ปรปักษ์จำนน เล่ม 3

ปรปักษ์จำนน #3

by Peng Lai Ke, 蓬萊客, เผิงไหลเค่อ

เว่ยเซ่าอนุญาตให้นางตบหน้าเขาได้ยามขุ่นเคือง
อนุญาตให้นางปั้นปึ่งโกรธเคืองเขาได้ โดยที่เขาจะแค่หันหลังเดินหนีไป
แต่เขากลับไม่อนุญาตให้นางติดต่อ ‘สกุลเฉียว’ ทั้งอยากให้นางตัดขาดจากสกุลเดิม

แม้ความรักจะผลิบานในจิตใจเว่ยเซ่าเพียงใด
เงาความแค้นอันลึกล้ำในอดีตของเว่ยเซ่ากลับยังไม่เลือนหาย
ยามที่เอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ‘สงครามเย็น’ ระหว่างทั้งสองจะบังเกิดขึ้นเสมอ
เมื่อ ‘ผู้นำทัพคนเร่ร่อน’ ที่เสี่ยวเฉียวเรียกเป็นพี่เขยเริ่มมีชื่อเสียงในบริเวณนั้น
ทว่าสำหรับเว่ยเซ่าแล้วเขากลับมองเป็นศัตรูที่จำต้องกำจัด
กระนั้นเขาก็ได้แต่บัญชาการรบอย่างลับๆ ให้คนไปจัดการ โดยปิดบังไม่ให้เสี่ยวเฉียวระแคะระคาย

เขาหวั่นใจว่าถ้าหากหมานหมานของเขาทราบเรื่องนี้เข้า ตนเองคงต้องสูญเสียนางไปแน่
และวันใดที่นางทอดทิ้งเขาไป เขานี่แหละที่จะไปถล่มสกุลเฉียวไม่ให้เหลือรอดเลยสักคนเดียว!

Genres: China, Romance

528 pages, Paperback

First published October 5, 2017

About the author

Associated Names:
* Peng Lai Ke (English)
* 蓬萊客 (Chinese)
* 蓬莱客 (Chinese)
* เผิงไหลเค่อ (Thai)

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

#ปรปักษ์จำนน_เล่มสาม
#รีวิวสไตล์ใต้เตียงดารา+เจ๊มอย108+clairdenoon109😝😆
#ถ้าคุณอ่านไม่รู้เรื่อง...นั่นแสดงว่าคุณมาถูกทางแล้ว!!(เพราะคนรีวิวมันรู้เรื่องของมันอยู่คนเดียว)🤣
#รีวิวดีๆของเรื่องนี้มีเยอะมาก
#รีวิวนี้จึงเป็นการตอกย้ำว่าวงการรีวิวนิยายไม่ควรมีแต่รีวิวดีๆเท่านั้น😜🤣




1.ลือหึ่ง พระเอกว. เชี่ยวชาญการรบ มีหน้าที่การงานใหญ่โต ดุ โหด แต่จริงๆหงอมากกก กลัวเมียมากกกก รักเมียหลงเมียมากๆ แม้จะยังปล่อยวางความแค้นของตระกูลที่บ่มเพาะในใจมานานนับ10ปีได้ไม่100%แต่ก็อ่อนลงเยอะ ยอมให้เมียตี ยอมให้เมียตบ ยอมเมียได้ทุกอย่างแม้กระทั่งจะให้คุกเข่าลงเพื่อขอให้เมียรักก็ยอมมมม โถ่ถถถถ พ่อคุณ😌

2.ทายสิว่าใคร?🤔
ม่ายสาวพราวเสน่ห์แห่งลั่วหยาง ชื่อขึ้นต้นด้วยซ. สามีตายไม่นานก็ลัลล้าแอบไปอัพจมูกใหม่ที่เกาหลี แต่ๆๆๆวงในเม้าว่า...จริงๆนางไปอ่อยสามีชาวบ้านจ้าา แฬงมากกกแม่!!! นางวางแผนจะแย่งสามีเขาไม่พอ ยังเฬวขนาดจะฆ่าย่าของฝ่ายชายด้วย! โชคดีที่ท่านย่ารอดตายเพราะภรรยาของเขาฉลาด!!! ท้ายสุดเขาจับได้ยกแก๊งนางก็แค่ถูกไล่กลับมาและโดนตัดจมูก! นางเลยแอ๊บใส่หน้ากากทองคำปิดบังใบหน้าที่ไร้จมูกไว้ แต่นารีมีรูปเป็นทรัพย์อ่ะนะ ใส่หน้ากากก็ยังสวยได้สวยดีกลายเป็นนำเทรนด์สาวๆในลั่วหยางไปซะงั้น😷

3.เสียงมันฟ้องค่ะคุณ!! นางเอกส. ชื่อเล่นเป็นคำซ้ำ2พยางค์ จัดว่าตัวท็อป เพราะสวยมากก น่ารักมากก นิสัยดี ขี้อ้อน ที่เพิ่งมีข่าวแต่งงานทำให้หนุ่มๆหลายคนอกหักไปไม่นาน ก็มีข่าวเม้ากันให้แซ่ดว่า สาวเจ้าเหนื่อยมากกก  เพลียมากกก เพราะโดนสามีจัดหนักจัดเต็มตลอดด ที่บ้านยังไม่พอ ยังถูกสามีลวงมากินอย่างลับๆในห้องทำงานด้วย! เปลี่ยนตั่ง เปลี่ยนโต๊ะให้เป็นสนามรัก ร้อนแรงซะจนเหล่าลูกน้องของฝ่ายชายต่างเลิ่กลั่กทำหน้ากันแทบไม่ถูกกันเลยทีเดียว🙈


4.กลายเป็นกระแสข่าวที่ร้อนแรง กับปริศนาชะนีม่ายหน้าสวยบอดี้แซ่บแอ๊บใส่หน้ากากที่ชีวิตอยู่ในช่วงขาลงจนต้องไปเป็นสาวไซด์ไลน์คอยทำงานNให้กับหนุ่มใหญ่ผู้มีอิทธิพล แต่วงในกระซิบว่านางทำไปเพื่อแก้แค้นคนรักเก่า พระเอก ว. และครอบครัว โดยเฉพาะภรรยาสุดที่รักของเขา จะต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสมและไม่จบที่เล่มสาม โอยย เป็นชะนีขี้อิจฉาใจบาปหยาบช้าจะมีจุดจบไม่สวยนะยูวว


5.น้ำยาดี! ขึ้นแท่นคุณพ่อคนใหม่!! พระเอก ว.ประกาศข่าวดี เมียสาวสุดที่รักท้องแล้ว! เจ้าตัวเผยดีใจสุดๆจะหญิงหรือชายก็รักทั้งนั้น วอนเหล่าศัตรูอย่าเรื่องเยอะเรื่องแยะยืดเยื้อให้วุ่นวายนัก ข้าคิดถึงเมีย จะรบก็รีบรบๆให้จบๆจะรีบกลับบ้านไปหาเมียหาลูกแล้ว!!


6.ดราม่าปะทุ เมื่อกิ๊กเก่า(ชื่อพยางค์แรกคือใบไม้ที่อยู่ในพระหัตถ์เจ้าแม่กวนอิม)หรือผู้ดำรงสถานะอดีตคู่หมั้นของนางเอก ส. อยู่ดีไม่ว่าดีตั้งท่าจะก่อศึกกับ สามีคนดังของนางเอก โดยพยายามเข้าหาครอบครัวของพี่สาวและพี่เขยของนางเอกสาวหลายครั้ง ผู้เชี่ยวชาญวิเคราะห์ เล่มสี่ สามีของนางเอกส. อ่วมแน่😩เพราะต้องรับศึกหลายทาง ไม่ว่าจะเป็นกองทัพของหนุ่มใหญ่ใจทรามผู้มีชะนีม่ายไร้จมูกคอยเสี้ยม ;กิ๊กเก่าเมียที่จ้องจะมาแย่งเมียคืน หรือแม้แต่เมียรักก็เถอะ...สารพัดสารเพ นู่นนี่นั่น งานนี้มันส์แน่ๆๆ ที่เล่ม4!!!!จ้าา

จบข่าวเม้า😜😜😜😜
#อ่านสนุกติดพัน😍ชอบเรื่องนี้มากกกกกกกก👍🏻👍🏻


////🏄‍♀️ไปๆไปต่อเล่ม4!!!!🏄‍♀️

[M · Rating 5 out of 5]

รอบ 3
ชอบเหมือนเดิม ชอบมาก
character development ดีมาก ความขัดแย้งในคาแรกเตอร์ชัดสุดสำหรับพระเอก
รักเค้าแต่ไม่อยากอภัยให้ตระกูลเค้า แต่ก็รักเค้าอ่ะ อยากให้เค้ารักด้วย
แต่ใจมันแค้นนน
ยิ่งตอนที่แอบตีพี่เขยนางเอกคือน่าโมโหจริงๆ และสะใจจริงตอนนางเอกรู้เรื่อง

โอ้ย ดี!

อ่านรอบที่ 2
ชอบมาก ชอบสุดๆ
นอกจากจะชอบพลอต ชอบการบรรยายทุกสิ่งของเผิงไหลเค่อในเรื่องนี้
แต่ที่ลืมชมแบบจริงจังคือคนแปล ชอบมาก สำนวนดี ถ้อยคำบรรยายสละสลวย ดีไปหมดทุกอย่าง

เรื่องที่ยกให้เป็นหนึ่งในใจเพราะคาแรกเตอร์พระเอกรุนแรงมากๆ แต่ความรักที่มีให้นางเอกจึงทำให้กดความร้ายกาจของนิสัยตัวเองให้ลงได้ ยอมนางเอกไปหมด ถึงภายนอกจะกระด้างมากก็เถอะ ออกแนวเก๊กไว้ก่อนค่อยยอมโอนอ่อนทีหลัง

ชอบการบรรยายความเลิ่กลั่กของพระเอกที่แอบอ่านจดหมายนางเอกแล้วโดนจับได้ ตอนโดนจับได้นี่บรรยายดีมาก 5555
ชอบฉากนี้เหมือนเดิม

ในส่วนของนางเอกก็เก่งมาก เก่งจริงๆ ลูก ทุกการกระทำไม่ใช่ว่าคำนวนไว้อย่างดี
แต่จริงๆ แล้วนางเอกก็รักพระเอกเหมือนกัน ฝั่งนางเอกจึงวางความหวาดระแวง ความโกรธเคืองสารพัดเอาไว้
แล้วดูแลปรนนิบัติสามีอย่างที่ควรจะเป็น แต่เวลาโกรธก็โกรธนะ 55555 เป็นสายนุ่มนิ่มอ่ะ โกรธก็พูดให้รู้ว่าโกรธ
เป็นคาแรกเตอร์ที่ดี

พระเอกนางเอกเรื่องนี้กลมกล่อมมาก
มีตัวร้ายมาเรื่อยๆ อยู่เนืองๆ
แต่ปมหลักจริงๆ อยู่ที่ตัวพระเอกมากกว่า

-------

อ่านรอบที่ 1
เล่มนี้อ่านไปก็ขำไป ยิ้มไป อึดอัดไป สงสารไป
ครบรสพอสมควร

เล่มนี้เป็นการเปลี่ยนขนานใหญ่ของพระเอกเลยทีเดียว แต่มันค่อยๆ มานะ จากต้นเล่มยันปลายเล่ม มีการ transformed คือเล่มก่อนๆ จะรู้สึกพระเอกสับสนในตัวเอง จะรักจะแค้น จะยังไงดี แต่เอาจริงๆ เล่มนี้คือนางยอมใจตัวเอง ยอมรับไปแล้วว่าชอบนางเอกมาก หลงนางเอกมาก ถึงกับยอมยื่นข้อเสนอที่ทำให้ตัวเองไม่อาจแบกหน้าไปพบป้ายบรรพชน 55555

ชอบการถ่ายทอดความเหี้ยม ความกระด้างของพระเอกสุดๆ เอาจริงๆ อีตานี่กระด้างกว่าอิอ๋องของเต้าหู้อีกนะเฟ้ย เป็นร่าง 3 ของอิอ๋อง พูดเลย พีคมาก แต่ในความกระด้างนี่แหละ มันเลยน่ารักเวลาที่ยอม
จริงๆ ฮาตั้งแต่ตอนที่บอกนางเอกให้ตบเลย ต่อไปถ้าทำอะไรไม่ดีให้ตบได้ โอ้ย อีบ้า โดนเลย สมน้ำหน้า


ตอนที่นางเอกเขียนจดหมายมาด่าพระเอกที่ดักจดหมายตัวเอง แล้วพระเอกหน้าซีดลุกพรวดวิ่งไปหานางเอก อันนี้คือขำก็ขำ จะโมโหก็โมโห คนอะไร้ คือเห็นภาพเลยนะ วิ่งไปง้อแบบ จะไม่ทำแล้ว จะไม่ทำแล้ว เหมือนเด็กกกก

ในส่วนงานสะเทือนใจจะเป็นฝั่งนางเอกที่ต้องแบกรับความตึงเครียดตลอดเวลาว่าพระเอกจะละเว้นบ้านนางไหม แถมยังต้องเผชิญเหตุการณ์ระทึกขวัญ โอ้ยยย ฉากกัดเท้า ที่นางเอกเสียกิริยากรี๊ดออกมาเลยทีเดียว เป็นใครก็คงรับไม่ได้

ชอบการบรรยายการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของตัวละคร อย่าง พระเอกเนี่ย คือไม่ได้บอกว่ารัก ไม่ได้บอกว่าใส่ใจ ไม่ได้บอกว่าสำคัญ แต่อะไรคือการอ่านจดหมายนางเอกทีละย่อหน้าแล้วต้องพักทบทวน แล้วค่อยอ่านต่อ มันคืออาการของคนที่อยากจะค่อยๆ ละเลียดชิมคำพูดของคนสำคัญให้หายคิดถึง ฟินมากกกก แล้วยังจะมีคำพูดไว้แก้ตัววางฟอร์มกะคนอื่น แต่การกระทำคือสวนท๊างงง "การตัดสินใจข้าไม่เกี่ยวอันใดกับสตรีหลังบ้าน" "ท่านโหว ฮูหยินเดินทางไปแล้วขอรับ" "ไปไหน!" แล้ววิ่งออกไปต่อหน้าต่อตากงซุนที่ตัวเองเพิ่งเก๊กขรึมใส่ 5555555 ตล๊กกกกก

จริงๆ มีอีกเยอะนะ บรรยายจนเราสามารถเข้าถึงว่า อ้ออออ ตัวละครตัวนี้เป็นแบบนี้ อย่างพระเอกโหดเหี้ยม ก็จะมีการแสดงให้เห็นถึงความโหดเหี้ยมนั้นอยู่อย่างสม่ำเสมอ แต่ก็จะโดนนางเอกทำให้ลดทอน แถมยังให้เราคนอ่านสัมผัสได้ด้วยว่าไอ้ที่ไม่ทำเป็นเพราะนางเอกอ้อน ทำให้รู้ว่าพระเอกหลงนางเอกมาก แต่อาจยังไม่ใช่รัก... ทำได้เบอร์นี้อ่ะ ยอมใจคนเขียน เขียนดีมาก

แต่เนื่องจาก setting ของเรื่องเป็นช่วงสงคราม ชื่อเยอะชิบเป๋ง จำได้ไม่หมดว้อยยยยยย

[mmm _md · Rating 5 out of 5]

เล่มนี่คือที่สุดดดดด ไม่ผิดที่คาดหวังไว้จากเล่มก่อน ตอบโจทย์ได้หมด

เอาว่าในส่วนของเนื้อเรื่อง เล่มนี้คือเนื้อหาทั้งเล่มพระเอกแทบจะอยู่แต่สนามรบ แกจะทำแต่ศึกเลยอะดิ้ แต่ ๆ ยังมีบทนางร้ายแทรกเข้ามาล้างเล็กน้อย นอกนั้นคือหวานนนน หวาน หวานฉ่ำสุด ๆ อ่านไปเขินไป เหม็นความรักแกมหมั่นไส้ มาทำศึกนานทั้งที ท่านโหวเราก็คุ้มเลยนะ

เล่มนี้คือบททดสอบความรักพระนางเลยแหละ พระนางเริ่มทลายกำแพงในใจของตัวเองลง มีหลายซีนที่เป็นตัววัดความรู้สึกพระเอกกับนางเอกว่าจะข้ามผ่านความแค้นระหว่างสองสกุลไปได้ยังไง ช่วงแรกอาจจะมีหวานปนขมบ้าง แต่ท้ายเล่มรับรองยิ่มแก้มปริค่า

พออ่านจบเราจะเข้าใจได้เลยว่า ทำไมหลายคนถึงเรียกท่านโหวว่า ไอโบ้ 55555555555

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

ยังคงสนุกเข้มข้น เล่มนี้มีฉากฮาๆ เพิ่มมาด้วย ท่านโหวกลายเป็นคนกลัวภรรยาแล้ว แต่ปมความขัดแย้งในใจยังคงอยู่ ศึกใหญ่ขี้ชะตากำลังจะอุบัติ ติดตามต่อในเล่มจบ

[Thanchanok V · Rating 4 out of 5]

สนุกค่ะ มีกรี๊ดบาง อ่านข้ามๆบ้าง มีแบะปากมองบนกับความเจ้าแง่แม่งอนของพระนางบ้าง แต่รวมๆแล้ว เล่มนี้โอเคมากค่ะ
จาก2เล่มแรกที่เราคิดว่า พระเอกไม่ได้รักนางเอกจริงๆเลย แค่เป็นที่ระบายความใคร่มองเป็นวัตถุทางเพศ เอะอะจับกด แต่เล่มนี้ เห็นได้ชัดถึงความเปลี่ยนแปลงของพระเอก ทำให้เราหันมามองพระเอกในแง่ดีขึ้นจริงๆ แต่ไม่ให้5ดาวเพราะชื่อตัวละคร ชื่อแคว้น ชื่อเมือง ชื่อนุ่น ชื่อนี่โอ๊ย จะเยอะไปไหน ม่แค่ฉากเดียวจะเอ่ยชื่อทำไม ไม่เข้าใจ แล้วยิ่งเยอะยิ่งทำให้งง ให้รำคาญ พาลไม่อยากอ่านไปเลยค่ะ โดยเฉพาะ คนที่ไม่ชอบอ่านอะไรซับซ้อนวุ่นวายแบบมิ้นท์ เจอฉากสู้ ฉากสงคราม ข้ามไปเลย

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

ปกหลังเล่ม3:

เว่ยเซ่าอนุญาตให้นางตบหน้าเขาได้ยามขุ่นเคือง
อนุญาตให้นางปั้นปึ่งโกรธเคืองเขาได้ โดยที่เขาจะแค่หันหลังเดินหนีไป
แต่เขากลับไม่อนุญาตให้นางติดต่อ ‘สกุลเฉียว’ ทั้งอยากให้นางตัดขาดจากสกุลเดิม

แม้ความรักจะผลิบานในจิตใจเว่ยเซ่าเพียงใด
เงาความแค้นอันลึกล้ำในอดีตของเว่ยเซ่ากลับยังไม่เลือนหาย
ยามที่เอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ‘สงครามเย็น’ ระหว่างทั้งสองจะบังเกิดขึ้นเสมอ
เมื่อ ‘ผู้นำทัพคนเร่ร่อน’ ที่เสี่ยวเฉียวเรียกเป็นพี่เขยเริ่มมีชื่อเสียงในบริเวณนั้น
ทว่าสำหรับเว่ยเซ่าแล้วเขากลับมองเป็นศัตรูที่จำต้องกำจัด
กระนั้นเขาก็ได้แต่บัญชาการรบอย่างลับๆ ให้คนไปจัดการ โดยปิดบังไม่ให้เสี่ยวเฉียวระแคะระคาย

เขาหวั่นใจว่าถ้าหากหมานหมานของเขาทราบเรื่องนี้เข้า ตนเองคงต้องสูญเสียนางไปแน่
และวันใดที่นางทอดทิ้งเขาไป เขานี่แหละที่จะไปถล่มสกุลเฉียวไม่ให้เหลือรอดเลยสักคนเดียว!
เล่ม3:
ท่านโหว เว่ยเซ่าตามหาเมียยังไม่เจอว่าจะไปดักหน้าระหว่างทางก็มาเจอกับศัตรูจะทำให้เขื่อนกักน้ำรั่วให้น้ำท่วมหมู่บ้านท้ายเขื่อน ก็ไปช่วยอีก กับท่านสนิทแค่สิบกว่านายก็สามารถช่วยได้ และได้เจออาจารย์ของท่านกงซุนที่เดินทางผ่านมา ซึ่งมองจากปรากฏการณ์บนท้องฟ้าเว่ยเซ่าน่าจะช่วยกลียุคนี้เป็นชะตาดาวจักรพรรดิ ชะตาฟ้าลิขิต ขอให้เป็นคนดีช่วยชาวบ้านเช่นตอนนี้ต่อไป กับสามารถคลี่คลายสถานการณ์ของหยางซิ่น หยางซิ่นจึงขอยอมรับใช้ด้วยความเต็มใจ เมื่อไปถึงอำเภอหลิงปี้เสี่ยวเฉี่ยวได้ออกเดินทางมาก่อนล่วงหน้าแล้วเพราะปี่จื้อได้ข่าวว่าเซวียไท่จะบุกมาโจมตีจึงส่งเสี่ยวเฉียวออกมาก่อน ท่านโหวคลาดกับเมียตัวเองอีกแล้ว แถมได้เจอปี่จื้อครั้งแรกก็ได้ปะทะกัน แต่เฉียวฉือมาห้ามไว้ได้ทันเลยได้แผลไปคนละเล็กน้อยเท่านั้น เว่ยเซ่ารีบไล่ตามเสี่ยวเฉียวไปอีกคิดว่าเสี่ยวเฉียวจะข้ามแม่น้ำไปก่อนสุดท้ายเสี่ยวเฉียวมาถึงช้ากว่าในที่สุดก็เจอกับได้ซะที ตามจนเหนื่อยเลยทีเดียวท่านโหวดีใจสุดๆล่ะ เสี่ยวเฉียวยังรู้สึกโกรธอยู่ที่ก่อนหน้านี้ขอร้องให้อยู่จวนไม่ไปรบเว่ยเซ่ากลับรับปากแล้วโกหกนาง ตอนนี้เจอกันตอนแรกยังไม่ยอมพูดจาเลยโดนตีก้นเลย แต่เสี่ยวเฉียวก็ทุบคืน และในที่สุดเว่ยเซ่าก็ยอมรับว่าคิดถึงเลยรีบตามมาแต่ไม่เจอซักทีนึกว่าข้ามแม่น้ำไปแล้ว ทั้งสองปรับความเข้าใจกันได้ในที่สุด และติดอยู่ทางฝั่งนี้เพราะน้ำเป็นน้ำแข็งแล่นเรือข้ามไม่ได้ชั่วคราว เสี่ยวเฉียวได้เรียนรู้ว่าเว่ยเซ่ายามอยู่บนเตียงเป็นสัตว์ป่าใจแคบเจ้าคิดเจ้าแค้น พอลงจากเตียงสวมเสื้อผ้าเสร็จก็จะแปรเปลี่ยนเป็นคนเคร่งขรึม ยึดถือกฎเกณฑ์เป็นท่านโหวทันที พักอยู่หลายวันการข่าวส่งมาว่าปี่จื้อจัดการเซวียไท่ได้ เว่ยเซ่าเลยให้หยางซิ่นเฝ้าดูสถานการณ์ให้ดี แล้วจึงบอกเสี่ยวเฉียวและถามเรื่องเฉียวผิงที่ออกประกาศตามหาผู้มีความสามารถ เว่ยเซ่าก็ยังระแวงสกุลเฉียว เสี่ยวเฉียวก็ไม่บอกเหตุผลแท้จริงเช่นกันเพราะกลัวว่าจะถูกโจมตีเข้าสักวัน เลยหากำลังป้องกันตัวเอาไว้เอง ต่างเก็บซ่อนความลับในใจตนเอง
ในที่สุดทั้งสองก็ได้เดินทางกลับเมืองอวี๋หยาง เทศกาลเจิ้งตั้น เว่ยเซ่าพาเสี่ยวเฉียวเซ่นไหว้ที่ศาลบรรพชนเป็นครั้งแรก ทั้งวันเว่ยเซ่าต้องไปรับการคารวะจากแม่ทัพนายกอง ส่วนเสี่ยวเฉียวก็ต้องรับแขกแทนจูซื่อ พบกันอีกทีก็กลางคืนเว่ยเซ่าคุ้นเคยกับร่างกายเสี่ยวเฉียวแล้ว พอเสร็จก็พูดเรื่องไม่ให้เสี่ยวเฉียวติดต่อกับครอบครัวที่มณฑลเหยี่ยนโจวอีกเพราะเป็นคนของสกุลเว่ยแล้ว และจะปกป้องคุ้มครองตลอดไป เสี่ยวเฉียวปฏิเสธเพราะนั้นคือครอบครัวของนาง และยอมรับว่าท่านปู่ของนางผิดต่อสกุลเว่ย��ริง พอแต่งมาก็พยายามทำตัวให้ดีทุกอย่าง หวังว่าสักวันเว่ยเซ่าจะละวางความแค้นได้ นี่เป็นการเปิดใจครั้งแรกของนางเอกเลย พระเอกก็คิดว่าสตรีจะตามใจจนเกินไปไม่ได้แล้ว พอแบบนี้ก็โกรธเค้าอีกนะ คุ้มดีคุ้มร้ายมากล่ะ แต่ก็เข้าใจได้ ท่านพ่อกับพี่ชายตายเพราะสกุลเฉียวจะให้ละวางความแค้นตอนนี้ก็ไม่มีทางเป็นไปได้ แต่เมียตัวเองก็รัก เลยไม่รู้จะทำไง ที่สุดงอนหลบหน้าซะเลย แค่นี้ท่านย่าก็รู้แล้วว่าสองคนมีปัญหากันอีกแล้วขำสุดๆ
พอเสร็จแล้วเลยบอกว่าจะเดินทางไปจิ้นหยางเร็วขึ้นทันทีเชียว ท่านย่ารู��เรื่องก็คิดว่าลาดื้อฉุดยังไงก็ไม่อยู่เลยวางแผนไปพักที่เมืองอู๋จงกับจูซื่อ ให้เสี่ยวเฉียวเฝ้าจวนพอเว่ยเซ่ารู้เรื่องก็บอกให้พาเสี่ยวเฉียวไปด้วย เสี่ยวเฉียวบอกจะอยู่ที่จวนเอง เพราะสวีฮูหยินมอบหมายให้เสี่ยวเฉียวไปบวงสรวงไท่เซ่อแทนแม่ของเว่ยเซ่า พอเว่ยเซ่ารู้เรื่องก็บอกให้ท่านย่าพาเสี่ยวเฉียวไปด้วย แล้วก็บอกให้เสี่ยวเฉียวบอกท่านย่าว่าจะไปด้วย แต่เสี่ยวเฉียวจะอยู่ที่จวน เว่ยเซ่าไปส่งท่านย่า ท่านแม่ที่อู๋จงแล้วกลับมา ถึงงานบวงสรวงไท่เซ่อเสี่ยวเฉียวไปทำพิธีและมีการประกวดเหล้าของแต่ละหมู่บ้านเสี่ยวเฉียวก็ตั้งใจชิม จนตัวเองเมา เว่ยเซามารับและพากลับห้องพอเห็นเมียตัวเองก็อดใจไม่อยู่อีกนะ แล้วก็กำชับไม่ให้บอกว่าตัวเองพามาส่ง ในที่สุดเรื่องเร่งด่วนก็มาต้องไปจัดการที่เมืองจิ้นหยาง พอออกเดินทางไปได้สามวันที่จุดพักม้าเกิดไฟไหม้ เหตุเพราะเมียเล่นชู้อยู่บ้านคนเดียว ชู้หนีไปได้พอเว่ยเซ่ารู้เรื่องก็รีบกลับไปรับเสี่ยวเฉียวทันที คงหวงเมียล่ะสิ แต่ปากแข็งสุดๆ ในที่สุดก็บังคับพาเสี่ยวเฉียวไปด้วย
พอถึงจิ้นหยาง เสี่ยวเฉียวได้ช่วยเหลือทาสชาวเชียงที่ปรากฏว่าเป็นหลานชายของหัวหน้าเผ่าเปยเหอ จากนั้นเสี่ยวเฉียวก็ได้ข่าวจากกงซุนหยางว่าเว่ยเซ่าได้รับบาดเจ็บที่แขนอาวุธมีพิษตอนนี้พักฟื้นยังมาไม่ได้ เสี่ยวเฉียวจึงรีบไปดูแลอาการทันที ทันทีที่ถึงค่ายทหารเว่ยเซ่าที่เป็นแม่ทัพความจริงหายเกือบเป็นปกติแล้วแต่พอเห็นเมียมาก็ห้ามตัวเองไม่อยู่อีก เพราะตัวเองจะกลับไปหาสามรอบก็โดนทัดทานไว้ทั้งสามรอบ เลยได้แต่ส่งเสียงใหญ่โตเสี่ยวเฉียวปิดปากทัน แต่กระโจมมันเงียบคนอื่นก็ได้ยินนี่นะ พอหายดีก็กลับจิ้นหยางไปก่อน มีเรื่องเตียวโม่มารับตัวหยวนไป แต่ผิดคำพูดไม่พาไปส่งปู่คิดจะเอาไปต่อรอง เสี่ยวเฉียวรู้เรื่องส่งคนไปช่วยเหลือ ระหว่างนั้น เฉินรุ่ย แอบกลับเข้ามาจะจับตัวเสี่ยวเฉียวไป เสี่ยวเฉียวเอาตัวรอดมาได้ ทุกคนปิดเรื่องนี้กับเว่ยเซ่ากว่าจะรู้เรื่องก็หนึ่งเดือนให้หลังเหตุการณ์ทุกอย่างคลี่คลายหมดแล้ว เว่ยเซ่าตกใจมากรีบกลับมาหาเมียตัวเองและบอกว่าห้ามทำแบบนี้อีก
จากนั้นยังมีซูเอ๋อหวงมาเยือน ในที่สุดเว่ยเซ่าก็รู้ความจริงเรื่องที่ท่านย่าถูกปองร้าย เพราะเสี่ยวเฉียวติดต่อกับท่านย่าและท่านย่าส่งสารกลับมาให้พอดี เมื่อรู้ความจริงซูเอ๋อหวงยังไม่รับผิดคิดจะใส่ร้ายเสี่ยวเฉียวทำให้เว่ยเซ่าโกรธจัด สั่งลงโทษตามกฎทหารเฉือนจมูก พอเสี่ยวเฉียวรู้ก็คิดว่าวันใดถ้าเว่ยเซ่าหมดรักในตัวเองจะเป็นแบบซูเอ๋อหวงหรือไม่ พอจัดการศึกแถวจิ้นหยางเรียบร้อยก็เดินทางกลับระหว่างทางผ่านเมืองซิ่นตูที่ทั้งสองแต่งงานกัน พักอยู่หลายวันจนจะออกเดินทางต่อกลับมีเหตุทางทหารอีกเพราะเว่ยเซ่าสั่งให้หยางซิ่นไปกำหราบปี่จื้อ และไม่ฟังความเห็นของกงซุนหยาง ทั้งยังปิดเสี่ยวเฉียวเป็นความลับ สุดท้ายเสี่ยวเฉียวรู้เรื่องทั้งสองทะเลาะกันอีก เสี่ยวเฉียวหาสารที่ปี่จื้อเขียนมีได้และไปพบกงซุนหยางขอให้ช่วยพูดแทน ทั้งบอกว่าตนล่วงเกินท่านโหวไปแล้ว ในที่สุดเว่ยเซ่ายอมฟังท่านกงซุน ตอนท่านกงซุนพูดบอกเพราะนายหญิง เว่ยเซ่าจะขัดว่าเรื่องทางทหารเกี่ยวกับสตรีที่ใด พอบอกให้ถอนทัพเสร็จออกมาก็เจอการแจ้งว่านายหญิงไปแล้ว ตอนแรกเว่ยเซ่าคิดว่าเสี่ยวเฉียวกลับเหยี่ยนโจว ที่แท้เสี่ยวฉียวกลับอวี๋หยางไปก่อน ตกกลางคืนฝนตกฟ้าร้อง เว่ยเซ่านอนไม่หลับ รู้ว่าเสี่ยวเฉียวขี้กลัวที่สุด เลยขี่ม้าฝ่าสายฝนไปหา บอกว่าให้ถอนทัพไปแล้วตัวเองนึกว่าเสี่ยวเฉียวทิ้งตนไปแล้วจึงให้สัญญาว่าจะไม่จัดการสกุลเฉียวถ้าสกุลเฉียวไม่เริ่มก่อน และให้เสี่ยวเฉียวชอบตนเหมือนที่ตนชอบเสี่ยวเฉียว เสี่ยวเฉียวตกลง เมื่อปรับความเข้าใจกันได้ ก็กลับไปซิ่นตูเพราะยังไม่เสร็จเรื่องยังจะมีคนมาหาเพื่อสวามิภักดิ์ เช่นเดียวกับหยางซิ่น คืนนั้นจัดเลี้ยงมีการมอบสาวงามและจะให้บุตรสาวแต่งเชื่อมสัมพันธ์ กลับถูกเว่ยเซ่าปฏิเสธ พอคนของตนเห็นว่าดีพยายามโน้มน้าวเว่ยเซ่าเลยบอกว่าข้ากลัวเมีย พอถึงห้องเห็นเสี่ยวเฉียวอ้วกอีกเลยให้ตามหมอ สรุปคือเสี่ยวเฉียวท้องแล้ว ส่วนอีกด้านซูเอ๋อหวงเดินทางไปลั่วหยางไปอยู่กับซิ่งซวิ่นและยังแสดงละครฝันว่าเห็นมังกรอะไรอีก ทำให้ซิ่งซวิ่นอยากตั้งตนเป็นฮ่องเต้ เสี่ยวเฉียวท้องทำให้เดินทางไม่ได้ต้องพักอยู่ที่ซิ่นตู จนกระทั่งเว่ยเซ่าบอกว่าคงจะไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนไปอีกพักหนึ่งเพราะจะเปิดศึกกับซิ่งซวิ่นแล้ว

เล่มสามนี้ความรักของทั้งคู่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็มีส่วนที่เป็นความแค้นที่ยังไม่อาจปล่อยวาง กับเสี่ยวเฉียวที่รู้อนาคตกังวลว่าจะโดนจัดการเหมือนที่เคยฝันเห็น ทั้งยังมีซูเอ๋อหวงเข้ามาวุ่ยวายเล็กน้อย แต่ที่แน่ๆคือความรักของพระเอกนางเอก และใต้หล้าจะช่วงชิงมาได้หรือไม่ต้องตามอ่านเล่มสี่ต่อ

[Tikanicky · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เป็นเล่มที่ทั้งพระเอกและนางเอกยอมรับแล้วว่าชอบกัน ความแค้นก็ยังคงมีอยู่แต่คงเบาบางลงมาก ชอบความหลงเมีย ความตามมากลางดึกของท่านโหว ช่วงสุดท้ายของเรื่องหมายหมานกำลังมีทายาทอสูร เอ้ย ทายาทให้ท่านโหวล่ะ อ่านแล้วสนุกมาก อยากอ่านต่อให้จบล่ะ แอบคิดไม่ได้ว่าทำไมตัวเองถึงได้มองข้ามเรื่องนี้มาตั้งนาน ทำไมเอ็งเพิ่งมาอ่านตอนเน้ สนุกมาก 🙀🙀🙀😹😹😹

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Enjoyable.

PS. This is the Chinese historical fiction that has love scenes much more than any other fictions (in the same category) I have ever read.

[Cartoon Sutcharee · Rating 5 out of 5]

อ่านไป 2 เล่มพักไป 1 ปี เพราะว่าไม่ชอบคาแรคเตอร์ตัวละครที่พระเอกข่มเหงผู้หญิง กลับมาอ่านเล่ม 3 หลังพักใจวางอคติไป

เราว่าเล่มนี้สนุก เค้าเขียนได้ครบ จังหวะดี แต่เราไม่รู้สึกว่านางเอกรักพระเอก ไม่รู้ว่าเค้าตั้งใจเขียนให้ยังไม่รัก หรือว่าฉันไม่รู้สึกว่าเขารัก ตัวละครเยอะจนจำชื่อไม่ไหว นักเขียนเขียนเก่ง บรรยายฉากเข้าด้ายเข้าเข็มของพระนางแบบอ่านแล้วไม่ได้รู้สึกว่ามันลามกหรือว่าดูกระหายหื่นกาม เขาเขียนและใช้คำบรรยายได้สวยและชวนจินตนาการ ซึ่งจุดนี้เราคิดว่าเขาเก่งมากกกกกก

[Miss Jan€Kim · Rating 5 out of 5]

จากที่เริ่มอ่านมาตั้งแต่เล่มแรกจนถึงเล่มสาม
พูดได้คำเดียว..
ดูปากนัชชานะคะ ‘สนุกมาก แซ่บมาก’
👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻

[Anida · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ดีงาม รักกันปานจะกลืนกิน แต่ท่านโหวก็ยังมีปมเรื่องความขัดแย้งระหว่างครอบครัวอยู่ ส่งนนังกระซู่ก็ยังมีแผนร้ายนะยะ ขนาดโดนตัดจมูกยังยั่วผช ได้อีก

[Fonfoniny · Rating 5 out of 5]

ท่านโหวเริ่มน่ารักแล้ววว
แม้จะมีความสับสนในจิตใจ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายแต่ท่านโหวก็เปิดใจยอมรับว่าใหลหลงนางเอกจนเข้ากระดูกดำ

ท่านโหวงานยุ่งตลอด รบตลอดอีกแล้ว มีซูซื่อมายุแยงความสัมพันธ์ แต่พระเอกมั่นคง ไม่หูเบา แอบรู้สึกว่านิสัยพระเอกน่ากลัวไปนิดตอนสั่งลงโทษ แต่ก็เข้าใจยุคสมัยบวกกับความเป็นทหาร เด็ดขาด

เฉลยตัวคนทำร้ายท่านย่าก็ไม่ผิดไปจากที่คิด แอบอยากรู้ที่มาของปี้จื่อมากกว่านี้ คนอะไรมีพรสวรรค์ในการคุมทัพได้ขนาดนั้น ถ้ามีพื้นฐานเท่าๆกับพระเอก พระเอกอาจจะไม่ได้ขนายดินแดนมากขนาดนี้ก็ได้

เรื่องนี้อยู่ในธีมปลายราชวงศ์ฮั่น น่าจะช่วงสามก๊ก มีการรบพุ่งกันตลอด บ้านเมืองไม่สงบสุข สงสารชาวบ้านตาดำๆจริงๆ

[Wanmata · Rating 4 out of 5]

ให้ดาวแถมจากเล่มก่อน แต่ก็คิดว่าแค่ 3.5 ดาวอยู่ดี

มีแต่บททะเลาะ เข้าใจผิด ง้อ คืนดี ฉากบนเตียง แล้วก็ทะเลาะใหม่ วนไป

พระเอกมีแต่บทหื่น ไม่ค่อยมีบทฉลาด ดูเอาแต่ใจแบบโง่ๆ ไม่มีความน่าเกรงขาม ไม่สุขุมนุ่มลึก ทำงานใหญ่ได้ไง พี่เขยนางเอกยังมีบทฉลาดซะกว่า

นางเอก มีบทโกรธ งอน หนี คืนดี สะบัดสะบิ้งบนเตียงเล็กน้อยแต่ก็ยอม ไม่ค่อยมีบทแสดงความฉลาด

สรุปบทฉลาด เก่ง วางแผน ไปอยู่ที่ตัวประกอบ ตัวเอกคือไว้เล่นฉากอย่างว่า

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นสาวยุคปัจจุบันที่อยู่ ๆ ก็ไปอยู่ในร่างของสาวน้อยนางหนึ่งที่กำพร้ามารดา แต่มีบิดาที่รักนางมาก มีน้องชายหนึ่งคนและพี่สาวลูกป้าอีกหนึ่งคนที่สนิทกับนางมาก นางรู้ว่าปู่ของสาวน้อยทำความผิดไว้กับครอบครัวของพระเอกแบบมหันต์ เป็นผลให้พระเอกต้องเสียบิดาและพี่ชายไปตั้งแต่เขาอายุยังน้อย ส่วนตัวนางเองก็ฝันร้ายซ้ำ ๆ ว่าพระเอกแค้นครอบครัวนางมาก และไล่ล้างแค้นจนครอบครัวของนางต่างพากันตายจาก แม้จะไม่รู้ว่าเป็นฝันบอกเหตุหรือเป็นชาติภพก่อน แต่นางก็พยายามฝืนไม่ให้ชะตาดังกล่าวต้องเกิดซ้ำอีกครั้ง

พระเอกเป็นสายเย็นชาเหี้ยมโหด ชีวิตนี้มีเป้าหมายชัดเจนว่าจะต้องเป็นใหญ่ในใต้หล้า และใครที่ถูกหมายหัวว่าเป็นศัตรูของเขา ก็ไม่ต้องคาดหวังว่าจะได้ตายดี แต่พอเจอสาวน้อยวัยใสหน้าตาหมดจด จิตใจก็เริ่มไขว้เขว แถมพอมาเจอรสรักจากสาวน้อยและลูกอ้อนจากนางเข้าไปอีก เลยยิ่งอาการหื่นกำเริบ แถมยังหลงสาวจนกลายเป็นท่านโหวผู้เกรงกลัวภรรยาไปซะงั้น ส่วนนางเอกที่เจอฝันร้ายซ้ำ ๆ นั้นก็อยู่ด้วยความหวาดระแวง รู้อยู่แหละว่าผู้ชายเขาหลงใหลคลั่งใคล้ แต่ก็ไม่มั่นใจพอว่าจะถึงขั้นยกโทษให้พวกนางทั้งตระกูลได้หรือเปล่า เลยออกอาการแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ รักไปด้วยระแวงไปด้วย

เนื้อหาเข้มข้นเพราะมีทั้งการต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์ของพระเอก ทั้งการพยายามหาทางเปลี่ยนให้พระเอกลดความเหี้ยมโหดลงของนางเอก แล้วตัวนางเอกเองก็ยังต้องลับสมองกับนางร้ายของเรื่องที่เป็นแฟนเก่าที่วนเวียนอยากจะกลับมาหาพระเอกอีก ส่วนความรักก็เข้มข้นเพราะพระเอกหื่นมาก กินดุและกินหนักแบบคลั่งรักไม่ไหว ส่วนตัวนางเอกก็เนื้อหอมมาก ไปไหนก็มีแต่คนมาตกหลุมรัก

แต่มันก็จะมีจุดให้เอ๊ะอยู่เป็นระยะ ๆ เหมือนกันนะคะ อย่างความผูกพันของนางเอกกับครอบครัวที่ดูลึกซึ้งมากทั้ง ๆ ที่นางเพิ่งทะลุมิติมาอยู่กับครอบครัวนี้ได้ไม่กี่ปีเอง หรือความย้อนแย้งของนางเอกที่แม้จะยังระแวงในความรักของพระเอก แต่ตัวเองก็ยังกล้าที่จะปั้นปึ่งแง่งอนตามประสาสาวยุคปัจจุบันที่บางครั้งก็ทนความคิดปิตาธิปไตยเว่อร์วังของพระเอกไม่ค่อยได้ คือเหมือนไม่มั่นใจว่าเขารักจริง แต่ก็กล้าที่จะงอนให้เขาตามง้อ อ่านแล้วก็จะเกิดอาการมองบนบ้างนิดหน่อย

เป็นอีกเรื่องที่อ่านเพลินดีนะคะ พล็อตชิงบัลลังก์เข้มข้น ความรักเร่าร้อน และเหมาะมากกับคนอ่านที่ชอบพระเอกสายหื่นคลั่งรักและเกรงใจเมียค่ะ

[Patrawan Dear]

#ปรปักษ์จำนน (เล่ม 1-4)

ปู่ของนางเอกกระทำการบางอย่างทำให้พ่อและพี่ชายของพระเอกต้องตายในสงคราม สองตระกูลจึงขัดแย้งรุนแรง แต่ย่าของพระเอกอยากสลายความแค้นนี้ ประกอบกับตระกูลนางเอกต้องการความช่วยเหลือทางการทหารจากพระเอก สองคนจึงต้องแต่งงานกันเพื่อเชื่อมไมตรี

ในเมื่อเป็นแบบนี้ พระนางจึงระแวงกันและกันอยู่ตลอด เล่มหนา ๆ ห้าร้อยกว่าหน้าผ่านไปสามเล่ม ก็ยังระแวง เล่มจบแล้วก็ยัง...ยังระแวงจนเราระอา เราจึงอ่านไปได้ช้า ๆ ด้วยความไม่ถูกใจ เพราะไม่นิยมพระเอกที่ลุ่มหลงในรูปโฉมกับรสรักที่ได้จากนางเอก ไบโพล่าร์ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย สลับกันอยู่ระหว่างระแวงกันกับขึ้นเตียงกัน พระเอกจะออกแนวชายเป็นใหญ่อะไรนักหนา นางเอกเองก็ไม่น่ารัก ไม่ชวนสงสาร แม้จะเข้าใจถึงเหตุผลประกอบ เห็นด้วยว่านักรบหนุ่มแบบพระเอกก็ควรแล้วที่จะเป็นแบบนี้ แสดงออกแบบนี้ จะไปหาความละมุนละไมในอารมณ์มาจากไหน แต่เมื่อความเรียลมา...ความโรแมนติกมันก็หายไปอย่างน่าเสียดาย

อ่านสนุกที่สุดก็เล่มสี่เลย เพราะมีเรื่องการศึกที่พระเอกกำลังรวบรวมแผ่นดิน มีการออกอุบาย มีอะไรต่างต่างนานาให้อ่าน ความสัมพันธ์พระนางเริ่มมีจุดขยับ แม้ไม่ได้ซาบซึ้งกินใจเท่าที่ควร แต่จุดเปลี่ยนก็ทำได้ดี เล่มสี่นี้จึงอ่านได้เร็วขึ้นเยอะ

โดยรวมแล้วจัดว่าอ่านได้เรื่อย ๆ สนุกกลาง ๆ โทนอารมณ์นิ่ง ๆ ค่ะ :)

[jabbjabbis · Rating 5 out of 5]

🧡จริงๆคะแนนเรื่องนี้อยู่ที่ 3-3.5 เท่านั้น แต่เรื่องนี้สำหรับหลายคนรวมถึงเรามัน impact ในหลายๆด้าน
👎🏻ยอมรับเลยว่าไม่ชอบครต.พระเอกมากๆ คือไม่ใช่ผู้ชายทุกคนในยุคนั้นจะต้องมีนิสัยนี้ แต่เพราะความเป็นลูกคนเดียว เกิดมามีพร้อมทุกอย่าง คนที่เพรียบพร้อมทุกอย่างอยู่ๆพ่อตายทำให้เกิดความแค้น ไม่แปลกแต่เรามองแล้วตลก เพราะคนที่แค้นก็ตายหมดแล้ว เหลือแต่ลูกหลานที่เขาไม่รู้เรือง แต่นี้คือเฮียแกไม่สนใคร กุจะแค้น ว่าซ่าน (ps.บอกตรงๆสะใจมากที่นางเจอแบบนั้นในชาติที่แล้ว สมควรโดน ทำไว้เยอะ)
⭐️ตลค.ที่ชอบในเรื่องคือนางเอกกับท่านย่า (จริงๆชอบพี่เขยและพี่สาวนางเอกด้วยแต่ออกน้อยไปหน่อย) ครต.ของนางเอกกับท่านย่าพระเอกมีความคล้ายกันมากๆ ไม่มีฐิฑิ ใจเย็นและพร้อมให้อภัย ให้โอกาส ปล่อยวาง ไม่ทุกข์และไม่สุข แต่ใจเราสงบ มันเป็นพลังบวกในเรื่องเลยน่ะ ไม่มีตลค. 2 คนนี้คือเน��้อเรื่องจะ dark ขึ้นเยอะ
🧡ตั้งแต่ต้นจนจบจะเห็นพัฒนาการตลค.ชัดเจน โดยเฉพาะพระเอก แต่ชั้นก็เกลียดเฮียแกอยู่ดี🤦🏻‍♀️ มันคือครส.ว่าคนๆนี้นอกจากนางเอกคือไม่มีใครทนนางได้อีกแล้วอ่ะ55555 ขนาดย่ายังไม่เอา พระเอกนางเอกถ้าขาดกันไป บอกเลยพระเอกทรมาณกว่ามาก นางเอกยังมีคนรักมากมาย ขนาดศัตรูยังชอบ แต่พระเอกความดีไม่มี ความชั่วมหาศาล คนรักมี10 ศัตรูเกินล้าน ถ้าขาดนอ.พี่แกคงอยู่ไม่ได้ เหอๆ

[J · Rating 4 out of 5]

โทนเล่มนี้ก็ยังคล้ายเล่มสอง

เราไม่ถือสากับความยื้ดเยื้อเล่าเรื่องละเอียด ๆ ยกเว้นเรื่องบนเตียง จำเป็นต้องบอกละเอียดขนาดนี้ไหมว่าครั้งนี้ทำท่าอะไร ถึงจะไม่มีรายละเอียด บางทีรายละเอียดแบบนี้ก็ทำให้งงนะว่าจะใส่มาทำไม แต่ก็เป็นเลิฟซีนที่แปลกใหม่ดี เล่มนี้ดีขึ้นตรงไม่มีการบังคับละ แต่มีลักหลับนางเอกเบา ๆ

รายละเอียดที่จงใจใส่มานี้ทั้งหมดเพื่อความสมเหตุสมผลว่าทำไมพระเอกลมขึ้นลมลง

แต่ก็พยายามทำให้เห็นว่าเว่ยเซ่ารักเสี่ยวเฉียวมากเพียงใด โชคยังดีที่นางเอกไม่ได้ทำตัวไร้สาระ ของที่นางขอจากเว่ยเซ่าไม่ได้มากไปเลย ของที่เว่ยเซ่าขอจากนางก็ไม่ได้มากไปเช่นกัน

แต่อ่านไปก็ยังคิดเสมอว่า นางเอกสวยมากขนาดผู้ชายอยากได้ปานนี้ ? ยิ่งในกลียุค คนทั่วไปย่อมคิดถึงแต่สงคราม ยิ่งบุรุษผู้มีปณิธานอันยิ่งใหญ่ ทำไมถึงคิดถึงแต่ผู้หญิงได้ แต่ละคน ๆ คิดถึงแต่ว่าจะเอานางเอก อ่านจนถึงเล่มสองไม่เท่าไร เพราะชงมาว่าเฉินรุ่ยชอบผู้หญิง อ่านถึงเล่มนี้ หลิวเหยี่ยนคู่หมายวัยเยาว์เอย อัครเสนาบดีซิ่ว (ที่รู้สึกทุเรศกับซู่ซื่อเหลือเกิน ที่ใฝ่สูงจนยอมไปเอากับคนนี้) ที่ไม่เคยเห็นหน้ายังหวังจะเอาชนะพระเอก เพื่อจะเอานางเอกเป็นรางวัลเนี่ยนะ

อะไรวะ ?!

รออ่านเล่ม 4 ก่อน เผื่อจะมีเหตุผลที่ดีรองรับ

[Noo · Rating 5 out of 5]

จบเล่ม 3 ไปอย่างรวดเร็ว เนื้อเรื่องการเมืองการรบขมวดปมมาเรื่อยๆ แต่ในภาพฝันของนางเอกก็เหมือนสปอยล์เนื้อเรื่องอยู่รางๆ แค่เหตุการณ์อาจแตกต่างอยู่บ้าง
ในความลำไยของพระเอกที่ชอบทำตัวเป็นไบโพล่าเดี๋ยวดีเดี๋ยวแค้น รักหลงนางเอกมากมาย แต่เข้าใจว่านางมีปมใหญ่ในชีวิตคือความแค้นจะวางก็ไม่ได้ แถมโดนอุบายสาวงามมาล่อลวงเห็นๆ รู้ทั้งรู้ก็ยังกระโดดลงหลุมพรางแบบขัดใจตัวเอง เมียหายเป็นต้องห้อม้าไปตามหา เห้อ เครียดแทนพี่เค้าจัง 55 ตอนตากฝนตามเมียเหมือนไก่ตกน้ำแกงนี่สุดมาก ไปถึงทำมายืนเก๊กให้เมียมาสนใจ โถ กี่ขวบแล้วลูก น่าเอ็นดู 😁 วิวัฒนาการความรักของพี่เขาถึงขั้นต้องบอกแม่ทัพที่มาหว่านล้อมให้รับอนุว่า "ข้ากลัวภรรยาเจ้าพอใจหรือยัง"😁
ด้านท่านกงซุนก็คงบึนปากใส่ฮีรัวๆ เอะอะฮีก็ว่าการใหญ่คิดถึงสตรีไม่ได้ ไม่ทันขาดคำตามใจเมียแล้ว โถ พ่อคุณ...

[Mali Zhan · Rating 5 out of 5]

ในเล่ม 3 นี้ เหตุการณ์ต่างๆ เหมือนว่าจะดำเนินเรื่องช้าก็ไม่ช้า เร็วก็ไม่เร็ว ทั้งเว่ยเซ่าและเสี่ยวเฉียวก็ยังคงพ่อแง่แม่งอนกันจบบทสุดท้าย
ซูเออร์หวงรักเก่าวัยเยาว์ของเว่ยเซ่ากลับมาตามตอแยอีกครั้ง สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ แถมยังถูกตอกหน้ากลับไปแบบสะใจสุดๆ แต่เท่าที่เดาคาดว่านางคงยังไม่ยอมจบง่ายๆ แน่ ในเมื่อเกาะเว่ยเซ่าไม่สำเร็จ ก็ต้องไปหาที่เกาะใหม่
สุดท้ายเสี่ยวเฉียวท้องแล้ว
ต้องรออ่านบทสรุปของเล่มหน้าว่าสุดท้ายแล้ว ความแค้นของสิงสกุลจะลงเอยอย่างไร จุดจบของซูเออร์หวง ตัวละครที่หายไปอย่างเว่ยเหยี่ยนจะกลับมาไหม สุดท้ายเว่ยเซ่าจะรวมใต้หล้าให้เป็นหนึ่งได้หรือไม่ ต้องอ่านต่อไปในเล่มสุดท้ายซึ่งหนาเหลือเกิน

[B. Sutthida · Rating 5 out of 5]

จะทำอย่างไรเมื่อครอบครัวคนรักคือศัตรูที่เคยสาบานว่าจะแก้แค้น ในเล่มนี้เว่ยเซ่าต้องต่อสู้กับใจตัวเองหนักมาก หากไม่แก้แค้นก็ผิดต่อครอบครัวและคำสาบาน แต่หากแก้แค้นก็อาจต้องเสียคนรักไป ผิดกับเสี่ยวเฉียวที่มีลำดับความสำคัญในใจตนอยู่แล้ว...เพราะที่เธอแต่งงานกับเขาก็เพื่อครอบครัวทั้งนั้น

เล่มนี้สนุก-มันส์-ฮามาก เว่ยเซ่ายอมรับแล้วว่าตนเองเป็นคนกลัวภรรยา กลายเป็นผู้ชายที่หลงมัวเมาในสตรีแบบที่เคยดูแคลนคนอื่น เหตุการณ์ในชาตินี้แตกต่างจากชาติที่แล้วทีละเล็กละน้อย จนในที่สุดก็กระทบกับสถานการณ์ในภาพรวม เล่มหน้าน่าจะรบกันสนุกมากเลยทีเดียว เสียดายก็แต่ความสัมพันธ์ของเว่ยเซ่า-ปี่จื้อ คิดว่าสองคนนี้จะกลายเป็นคู่หูดูโอ้ในเกมส์สงครามกันซะอีก

[Hammu · Rating 4 out of 5]

ข้ากลัวเมีย เป็นวลีที่อ่านแล้วหลุดขำออกมาทันที ท่านโหวช่างน่ารักน่าเอ็นดูมาก

เนื้อเรื่องเล่มนี้ ค่อนข้างให้ความรู้สึกหลากหลายอารมณ์อยู่ ไม่ว่าจะมีดราม่า คอมเมดี้ การยกทัพจับศึก การเมือง การแง่งอนของสามีภรรยา ยิ่งอ่านก็รู้สึกยิ่งอยากติดตามภารกิจพิชิตใจของท่านโหวมาก ในจะเรื่องการเพียรพยายามที่จะยึดครองแผ่นดินทั้งประเทศด้วย

[ppsk ᙏ̤̫]

นางเอกคือฉลาดทันคน ระวังตัวอย่างแท้จริง ระวังจนเข้าใจเส้นเรื่องละว่าทำไมที่ผ่านมาเคมีพระนางมันดูไม่ไปไหน คือจะชอบเว่ยเซ่าเต็มหัวใจก็ไม่ได้ เพราะพี่เขาก็ขึ้น ๆ ลง ๆ เหลือเกิ๊นน ชอบที่หมานหมานไม่ยอมบ้าง🙂‍↕️ เล่มนี้สนุกขึ้นเยอะะะะะะเลย เริ่มมีจังหวะอารมณ์ขันบ้าง ท่านโหวก็เริ่มไม่ใจร้อน (แค่กับนางเอก) และการเมืองก็กำลังเข้าจุดพีคแล้วจ้า :D

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวความรักความแค้นของสาวย้อนอดีตและฝันเห็นเหตุการณ์ในชาติที่แล้ว กับหนุ่มซึนนิสัยเสียที่กลัวเมีย คนนึงแค้นมากพาลจนน่าทุบ อีกคนกังวลมากจนอยากตีมือ
สนุก เข้มข้น ดี รอดูซีรีส์เลย!

#หลังอ่านของน้ำฝน → https://wp.me/p6yYEv-3gJ

[Tantan Manajit · Rating 5 out of 5]

รีวิว รวม 4 เล่ม คือชอบมาก ทั้งเรื่องราวความรักและการเมือง และสงคราม ครบทุกรสเลย อ่านแล้วยังหาทำตอบไม่ได้ว่าสรุปนางเอกรักพระเอกตอนไหน แต่ก็นะ ท่านโหวหื่นมาก 555 อ่านไปยิ้มไป ขำไป มันควรจะฟิน/เขิน แต่ฉันตลก 55555

[arie summermorning · Rating 5 out of 5]

มันเข้มข้นขึ่นเรื่อย ๆ เชื่อฉันนะเว่ยเซ่าามันอาจจะโดนปิตารัดสมองไปบ้างงแต่มันไม่เคยเกินเยียวยาามองโดยเลนส์สมัยนั้นแล้ว นี่ว่าฮีไม่ได้ย่ำแย่ ถือว่าเป็นคนทึ่ม ๆ แข็ง ๆ คนหนี่ง จีบผญ แบบบ้า ๆ บอ ๆ แต่ฮีรักเมียคือเรื่องจริง

[P · Rating 2 out of 5]

ทำให้เข้าใจประโยคที่ว่า ใช้ภาษาประดิษฐ์เกินไปจนทำให้เสียอารมณ์ ภาษามันสละสลวยจริงแต่ดึงอารมณ์ร่วมไม่ได้เลย กลายเป็นว่าเนื้อเรื่องสนุกแต่เหมือนเล่าไปเรื่อยๆไม่เข้าถึงmoodตัวละคร สรุปต่อเล่ม4ไม่ไหวว หนีไปดูซีรี่ย์แทน

[Pok M. Srithongchai · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก แต่บางช่วงรำคาญพระเอก เหมือนคิดไม่ค่อยตก บางช่วงมีตะแบงอีก นางเอกน่ารักสม่ำเสมอ ชอบๆ

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

ชอบค่ะ ท่านโหวยอมอ่อนลงให้นางเอกบ้างแล้ว คู่นี้เดียวรักกันเดี๋ยวทะเลาะกัน คนอ่านปรับอารมณ์กันไม่ทันเลย

[Ping Siwawetpikul · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ดีสุดใน4เล่ม

[Pkvr · Rating 3 out of 5]

ข้ากลัวภรรยา !!

จุดนี้ขำก๊ากกมาก 555555555