De islamitische wereld bevindt zich in een steeds dieper wordende crisis. Terwijl de rest van de wereld democratiseerde, nam het aantal democratieën in de islamitische wereld alleen maar verder af. Met de rechten van vrouwen, homoseksuelen en religieuze minderheden is het nergens zo slecht gesteld. Van Mali in West-Afrika tot de Filipijnen in Oost-Azië woeden tientallen burgeroorlogen met islamitische betrokkenheid die miljoenen mensenlevens hebben gekost. Duizenden komen jaarlijks om bij aanslagen van terreurorganisaties als ISIS, Al-Qaeda en Boko Haram. Economisch raakt de islamitische wereld steeds verder achterop. Geen wonder dat velen elders een goed heenkomen zoeken. Maar ook wat integratie betreft zijn migranten uit moslimlanden hekkensluiters.
Met een indrukwekkende hoeveelheid feitenmateriaal toont dit boek de diepte van de islamitische crisis aan, en onderzoekt de oorzaken. Westers kolonialisme, inmenging van buitenaf en discriminatie bieden geen steekhoudende verklaring. De wortels van het probleem zijn religieus en liggen bij de groeiende invloed van het fundamentalisme, dat de islamitische wereld in een wurggreep houdt.
Ooit in een ver verleden studeerde ik sociologie. Ik deed mijn major in “sociale demografie”. De vakken die ik toen kreeg, zijn de vakken waar ik nog het vaakst aan terug denk. Er zat onder meer een vak tussen over migratie waar ik veel van op stak. Destijds vond ik het razend interessant (en nog steeds), maar in het licht van de steeds veranderende wereld, stel ik me soms de vraag of het niet een beetje teveel een “goed nieuwsshow” was. Was het niet allemaal wat eenzijdig gebracht, was er niet wat weinig ruimte voor nuance?
Welnu die nuance vond ik wel terug in dit boek. Dit boek spreekt met respect over de islam en de geschiedenis ervan. Maar de auteur (ook een socioloog) deinst niet terug om de moeilijkheden van het islamfundamentalisme, dat overal in de wereld oprukt, te benoemen. De moeilijkheden waar voornamelijk islamieten zelf het slachtoffer van zijn. Bijvoorbeeld omdat ze vrouw of homofiel zijn. Maar ook doordat ze binnen de islam tot een religieuze minderheid behoren, of minder strikt omgaan met de wetten van de sharia als het hoort. In veel moslimlanden is het fundamentalisme aan het zegevieren, ook in landen waar voorheen een meer liberale/ seculiere overheid was, wordt de klok teruggedraaid. Slechts 2 landen waar de islam de grootste godsdienst is, zijn nog democratieën.
De rest van de wereld kreeg helaas ook al te maken met geweld en terrorisme door islamfundamentalisten. De auteur staat stil bij de (vaak) moeizame integratie in Westerse gastlanden. Zoekt hierbij naar verschillende oorzaken. Maar stipt ook de verrijking van nieuwkomers aan.
Het cijfermateriaal dat wordt aangerukt om de situatie langs alle kanten te belichten is enorm. Soms werd het me zelfs wat teveel en begon ik diagonaal door de statistiek te gaan. (Niet zoals het een goede socioloog betaamt, ik weet het). De auteur legt uit hoe het fundamentalisme ontstond en hij uit de wens tot een echte islamitische lente. Waar moslims (en niet-moslims) overal ter wereld beter bij zouden varen. Ik laat het wat kolonialistisch klinken vrees ik, maar dat was zeker niet de toon. Een must-read, al had ik graag nog wat meer beleidsgerichte oplossingen gezien aan het eind.
Van tevoren had ik wel door dat er iets niet pluis was in de islamitische wereld, maar daarvoor kon ik alleen maar op mijn gevoel afgaan. Het is daarom heel verfrissend om een uitgebreide uiteenzetting te lezen over wat er nu precies mis is gegaan met de islam in de voorbije decennia (of zelfs eeuwen?). Wie hier ook benieuwd naar is, raad ik aan om dit boek ook eens te lezen. Ik kan alvast verklappen dat er een heel grote fundamenteel-religieuze reden is waarom er zoveel migranten afkomstig zijn van het Midden-Oosten.
Achteraf kan ik alleen maar zeggen dat ik erg veel medelijden heb met de moslims en andere bevolkingsgroepen (religieuze minderheden, homoseksuelen, vrouwen, ...) die willen wegvluchten van dat fundamentalistisch wereldje. Hopelijk komt er snel een hervorming in de islam aan. Daarmee zullen we allemaal beter af zijn, van Vlaanderen tot Iran.
Indrukwekkende, bij vlagen ontluisterende studie van de diepe crisis in de islamitische wereld. Koopmans is niet islamofoob, maar uiterst islamkritisch en laat met behulp van zeer veel cijfers zien dat de genoemde crisis veroorzaakt wordt door de fundamentalistische interpretatie van de islam die al decennialang dominant is. Dit boek maakt nog eens helder waar de prioriteiten zouden moeten liggen bij beschouwing van dit probleem. Erg leerzaam – al had ik als positief tegenwicht graag een uitgebreidere aanzet tot een oplossing willen lezen. Tenslotte wens ik alle moslims, en de wereld, een relaxte omgang met hun geloof toe. En een Verlichting.
3,5 Sterne eigentlich. Koopmans Analyse zum beklagenswerten Zustand der islamischen Welt enthält einige sehr spannende Denkanstöße, insbesondere dort wo die Ursachenforschung ökonomische Fragen und Fragen der Sekularität berührt. Das seitenlange rezitieren seiner statistikbasierten Empirie erscheint stellenweise redundant, hier hätte Weniger der Stichhaltigkeit der Argumente keinen Schaden zugefügt, zumal es sich ja um ein publizistisches Werk und nicht um eine Dissertation handelt. Ferner merkt man dem Buch an, dass der Autor einigen (grundsätzlich gar nicht zu Unrecht) kritisierten Denkschulen selbst sehr fern steht und entsprechend einige terminologische und analytische Ungenauigkeiten offenbar werden.
En fantastisk gennemgribende analyse af den islamiske fundamentalisme, der i det 20. århundrede har gjort sig gældende for et klart flertal af de islamiske lande, og for overraskende store mindretal af muslimer i vesten. Ruud Koopmanns interesserer sig ikke for islams “sande natur”, som både islamiske fundamentalister og højreekstreme populister har for vane. I stedet beskæftiger Koopmanns sig for den reelle islam som han optegner ved hjælp af omfattende empirisk data, hvilket er utroligt forfriskende.
Must read voor iedereen die nog steeds gelooft dat de problemen binnen de moslimwereld en met moslimmigranten in Europa grotendeels te wijten zijn aan Westers kolonialisme, discriminatie, racisme, enzovoort en niet aan oorzaken die voortkomen uit de islam zelf.
Tijdens het lezen van dit boek leek alles eerst redelijk helder. De overtuigingskracht van Ruud Koopmans is groot. Duidelijke stellingen, veel cijfers, en volgende kernboodschappen:
- De laatste decennia is er een internationale opmars van islamitisch fundamentalisme als dominante stroming binnen de islam.
- De invloed van deze radicale ideologie laat zich voelen zowel in landen waar moslims in de meerderheid zijn, als deze waar ze in de minderheid zijn.
- Er zijn een aantal aantoonbare oorzaken van de toename van het fundamentalisme, en die zijn vooral religieus van aard, ze hebben te maken met de kern van de islam, die moeilijk te verzoenen valt met de grondslagen van de westerse democratie:
- De theologische vervlechting van religie met de staat staat haaks op een seculiere, pluralistische democratie met vrijheid van religie en bescherming van minderheden.
- De tweederangspositie van de vrouw zorgt niet alleen vanuit moreel oogpunt voor problemen, maar heeft ook belangrijke economische consequenties waardoor welvaartstoename in belangrijke mate werd/wordt gehinderd.
- Er is een geringschatten van seculiere kennis, en een te grote nadruk op de heilige teksten als toetssteen van alles, die ertoe leidt dat wetenschappelijke vooruitgang en innovatie in aanzienlijke mate gefnuikt worden.
Conclusie van Koopmans: het is dus nodig dat er binnen de moslimgemeenschappen overal ter wereld mensen opstaan die een ander geluid laten horen. Zoals bijvoorbeeld Khalid Benhaddou hier bij ons, die het wellicht niet helemaal eens is met wat Koopmans schrijft, of toch meer nuance zou aanbrengen, maar eigenlijk wel één van de stemmen is die Koopmans wellicht zou aanmoedigen.
Ik was eerst begonnen aan een klassieke samenvatting van het boek, maar begon dan wat meer recensies te lezen, en ontdekte daarbij een aantal belangrijke kanttekeningen bij het boek. In wat volgt zal ik de stellingen van Koopmans voorstellen, en daarna de nuance die ik er met mijn bescheiden en beperkte hersentjes bij heb gesprokkeld.
Wenn das Buch seinen Untertitel, die Ursachen der Gewalt in der islamischen Welt zu erforschen wahr machen würde, wäre dies wirklich großartig. Nur geschieht dies nicht, außer mangelnder Bildung bis zu hohen Prozentzahlen bezüglich Analphabetismus bis zu einem starren Gesellschaftssystem, welches immer weniger Antworten auf die moderne Welt findet, kommt da nichts.
Damit möchte ich nicht sagen, dass es ein schlechtes Buch ist, nur analysiert der Autor nur Zahlen und fragt nicht nach, was hinter ihnen steckt. So schreibt er z.B. dass libanesische Christen in Australien mehr verdienen als muslimische Libanesen. Dabei bleibt er auch, und schreibt z.B. nicht, dass Christen im Libanon zur gut gebildeten Oberschicht gehören, was sich bei den Erfolgen in Australien fortpflanzt. Insgesamt ist sein Ansatz, Länder zu vergleichen, welche sich in Bezug auf Kolonisationsdauer, Bevölkerung und geographische Lage gleichen durchaus interessant. So sind Länder mit langer Kolonisationsdauer in der Regel häufiger demokratisch als Länder mit kürzerer – außer in der islamischen Welt. Nur fängt mit dieser Feststellung die eigentliche Untersuchung erst an, warum dies so ist, der Autor belässt es beim Vergleich. Als Soziologe sollte man eigentlich über Bildung damit verbundenes Einommen Bescheid wissen.
Ein anderes Beispiel ist der Vergleich zwischen den islamischen Maledieven und dem hinduistischen Mauritius, welche ähnlich Daten aufweisen. Während Mauritius sich gut entwickelt hat, schafften die Malediven erst 1981 die Sklaverei ab und verfolgen faktische Sklaverei trotz Verbotes kaum. Weitere Erklärungen zu der unterschiedlichen Entwicklung gibt es nicht.
Auch zu den blutigen Rädern des Islam fällt ihm nur ein, dass es sie eben gibt, geschweige denn zu innerislamischen Konflikten. Letztendlich habe ich nur die Studien zu Deutschland als wirklich interessant empfunden, wie dass Iraner deswegen erfolgreicher sind, da sie vor religiösen Konflikten geflohen sind, und entsprechend weniger religiös und in ein gesellschaftliches Korsett gezwängt als Türken oder Araber, welche religiös sind und unter sich bleiben. Pflegen die Leute gemischte Freundschaften, so gebt sich die Benachteiligung auf dem Arbeitsmarkt auf. Auch ist es zwangsläufig nachteilig, wenn nur ausländische Medien konsumiert werden, und man über die Lage im Inland gar nichts weiß.
Ein wenig verlogen fand ich, dass aufgeführt wurde, dass liberale Moscheen, in denen auch Frauen predigen dürfen, bedroht werden. Wer die Rechte der Frauen in der katholischen Kirche kennt, weiß, was ich meine.
Fazit
Das Buch hört mit den Analysen da auch, wo sie eigentlich erst anfangen.
‘Over de crisis in de islamitische wereld’. De schrijver waarschuwt om dit boek niet als een aanval op de Islam te zien. In de tijd dat het christendom nog een barbaars iets was, had de Islam niet alleen militair, maar ook cultureel en wetenschappelijk heel wat gepresteerd. De Sharia was vergeleken met vele andere rechtssystemen zeker niet de slechtste. Maar de Islam heeft zich niet aangepast aan de veranderende wereld. Waar ze in het begin een voorsprong had, blijft ze nu hopeloos achter op alle fronten. Die achterstanden zijn o.a. falende integratie in gastlanden, slecht onderwijs met veel te veel religie, vrouwen als tweederangs burger, veel oorlog en geweld, ontbreken van democratie. Dit alles komt natuurlijk over de hele wereld voor, maar aan de hand van sociologisch onderzoek wordt duidelijk dat de islamitische wereld er in dezen wel uitspringt. De schrijver merkt op dat het politiek niet correct is om dit te benoemen, aanslagen door moslims worden opvallend vaak weg geredeneerd door politici, in de zin dat het niets met de ‘ware islam’ te maken heeft. De religieuze oorzaken van dit alles kunnen, als je het heel kort wil houden, worden samengevat als:
Het gebrek aan scheiding tussen moskee en staat De achtergestelde positie van de vrouw Geringschatting van seculiere kennis.
De eerste is mogelijk de belangrijkste.
Het is niet mijn bedoeling dit boek te gaan samenvatten, dat is ook niet makkelijk, het bevat veel informatie. Maar het is naar mijn idee een aanrader.
Empirisk undersøgelse af hvordan islam og muslimer klarer sig på forskellige faktorer. Demokrati, økonomi, kvinders plads i samfundet, uddannelse, krig/terror/vold undersøges. Det undersøges i udvalgte lande, som eksemplificerer hvilket sættes i relation til undersøgelser af den generelle trend for alle lande. Konklusionen her hver gang, at muslimer klarer sig dårligere end andre grupper. Fx har de mindre uddannelse end andre sammenlignelige grupper, der er mere vold langs islamiske landes grænser og mere vold internt i muslimske lande i forhold til sammenlignelige andre lande. Jeg tror på undersøgelserne og tænker med ærgrelse over de mange timer, jeg har brugt på at undersøge islam ud fra antropologiske forfattere. Her er billedet altid mere “nuanceret” og peger vel altid i den modsatte retning. Fx har jeg læst flere bøger, der påstår, at islam og demokrati godt kan fungere sammen, selvom man almindeligvis påstår det modsatte. Desværre skaber antropologi i alt væsentligt blot usande historier. Ved jeg nu.
Koopmans convincingly shows that muslim countries and muslims are not held back by racism, colonialism, western countries or jews, but that they are their own biggest enemies. Because the the current dominant form of Islam is quite fundamentalist, and that makes their culture less compatible with modern economy and society.
Uitstekend boek met veel kritische invalshoeken over Islam en de invloed van Islam op de wereld en de Westerse samenleving. Een goede handleiding om kritiek op de Islam te leveren met door empirisch onderzoek gesteunde feiten. Ik hoop dat er snel een Engelse vertaling op de markt komt.
Koopmans slaat je in dit boek met feiten en grafieken om de oren. Zoveel dat het je soms duizelt. En je af en toe snel doorleest naar de conclusies. Die feiten zijn wel nodig om de bittere en ongemakkelijke waarheid duidelijk te maken: dat moslims vooral zichzelf onderdrukken.
Na 'The Strange Death of Europe' toch wel een van de meest depri boeken ooit gelezen. Hoe kan men zo blind zijn voor de negatieve aspecten van Islam. Koopmans onderbouwt het met feiten feiten en nog eens feiten en ontkracht daarbij al die #DebielLinkse argumenten van cultuur/achterstand/kolonisatie als reden voor achterstand van a. Islamitische landen ten opzichte van niet-Islamitische landen en b. Islamitische migranten versus niet-Islamitische migranten. Kortom, de Islam is feitelijk een doodsteek voor mensen/vrouwen/homo-rechten, wetenschap en economie. Punt.