What do you think?
Rate this book
De Schrijfbibliotheek
Korte verhalen schrijven (De schrijfbibliotheek)
Een kort verhaal lijkt op een foto, beweert Ton Rozeman in Korte verhalen schrijven. Als schrijver laat je immers zien wat er binnen het kader gebeurt, terwijl je tegelijkertijd oproept wat daarbuiten te zien is. Zo kun je met beperkte middelen enorm veel bereiken, zoals de grootmeesters van het korte verhaal telkens weer aantonen.
Rozeman gebruikt de camera- en fotometafoorom schrijvers van het korte verhaalinzichten en technieken aan te reiken. Wat kun je bijvoorbeeld met contrast? En wat zie je door de zoeker als je je verhaal bekijkt? Een nieuwe manier om naar verhalen te kijken, is een van de vele reacties op Rozemans schrijfblog Shortstory.nu.
Rozeman gebruikt de camera- en fotometafoorom schrijvers van het korte verhaalinzichten en technieken aan te reiken. Wat kun je bijvoorbeeld met contrast? En wat zie je door de zoeker als je je verhaal bekijkt? Een nieuwe manier om naar verhalen te kijken, is een van de vele reacties op Rozemans schrijfblog Shortstory.nu.
- GenresWriting
158 pages, Kindle Edition
First published September 1, 2011
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
October 13, 2011
De Schrijfbibliotheek is een bibliotheek van papier die ik al lange tijd in de gaten houd: het is een boeiende verzameling van uitgeverij Augustus, een verzameling van, in feite, schrijftips. Journalistiek, essays, poëzie, liedteksten, kinderboeken—waar je interesse ook ligt in schrijfland, de Schrijfbibliotheek heeft er een boek over gepubliceerd. Toen ik een tijdje terug door Augustus werd gevraagd om één van hun boeken te lezen en te reviewen, was dat voor mij dan ook een cadeautje.
Ton Rozeman is een vriendelijke man. Ik ben hem nooit tegengekomen, hem heb nooit gesproken, maar de manier waarop hij zijn ervaring en inzichten met ons deelt in dit boek is buitengewoon open en, jawel, vriendelijk.
Korte verhalen schrijven vertelt over technieken en sjablonen. Rozeman legt met zeer duidelijke woorden uit welke techniek in welke situatie gebruikt kan (en dus niet moet) worden, en omdat hij bij ieder onderdeel voorbeelden gebruikt die recht-toe recht-aan zijn blijf je nooit met vragen achter. Rozeman behandelt het op een manier die heel simpel en logisch lijkt, en dat is knap: de lagen van een verhaal kunnen heel onduidelijk zijn maar hij heeft het weten te ontleden op een manier die ontzettend veel helderheid biedt.
Wat ik erg prettig vind aan de manier waarop Rozeman de theorie behandelt is dat hij altijd aan blijft geven dat schrijven een heel persoonlijk proces is. Het kiezen voor een bepaalde richting zal altijd persoonlijk blijven en daarmee dus voor iedereen anders. De valkuilen en vragen waar je mee komt te zitten zullen echter dezelfde blijven, iedereen zal met dilemma's te maken krijgen tijdens het schrijven van een kort verhaal. Deze dilemma's behandelt Ton Rozeman in dit boek.
De muur waar ik zelf wel eens tegenaan loop is de muur die het schrijven van mij weg lijkt te houden. Natuurlijk ben ik zelf die muur, maar op zo'n moment van onrust wil je enkel dat iemand met de gouden tip komt: dé tip die mij vertelt hoe ik nu verder moet. Ik denk dat Ton Rozeman mij deze tip heeft gegeven in dit boek. Het is een heel simpele methode, heel logisch: 'kijk welke elementen je al hebt en hoe je daartussen een nieuwe verbinding kunt maken.' Dit staat in het hoofdstuk 'Kader', ik heb echter het gevoel dat die verbinding altijd van pas kan komen. Eye-opener.
Dit boek is niet alleen een aanrader voor schrijvers, ook liefhebbers van het korte verhaal zullen ervan genieten. De prachtige voorbeelden uit het werk van o.a. Raymond Carver, Franz Kafka, Sherwood Anderson en Lydia Davis (en van Ton Rozeman zelf) geven een inzicht in de constructie van het korte verhaal en zullen daarom ook een extra laag kunnen aanwijzen tijdens het lezen. Zelf kon ik het niet laten te beginnen in een verzameling verhalen van Flannery O'Connor dat nog ongelezen in de boekenkast stond.
Ton Rozeman is een vriendelijke man. Ik ben hem nooit tegengekomen, hem heb nooit gesproken, maar de manier waarop hij zijn ervaring en inzichten met ons deelt in dit boek is buitengewoon open en, jawel, vriendelijk.
Korte verhalen schrijven vertelt over technieken en sjablonen. Rozeman legt met zeer duidelijke woorden uit welke techniek in welke situatie gebruikt kan (en dus niet moet) worden, en omdat hij bij ieder onderdeel voorbeelden gebruikt die recht-toe recht-aan zijn blijf je nooit met vragen achter. Rozeman behandelt het op een manier die heel simpel en logisch lijkt, en dat is knap: de lagen van een verhaal kunnen heel onduidelijk zijn maar hij heeft het weten te ontleden op een manier die ontzettend veel helderheid biedt.
Wat ik erg prettig vind aan de manier waarop Rozeman de theorie behandelt is dat hij altijd aan blijft geven dat schrijven een heel persoonlijk proces is. Het kiezen voor een bepaalde richting zal altijd persoonlijk blijven en daarmee dus voor iedereen anders. De valkuilen en vragen waar je mee komt te zitten zullen echter dezelfde blijven, iedereen zal met dilemma's te maken krijgen tijdens het schrijven van een kort verhaal. Deze dilemma's behandelt Ton Rozeman in dit boek.
De muur waar ik zelf wel eens tegenaan loop is de muur die het schrijven van mij weg lijkt te houden. Natuurlijk ben ik zelf die muur, maar op zo'n moment van onrust wil je enkel dat iemand met de gouden tip komt: dé tip die mij vertelt hoe ik nu verder moet. Ik denk dat Ton Rozeman mij deze tip heeft gegeven in dit boek. Het is een heel simpele methode, heel logisch: 'kijk welke elementen je al hebt en hoe je daartussen een nieuwe verbinding kunt maken.' Dit staat in het hoofdstuk 'Kader', ik heb echter het gevoel dat die verbinding altijd van pas kan komen. Eye-opener.
Dit boek is niet alleen een aanrader voor schrijvers, ook liefhebbers van het korte verhaal zullen ervan genieten. De prachtige voorbeelden uit het werk van o.a. Raymond Carver, Franz Kafka, Sherwood Anderson en Lydia Davis (en van Ton Rozeman zelf) geven een inzicht in de constructie van het korte verhaal en zullen daarom ook een extra laag kunnen aanwijzen tijdens het lezen. Zelf kon ik het niet laten te beginnen in een verzameling verhalen van Flannery O'Connor dat nog ongelezen in de boekenkast stond.
August 21, 2017
In dit boekje over Korte verhalen schrijven vergelijkt Ton Rozeman het schrijven van korte verhalen met het maken van foto's. Het boekje is in drie gedeelten onderverdeeld.
Het eerste deel gaat in op 15 technieken. Dit deel gaat over de keuzes die je als verhalenschrijver hebt. Je leert er welke schrijftechnieken onder welke omstandigheden tot welke resultaten leiden. Om iets te suggereren met beperkte hulpmiddelen. Hij heeft het bijvoorbeeld over een kader waarin het verhaal zich afspeelt, over scherpte en vaagheid. Je kunt de suggestie van een grotere ruimte voor je korte verhaal geven door scherp te stellen op het onderwerp binnen het kader en iets door te laten schemeren van wat er daarbuiten gebeurt. Zo zijn er meerdere technieken die je in kunt zetten om met de beperkte ruimte van het verhaal om te gaan, waardoor het voor de lezer meer oproept dan wat er in de tekst is aangegeven.
In het tweede deel van het boek worden vijf sjablonen uitgewerkt die je kunt gebruiken voor korte verhalen of voor een verhalenbundel. Voor korte verhalen kun je de voorgeprogrammeerde standen van een camera die gebruikt worden door fotografen vertalen naar sjablonen die je als schrijver kunt gebruiken voor verhalen. Het gaat hier niet om IJzeren Wetten, maar met deze sjablonen verbreed je je horizon als schrijver.
Het derde deel van het boek geeft ten slotte twee korte verhalen te lezen die door Ton Rozeman zelf geschreven zijn. Ze passen heel goed bij de voorbeelden die hij geeft.
Dit boekje heeft voor mij zeker betekenis gekregen en met behulp van de technieken, sjablonen en voorbeeldverhalen, krijg ik zin om met verschillende elementen te gaan experimenten om te kijken wat ze voor mij als korte verhalenschrijfster kunnen opleveren. Ik zal wel goed moeten bedenken wat ik ermee kan wanneer ik fantasyverhalen wil schrijven omdat er voor dit specifieke genre geen voorbeelden gegeven worden. Wel bekend is het sjabloon van het standaardverhaal dat ik vaak heb gebruikt en waar ik ook met fantasyverhalen goed gebruik van kan maken. Maar wellicht moet ik ook eens gaan proberen om met de andere sjablonen te experimenteren en om de technieken uit deel 1 van dit boek nader te onderzoeken.
Dit boekje beantwoordt aan mijn verwachtingen omdat het mij iets nieuws geleerd heeft over korte verhalen schrijven. Ik raad dit boekje aan andere schrijvers zeker aan.
Het eerste deel gaat in op 15 technieken. Dit deel gaat over de keuzes die je als verhalenschrijver hebt. Je leert er welke schrijftechnieken onder welke omstandigheden tot welke resultaten leiden. Om iets te suggereren met beperkte hulpmiddelen. Hij heeft het bijvoorbeeld over een kader waarin het verhaal zich afspeelt, over scherpte en vaagheid. Je kunt de suggestie van een grotere ruimte voor je korte verhaal geven door scherp te stellen op het onderwerp binnen het kader en iets door te laten schemeren van wat er daarbuiten gebeurt. Zo zijn er meerdere technieken die je in kunt zetten om met de beperkte ruimte van het verhaal om te gaan, waardoor het voor de lezer meer oproept dan wat er in de tekst is aangegeven.
In het tweede deel van het boek worden vijf sjablonen uitgewerkt die je kunt gebruiken voor korte verhalen of voor een verhalenbundel. Voor korte verhalen kun je de voorgeprogrammeerde standen van een camera die gebruikt worden door fotografen vertalen naar sjablonen die je als schrijver kunt gebruiken voor verhalen. Het gaat hier niet om IJzeren Wetten, maar met deze sjablonen verbreed je je horizon als schrijver.
Het derde deel van het boek geeft ten slotte twee korte verhalen te lezen die door Ton Rozeman zelf geschreven zijn. Ze passen heel goed bij de voorbeelden die hij geeft.
Dit boekje heeft voor mij zeker betekenis gekregen en met behulp van de technieken, sjablonen en voorbeeldverhalen, krijg ik zin om met verschillende elementen te gaan experimenten om te kijken wat ze voor mij als korte verhalenschrijfster kunnen opleveren. Ik zal wel goed moeten bedenken wat ik ermee kan wanneer ik fantasyverhalen wil schrijven omdat er voor dit specifieke genre geen voorbeelden gegeven worden. Wel bekend is het sjabloon van het standaardverhaal dat ik vaak heb gebruikt en waar ik ook met fantasyverhalen goed gebruik van kan maken. Maar wellicht moet ik ook eens gaan proberen om met de andere sjablonen te experimenteren en om de technieken uit deel 1 van dit boek nader te onderzoeken.
Dit boekje beantwoordt aan mijn verwachtingen omdat het mij iets nieuws geleerd heeft over korte verhalen schrijven. Ik raad dit boekje aan andere schrijvers zeker aan.
July 20, 2020
Super handig boekje. Dat schrijven vanuit de metafoor van de fotografie wordt belicht, maakt alle tips erg beeldend en tastbaar. Fijn, de voorbeeldverhalen ook.
February 8, 2026
-Leest prettig
-Duidelijke structuur
-Van fotografeertermen naar schrijftermen
-Veel verwijzingen naar andere hoofdstukken
-Ook interessant voor een langer verhaal
-Met voorbeeldstukjes uit korte verhalen voor de uitleg
Bonus: drie korte verhalen als voorbeeld.
-Duidelijke structuur
-Van fotografeertermen naar schrijftermen
-Veel verwijzingen naar andere hoofdstukken
-Ook interessant voor een langer verhaal
-Met voorbeeldstukjes uit korte verhalen voor de uitleg
Bonus: drie korte verhalen als voorbeeld.
August 15, 2013
Ton rozeman gebruikt fotografie als hulpmiddel om inzicht te geven in het schrijven van korte verhalen. Dit werkt prima.
July 27, 2014
Mooi uitgelegd met inzichtelijke voorbeelden. Een echte aanrader voor schrijvers!
April 18, 2017
Interessant uitgangspunt.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews