impulsieve reacties en depressieve gedachten te peilen. Desondanks word je helemaal meegevoerd in een wereld van dromerige gedachten, diep weggestopt verlangen en leed.
Wat zo knap is van schrijfster Laure van den Broeck is dat ze op een bijzondere manier de spanning weet op te bouwen. Zo is er niet veel actie in het boek en komt het eigenlijk vooral aan op de gedachten en gevoelens van de personages. Toch is de sfeer aan het einde van het boek klemmend. Het verhaal maakt een enorme wending, waarbij de stemming van de personages resoluut omdraait en het verhaal grimmiger wordt.
Door de uitgebreide beschrijvingen in het boek, wordt het verhaal nog levendiger en intenser. Laure van den Broeck heeft een wereld gecreëerd die bestaat uit eenzame harten en onbeantwoorde verlangens met een vleugje hoop.
Link: De Leesfabriek
August 15, 2018
Bleef nogal op mijn honger zitten.
Zeer bizar einde, heb me erdoor moeten sleuren...
Zeer bizar einde, heb me erdoor moeten sleuren...
September 8, 2025
Birdie laat je verliefd worden op Birdie en dus sta je 100% achter Cassius omdat hij wel kans maakt :') Best emotioneel met momenten
June 10, 2021
Birdie is 15, haar moeder 30, haar tante 34 en haar vader enkele jaren geleden gestorven. Ze voelt zich een buitenbeentje. Velen vinden haar ook zo, een rare en ondoorgrondelijk. Velen zijn jaloers want ze is een beeldmooie tiener met prachtig haar. Achter dat haar verschuilt ze zich heel vaak. Voor haar leerkrachten en de directeur, voor haar moeder en haar nieuwe vriend, voor haar tante en voor Cassius. Cassius loopt haar hele dagen achterna, zoekt en vindt haar... het boek is opgedeeld in twee. Het eerste deel vertelt wat erin één week allemaal gebeurt met Birdie. Hoe ze door haar moeder in de problemen komt op school omdat zij wil dat Birdie naar de psycholoog mag tijdens de schooluren. Hoe ze van de ene in de andere problematische situatie terecht komt. De personages worden heel mooi uitgewerkt. De kleine én de warme kantjes. Je ziet écht voor je wat er gebeurt. En dan sterft haar grootvader en gaan ze naar het eiland waar hij woonde en haar moeder opgroeide. In het tweede deel lees je het verhaal van de begrafenis en het getouwtrek over de erfenis. De waar -en onwaarheden. Je wordt meegezogen het verhaal, wil niet stoppen met lezen, je wil weten hoe het afloopt voor Birdie. En dan komt het einde, en dat was voor mij zeer teleurstellend... Zo’n mooi verhaal en zo’n SHIT-einde. Ik ga zeker nig op zoek naar een ander boek van Lauren Van den Broeck want ze schrijft prachtig.
April 29, 2014
Mooi boek met mooi uitgewerkte personages.
Birdie zit opgesloten in een wereld van volwassenen die haar telkens een labeltje op willen plakken en die haar maar niet lijken te begrijpen.
Dan volgt er een rampzalig einde en een nieuw begin.
Prachtige, beschrijvende zinnen.
Birdie zit opgesloten in een wereld van volwassenen die haar telkens een labeltje op willen plakken en die haar maar niet lijken te begrijpen.
Dan volgt er een rampzalig einde en een nieuw begin.
Prachtige, beschrijvende zinnen.
July 28, 2012
Graag gelezen, mooie taal zo nu en dan, maar een einde dat behoorlijk bij het haar gegrepen is. Ongetwijfeld geweldige literatuur voor pubermeisjes!
February 22, 2019
Fantastisch boek.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews