What do you think?
Rate this book
Εκείνοι που επιστρέφουν
Εφτά σκοτεινές ιστορίες εμπνευσμένες από τους ελληνικούς μύθους για τους βρικόλακες που αναπτύχθηκαν στην Ελλάδα, από τη μυθολογία και την ομηρική παράδοση έως και τα τέλη του 19ου αιώνα.
1. Καθένας πετάει κι από ένα ασημένιο φεγγάρι
2. Το δώρο και η καταδίκη
3. Ομίχλη στη Νιβέστα
4. Άνω Τελώνια
5. Μια παλιά ιστορία
6. Ονειροτόκος
7. Ο γυρισμός του Ορέστη
►►►►►►►►►►►►►►►►►
"Η Αγνή Σιούλα και ο Γιώργος Γιώτσας συνδυάζουν τον σύγχρονο τρόμο με τις ελληνικές παραδόσεις. Συνδέουν αριστοτεχνικά τις ιστορίες φαντασμάτων που διηγούνταν οι παλιοί με το σήμερα"
~ Αγγελική Μπιρμπίλη,
Διευθύντρια Σύνταξης, Athens Voice
1. Καθένας πετάει κι από ένα ασημένιο φεγγάρι
2. Το δώρο και η καταδίκη
3. Ομίχλη στη Νιβέστα
4. Άνω Τελώνια
5. Μια παλιά ιστορία
6. Ονειροτόκος
7. Ο γυρισμός του Ορέστη
►►►►►►►►►►►►►►►►►
"Η Αγνή Σιούλα και ο Γιώργος Γιώτσας συνδυάζουν τον σύγχρονο τρόμο με τις ελληνικές παραδόσεις. Συνδέουν αριστοτεχνικά τις ιστορίες φαντασμάτων που διηγούνταν οι παλιοί με το σήμερα"
~ Αγγελική Μπιρμπίλη,
Διευθύντρια Σύνταξης, Athens Voice
- GenresHorror
440 pages, Paperback
First published March 6, 2019
2 people are currently reading
91 people want to read
About the author
Αγνή Σιούλα
5 books87 followersΗ Αγνή Σιούλα γεννήθηκε στην Κοζάνη και έζησε εκεί έως το 2007. Στη συνέχεια μετακόμισε με την οικογένειά της σε ένα μικρό χωριό των Σερρών. Από το 1991 εργάζεται ως βιβλιοθηκονόμος σε ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, ενώ παράλληλα και για τέσσερα έτη εργάστηκε σαν εργαστηριακή συνεργάτης στο Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας και στο Α.Τ.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης. Σπούδασε Βιβλιοθηκονομία και έχει μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων με Εξειδίκευση στη Διοίκηση Ανθρώπινων Πόρων.
= Agni Sioula was born and lived in Kozani until 2007. Then she moved in a small village near Serres with her family. She works as a librarian in academic libraries since 1991. In the meantime she also worked as a lab assistant professor at the Technological Educational Institute of Western Macedonia and Thessaloniki for four years. She studied Librarianship and she has a Master degree in Business Administration with specialty in Human Resources Management.
= Agni Sioula was born and lived in Kozani until 2007. Then she moved in a small village near Serres with her family. She works as a librarian in academic libraries since 1991. In the meantime she also worked as a lab assistant professor at the Technological Educational Institute of Western Macedonia and Thessaloniki for four years. She studied Librarianship and she has a Master degree in Business Administration with specialty in Human Resources Management.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
March 10, 2019
Η Αγνή Σιούλα και ο Γιώργος Γιώτσας μας υπενθυμίζουν τις ιστορίες των γιαγιάδων μας μέσα από εφτά διηγήματα με θέμα τους βρυκόλακες.
Στα διηγήματα του βιβλίου παντρεύονται αριστοτεχνικά οι ελληνικοί μύθοι και θρύλοι με τη σύγχρονη εποχή προσφέροντάς μας ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Ξεχώρισα περισσότερο το Άνω Τελώνια, μία κλειστοφοβική ιστορία Λαφκραφτικού τρόμου της Αγνής Σιούλα και το Μία παλιά ιστορία όπου ο Γιώργος Γιώτσας γράφει με απόλυτη επιτυχία το χαρακτήρα μιας δεκαπεντάχρονης Κρητικιάς και μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να δίνουμε περισσότερη σημασία στα παραμύθια των γιαγιάδων μας.
Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και στους δύο για αυτό το βιβλίο γιατί είναι πραγματικά κάτι που έλειπε από την ελληνική λογοτεχνία. Πολλοί είναι αυτοί που έχουν γράψει για βρυκόλακες ανά καιρούς, και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που έχουν γίνει της μόδας, όλα όμως τα βιβλία έχουν ως πρότυπο τους βρικόλακες των γοτθικων μύθων και όχι των ελληνικών. Συνήθιζα να θεωρώ ότι οι βρυκόλακες είναι ένα θέμα που δε με αφορά, κατάλαβα όμως με αυτό στο βιβλίο ότι ο τρόπος προσέγγισης ενός θέματος είναι που κάνει όλη τη διαφορά.
Στα διηγήματα του βιβλίου παντρεύονται αριστοτεχνικά οι ελληνικοί μύθοι και θρύλοι με τη σύγχρονη εποχή προσφέροντάς μας ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Ξεχώρισα περισσότερο το Άνω Τελώνια, μία κλειστοφοβική ιστορία Λαφκραφτικού τρόμου της Αγνής Σιούλα και το Μία παλιά ιστορία όπου ο Γιώργος Γιώτσας γράφει με απόλυτη επιτυχία το χαρακτήρα μιας δεκαπεντάχρονης Κρητικιάς και μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να δίνουμε περισσότερη σημασία στα παραμύθια των γιαγιάδων μας.
Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και στους δύο για αυτό το βιβλίο γιατί είναι πραγματικά κάτι που έλειπε από την ελληνική λογοτεχνία. Πολλοί είναι αυτοί που έχουν γράψει για βρυκόλακες ανά καιρούς, και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που έχουν γίνει της μόδας, όλα όμως τα βιβλία έχουν ως πρότυπο τους βρικόλακες των γοτθικων μύθων και όχι των ελληνικών. Συνήθιζα να θεωρώ ότι οι βρυκόλακες είναι ένα θέμα που δε με αφορά, κατάλαβα όμως με αυτό στο βιβλίο ότι ο τρόπος προσέγγισης ενός θέματος είναι που κάνει όλη τη διαφορά.
October 29, 2021
Βραβεία: Public Book Awards Top-10 "Διήγημα"
Μπορείτε να διαβάσετε την πρώτη κριτική/παρουσίαση του βιβλίου,
από την Αγγελική Μπιρμπίλη, Διευθύντρια Σύνταξης ~ Athens Voice:
" Πιστεύεις ότι σαν πεθαίνει ο άνθρωπος, όλα πεθαίνουν μαζί του;
Υπάρχουν αθέατα πράγματα κι ανάμεσά μας ζουν όντα δαιμονικά και καταραμένα. Πλάσματα που δεν τα έφτιαξε ο Θεός, αλλά ο σατανάς…
Ξέραμε ότι ο Γιώργος Γιώτσας και η Αγνή Σιούλα, συγγραφείς της σκοτεινής λογοτεχνίας, ήξεραν να γράφουν ιστορίες τρομακτικές αλλά αυτό είναι ένα βιβλίο «αλλιώτικο», που συνδυάζει τον σύγχρονο τρόμο με ελληνικούς θρύλους, παραδόσεις, δεισιδαίμονες. Μαζί, γράφουν ιστορίες για γριές τσιγγάνες-μάγισσες, νεράιδες, θηλυκούς δαίμονες, βρικόλακες και λυκάνθρωπος που τριγυρνούν στα δάση αλλά και στις πόλεις, που ζουν ανάμεσά μας... Ιστορίες για φαντάσματα και δαίμονες που διηγούνταν οι παλιοί συνδέονται, αριστοτεχνικά, με το σήμερα.
Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην το διαβάσετε νύχτα, γιατί ακόμα και μόλις το τελειώσετε εκείνο… θα επιστρέφει! "
Μπορείτε να διαβάσετε την πρώτη κριτική/παρουσίαση του βιβλίου,
από την Αγγελική Μπιρμπίλη, Διευθύντρια Σύνταξης ~ Athens Voice:
" Πιστεύεις ότι σαν πεθαίνει ο άνθρωπος, όλα πεθαίνουν μαζί του;
Υπάρχουν αθέατα πράγματα κι ανάμεσά μας ζουν όντα δαιμονικά και καταραμένα. Πλάσματα που δεν τα έφτιαξε ο Θεός, αλλά ο σατανάς…
Ξέραμε ότι ο Γιώργος Γιώτσας και η Αγνή Σιούλα, συγγραφείς της σκοτεινής λογοτεχνίας, ήξεραν να γράφουν ιστορίες τρομακτικές αλλά αυτό είναι ένα βιβλίο «αλλιώτικο», που συνδυάζει τον σύγχρονο τρόμο με ελληνικούς θρύλους, παραδόσεις, δεισιδαίμονες. Μαζί, γράφουν ιστορίες για γριές τσιγγάνες-μάγισσες, νεράιδες, θηλυκούς δαίμονες, βρικόλακες και λυκάνθρωπος που τριγυρνούν στα δάση αλλά και στις πόλεις, που ζουν ανάμεσά μας... Ιστορίες για φαντάσματα και δαίμονες που διηγούνταν οι παλιοί συνδέονται, αριστοτεχνικά, με το σήμερα.
Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην το διαβάσετε νύχτα, γιατί ακόμα και μόλις το τελειώσετε εκείνο… θα επιστρέφει! "
Read
April 9, 2019Το συνεργατικό βιβλίο της Αγνής Σιούλα και του Γιώργου Γιώτσα είναι μια απολαυστικότατη συλλογή διηγημάτων με κεντρικό θέμα τους βρικόλακες στην Ελλάδα. Οι δύο συγγραφείς γνωρίζουν πολλά για τους μύθους που περιβάλλουν τα βαμπίρ στη χώρα μας και το αποδεικνύουν περίτρανα. Το πολύ σημαντικό ωστόσο κατ’ εμέ είναι ότι εδώ οι ιστορίες δεν δίνονται με το κλασικό “δυτικό” μοτίβο αλλά έρχονται με έναν παλιομοδίτικο και αυθεντικό τρόπο που θα αρέσει πάρα πολύ. Προσωπικά, φαντάστηκα τον εαυτό μου να κάθεται κοντά σε ένα παλιό τζάκι και να ακούει παρόμοιες συζητήσεις από έναν υπερήλικα. Must για κάθε φίλο της λογοτεχνίας του φανταστικού -και όχι μόνο!
June 8, 2020
Μια συλλογή διηγημάτων που αφορούν τους θρύλους που υπάρχουν σε διάφορες περιοχές της χώρας μας σχετικά με τους βρικόλακες. Τους βρικόλακες όπως μας τους έχουν μεταφέρει μέσα από τις διηγήσεις τους οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας κι όχι όπως τους διαβάζουμε σε βιβλία ξένων συγγραφέων του φανταστικού.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν επιλέγω να διαβάζω συλλογές διηγημάτων πολύ εύκολα, γιατί χωρίς να το θέλω, γίνομαι πολύ αυστηρή με τους συγγραφείς. Η συγκεκριμένη συλλογή όμως, αξίζει να διαβαστεί από τους λάτρεις της λογοτεχνίας του φανταστικού στη χώρα μας.
Οι δύο συγγραφείς, Αγνή Σιούλα και Γιώργος Γιώτσας, είναι δυο πολύ ελπιδοφόρες πένες σε αυτόν τον χώρο και χρίζουν της προσοχής μας
Για να είμαι ειλικρινής, δεν επιλέγω να διαβάζω συλλογές διηγημάτων πολύ εύκολα, γιατί χωρίς να το θέλω, γίνομαι πολύ αυστηρή με τους συγγραφείς. Η συγκεκριμένη συλλογή όμως, αξίζει να διαβαστεί από τους λάτρεις της λογοτεχνίας του φανταστικού στη χώρα μας.
Οι δύο συγγραφείς, Αγνή Σιούλα και Γιώργος Γιώτσας, είναι δυο πολύ ελπιδοφόρες πένες σε αυτόν τον χώρο και χρίζουν της προσοχής μας
May 1, 2019
Ο Γιώργος και η Αγνή μας δίνουν ενα έργο πρωτότυπο ως προς τον κεντρικό άξονά του, καλοδουλεμένο και απολαυστικό.
Στις σελίδες του βιβλίου βρήκα ιστορίες για απέθαντα όντα. Κοινό το θέμα τους, η κάθε μια ήταν πολύ διαφορετική από την άλλη, δυσκολεύομαι όμως να ξεχωρίσω κάποια, μου άρεσαν όλες εξίσου. Με γοήτευσε το κλίμα τους, με παρέσυρε με έναν τρόπο ανατριχιαστικό σε πολλά σημεία. Μπορώ να πω, πως διαβαζοντας το βιβλίο βράδυ, έπιασα τον εαυτό μου να αναστατώνεται με θορύβους.
Το πλαίσιο στο οποίο δόθηκαν οι ιστορίες ειναι καθημερινό και ο τρόπος που εμφανίζονται τα απόκοσμα πλάσματα είναι πειστικός, χωρίς ακρότητες. Έτσι έχουμε ενα αποτέλεσμα πολύ ρεαλιστικό, που ξεφεύγει από το χιλιοειπωμένο προφίλ των βρικολάκων, που δίνει το δικό του στίγμα, που αντλεί έμπνευση από την ελληνική -και όχι μόνο- ύπαιθρο. Κι όμως, με το μαγικό τους συγγραφικό ραβδί, ο Γιώργος και η Αγνή, καταφέρνουν μέσα σε αυτό το κλίμα να μας δώσουν εξαιρετικές περιγραφές τρόμου, με λεπτομέρειες που βυθίζουν τον αναγνώστη στο ζοφερό σύμπαν της κάθε ιστορίας.
Οι ήρωες, καταφέρνουν να ξεδιπλώσουν τον χαρακτήρα τους, να μας συστηθούν με όλα τους τα στοιχεία και κερδίζουν τον αναγνώστη. Όσο για τη φαντασία των ιστοριών; Την ζήλεψα!
Οπότε μπορω να σας πω με απέραντη σιγουριά πως αν αρέσει ο λαογραφικός τρόμος και οι ιστορίες για βαμπίρ, τότε το βιβλίο αυτό είναι (και) για εσάς!
Στις σελίδες του βιβλίου βρήκα ιστορίες για απέθαντα όντα. Κοινό το θέμα τους, η κάθε μια ήταν πολύ διαφορετική από την άλλη, δυσκολεύομαι όμως να ξεχωρίσω κάποια, μου άρεσαν όλες εξίσου. Με γοήτευσε το κλίμα τους, με παρέσυρε με έναν τρόπο ανατριχιαστικό σε πολλά σημεία. Μπορώ να πω, πως διαβαζοντας το βιβλίο βράδυ, έπιασα τον εαυτό μου να αναστατώνεται με θορύβους.
Το πλαίσιο στο οποίο δόθηκαν οι ιστορίες ειναι καθημερινό και ο τρόπος που εμφανίζονται τα απόκοσμα πλάσματα είναι πειστικός, χωρίς ακρότητες. Έτσι έχουμε ενα αποτέλεσμα πολύ ρεαλιστικό, που ξεφεύγει από το χιλιοειπωμένο προφίλ των βρικολάκων, που δίνει το δικό του στίγμα, που αντλεί έμπνευση από την ελληνική -και όχι μόνο- ύπαιθρο. Κι όμως, με το μαγικό τους συγγραφικό ραβδί, ο Γιώργος και η Αγνή, καταφέρνουν μέσα σε αυτό το κλίμα να μας δώσουν εξαιρετικές περιγραφές τρόμου, με λεπτομέρειες που βυθίζουν τον αναγνώστη στο ζοφερό σύμπαν της κάθε ιστορίας.
Οι ήρωες, καταφέρνουν να ξεδιπλώσουν τον χαρακτήρα τους, να μας συστηθούν με όλα τους τα στοιχεία και κερδίζουν τον αναγνώστη. Όσο για τη φαντασία των ιστοριών; Την ζήλεψα!
Οπότε μπορω να σας πω με απέραντη σιγουριά πως αν αρέσει ο λαογραφικός τρόμος και οι ιστορίες για βαμπίρ, τότε το βιβλίο αυτό είναι (και) για εσάς!
October 13, 2019
Τα λόγια είναι περιττά... Η ατμόσφαιρα που δίνουν με μαεστρία οι έμπειροι συγγραφείς Γ. Γιώτσας και Α. Σιούλα και τα ρίγη που σκορπίζουν απλόχερα, κατατάσσουν ευθύς των εν λόγω βιβλίο στα αγαπημένα μου για το έτος που διανύουμε. Εδώ, δεν διαβάζεις, βλέπεις. Βλέπεις και νιώθεις... Τι νιώθεις; Την ομίχλη να πυκνώνει, να παίρνει σχήμα και μορφή και να σε πλησιάζει. Βρίσκεσαι στα "Άνω Τελώνια", νιώθεις παγωμένες ανάσες στον σβέρκο σου και ίσα που προλαβαίνεις να κλείσεις την πόρτα με φούρια και να αφήσεις τον εφιάλτη πίσω σου! Άλλες πάλι φορές, βλέπεις την ανίερη σύμπραξη μεταξύ ζωής και θανάτου να κατεβαίνει σαν ομίχλη από τη Νιβέστα και να σε προσκαλεί. Για πόσο νομίζεις ότι μπορείς να αποστρέφεις το βλέμμα; Για πόσο θα αντιστέκεσαι; Λοιπόν, μόλις σας γνωστοποίησα ποια είναι τα αγαπημένα μου διηγήματα σε αυτήν την εξαίρετη συλλογή. Οπότε, τι κάθεστε; Αναζητήστε το!
April 10, 2019
Έχει περάσει λίγη ώρα από τη στιγμή που ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου «Εκείνοι που επιστρέφουν» και κοιτάω την οθόνη του υπολογιστή μου προσπαθώντας να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου και να γράψω κριτική για αυτό το σπουδαίο έργο. Είναι η πρώτη φορά που δυσκολεύομαι και αυτό έχει να κάνει με το γεγονός πως παρότι περίμενα μία καλή δουλειά, τελικά ήταν κάτι παραπάνω. Ήταν αυτό ακριβώς που ζητούσα από την ελληνική λογοτεχνία του φανταστικού.
Έχοντας μελετήσει τις ελληνικές παραδόσεις σε βάθος, πάντα αναρωτιόμουν γιατί οι Έλληνες συγγραφείς δεν αξιοποιούν τη δική μας λαογραφία στα γραπτά τους. Ευτυχώς, η Αγνή Σιούλα και ο Γιώργος Γιώτσας το τόλμησαν. Και αυτό που δημιούργησαν είναι εξαιρετικό. Ο τρόπος γραφής τους είναι πραγματικά εθιστικός και δε σε αφήνει να σταματήσεις την ανάγνωση.
Ο αρχικός μου στόχος ήταν να μιλήσω για κάθε μία ιστορία ξεχωριστά, αφού είχα κρατήσει και τις αντίστοιχες σημειώσεις καθώς τις διάβαζα. Γρήγορα κατάλαβα πως αυτό δε θα γινόταν. Όλες οι σκέψεις μου ήταν «καταπληκτικό!», «υπέροχο!», «μοναδικό!» και «ατμοσφαιρικό!».
Όμως το βιβλίο αυτό αξίζει κάτι περισσότερο από επίθετα θαυμασμού. Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω τους συγγραφείς καθώς η ατμόσφαιρα την οποία δημιούργησαν ήταν μοναδική και ζωντανή με έναν τρομαχτικό τρόπο. Θέλω να τους πω ένα μεγάλο μπράβο γιατί στις στιγμές ησυχίας που διάβαζα το βιβλίο όταν άκουγα τους ήχους της φύσης έξω από το παράθυρο, έσφιγγα το βιβλίο πάνω μου, επηρεασμένη και σε επιφυλακή για αυτό που θα μπορούσε να καραδοκεί.
Το μεγαλύτερο όμως «μπράβο» του�� το δίνω γιατί με αυτές τις ιστορίες θυμίζουν στους παλαιότερους και ενημερώνουν τους νεώτερους πως ο τόπος μας είναι ποτισμένος με μύθους και θρύλους που έχουν διαμορφώσει τις συνειδήσεις μας ακόμα και όταν δεν το συνειδητοποιούμε. Είναι όλες αυτές οι λεπτομέρειες που μας λένε οι παππούδες, οι γιαγιάδες και οι γονείς μας δήθεν αστεία, αλλά με ένα βάρος αιώνων να τις συνοδεύει. Πλέον όταν η μητέρα μου μού λέει πως θέλει να βάλει βασιλικό στο μπαλκόνι γιατί η γιαγιά μου της έλεγε πως κάνει καλό, δε θα την αμφισβητήσω ξανά.
Τα απόκοσμα τοπία του βιβλίου δεν είναι κάτι ξένο. Είναι όλοι οι τόποι της χώρας μας που κάποτε έσφυζαν από ζωή και στις μέρες μας μοιάζουν ερειπωμένα ενώ στην πραγματικότητα είναι ζωντανά με έναν δικό τους τρόπο. Παίρνουν ζωή από τους ψιθύρους των ανθρώπων που έζησαν, αγάπησαν και πόνεσαν σε αυτά τα μέρη.
Και το σημαντικότερο… Οι βρικόλακες, οι δαίμονες και τα κάθε είδους στοιχειά είναι σίγουρα πολύ τρομαχτικά. Όμως πολλές φορές η σκοτεινιά των ανθρώπων και οι βαθύτερες επιθυμίες είναι οι παράγοντες που ωθούν τους ανθρώπους σε πράξεις που δεν μπορούσαν να φανταστούν πως ήταν ικανοί να κάνουν. Οι μάσκες που φορούν οι άνθρωποι για να κρυφτούν από την κοινωνία είναι εκείνες που κρύβουν το Καλό και το Κακό.
Η Σιούλα και ο Γιώτσας είναι χωρίς καμία αμφιβολία οι καλύτεροι του είδους. Με εντυπωσίασε κάθε γραμμή που διάβασα. Η προσοχή και η επιμέλεια που έδειξαν στην παρουσίαση των ιστοριών τους είναι εμφανής. Με ταξίδεψαν σε πολλά υπέροχα τρομαχτικά μέρη!
Διαβάστε το βιβλίο και μετά κλείστε τα μάτια σας. Προσπαθήστε να ακούσετε τους ψιθύρους που μεταφέρει ο αέρας. Τις φωνές που ταξιδεύουν με το νερό. Και νιώστε το χάδι τους…
Έχοντας μελετήσει τις ελληνικές παραδόσεις σε βάθος, πάντα αναρωτιόμουν γιατί οι Έλληνες συγγραφείς δεν αξιοποιούν τη δική μας λαογραφία στα γραπτά τους. Ευτυχώς, η Αγνή Σιούλα και ο Γιώργος Γιώτσας το τόλμησαν. Και αυτό που δημιούργησαν είναι εξαιρετικό. Ο τρόπος γραφής τους είναι πραγματικά εθιστικός και δε σε αφήνει να σταματήσεις την ανάγνωση.
Ο αρχικός μου στόχος ήταν να μιλήσω για κάθε μία ιστορία ξεχωριστά, αφού είχα κρατήσει και τις αντίστοιχες σημειώσεις καθώς τις διάβαζα. Γρήγορα κατάλαβα πως αυτό δε θα γινόταν. Όλες οι σκέψεις μου ήταν «καταπληκτικό!», «υπέροχο!», «μοναδικό!» και «ατμοσφαιρικό!».
Όμως το βιβλίο αυτό αξίζει κάτι περισσότερο από επίθετα θαυμασμού. Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω τους συγγραφείς καθώς η ατμόσφαιρα την οποία δημιούργησαν ήταν μοναδική και ζωντανή με έναν τρομαχτικό τρόπο. Θέλω να τους πω ένα μεγάλο μπράβο γιατί στις στιγμές ησυχίας που διάβαζα το βιβλίο όταν άκουγα τους ήχους της φύσης έξω από το παράθυρο, έσφιγγα το βιβλίο πάνω μου, επηρεασμένη και σε επιφυλακή για αυτό που θα μπορούσε να καραδοκεί.
Το μεγαλύτερο όμως «μπράβο» του�� το δίνω γιατί με αυτές τις ιστορίες θυμίζουν στους παλαιότερους και ενημερώνουν τους νεώτερους πως ο τόπος μας είναι ποτισμένος με μύθους και θρύλους που έχουν διαμορφώσει τις συνειδήσεις μας ακόμα και όταν δεν το συνειδητοποιούμε. Είναι όλες αυτές οι λεπτομέρειες που μας λένε οι παππούδες, οι γιαγιάδες και οι γονείς μας δήθεν αστεία, αλλά με ένα βάρος αιώνων να τις συνοδεύει. Πλέον όταν η μητέρα μου μού λέει πως θέλει να βάλει βασιλικό στο μπαλκόνι γιατί η γιαγιά μου της έλεγε πως κάνει καλό, δε θα την αμφισβητήσω ξανά.
Τα απόκοσμα τοπία του βιβλίου δεν είναι κάτι ξένο. Είναι όλοι οι τόποι της χώρας μας που κάποτε έσφυζαν από ζωή και στις μέρες μας μοιάζουν ερειπωμένα ενώ στην πραγματικότητα είναι ζωντανά με έναν δικό τους τρόπο. Παίρνουν ζωή από τους ψιθύρους των ανθρώπων που έζησαν, αγάπησαν και πόνεσαν σε αυτά τα μέρη.
Και το σημαντικότερο… Οι βρικόλακες, οι δαίμονες και τα κάθε είδους στοιχειά είναι σίγουρα πολύ τρομαχτικά. Όμως πολλές φορές η σκοτεινιά των ανθρώπων και οι βαθύτερες επιθυμίες είναι οι παράγοντες που ωθούν τους ανθρώπους σε πράξεις που δεν μπορούσαν να φανταστούν πως ήταν ικανοί να κάνουν. Οι μάσκες που φορούν οι άνθρωποι για να κρυφτούν από την κοινωνία είναι εκείνες που κρύβουν το Καλό και το Κακό.
Η Σιούλα και ο Γιώτσας είναι χωρίς καμία αμφιβολία οι καλύτεροι του είδους. Με εντυπωσίασε κάθε γραμμή που διάβασα. Η προσοχή και η επιμέλεια που έδειξαν στην παρουσίαση των ιστοριών τους είναι εμφανής. Με ταξίδεψαν σε πολλά υπέροχα τρομαχτικά μέρη!
Διαβάστε το βιβλίο και μετά κλείστε τα μάτια σας. Προσπαθήστε να ακούσετε τους ψιθύρους που μεταφέρει ο αέρας. Τις φωνές που ταξιδεύουν με το νερό. Και νιώστε το χάδι τους…
March 23, 2019
Μια ωδή στο ανεξήγητο και στο απόκρυφο. Μια ωδή στον πιο μύχιο εαυτό μας. Ένα έργο ομιχλώδες και... διαβολικά όμορφο. Επτά διηγήματα. Επτά μαύρα διαμάντια, σκοτεινά μα και με εξαιρετική διαύγεια συνάμα. Διαύγεια στους ήρωες, στις ζωές και στον ψυχισμό τους. Το "Εκείνοι που επιστρέφουν" είναι μια υπέροχη και προσεγμένη δουλειά πάνω στην μυθολογία των βρυκολάκων, απαλλαγμένη - σωτήρια, κατά την άποψή μου - από τα βικτωριανά πρότυπα και τα γοτθικά κλισέ. Ένα έργο - κέντημα από τους μετρ του είδους Αγνή Σιούλα και Γιώργο Γιώτσα.
Μια κατάδυση χωρίς ανάσα στην πιο σκοτεινή πλευρά μας.
Μια κατάδυση χωρίς ανάσα στην πιο σκοτεινή πλευρά μας.
May 16, 2019
(English at the bottom)
1 αστερακι και μια ασχημη αποψη, για ενα βιβλιο που θα επαιρνε τουλαχιστον 4 διαφορετικα.
Εξηγουμαι, αφου πρεπει να ειπωθει πριν απο ο,τιδηποτε αλλο: το διηγημα "Μια Παλια Ιστορια" ειναι καραμπινατη αντιγραφη, μην πω λογοκλοπη, απο το πασιγνωστο κομικ φαντασιας The Sandman, συγκεκριμενα της ιστοριας "The Hunt" στον τομο Fables and Reflections. Η πλοκη ειναι αλλαγμενη ελαχιστα για να ταιριαζει στο θεμα της συλλογης (η πρωτοτυπη ιστορια εχει να κανει με λυκανθρωπους αντι βαμπιρ), αλλα οι διαλογοι ειναι λέξη λέξη ίδιοι, τους συγκρινα επειδη τυχαινει να εχω ολους τους τομους Sandman στην κατοχη μου, και ειναι σαν να εχει γινει απλα μεταφραση (!!!!!!)
Το θεωρω τεραστια ντροπη να εκδιδονται δειγματα λογοκλοπης απο την στιγμη που γινεται μια τεραστια προσπαθεια για να εχουμε μια αξιοπρεπη "σκηνη" Ελληνικου φανταστικου, ποσο μαλλον απο πασιγνωστες σειρες οπως το Sandman. Δεν ξερω τι πηγε στραβα ακριβως και κανενας δεν επιασε αυτη την "πονηρια" (κουτοπονηρια θα ελεγα), ηταν περιπτωση "Σιγα, και ποιος θα το αναγνωρισει" αφου το Sandman δεν εχει μεταφραστει στα Ελληνικα? Κανεις δεν φανταστηκε οτι καποιος που ενδιαφερεται για ξενογλωσσες σειρες φαντασιας, υπαρχει μεγαλη περιπτωση να θελει να δοκιμασει και την αντιστοιχη Ελληνικη προσπαθεια?
Δεν εχω απολυτως τιποτα εναντιον των συγγραφεων (μαλιστα, με τον Γιωργο Γιωτσα εχουμε μιλησει μια φορα, ηταν ευγενεστατος και πολυ συμπαθητικος), και λυπαμαι που πρεπει να πω τετοια λογια για το εργο τους, αλλα δεν ειναι κατι που μπορω να αγνοησω, ή που θα επρεπε να αγνοησουν οι αλλοι αναγνωστες.
Η ειρωνεια ειναι οτι, αν δεν υπηρχε το "Μια Παλια Ιστορια", δεν θα ειχα και τιποτα κακο να πω για την συλλογη. Μου αρεσαν ολες οι υπολοιπες ιστοριες, εκτος ισως απο τον "Γυρισμο του Ορεστη", που ΔΕΝ ηταν κακη, απλα ηταν πολυ μεγαλυτερη απο ο,τι επρεπε, και μακρυγορουσε σχεδον χωρις λογο. Πιο συγκεκριμενα, οι αγαπημενες μου ηταν οι "Ομιχλη στην Νιβεστα" και "Ονειροτοκος".
Κριμα.
English-speaking friends: this is a collection of short stories by two collaborating authors about vampires. The collection would have gotten at least 4 stars (I didn't like the last story as much as the others) had it not been for a single story literally plagiarizing the story "The Hunt" from Neil Gaiman's Sandman (the dialogue is the same word-for-word and the plot is only slightly changed). It's honestly shameful and I'm very disappointed.
1 αστερακι και μια ασχημη αποψη, για ενα βιβλιο που θα επαιρνε τουλαχιστον 4 διαφορετικα.
Εξηγουμαι, αφου πρεπει να ειπωθει πριν απο ο,τιδηποτε αλλο: το διηγημα "Μια Παλια Ιστορια" ειναι καραμπινατη αντιγραφη, μην πω λογοκλοπη, απο το πασιγνωστο κομικ φαντασιας The Sandman, συγκεκριμενα της ιστοριας "The Hunt" στον τομο Fables and Reflections. Η πλοκη ειναι αλλαγμενη ελαχιστα για να ταιριαζει στο θεμα της συλλογης (η πρωτοτυπη ιστορια εχει να κανει με λυκανθρωπους αντι βαμπιρ), αλλα οι διαλογοι ειναι λέξη λέξη ίδιοι, τους συγκρινα επειδη τυχαινει να εχω ολους τους τομους Sandman στην κατοχη μου, και ειναι σαν να εχει γινει απλα μεταφραση (!!!!!!)
Το θεωρω τεραστια ντροπη να εκδιδονται δειγματα λογοκλοπης απο την στιγμη που γινεται μια τεραστια προσπαθεια για να εχουμε μια αξιοπρεπη "σκηνη" Ελληνικου φανταστικου, ποσο μαλλον απο πασιγνωστες σειρες οπως το Sandman. Δεν ξερω τι πηγε στραβα ακριβως και κανενας δεν επιασε αυτη την "πονηρια" (κουτοπονηρια θα ελεγα), ηταν περιπτωση "Σιγα, και ποιος θα το αναγνωρισει" αφου το Sandman δεν εχει μεταφραστει στα Ελληνικα? Κανεις δεν φανταστηκε οτι καποιος που ενδιαφερεται για ξενογλωσσες σειρες φαντασιας, υπαρχει μεγαλη περιπτωση να θελει να δοκιμασει και την αντιστοιχη Ελληνικη προσπαθεια?
Δεν εχω απολυτως τιποτα εναντιον των συγγραφεων (μαλιστα, με τον Γιωργο Γιωτσα εχουμε μιλησει μια φορα, ηταν ευγενεστατος και πολυ συμπαθητικος), και λυπαμαι που πρεπει να πω τετοια λογια για το εργο τους, αλλα δεν ειναι κατι που μπορω να αγνοησω, ή που θα επρεπε να αγνοησουν οι αλλοι αναγνωστες.
Η ειρωνεια ειναι οτι, αν δεν υπηρχε το "Μια Παλια Ιστορια", δεν θα ειχα και τιποτα κακο να πω για την συλλογη. Μου αρεσαν ολες οι υπολοιπες ιστοριες, εκτος ισως απο τον "Γυρισμο του Ορεστη", που ΔΕΝ ηταν κακη, απλα ηταν πολυ μεγαλυτερη απο ο,τι επρεπε, και μακρυγορουσε σχεδον χωρις λογο. Πιο συγκεκριμενα, οι αγαπημενες μου ηταν οι "Ομιχλη στην Νιβεστα" και "Ονειροτοκος".
Κριμα.
English-speaking friends: this is a collection of short stories by two collaborating authors about vampires. The collection would have gotten at least 4 stars (I didn't like the last story as much as the others) had it not been for a single story literally plagiarizing the story "The Hunt" from Neil Gaiman's Sandman (the dialogue is the same word-for-word and the plot is only slightly changed). It's honestly shameful and I'm very disappointed.
June 30, 2021
Κεντρική θεματική όλων των διηγημάτων είναι η μυθολογία των βρικολάκων, οι δαιμονικοί νυχτοβάτες που εμπνέουν κάθε μορφή τέχνης. Παρόλο που ενώνουν τις δυνάμεις τους δύο συγγραφείς, ο Γιώργος Γιώτσας και η Αγνή Σιούλα υπάρχει μία σπάνια κι αξιοθαύμαστη ομοιογένεια στα διηγήματα τρόμου. Προσωπικά ξεχώρισα τα εξής: ‘’Μια παλιά ιστορία’’ και ‘’Ονειροτόκος’’ αλλά θέλω να σταθώ περισσότερο στο τελευταίο διήγημα ‘’Ο γυρισμός του Ορέστη’’ γιατί γράφτηκε συνεργατικά. Πράγματι δεν μπορούσα να ξεχωρίσω πότε ξεκινούσε η πένα του ενός συγγραφέα και πότε τελείωνε του άλλου. Σίγουρα δεν θα ήταν εύκολο το εγχείρημα αλλά θαρρώ πως κέρδισαν το στοίχημα γιατί οι αναγνώστες θα επιστρέφουν στις ιστορίες τους.
April 11, 2019
Δεν μπορώ παρά να γράψω τα καλύτερα λόγια για το συγκεκριμένο βιβλίο! Βρυκόλακες; Τσεκ. Ελληνικό άρωμα; Τσεκ. Φόρος τιμής στον μέγιστο λαογράφο, καθηγητή Νικόλαο Πολίτη; Τσεκ. Δύο ταλαντούχοι Έλληνες συγγραφείς με πολύ καλές περγαμηνές στον χώρο του Φανταστικού; Τσεκ. Και να το βιβλίο, «Εκείνοι που επιστρέφουν». Χορταστικό από την αρχή μέχρι το τέλος. Άριστα δομημένο. Με εισαγωγή δοκίμιο από την Ευαγγελία Παπανίκου. Με επιλόγους εξίσου κατατοπιστικούς και κριτικούς από τους ίδιους τους συγγραφείς. Και με 6 διηγήματα, τρία από τον καθένα. Στο τέλος μια συνεργατική νουβέλα. Και όλα αυτά με θέμα τους βρυκόλακες. Όχι αυτούς τους γλυκανάλατους που τόσο έχουν κατακλύσει τη λογοτεχνία στις μέρες μας, τους δυτικοφερμένους. Ατόφιο ελληνικό/βαλκανικό στοιχείο παρμένο από την εγχώρια λαογραφία. Αποτέλεσμα; Φανταστικά διηγήματα τρόμου. Το βιβλίο δεν πρέπει να λείψει από καμία βιβλιοθήκη λάτρη του τρόμου. Λάτρεψα το κάθε διήγημα. Υποκειμενικά πάντα, θεωρώ ως δύο αγαπημένα μου τα εξής: Το «Καθένας πετάει και από ένα ασημένιο φεγγάρι» του Γιώργου Γιώτσα και το «Άνω Τελώνια» της Αγνής Σιούλα. Όλα αξίζουν, αλλά αυτά είναι άλλο πράγμα βρε παιδί μου. Το πρώτο είναι ένα από τα δυνατότερα σύντομα διηγήματα ανόθευτου, υπερφυσικού τρόμου που θα στοιχιώνει αρκετό καιρό τον αναγνώστη, ενώ το δεύτερο είναι ένα ελληνικό γουέστερν τρόμου με κλισέ μεν πλοκή, αλλά τόσο άρτια δοσμένη που δεν μπορεί κάποιος να σταματήσει το διάβασμα και με ένα τέλος που προσωπικά γουστάρω απίστευτα. Για μένα η τελευταία φράση είναι μακράν μία από τις αγαπημένες μου ατάκες. Αξίζουν συγχαρητήρια στους συγγραφείς για αυτή την προσφορά τους στο ελληνικό Φανταστικό και ιδιαίτερα στην κατηγορία του τρόμου. Από όσο γνωρίζω, είναι το μοναδικό αμιγώς για βρυκόλακες ελληνικό βιβλίο με διηγήματα. Χαρακτηριστικός είναι ο τρόπος γραφής του κάθε συγγραφέα. Του Γιώτσα πιο αδρός, πιο γωνιώδης. Της Σιούλα πιο λεπτεπίλεπτος, λειαίνει τις κοφτερές γωνίες. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο με άριστο αποτέλεσμα.
Μειονεκτήματα: Αν κάποιος θα ήθελε ντε και καλά να εξαντλήσει την αυστηρότητά του, θα σχολίαζε ότι το διήγημα «Ομίχλη στη Νιβέστα», γραμμένο σε δεύτερο ενικό πρόσωπο, σε μορφή email, αφήνει κάποια σημεία με ερωτηματικά, δευτερεύοντα μεν τα οποία αν ήταν καλύτερα δοσμένα να μην γεννούσαν ερωτήματα στο απαιτητικό αναγνώστη. Η νουβέλα «Ο γυρισμός του Ορέστη» περιέχει ίχνη μακρυγορίας σε ορισμένα σημεία. Φυσικά όλα αυτά είναι καθαρά γνώμες.
Συμπέρασμα: Must για όλους τους λάτρεις του είδους, αλλά και μη.
Η δικιά μου βαθμολογία: Στην προσωπική μου κλίμακα βαθμολόγησης έχει 12/17. Εξηγώ. 8,5/11 η προσωπική μου γνώμη, το πόσο μου άρεσε. 2/3 το value for money. Πολύ καλή τιμή για τον όγκο και το περιεχόμενό του. 1,5/3 επαναναγνωσιμότητα, αξία στο χρόνο, συνεισφορά στην ελληνική λογοτεχνία σαν σύνολο και κατά πόσο θα συγκιν��σει ένα μέσο αναγνώστη. Είναι το πρώτο βιβλίο με βρυκόλακες βασισμένο στην ελληνική παράδοση. 12/17 μια πολύ καλή βαθμολογία.
Μειονεκτήματα: Αν κάποιος θα ήθελε ντε και καλά να εξαντλήσει την αυστηρότητά του, θα σχολίαζε ότι το διήγημα «Ομίχλη στη Νιβέστα», γραμμένο σε δεύτερο ενικό πρόσωπο, σε μορφή email, αφήνει κάποια σημεία με ερωτηματικά, δευτερεύοντα μεν τα οποία αν ήταν καλύτερα δοσμένα να μην γεννούσαν ερωτήματα στο απαιτητικό αναγνώστη. Η νουβέλα «Ο γυρισμός του Ορέστη» περιέχει ίχνη μακρυγορίας σε ορισμένα σημεία. Φυσικά όλα αυτά είναι καθαρά γνώμες.
Συμπέρασμα: Must για όλους τους λάτρεις του είδους, αλλά και μη.
Η δικιά μου βαθμολογία: Στην προσωπική μου κλίμακα βαθμολόγησης έχει 12/17. Εξηγώ. 8,5/11 η προσωπική μου γνώμη, το πόσο μου άρεσε. 2/3 το value for money. Πολύ καλή τιμή για τον όγκο και το περιεχόμενό του. 1,5/3 επαναναγνωσιμότητα, αξία στο χρόνο, συνεισφορά στην ελληνική λογοτεχνία σαν σύνολο και κατά πόσο θα συγκιν��σει ένα μέσο αναγνώστη. Είναι το πρώτο βιβλίο με βρυκόλακες βασισμένο στην ελληνική παράδοση. 12/17 μια πολύ καλή βαθμολογία.
June 1, 2019
Στη σημερινή συγγραφική πραγματικότητα τα φαινόμενα της «παρθενογένεσης» είναι σπάνια. Αλλά σπάνια είναι επίσης και η εντιμότητα και η αληθινή αγάπη για το συγγραφικό (τους) έργο από τους ίδιους τους δημιουργούς –για κάποιο λόγο, που ποτέ δε θα καταλάβω, η έκδοση ενός βιβλίου αντιμετωπίζεται πλέον ως διεκπαιρεωτική διαδικασία ή συχνά και ως τρόπος προβολής (σύγχρονη παραδοξότητα)!–. Στο συγκεκριμένο βιβλίο η εντιμότητα και η αγάπη των δημιουργών είναι έκδηλη σε κάθε σελίδα –είναι αρκετό από μόνο του αυτό για να βρει μια θέση στη βιβλιοθήκη σας– και είμαι σίγουρος πως ο Γιώργος και η Αγνή πάντα θα «επιστρέφουν»...
May 17, 2019
Πολλές φορές ανεβαίνει ψηλά ο πήχης όταν ακούμε για την έκδοση ενός
πρωτοποριακού βιβλίου και σε περιεχόμενο και σε ύφος. Η συλλογή
διηγημάτων του Γιώργου Γιώτσα και της Αγνής Σιούλα «Εκείνοι που
επιστρέφουν» δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό. Γιατί πήραν στοιχεία της
ελληνικής παράδοσης για τους βρικόλακες, πήραν μύθους και θρύλους, αλλά
–εδώ είναι το πρωτοποριακό- τους μετέφεραν στην εποχή μας.
Απολαυστικές οι ιστορίες, με έμφαση όχι μόνο στη ροή αλλά και στην
ψυχοσύνθεση των ηρώων που είναι άνθρωποι ανάμεσά μας και βρίσκονται
αντιμέτωποι με τα σκοτάδια. Δυνατοί και οι συμβολισμοί, καλογραμμένες
έως και έξοχες οι περιγραφές.
Μία άλλη μεγάλη επιτυχία τους, ότι συνδέθηκε η τραχύτητα της γραφής του
Γιώτσα με το πιο λυρικό ύφος της Σιούλα.
πρωτοποριακού βιβλίου και σε περιεχόμενο και σε ύφος. Η συλλογή
διηγημάτων του Γιώργου Γιώτσα και της Αγνής Σιούλα «Εκείνοι που
επιστρέφουν» δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό. Γιατί πήραν στοιχεία της
ελληνικής παράδοσης για τους βρικόλακες, πήραν μύθους και θρύλους, αλλά
–εδώ είναι το πρωτοποριακό- τους μετέφεραν στην εποχή μας.
Απολαυστικές οι ιστορίες, με έμφαση όχι μόνο στη ροή αλλά και στην
ψυχοσύνθεση των ηρώων που είναι άνθρωποι ανάμεσά μας και βρίσκονται
αντιμέτωποι με τα σκοτάδια. Δυνατοί και οι συμβολισμοί, καλογραμμένες
έως και έξοχες οι περιγραφές.
Μία άλλη μεγάλη επιτυχία τους, ότι συνδέθηκε η τραχύτητα της γραφής του
Γιώτσα με το πιο λυρικό ύφος της Σιούλα.
January 22, 2020
Το λάτρεψα και δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Είμαι φανατικός της γραφής και του έργου του Γιώργου, αλλά τώρα γνώρισα και την Αγνή Σιούλα.
Μου άρεσαν όλες οι ιστορίες εξίσου για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία. Άλλες είχαν έντονο το στοιχείο της απομόνωσης και του τρόμου που τον νιώθεις στο πετσί σου, άλλες ήταν πιο μεγαλεπήβολες σαν dark fantasy.
Προτείνεται... γενικώς και ειδικώς.
Μου άρεσαν όλες οι ιστορίες εξίσου για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία. Άλλες είχαν έντονο το στοιχείο της απομόνωσης και του τρόμου που τον νιώθεις στο πετσί σου, άλλες ήταν πιο μεγαλεπήβολες σαν dark fantasy.
Προτείνεται... γενικώς και ειδικώς.
May 5, 2019
Θυμάμαι πολυ καθαρά πριν πολλά πολλά Χρονια πίσω οταν είδα για πρώτη φορά τον βρικόλακα στο πρόσωπο του ηθοποιού Κρίστοφερ Λι. Ήμουν ουτε 12 χρόνων. Απο τότε φοβόμουν τους απεθαντους. Ειναι ενας απο τους παιδικούς μου φόβους. Οταν διάβασα τον κομη Δράκουλα του Μπραμ Στοκερ δεν ασχολήθηκα ξανά με τον ακατανομαστο πρίγκιπα του σκότους.
Ώσπου μεγαλώνοντας άρχιζα να γράφω ιστορίες τρόμου. Τοτε μονο μπόρεσα να γράψω για βρικόλακες. Οι δικοι μου βέβαια δεν ειχαν καμια σχέση με αυτούς που έπλασαν οι μαγικές πένες δυο αξιολατρευτων συγγραφέων. Και αναφέρομαι στην Αγνή Σιουλα και τον Γιώργο Γιωτσα.
Μόλις τελειωσα το βιβλίο που έγραψαν μαζί. Το ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ και ανακάλυψα εναν κόσμο σκοτεινό, υγρό με δάση πράσινα , λίμνες νεφελωμενες , εκκλησίες κάτω απο την επιφάνεια του νερού , νεκροταφεία μικρά μαζεμένα που ο βούρκος της σηψαιμίας σου ρίχνει μπουνιά στο πρόσωπο. Και εσυ ναστέκεσαι εκεί. Θεατής ιστοριών που δεν μπορεί να ξεφύγει. Με τα ματια ανοιχτά προσπαθείς να δεις τους απεθαντους με την μορφή που σε ειχαν μάθει να γνωρίζεις ολη η ξένη λογοτεχνία. Αυτη του γοτθικου ρεύματος. Εκείνη της βικτωριανης εποχής. Οχι.
Στο ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΣΤΡΈΦΟΥΝ τα πλάσματα της νύχτας των δυο συγγραφέων ειναι ζωγραφισμένα με μύθους και θρύλους της ελληνικής Επικράτειας. Ζωσμενα με μυρωδιές της θάλασσας, των λουλουδιών, με την ομίχλη του βουνού. Με το χορτάρι που ειναι κεντημενο στο λιβάδι. Οι απεθαντοι ζουν ανάμεσα μας. Απλά δε μπορουμε να δούμε το πραγματικό τους πρόσωπο. Τα διηγήματα που υπάρχουν στο βιβλίο αυτό είναι ολα τους εξαιρετικά. Τόσο ζωντανά που η καρδια τους χτυπά δυνατά και εσυ την ακούς. Αυτο που δημιουργεί φόβο δεν ειναι το τρίξιμο στη σοφίτα. Η ο Αέρας που ουρλιάζει παγωμένος. Ειναι οτι ολα αυτά μπορούμε να τα ζήσουμε και εμείς καποια στιγμή. Γιατι υπάρχουν. Πάντα υπήρχαν. Γιατι οσο υπάρχει το wifi το face book το twiter θα υπάρχουν και αυτα. Για σενα για μενα για τον φιλο η την φιλη μας.
Αγνή Σιουλα Γιωργο Γιωτσα συγχαρητήρια για το βιβλιο σας.
Ώσπου μεγαλώνοντας άρχιζα να γράφω ιστορίες τρόμου. Τοτε μονο μπόρεσα να γράψω για βρικόλακες. Οι δικοι μου βέβαια δεν ειχαν καμια σχέση με αυτούς που έπλασαν οι μαγικές πένες δυο αξιολατρευτων συγγραφέων. Και αναφέρομαι στην Αγνή Σιουλα και τον Γιώργο Γιωτσα.
Μόλις τελειωσα το βιβλίο που έγραψαν μαζί. Το ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ και ανακάλυψα εναν κόσμο σκοτεινό, υγρό με δάση πράσινα , λίμνες νεφελωμενες , εκκλησίες κάτω απο την επιφάνεια του νερού , νεκροταφεία μικρά μαζεμένα που ο βούρκος της σηψαιμίας σου ρίχνει μπουνιά στο πρόσωπο. Και εσυ ναστέκεσαι εκεί. Θεατής ιστοριών που δεν μπορεί να ξεφύγει. Με τα ματια ανοιχτά προσπαθείς να δεις τους απεθαντους με την μορφή που σε ειχαν μάθει να γνωρίζεις ολη η ξένη λογοτεχνία. Αυτη του γοτθικου ρεύματος. Εκείνη της βικτωριανης εποχής. Οχι.
Στο ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΣΤΡΈΦΟΥΝ τα πλάσματα της νύχτας των δυο συγγραφέων ειναι ζωγραφισμένα με μύθους και θρύλους της ελληνικής Επικράτειας. Ζωσμενα με μυρωδιές της θάλασσας, των λουλουδιών, με την ομίχλη του βουνού. Με το χορτάρι που ειναι κεντημενο στο λιβάδι. Οι απεθαντοι ζουν ανάμεσα μας. Απλά δε μπορουμε να δούμε το πραγματικό τους πρόσωπο. Τα διηγήματα που υπάρχουν στο βιβλίο αυτό είναι ολα τους εξαιρετικά. Τόσο ζωντανά που η καρδια τους χτυπά δυνατά και εσυ την ακούς. Αυτο που δημιουργεί φόβο δεν ειναι το τρίξιμο στη σοφίτα. Η ο Αέρας που ουρλιάζει παγωμένος. Ειναι οτι ολα αυτά μπορούμε να τα ζήσουμε και εμείς καποια στιγμή. Γιατι υπάρχουν. Πάντα υπήρχαν. Γιατι οσο υπάρχει το wifi το face book το twiter θα υπάρχουν και αυτα. Για σενα για μενα για τον φιλο η την φιλη μας.
Αγνή Σιουλα Γιωργο Γιωτσα συγχαρητήρια για το βιβλιο σας.
May 15, 2019
Όλοι έχουμε ακούσει και διαβάσει ιστορίες για νεράιδες, τελώνια, μάγισσες και βρικόλακες. Η ελληνική ύπαιθρος έχει πολλές ιστορίες να μας διδάξει. Συνήθως είναι ιστορίες που έχουν διατηρηθεί μέχρι τις μέρες μας από στόμα σε στόμα. Εικασίες ότι υπήρξαν στ αλήθεια. Σήμερα ο κόσμος περισσότερο υλιστής, πραγματιστής δεν πιστεύει προλήψεις και δεισιδαιμονίες. Μήπως όμως υπάρχουν στ αλήθεια τελικά? Υπέροχο βιβλίο με εφτά ιστορίες που λαμβάνουν χώρα σε κάποια απομακρυσμένα χωριά της Ελλάδας. Η μία ιστορία καλύτερη από την άλλη. Και να σημειώσω ότι δεν τα πάω καλά με τα διηγήματα. Οι εικόνες της επαρχίας ξεδιπλώνονται μέσα στις σελίδες του και το σκηνικό που τις περιβάλλει είναι μαγικό και μυστηριώδες. Τη γραφή του Γιώργου Γιώτσα την γνώρισα στα προηγούμενα βιβλία και δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Ήμουν σίγουρη γι'αυτό που θα διάβαζα. Έχει το ταλέντο να σε μαγεύει με τις ιστορίες του. Την Αγνή Σιούλα όμως τη διαβάζω πρώτη φορά και μπορώ να πω ότι σίγουρα θα την προτιμήσω στα άλλα της βιβλία που βλέπω από το εξώφυλλο ότι έχει εκδώσει. Ευχαριστούμε για τις όμορφες ιστορίες σας, γιατί είναι όμορφες οι ιστορίες σας με αυτά τα υπέροχα άσχημα τελώνια, και περιμένουμε και άλλες τέτοιες ιστορίες, καθώς επίσης σας ευχαριστούμε και για τις σκέψεις σας που τις μοιραστήκατε μαζί μας.
April 29, 2020
https://dominicamat.blogspot.com/2020...
Βαθμολογία 4.5/5
Δύο μετρ της φανταστικής λογοτεχνίας καί του κόσμου των θρίλερ ενώνουν τις δυνάμεις τους καί προσφέρουν από κοινού στους αναγνώστες μία συλλογή αποτελούμενη από 7 ιστορίες,βασισμένες σε θρύλους της χώρας μας καί υπόσχονται να μας τρομάξουν σαν τους χείριστους εφιάλτες που πολλές φορές στοιχειώνουν τον ύπνο μας.... Μία συλλογή που πρέπει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε!
Οι συγγραφείς κυρία Αγνή Σιούλα καί ο κύριος Γιώργος Γιώτσας εμπνεόμενοι από τις παραδόσεις καί τους θρύλους σχετικά με τους βρικόλακες τόσο στην χώρα μας,όσο καί στα Βαλκάνια έγραψαν την συλλογή διηγημάτων με γενικό τίτλο ''Εκείνοι που επιστρέφουν'',το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως.
Λένε πως όπου υπάρχει καπνός,υπάρχει καί φωτιά. Γι'αυτόν τον λόγο,πιστεύω ότι αρκετοί από τους μύθους,που υπάρχουν στην τοπική παράδοση της χώρας μας,περιέχουν ένα μέρος αλήθειας,η οποία με τα χρόνια έχει ''κρυφτεί'' καί η φαντασία καί ο φόβος του κόσμου έχει γιγαντωθεί,με αποτέλεσμα ιστορίες αλλόκοτες κι ανατριχιαστικές με μοναδικό σκοπό την ''προστασία'' του κόσμου από τις σατανικές δυνάμεις....
Έχοντας διαβάσει καί προηγούμενα έργα των συγγραφέων,για μία ακόμη φορά μπόρεσα να έρθω σε επαφή με την χαρακτηριστική γραφή του καθενός καί να μείνω πολύ ικανοποιημένη από την ανάγνωση του βιβλίου. Δεν είναι τυχαίο,άλλωστε,πως εναρμονίστηκαν τόσο άψογα οι δύο τους κι έχουμε ένα άρτιο καί μεστό αποτέλεσμα σαν κι αυτό.
Οι ιστορίες του βιβλίου είναι ευκολοδιάβαστες,μικρές καί συνοπτικές. Καθεμιά φέρει τον δικό της τίτλο καί ξεκινάει με την αναφορά σε ένα στίχο είτε από κάποιο γνωστό βιβλίο,ή,κάποιο τραγούδι,ο οποίος με την σειρά του μας δίνει μία πρώτη αίσθηση για το τι πρόκειται να συναντήσουμε μέσα στις υποθέσεις των διηγημάτων. Ο λόγος είναι ακατάπαυστος,το λεξιλόγιο αρκετά οικείο καί γεμάτο συγχρόνως,οι εικόνες ρεαλιστικές καί εξωπραγματικές την ίδια στιγμή,η ένταση αυξάνεται με καλπάζοντα ρυθμό,η αγωνία ''χτυπάει'' κόκκινο καί ο τρόμος μόνιμος συνοδοιπόρος μας σε αυτό το ιδιαίτερο ταξίδι. Δεν θα σας κρύψω πως θα επιθυμούσα μελλοντικά να διαβάσω κάποιες ιστορίες που ξεχώρισα,σε μεγαλύτερη ανάπτυξη,ή,ακόμα κι ως ολόκληρα βιβλία. Έχουν μία πολύ δυνατή βάση!
Για ποιόν λόγο να διαβάσετε την συγκεκριμένη συλλογή; Γιατί πολύ απλά,η κυρία Αγνή Σιούλα καί ο κύριος Γιώργος Γιώτσας έχουν ως σκοπό τους-τουλάχιστον,εγώ αυτό αντιλαμβάνομαι-μέσα από τις ιστορίες φαντασίας/τρόμου που γράφουν,να αναφέρονται σε πολλά καί καίρια κοινωνικά ζητήματα που μας απασχολούν σε καθημερινή βάση. Τα αναδεικνύουν καί τα ''καταδικάζουν'' όποτε είναι αυτό απαραίτητο. Δεν ωραιοποιούν καταστάσεις,αλλά μέσα από το αβίαστο καί αρμονικό πάντρεμα δύο εκ φύσεως αντίθετων εννοιών,πραγματικότητας καί φαντασίας,τα προσφέρουν στους αναγνώστες.
Θεωρώ ότι είναι αναγκαία η επαφή μας με την παράδοση του τόπου μας. Καί ποιός είναι ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος να μεταλαμπαδευτούν ιστορίες καί θρύλοι αυτής,με έναν εκμοντερνισμένο καί πιο θελκτικό τρόπο,πέρα από τα βιβλία;
Άν κι εσείς έχετ�� κουραστεί να διαβάζετε καί να ακούτε γοτθικές ιστορίες για αιμοδιψείς βρικόλακες που ζούν στο σκοτάδι καί παραμονεύουν το βράδυ πίσω από σκιές με μοναδικό τους στόχο να ξεδιψάσουν την πείνα τους αποστραγγίζοντας το αίμα των αθώων τους θυμάτων,η πιο κατάλληλη πρόταση είναι το βιβλίο ''Εκείνοι που επιστρέφουν''.
Μην ξεχνάτε πως ό,τι βρίσκεται πιο κοντά μας καί υπάρχει έστω καί η παραμικρή πιθανότητα να είναι επικίνδυνο για εμάς,μας τρομάζει παραπάνω. Άλλο είναι να μπορείς να δείς κάτι,κι άλλο απλά να το πλάθεις με την φαντασία σου. Άλλωστε,πόσες φορές δεν συνηθίζουμε να δίνουμε τον όρο ''ενεργειακά βαμπίρ'' σε ανθρώπους που εξαιτίας της τοξικότητας που εκπέμπουν,νιώθουμε ότι απορροφούν την ενέργειά μας;
Θα τολμήσετε να διαβάσετε το βιβλίο καί να ανακαλύψετε μέσα από τις ιστορίες του,ποιοί είναι τελικά ''Εκείνοι που επιστρέφουν''΄....;
Καλά σας αναγνώσματα!
Βαθμολογία 4.5/5
Δύο μετρ της φανταστικής λογοτεχνίας καί του κόσμου των θρίλερ ενώνουν τις δυνάμεις τους καί προσφέρουν από κοινού στους αναγνώστες μία συλλογή αποτελούμενη από 7 ιστορίες,βασισμένες σε θρύλους της χώρας μας καί υπόσχονται να μας τρομάξουν σαν τους χείριστους εφιάλτες που πολλές φορές στοιχειώνουν τον ύπνο μας.... Μία συλλογή που πρέπει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε!
Οι συγγραφείς κυρία Αγνή Σιούλα καί ο κύριος Γιώργος Γιώτσας εμπνεόμενοι από τις παραδόσεις καί τους θρύλους σχετικά με τους βρικόλακες τόσο στην χώρα μας,όσο καί στα Βαλκάνια έγραψαν την συλλογή διηγημάτων με γενικό τίτλο ''Εκείνοι που επιστρέφουν'',το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως.
Λένε πως όπου υπάρχει καπνός,υπάρχει καί φωτιά. Γι'αυτόν τον λόγο,πιστεύω ότι αρκετοί από τους μύθους,που υπάρχουν στην τοπική παράδοση της χώρας μας,περιέχουν ένα μέρος αλήθειας,η οποία με τα χρόνια έχει ''κρυφτεί'' καί η φαντασία καί ο φόβος του κόσμου έχει γιγαντωθεί,με αποτέλεσμα ιστορίες αλλόκοτες κι ανατριχιαστικές με μοναδικό σκοπό την ''προστασία'' του κόσμου από τις σατανικές δυνάμεις....
Έχοντας διαβάσει καί προηγούμενα έργα των συγγραφέων,για μία ακόμη φορά μπόρεσα να έρθω σε επαφή με την χαρακτηριστική γραφή του καθενός καί να μείνω πολύ ικανοποιημένη από την ανάγνωση του βιβλίου. Δεν είναι τυχαίο,άλλωστε,πως εναρμονίστηκαν τόσο άψογα οι δύο τους κι έχουμε ένα άρτιο καί μεστό αποτέλεσμα σαν κι αυτό.
Οι ιστορίες του βιβλίου είναι ευκολοδιάβαστες,μικρές καί συνοπτικές. Καθεμιά φέρει τον δικό της τίτλο καί ξεκινάει με την αναφορά σε ένα στίχο είτε από κάποιο γνωστό βιβλίο,ή,κάποιο τραγούδι,ο οποίος με την σειρά του μας δίνει μία πρώτη αίσθηση για το τι πρόκειται να συναντήσουμε μέσα στις υποθέσεις των διηγημάτων. Ο λόγος είναι ακατάπαυστος,το λεξιλόγιο αρκετά οικείο καί γεμάτο συγχρόνως,οι εικόνες ρεαλιστικές καί εξωπραγματικές την ίδια στιγμή,η ένταση αυξάνεται με καλπάζοντα ρυθμό,η αγωνία ''χτυπάει'' κόκκινο καί ο τρόμος μόνιμος συνοδοιπόρος μας σε αυτό το ιδιαίτερο ταξίδι. Δεν θα σας κρύψω πως θα επιθυμούσα μελλοντικά να διαβάσω κάποιες ιστορίες που ξεχώρισα,σε μεγαλύτερη ανάπτυξη,ή,ακόμα κι ως ολόκληρα βιβλία. Έχουν μία πολύ δυνατή βάση!
Για ποιόν λόγο να διαβάσετε την συγκεκριμένη συλλογή; Γιατί πολύ απλά,η κυρία Αγνή Σιούλα καί ο κύριος Γιώργος Γιώτσας έχουν ως σκοπό τους-τουλάχιστον,εγώ αυτό αντιλαμβάνομαι-μέσα από τις ιστορίες φαντασίας/τρόμου που γράφουν,να αναφέρονται σε πολλά καί καίρια κοινωνικά ζητήματα που μας απασχολούν σε καθημερινή βάση. Τα αναδεικνύουν καί τα ''καταδικάζουν'' όποτε είναι αυτό απαραίτητο. Δεν ωραιοποιούν καταστάσεις,αλλά μέσα από το αβίαστο καί αρμονικό πάντρεμα δύο εκ φύσεως αντίθετων εννοιών,πραγματικότητας καί φαντασίας,τα προσφέρουν στους αναγνώστες.
Θεωρώ ότι είναι αναγκαία η επαφή μας με την παράδοση του τόπου μας. Καί ποιός είναι ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος να μεταλαμπαδευτούν ιστορίες καί θρύλοι αυτής,με έναν εκμοντερνισμένο καί πιο θελκτικό τρόπο,πέρα από τα βιβλία;
Άν κι εσείς έχετ�� κουραστεί να διαβάζετε καί να ακούτε γοτθικές ιστορίες για αιμοδιψείς βρικόλακες που ζούν στο σκοτάδι καί παραμονεύουν το βράδυ πίσω από σκιές με μοναδικό τους στόχο να ξεδιψάσουν την πείνα τους αποστραγγίζοντας το αίμα των αθώων τους θυμάτων,η πιο κατάλληλη πρόταση είναι το βιβλίο ''Εκείνοι που επιστρέφουν''.
Μην ξεχνάτε πως ό,τι βρίσκεται πιο κοντά μας καί υπάρχει έστω καί η παραμικρή πιθανότητα να είναι επικίνδυνο για εμάς,μας τρομάζει παραπάνω. Άλλο είναι να μπορείς να δείς κάτι,κι άλλο απλά να το πλάθεις με την φαντασία σου. Άλλωστε,πόσες φορές δεν συνηθίζουμε να δίνουμε τον όρο ''ενεργειακά βαμπίρ'' σε ανθρώπους που εξαιτίας της τοξικότητας που εκπέμπουν,νιώθουμε ότι απορροφούν την ενέργειά μας;
Θα τολμήσετε να διαβάσετε το βιβλίο καί να ανακαλύψετε μέσα από τις ιστορίες του,ποιοί είναι τελικά ''Εκείνοι που επιστρέφουν''΄....;
Καλά σας αναγνώσματα!
June 21, 2019
Μολις τελειωσα το βιβλιο, πραγματικα εξαιρετικο για οσους τους αρεσει η φαντασια τρομου. Το οτι η ισοτρια εξελισετε σε διαφορα μερη της Ελλαδας και η χρηση των Ελληνικων παραδοσεων προσωπικα με κανει να απορροφουμαι στην ιστορια πολυ περισσοτερο απ'οτι η ξενη λογοτεχνια, σε σημειο που συχνα αφηνα κατω το βιβλιο για να παρω μια ανασα και ενιωθα ασχημα για τους πρωταγωνιστες που δεν μπορουσαν να κανουν το ιδιο. Η γραφη του Γιωργου Γιωτσα εχει ωριμασει πολυ, πλεον σοκαρει περισσοτερο με το πως χτιζονται οι ιστοριες παρα με το πως χρησιμοποιει τη γλωσσα, παρολα αυτα δεν καταπιεζει τη γραφη του για να ευθυγραμιστει με εμπορικες νορμες. Την Αγνη Σιουλα πρωτη φορα τη διαβασα και πραγματικα χαιρομαι που ανακαλυψα μια τοσο ταλαντουχα συγγραφεα, σιγουρα θα ψαξω και αλλα εργα της. Οι δυο συγγραφεις εχουν πολυ καλη χημεια και ελπιζω σε συνεχεια.
Read
May 1, 2019Ένα απολαυστικό και πρωτότυπο συνεργατικό βιβλίο που περιλαμβάνει προσεγμένα και καλογραμμένα διηγήματα και νουβέλες. Ένα επιπλέον συν, είναι το γεγονός ότι οι ιστορίες διαδραματιζονται στην Ελλάδα!
Το δικό μου αγαπημένο τα "Άνω Τελωνια"!
Το δικό μου αγαπημένο τα "Άνω Τελωνια"!
September 19, 2019
Ατμοσφαιρικό. Σκοτεινό. Απολαυστικό. Επτά διηγήματα που πραγματικά μου άρεσαν πολύ. Άλλωστε έχω μια μικρή αδυναμία στους βρυκόλακες πόσο μάλλον περισσότερο αφού οι ιστορίες διαδραματίζονται στην ελληνική επαρχία.
Read
November 25, 2021Κομμάτι από τη νουβέλα "Άνω Τελώνια"
Ανοίξαμε την πόρτα του σπιτιού και κρυφοκοιτάξαμε με επιφύλαξη έξω. Ο αέρας ήταν δύσοσμος, γεμάτος από την αποφορά του καμένου, και σ’ όλα τα σημεία του ορίζοντα υψώνονταν πυκνοί μαύροι καπνοί απ’ τις φωτιές που σιγόκαιγαν ακόμη. Ο ήλιος όμως έλαμπε, κι αυτό μ’ έκανε να αισθανθώ αισιόδοξος. Θα τα καταφέρναμε.
Έκανα ένα βήμα δρασκελίζοντας το κατώφλι και τότε τον είδα. Στεκόταν έξω στον δρόμο, μπροστά στην αυλόπορτά μας! Περισσότερο το ένιωσα πως ήταν αυτός, παρά το κατάλαβα με τη λογική και με ό,τι αντίκριζα. Ήταν ψηλός, καστανός και πολύ νέος. Ένας άντρας που φορούσε σύγχρονα ρούχα και είχε πιασμένα σε αλογοουρά τα μακριά του μαλλιά.
«Θείε, τον βλέπεις;» ψέλλισα. Ο θείος είχε βγει κι εκείνος στην πόρτα και τον κοίταζε τρομοκρατημένος.
Η Άννα μας τράβηξε πίσω, μιλώντας ψιθυριστά: «Ελάτε μέσα».
Μπήκαμε στο σπίτι και ακούμπησα την πλάτη μου στη σφαλισμένη πόρτα. «Τι θα κάνουμε;» βόγκηξα.
«Μη μιλείς δυνατά», με συμβούλεψε ο θείος ψιθυρίζοντας. Πήρε έναν φακό και μας κάλεσε κοντά του. Έπειτα μας έδειξε με νοήματα να τον ακολουθήσουμε στο υπόγειο του σπιτιού. Γύρω μας επικρατούσε σκοτάδι· το υπόγειο δεν είχε παράθυρα και το μόνο φως προερχόταν απ’ τον φακό που κρατούσε στο χέρι του.
«Να γιμώσετε τις τσέπες σας με βασιλικό, παιδιά μου», μας ζήτησε ψιθυριστά. «Θα αφήκετε εμένα να του μιλήσω. Μόλις τον σιμώσω, θα με ακολουθήσετε και θα ρίξουμε στο χώμα τον βασιλικό να τον κυκλώσουμε, να μην ημπορεί να βγει απ’ τον κύκλο. Θα το κάμουμε όλοι μαζί, αμέσως!» τόνισε. «Εννοήσατε;» μας ρώτησε. «Ένας να αργοπορήσει ή να λιγοψυχήσει, πάει, χαθήκαμε».
Ανοίξαμε την πόρτα του σπιτιού και κρυφοκοιτάξαμε με επιφύλαξη έξω. Ο αέρας ήταν δύσοσμος, γεμάτος από την αποφορά του καμένου, και σ’ όλα τα σημεία του ορίζοντα υψώνονταν πυκνοί μαύροι καπνοί απ’ τις φωτιές που σιγόκαιγαν ακόμη. Ο ήλιος όμως έλαμπε, κι αυτό μ’ έκανε να αισθανθώ αισιόδοξος. Θα τα καταφέρναμε.
Έκανα ένα βήμα δρασκελίζοντας το κατώφλι και τότε τον είδα. Στεκόταν έξω στον δρόμο, μπροστά στην αυλόπορτά μας! Περισσότερο το ένιωσα πως ήταν αυτός, παρά το κατάλαβα με τη λογική και με ό,τι αντίκριζα. Ήταν ψηλός, καστανός και πολύ νέος. Ένας άντρας που φορούσε σύγχρονα ρούχα και είχε πιασμένα σε αλογοουρά τα μακριά του μαλλιά.
«Θείε, τον βλέπεις;» ψέλλισα. Ο θείος είχε βγει κι εκείνος στην πόρτα και τον κοίταζε τρομοκρατημένος.
Η Άννα μας τράβηξε πίσω, μιλώντας ψιθυριστά: «Ελάτε μέσα».
Μπήκαμε στο σπίτι και ακούμπησα την πλάτη μου στη σφαλισμένη πόρτα. «Τι θα κάνουμε;» βόγκηξα.
«Μη μιλείς δυνατά», με συμβούλεψε ο θείος ψιθυρίζοντας. Πήρε έναν φακό και μας κάλεσε κοντά του. Έπειτα μας έδειξε με νοήματα να τον ακολουθήσουμε στο υπόγειο του σπιτιού. Γύρω μας επικρατούσε σκοτάδι· το υπόγειο δεν είχε παράθυρα και το μόνο φως προερχόταν απ’ τον φακό που κρατούσε στο χέρι του.
«Να γιμώσετε τις τσέπες σας με βασιλικό, παιδιά μου», μας ζήτησε ψιθυριστά. «Θα αφήκετε εμένα να του μιλήσω. Μόλις τον σιμώσω, θα με ακολουθήσετε και θα ρίξουμε στο χώμα τον βασιλικό να τον κυκλώσουμε, να μην ημπορεί να βγει απ’ τον κύκλο. Θα το κάμουμε όλοι μαζί, αμέσως!» τόνισε. «Εννοήσατε;» μας ρώτησε. «Ένας να αργοπορήσει ή να λιγοψυχήσει, πάει, χαθήκαμε».
June 24, 2019
Γιωργο μ αρεσε
March 12, 2019
Λοιπόν, το βιβλίο έτρεξα να το αγοράσω όταν κυκλοφόρησε. Μου άρεσε θεωρητικά η συνεργασία του Γιώργου με την Αγνή. Τον Γιώργο τον έχω ξαναδιαβάσει (τις δύο πολύ ωραίες συλλογές ιστοριών του). Για την Αγνή ξέρω μόνο ότι κάποτε μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον το "Έρχονται με την ομίχλη".
Για να πω την αλήθεια, με το βιβλίο δεν ξετρελάθηκα. Πρόκειται για μια συλλογή ιστοριών με θέμα τους βρικόλακες στην Ελλάδα. Οι δύο συγγραφείς γνωρίζουν πολλά για τους μύθους που περιβάλλουν τα βαμπίρ στη χώρα μας. Το θέμα μου είναι ότι η εκτέλεση δεν με άφησε σε όλες τις περιπτώσεις ικανοποιημένο. Αναλυτικότερα:
Κάθε ένας πετάει κι από ένα ασημένιο φεγγάρι: Αυτή η ιστορία είναι μία από τις δύο αγαπημένες μου της συλλογής. Εξεπλάγην με το πόσο εξελίσσεται ο Γιώργος από βιβλίο σε βιβλίο. Το γράψιμό του έχει συνοχή, ο λόγος ρέει, οι σελίδες γυρνούν αυτόματα. Ο Γιώργος στα καλύτερά του.
Το δώρο και η Καταδίκη: Αυτή η ιστορία μαζί με την πρώτη είναι οι δύο αγαπημένες μου της συλλογής. Πολύ ωραία προσέγγιση του βαμπιρικού φαινομένου, τρομακτικές εικόνες, ωραίο χτίσιμο χαρακτήρων. Έμεινα αρκετά ικανοποιημένος με την πρώτη μου επαφή με την Αγνή.
Ομίχλη στη Νιβέστα: Πολύ ωραία ιδέα και ιστορία, κατά τη γνώμη μου, όμως, όχι τόσο καλά εκτελεσμένη. Λέξεις όπως "φλοκάτη", "αχλή", αποτυπωμένες σε ένα e-mail από μία κοπέλα που στέλνει ερωτικό μήνυμα στον εραστή της με "ξίνισαν" λίγο. Επίσης, υπήρχαν κάποια χαρακτηριστικά στους χαρακτήρες που, εν τέλει, δεν έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στο διήγημα π.χ. . Κατά τα άλλα ήταν μια ευχάριστη και ωραία ιστορία.
Άνω Τελώνια: Άλλη μια συμπαθητική ιστορία με ωραίες περιγραφές και ωραία ατμόσφαιρα. Πέρασα ευχάριστα.
Μια Παλιά Ιστορία: Πολύ ωραία ιδέα από το Γιώργο, αλλά θα πω αυτό που είπα και πριν. Δεν εντυπωσιάστηκα από την εκτέλεση. Πέρα από αυτά πέρασα κι εδώ ευχάριστα, τη διάβασα εύκολα και γρήγορα.
Ονειροτόκος: Για άλλη μια φορά έμεινα ικανοποιημένος από την ιστορία της Αγνής. Ωραίο χτίσιμο χαρακτήρων, ωραίες εικόνες και μια ιστορία δυνατή που προκαλεί ποικίλα συναισθήματα κατά την ανάγνωση.
Ο γυρισμός του Ορέστη: Κι έρχεται αυτή η ιστορία να με προσγειώσει δυσάρεστα. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι κουράστηκα κάπως από τις αλλεπάλληλες ιστορίες για βαμπίρ. Ίσως, επίσης, οι προηγούμενες ιστορίες να με είχαν προϊδεάσει για το πώς θα εξελισσόταν η ιστορία. Έτσι, ήδη από τις πρώτες σελίδες είχα χάσει το ενδιαφέρον μου. Η ιστορία μέχρι τη μέση μού θύμησε αρκετά την ιστορία της Αγνής "Ονειροτόκος". Αυτά που διάβαζα ένιωσα ότι τα είχα ξαναδιαβάσει. Δεν με χάλασε καθόλου ότι αυτή η ιστορία γράφτηκε σε συνεργασία των δύο. Αντιθέτως, αρκετές φορές ένιωσα πως η συνεργασία τους θα μπορούσε να είχε βγάλει κάτι πολύ καλύτερο. Είναι πολύ ωραία γραμμένη η ιστορία. Αλλά μέχρι εκεί.
Γενικά, ένιωσα ότι χρησιμοποιήθηκαν μόνο ορισμένες γνώσεις των συγγραφέων για τους ελληνικούς μύθους για τα βαμπίρ. Κάποιες φορές ένιωσα, επίσης, πως συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των βαμπίρ (που παρεμπιπτόντως, πρώτη φορά συνάντησα εδώ, κι αυτό ήταν πολύ ευχάριστο) επαναλαμβάνονταν, σαν να είχαν στερέψει οι ιδέες. Είμαι σίγουρος ότι αν άφηναν τη φαντασία τους εντελώς ελεύθερη και δεν επρόκειτο για ιστορίες αποκλειστικά αφιερωμένες σε βαμπίρ, θα είχε προκύψει κάτι που προσωπικά θα με άφηνε περισσότερο ικανοποιημένο και ψυχαγωγημένο. Γενικά, είναι ένα ωραίο βιβλίο, που θα χαρίσει όμορφες στιγμές σε όλους του λάτρεις του φανταστικού. Τα σημειώματα αμφότερων στο τέλος του βιβλίου με συγκίνησαν ιδιαίτερα. Συγχαρητήρια και στους δύο!
Για να πω την αλήθεια, με το βιβλίο δεν ξετρελάθηκα. Πρόκειται για μια συλλογή ιστοριών με θέμα τους βρικόλακες στην Ελλάδα. Οι δύο συγγραφείς γνωρίζουν πολλά για τους μύθους που περιβάλλουν τα βαμπίρ στη χώρα μας. Το θέμα μου είναι ότι η εκτέλεση δεν με άφησε σε όλες τις περιπτώσεις ικανοποιημένο. Αναλυτικότερα:
Κάθε ένας πετάει κι από ένα ασημένιο φεγγάρι: Αυτή η ιστορία είναι μία από τις δύο αγαπημένες μου της συλλογής. Εξεπλάγην με το πόσο εξελίσσεται ο Γιώργος από βιβλίο σε βιβλίο. Το γράψιμό του έχει συνοχή, ο λόγος ρέει, οι σελίδες γυρνούν αυτόματα. Ο Γιώργος στα καλύτερά του.
Το δώρο και η Καταδίκη: Αυτή η ιστορία μαζί με την πρώτη είναι οι δύο αγαπημένες μου της συλλογής. Πολύ ωραία προσέγγιση του βαμπιρικού φαινομένου, τρομακτικές εικόνες, ωραίο χτίσιμο χαρακτήρων. Έμεινα αρκετά ικανοποιημένος με την πρώτη μου επαφή με την Αγνή.
Ομίχλη στη Νιβέστα: Πολύ ωραία ιδέα και ιστορία, κατά τη γνώμη μου, όμως, όχι τόσο καλά εκτελεσμένη. Λέξεις όπως "φλοκάτη", "αχλή", αποτυπωμένες σε ένα e-mail από μία κοπέλα που στέλνει ερωτικό μήνυμα στον εραστή της με "ξίνισαν" λίγο. Επίσης, υπήρχαν κάποια χαρακτηριστικά στους χαρακτήρες που, εν τέλει, δεν έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στο διήγημα π.χ. . Κατά τα άλλα ήταν μια ευχάριστη και ωραία ιστορία.
Άνω Τελώνια: Άλλη μια συμπαθητική ιστορία με ωραίες περιγραφές και ωραία ατμόσφαιρα. Πέρασα ευχάριστα.
Μια Παλιά Ιστορία: Πολύ ωραία ιδέα από το Γιώργο, αλλά θα πω αυτό που είπα και πριν. Δεν εντυπωσιάστηκα από την εκτέλεση. Πέρα από αυτά πέρασα κι εδώ ευχάριστα, τη διάβασα εύκολα και γρήγορα.
Ονειροτόκος: Για άλλη μια φορά έμεινα ικανοποιημένος από την ιστορία της Αγνής. Ωραίο χτίσιμο χαρακτήρων, ωραίες εικόνες και μια ιστορία δυνατή που προκαλεί ποικίλα συναισθήματα κατά την ανάγνωση.
Ο γυρισμός του Ορέστη: Κι έρχεται αυτή η ιστορία να με προσγειώσει δυσάρεστα. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι κουράστηκα κάπως από τις αλλεπάλληλες ιστορίες για βαμπίρ. Ίσως, επίσης, οι προηγούμενες ιστορίες να με είχαν προϊδεάσει για το πώς θα εξελισσόταν η ιστορία. Έτσι, ήδη από τις πρώτες σελίδες είχα χάσει το ενδιαφέρον μου. Η ιστορία μέχρι τη μέση μού θύμησε αρκετά την ιστορία της Αγνής "Ονειροτόκος". Αυτά που διάβαζα ένιωσα ότι τα είχα ξαναδιαβάσει. Δεν με χάλασε καθόλου ότι αυτή η ιστορία γράφτηκε σε συνεργασία των δύο. Αντιθέτως, αρκετές φορές ένιωσα πως η συνεργασία τους θα μπορούσε να είχε βγάλει κάτι πολύ καλύτερο. Είναι πολύ ωραία γραμμένη η ιστορία. Αλλά μέχρι εκεί.
Γενικά, ένιωσα ότι χρησιμοποιήθηκαν μόνο ορισμένες γνώσεις των συγγραφέων για τους ελληνικούς μύθους για τα βαμπίρ. Κάποιες φορές ένιωσα, επίσης, πως συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των βαμπίρ (που παρεμπιπτόντως, πρώτη φορά συνάντησα εδώ, κι αυτό ήταν πολύ ευχάριστο) επαναλαμβάνονταν, σαν να είχαν στερέψει οι ιδέες. Είμαι σίγουρος ότι αν άφηναν τη φαντασία τους εντελώς ελεύθερη και δεν επρόκειτο για ιστορίες αποκλειστικά αφιερωμένες σε βαμπίρ, θα είχε προκύψει κάτι που προσωπικά θα με άφηνε περισσότερο ικανοποιημένο και ψυχαγωγημένο. Γενικά, είναι ένα ωραίο βιβλίο, που θα χαρίσει όμορφες στιγμές σε όλους του λάτρεις του φανταστικού. Τα σημειώματα αμφότερων στο τέλος του βιβλίου με συγκίνησαν ιδιαίτερα. Συγχαρητήρια και στους δύο!
October 24, 2022
Εφτά διηγήματα γύρω από τους βρικόλακες. Τους Έλληνες βρικόλακες όμως (άντε και λίγο κοντινά Βαλκάνια), όχι τα γνωστά μας βαμπίρ. Ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον να μαθαίνω ελληνικούς μύθους γύρω από βρικόλακες. Οι ιστορίες είναι σύγχρονες και λαμβάνουν μέρος στην ελληνική επαρχία. Δεν ξέρω ποια μου άρεσε περισσότερο, ίσως η Ονειροτόκος. Ήταν σχεδόν όλες όμως πολύ καλές ιστορίες, θα διάβαζα και άλλες ευχάριστα και σίγουρα θα διαβάσω και άλλα έργα των δύο συγγραφέων.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews