What do you think?
Rate this book
Morgenster
Antwerpen, Zurenborg, 1904. Anna overhaalt haar Duitse minnaar Heinz om een huis te bouwen in de Cogels-Osylei. Architect Jos Bascourt krijgt de opdracht. De twee mannen werken samen aan het art-nouveauhuis, dat al snel de naam Morgenster krijgt. Tussen de zwierige krullenen ornamenten die stilaanvorm krijgen, meanderen ook de levens van de drie: Jos, die steeds meer voor Anna begint te voelen, Heinz, die blijft pendelen tussen Antwerpen en zijn thuisstad Hamburh, en Anna, die als vrouw haar weg zoekt in een wereld die nog steeds wordt gedomineerd door mannen.
Tegen de achtergrond van de belle époque, de broedkamer van de wereld zoals wij die kennen, vertelt Dirk Van Boxem in Morgenster een verhaal van persoonlijke emancipatie en maatschappelijke ontvoogding, en van de eeuwige strijd om de liefde.
Tegen de achtergrond van de belle époque, de broedkamer van de wereld zoals wij die kennen, vertelt Dirk Van Boxem in Morgenster een verhaal van persoonlijke emancipatie en maatschappelijke ontvoogding, en van de eeuwige strijd om de liefde.
240 pages, Paperback
First published February 15, 2019
2 people are currently reading
34 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
March 10, 2019
Nu ik alles weet over de ontstaansgeschiedenis van Morgenster, een huis in de Antwerpse Cogels-Osylei, wil ik de gevel in de vorm van het gelaat van een vrouw met eigen ogen gaan bekijken. Heel graag gelezen, niet alleen omdat het een inkijk geeft in de maatschappij uit begin deze eeuw, maar ook omdat het de positie van de vrouw in de kijker zet. Toen was die nog volledig afhankelijk van de grillen van de man. Ook de vraag naar meer rechten voor de arbeiders krijgt veel aandacht. Mooi tijdsbeeld in een rechttoe-rechtaanstijl die me ligt. Puntgave tekst met korte zinnen, veel dialogen en een beperkt aantal gedachtestromen. Dat alles zorgt voor vaart en daar houd ik van. Ik ben aan het ploeteren in ‘Een geschikte jongen’, een vuistdik boek over Indië vol details en daarom tergend traag! Dit boek las ik tussen twee lange hoofdstukken door. Wat een positief verschil!
August 6, 2019
Een heel fijn debuut moet ik zeggen.
Eentje waarbij je vrouw wordt, man wordt, architect wordt, vlucht, zoekt
waarin je de rol van de vrouw en haar onmondigheid ervaart en waarin ieder zoekt naar zijn of haar plaats in de wereld en dit op velerlei manieren
Tegelijk realistisch en met gevoel
In één ruk uitgelezen!
Aanrader!
http://www.cuttingedge.be/boekenstrip...
Eentje waarbij je vrouw wordt, man wordt, architect wordt, vlucht, zoekt
waarin je de rol van de vrouw en haar onmondigheid ervaart en waarin ieder zoekt naar zijn of haar plaats in de wereld en dit op velerlei manieren
Tegelijk realistisch en met gevoel
In één ruk uitgelezen!
Aanrader!
http://www.cuttingedge.be/boekenstrip...
October 9, 2021
‘De liefde bestaat niet. Er is een liefde. Er is altijd een liefde. Maar niet de liefde. Die nooit.’
August 26, 2019
Very well written first novel that uses the building of an art-nouveau house in Antwerp at the centre stage while describing in a refined way the many different social tensions within the society of those days.
January 12, 2023
Aangezien ik deze schrijver of dit boek totaal niet kende, nam ik hier op Goodreads een aantal reviews door. Ik zag heel weinig ‘minder goede’ reviews, wat ik raar vond. Waarom was dit boek dan niet bekender of had ik er nog nooit van gehoord? 🤔
Hoezo heeft Dirk Van Boxem niet meer boeken geschreven? Als dit zijn debuut is, dan kan ik niet wachten op een vervolg! 👏🏻🤩
Een aantal redenen waarom iemand dit boek zou moeten lezen:
✨ Zalig wanneer een verhaal ook vorm krijgt door er historie in te verwerken. Het plaatje van Antwerpen & het bijhorende huis, de stakingen, de aanbouw van het station enz. lieten me in de waan dat ik echt het verhaal aan het beleven was. 😍
✨ Ik begreep de titel niet, maar dit werd al heel snel verklaard. Een hele openbaring, omdat ik niet wist dat Morgenster een bloem is. Ook de manier waarop ze ertoe komen om het nieuwe huis ‘Huis Morgenster’ te noemen is heel simpel, maar toch gevat.
✨ Het boek vertelt de verhalen vanuit de oogpunten van verschillende personages uit verschillende lagen van de bevolking. Dit maakt het niet eentonig (teveel Anna zou me niet geboeid hebben) & geeft een goed beeld weer van hoe de maatschappij in die tijd in elkaar zat.
✨ Het huis is een personage op zich & belichaamt (in mijn ogen) het proces van hoe een mens meer & meer zichzelf wordt & zijn karakter opbouwt/krijgt, net zoals het huis eerst een simpele schets was & later volledig tot in de details afgewerkt wordt.
Het enige vervelende hier (ja, daar ben ik weer 🤪) is dat het een open einde heeft & we eigenlijk niet weten hoe Anna de baby zal opvoeden, of Heinz ooit nog terug komt (of wat er met hem gebeurd is??)…
Dus PUH-LEASE Dirk, write us a sequel, want ik ontplof bijna van nieuwsgierigheid 🤣😭🤍.
Hoezo heeft Dirk Van Boxem niet meer boeken geschreven? Als dit zijn debuut is, dan kan ik niet wachten op een vervolg! 👏🏻🤩
Een aantal redenen waarom iemand dit boek zou moeten lezen:
✨ Zalig wanneer een verhaal ook vorm krijgt door er historie in te verwerken. Het plaatje van Antwerpen & het bijhorende huis, de stakingen, de aanbouw van het station enz. lieten me in de waan dat ik echt het verhaal aan het beleven was. 😍
✨ Ik begreep de titel niet, maar dit werd al heel snel verklaard. Een hele openbaring, omdat ik niet wist dat Morgenster een bloem is. Ook de manier waarop ze ertoe komen om het nieuwe huis ‘Huis Morgenster’ te noemen is heel simpel, maar toch gevat.
✨ Het boek vertelt de verhalen vanuit de oogpunten van verschillende personages uit verschillende lagen van de bevolking. Dit maakt het niet eentonig (teveel Anna zou me niet geboeid hebben) & geeft een goed beeld weer van hoe de maatschappij in die tijd in elkaar zat.
✨ Het huis is een personage op zich & belichaamt (in mijn ogen) het proces van hoe een mens meer & meer zichzelf wordt & zijn karakter opbouwt/krijgt, net zoals het huis eerst een simpele schets was & later volledig tot in de details afgewerkt wordt.
Het enige vervelende hier (ja, daar ben ik weer 🤪) is dat het een open einde heeft & we eigenlijk niet weten hoe Anna de baby zal opvoeden, of Heinz ooit nog terug komt (of wat er met hem gebeurd is??)…
Dus PUH-LEASE Dirk, write us a sequel, want ik ontplof bijna van nieuwsgierigheid 🤣😭🤍.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 1, 2019
Soms moet je niet te veel verklappen over een boek? Moet je gewoon aanraden om morgen (wegens vandaag gesloten) naar de boekhandel te stappen? Zelf begon ik er ook aan zonder te hooggespannen verwachtingen. En weinig tijd. En me steeds verheugen op minstens nog een paar bladzijden. Ja, dat zegt veel. Wat een heerlijk boek! Waarom? Omdat het opvallend prettig leest, maar heel veel diepte heeft. De auteur noemt het zelf een 'kleine roman'. Snap ik, maar deels oneens: dit is een groots werk. En dat voor een debuut!
October 6, 2020
I was present by the book presentation of my good old friend Dirk Van Boxem. I liked the book because I know the lived in the house.
July 23, 2019
Mooi boek over emancipatie en het bewustzijn van de vrouw begin jaren 1900. Sterk boek en vlot geschreven.
May 8, 2019
Heer Van Boxem moest er lang op wachten, maar vandaag besliste ik eindelijk om in zijn Morgenster te beginnen. Het vertrek viel me moeizaam, maar eens ik op de trein tussen Hamburg en Antwerpen zat, kwam ik er niet meer vanaf. Ik las het boek in een avond uit.
Op het eerste zicht heeft het boek niets dat me mee kon trekken. Mijn kennis over architectuur is nihil en mijn interesse bijgevolg ook, bovendien ben ik een leek wat de liefde betreft en ben ik al jaren gesyndiceert, maar is dat eerder uit nostalgie dan uit noodzaak. Kortom: een boek over een idyllisch art-nouveauhuis, doorspekt met een verboden romance tegen de achtergrond van een belangrijke staking, je zou zeggen dat zoiets moet mislopen, maar dat deed het allerminst.
In Anna herkende ik mijn grootmoeder als feministe, een vrijgevochten, maar toch zo afhankelijke vrouw. Haar wens om met Heinz aan een toekomst te beginnen, wars van de maatschappij, in een geel huis als bloem, haar dwepen met Leon, haar onzekerheid. Ik was mee met het verhaal.
Pas echt interessant werd het voor mij echter, wanneer ik het architectonische las als een tekst over het schrijven van boeken, ipv het bouwen van een huis. Ik permitteer me wellicht te veel vrijheid, en verontschuldig me daarvoor, heer Van Boxem, maar als ik dingen over het huis lees als volgt:
‘In het begin hebben we afgesproken dat we een tempel voor Anna zouden bouwen, maar wat is dat, een tempel? Een plek om een god te aanbidden? […] Is God daar echt? Goden wonen niet in tempels. Mensen bouwen tempels op plekken waar ze God vermoeden, waar ze denken Hem een keer te hebben gezien. Maar Hij woont daar niet. Dus nee, God is niet in de tempel. Maar als God er niet is, wat is er dan wel? […] Niets. Er is niets i de tempel, […] Het is een lege ruimte. Een leegte die verborgen moet worden.’ en: ‘In de put liet hij wat aarde door zijn vingers glijden. Metingen en berekeningen waren niet altijd betrouwbaar, grond kon al even onvoorspelbaar zijn als mensen. Soms stuitte je op een ader van iets anders, iets wat je liever voor jezelf verborgen hield.’
Dan koppel ik dat aan de romankunst, aan vorm vs. Inhoud, aan autofictie, aan het verborgene.. En dan ben ik geïnteresseerd. Ik las dit dus als een roman over de romankunst, hoewel ik objectief gezien weinig reden heb om dit te doen, maar het heeft me zeker geholpen om van dit boek te genieten. Het is een puik debuut, heer Van Boxem, en ik bewonder je ervoor.
Op het eerste zicht heeft het boek niets dat me mee kon trekken. Mijn kennis over architectuur is nihil en mijn interesse bijgevolg ook, bovendien ben ik een leek wat de liefde betreft en ben ik al jaren gesyndiceert, maar is dat eerder uit nostalgie dan uit noodzaak. Kortom: een boek over een idyllisch art-nouveauhuis, doorspekt met een verboden romance tegen de achtergrond van een belangrijke staking, je zou zeggen dat zoiets moet mislopen, maar dat deed het allerminst.
In Anna herkende ik mijn grootmoeder als feministe, een vrijgevochten, maar toch zo afhankelijke vrouw. Haar wens om met Heinz aan een toekomst te beginnen, wars van de maatschappij, in een geel huis als bloem, haar dwepen met Leon, haar onzekerheid. Ik was mee met het verhaal.
Pas echt interessant werd het voor mij echter, wanneer ik het architectonische las als een tekst over het schrijven van boeken, ipv het bouwen van een huis. Ik permitteer me wellicht te veel vrijheid, en verontschuldig me daarvoor, heer Van Boxem, maar als ik dingen over het huis lees als volgt:
‘In het begin hebben we afgesproken dat we een tempel voor Anna zouden bouwen, maar wat is dat, een tempel? Een plek om een god te aanbidden? […] Is God daar echt? Goden wonen niet in tempels. Mensen bouwen tempels op plekken waar ze God vermoeden, waar ze denken Hem een keer te hebben gezien. Maar Hij woont daar niet. Dus nee, God is niet in de tempel. Maar als God er niet is, wat is er dan wel? […] Niets. Er is niets i de tempel, […] Het is een lege ruimte. Een leegte die verborgen moet worden.’ en: ‘In de put liet hij wat aarde door zijn vingers glijden. Metingen en berekeningen waren niet altijd betrouwbaar, grond kon al even onvoorspelbaar zijn als mensen. Soms stuitte je op een ader van iets anders, iets wat je liever voor jezelf verborgen hield.’
Dan koppel ik dat aan de romankunst, aan vorm vs. Inhoud, aan autofictie, aan het verborgene.. En dan ben ik geïnteresseerd. Ik las dit dus als een roman over de romankunst, hoewel ik objectief gezien weinig reden heb om dit te doen, maar het heeft me zeker geholpen om van dit boek te genieten. Het is een puik debuut, heer Van Boxem, en ik bewonder je ervoor.
July 28, 2020
Dirk Van Boxem slaagt erin een scharniermoment uit onze geschiedenis te schetsen aan de hand van een 5-tal mensen in Antwerpen - in het begin van de 20e eeuw.
Het worden nieuwe tijden, met meer gelijkheid, internationale handel, meer vrouwenrechten.
Het verhaal wordt verteld aan de hand van vijf mensen:
De vrouw die hoopt zelfstandig te leven, maar daardoor wel escorte wordt,
Heinz de ondernemer die gruwelt van hoe onpersoonlijk en cijfermatig de 'commerce' wordt , maar er wel goed van leeft,
Leon de revolutionair,die opkomt voor het plebs, waar hij geen deel van uitmaakt,
Jos Bascourt de architect die worstelt met de opkomst van electriciteit...
Greta de ondernemende vrouw die, in de schaduw van haar man, hun zaak de nieuwe wereld in leidt, maar meer vanuit dienstplicht dan trots,..
Uiteindelijk gaat het boek zowel over de tijden die veranderen als over de emancipatie van het hoofdpersonage. Zij tracht voor zichzelf een beetje zekerheid tracht te scheppen. Zekerheid in de vorm van liefde en een uniek huis in Zurenborg. In haar queeste steunt ze op alle betrokken mannen ... maar uiteindelijk wordt ze gesteund en opgevangen door de vrouw van haar aimant.
Het gebouw? De morgenster - ook wel een referentie naar de planeet Venus. Geen toeval, maar wel subtiel.
Het worden nieuwe tijden, met meer gelijkheid, internationale handel, meer vrouwenrechten.
Het verhaal wordt verteld aan de hand van vijf mensen:
De vrouw die hoopt zelfstandig te leven, maar daardoor wel escorte wordt,
Heinz de ondernemer die gruwelt van hoe onpersoonlijk en cijfermatig de 'commerce' wordt , maar er wel goed van leeft,
Leon de revolutionair,die opkomt voor het plebs, waar hij geen deel van uitmaakt,
Jos Bascourt de architect die worstelt met de opkomst van electriciteit...
Greta de ondernemende vrouw die, in de schaduw van haar man, hun zaak de nieuwe wereld in leidt, maar meer vanuit dienstplicht dan trots,..
Uiteindelijk gaat het boek zowel over de tijden die veranderen als over de emancipatie van het hoofdpersonage. Zij tracht voor zichzelf een beetje zekerheid tracht te scheppen. Zekerheid in de vorm van liefde en een uniek huis in Zurenborg. In haar queeste steunt ze op alle betrokken mannen ... maar uiteindelijk wordt ze gesteund en opgevangen door de vrouw van haar aimant.
Het gebouw? De morgenster - ook wel een referentie naar de planeet Venus. Geen toeval, maar wel subtiel.
December 30, 2025
Hoe saai was dit verhaal! Echt verschrikkelijk oppervlakkig. De auteur heeft elke zin geconstrueerd met een verfijnde woordenschat en gedachten, bespiegelingen. Taalkundig uitstekend. De aandacht ging naar de stijl, de architectuur van het verhaal, niet naar de inhoud en de diepgang. De erotische passages waren een vergeefse en vaak misplaatste poging de boel een beetje op te vrolijken. Ik vloog over elke zin om het te kunnen uitlezen, maar na 100 pagina's hield ik het voor bekeken; mentaal uitgeput.
June 26, 2023
Sfeervol verhaal over een vrouw en de geschiedenis van Antwerpen. Met plezier gelezen!
Displaying 1 - 12 of 12 reviews