آنچه سیمای کوروش را از پس هزارهها همچنان تابناک میدارد، ملایمت و حسن سیاست اوست. در بامداد پیروزیهای بزرگ که هر فاتحی مرعوب درخشندگی و جلال فتوحاتش میشود، کوروش با چنان فروتنی و شفقتی در برابر دشمن ظاهر میشد که وی را ناگزیر از احترام میساخت۰ «منم کوروش، شاه شاهان، شاه بزرگ، شاه بابل، شاه سومر و اَکَد، شاه چهار گوشه زمین»
کتاب یه رمان تاریخی حساب میشه و خب این ژانر به ادبیات تعلق داره نه به تاریخ ولی کتاب بین یه کتاب تاریخی و رمان بودن مونده که میخواد کدوم باشه نه یک رمان خوبیه نه کتاب تاریخی خوبی اینکه کتاب برای حدود ۱۰۰ سال پیش و قدیمی بودن منابع به کنار، این کتاب رمان حساب میشه و خب نمیشه بهش استناد کرد بیشتر کتاب به شرح توصیف میپردازه نه روایت داستان از تولد کوروش شروع میکنه تا مرگش ولی تو کل کتاب که درمورد کوروش هست زیاد درمورد خود او صحبت نمیکنه فقط ۴ فصل از ۱۳ فصل درست و حسابی درمورد او صحبت کرد این کتاب حتی برای آشنایی اولیه هم به دیدگاه من مناسب نیست
کتاب کوروش کبیر از آلبرت چامپادور نخستینبار در نیمه قرن بیستم منتشر شد و توسط مترجمان ایرانی به فارسی درآمد. اما نکته مهم: چامپادور مورخ و پژوهشگر برجستهی هخامنشی نبود؛ او یک نویسنده و روزنامهنگار فرانسوی بود که بیشتر کتابهایش بر پایه بازنویسی آزاد منابع کلاسیک نوشته شدهاند، نه پژوهش آکادمیک.
به همین دلیل کتاب او ماهیتی شبهتاریخی دارد. نثر زیبا، اما فاقد دقت دانشگاهی.