در ایران، متأسفانه دربارهٔ آراگون بسیار کم نوشتهاند و تعداد اندکی از اشعار وی به فارسی برگردانده شده است. من آنچه را که دربارهٔ زندگی، آثار آراگون به زبان فارسی یافتهام، در پایان کتاب آوردهام. گرچه ممکن است تعدادی از ترجمههای اشعار یا مقالههای مربوط به آراگون را ندیده یا نیافته باشم، با این حال، آنچه به فارسی دربارهٔ آراگون و اشعارش نوشته شده، بسیار اندک و مختصر است. از اینرو، با یقین و اطمینان میتوان گفت که کتاب حاضر نخستین مجموعهٔ مستقل از شعرهای آراگون به زبان فارسی است که بیش از هفتاد عاشقانهٔ او را در بر میگیرد.
نخستین مجموعهٔ شعر آراگون، آتش شادمانی (۱۹۲۰)، دومین آن جنبش مداوم (۱۹۲۵) نام دارد. هر دو این مجموعه، همچون انیسه و چشمانداز و هرزگی، مشحون از غرابتهای ذاتی دادائیسماند، مکتبی که زایش آن ثمرهٔ نومیدی و هرجومرجطلبی ناشی از جنگ جهانی اول بود. با این حال رگههایی از عمل آگاهانهٔ هنرمند در جنبش مداوم متجلی بود که در دید سوررئالیستها به گناهی نابخشودنی توجیه میشد. شعر کوتاه زیر برگرفته از جنبش مداوم، نمونهای از اشعار نخستین آراگون را بهدست میدهد. همین شعر اهمیت آراگون به زبان را نشان میدهد و اختلاف آن را با شعرهای نوشتاری خودکار دادائیستها و سوررئالیستها آشکار میکند
French writer Louis Aragon founded literary surrealism.
Louis Aragon, a major figure in the avant-garde movements, shaped visual culture in the 20th century. His long career as a poet, novelist, Communist polemicist and bona fide war hero secured his place in the pantheon of greats.
With André Breton and Phillipe Soupault, Aragon launched the movement and through Paysan de Paris (Paris Peasant), his novel of 1926, produced the considered defining text of the movement.
Aragon parted company with the movement in the early 1930s, devoted his energies to the Communist party, and went to produce a vast body that combined elements of the social avant-garde.
Aragon, a leading influence on the shaping of the novel in the early to mid-20th century, gave voice and images to the art. He, also a critic, edited as a member of the Académie Goncourt. After 1959, people frequent nominated him for the Nobel Prize.