Echte dokters huilen ook

by Warner Prevoo, Karin Overmars

Warner Prevoo – Echte dokters huilen ook
Echte dokters huilen ook van Warner Prevoo is het indringende verhaal van een kankerspecialist die zélf longkanker krijgt. Hij vertelt open, eerlijk en met humor over zijn ziekteproces. Het gaat over pijn, doodziek zijn, eenzaamheid, het zoeken naar de juiste woorden, maar bovenal gaat het over de liefde voor het leven. Gewoon doorleven, hoe doe je dat?
Warner wordt nu geconfronteerd met de andere kant van kanker. De kant van de patiënt, die ook vader, geliefde, vriend en collega is.
Nu hijzelf patiënt is raakt hij gefascineerd door alles wat hij doormaakt als hij geen doktersjas draagt: de emoties en angsten, het fysieke lijden, de eenzaamheid van ziek zijn, de reactie van de buitenwereld, het verblijf in een bed in zijn ‘eigen’ ziekenhuis, verpleegd worden door zijn collega’s.
De ziekte verandert zijn blik op kankerpatiënten voorgoed, evenals de vitale nuchtere manier waarop hij met tegenslagen omgaat: er is niets meer te verliezen, dus wat kan je nog gebeuren?
In Echte dokters huilen ook vertelt Warner Prevoo zijn verhaal aan Karin Overmars.

Genres: Nonfiction, Audiobook, Biography

253 pages, Kindle Edition

Published November 7, 2018

Reviews

[Koen de Waard · Rating 4 out of 5]

‘Een waardevol leven hoeft niet per se makkelijk te zijn.’
Een interessant boek over een interventieradioloog die zelf kanker krijgt. Hij neemt je mee in de onvoorstelbare wereld die je dan instapt. Niet te begrijpen tenzij je er zelf in zit. Hij geeft je een idee van hoe het is. Verder voldoet ie vrij goed aan het stereotype arts. Leest gemakkelijk weg maar er staan wel redelijk wat vloeken in wat dan weer jammer is.

[Henriette · Rating 3 out of 5]

Vlot verteld verhaal, maar inhoudelijk een beetje patserig. Al die aanvankelijk dagelijkse, later teruggebracht naar wekelijkse borrels met die honderden vrienden van hem door wie hij wordt omringd, om dan te zeggen dat hij eenzaam is in zijn ziekte, terwijl hij continu alles met iedereen deelt. De meeste mensen zijn waarschijnlijk eenzamer, ook zonder dat ze ziek zijn. En dan die vakanties en dat uitgaansleven... al die alcohol... daar werd ik soms niet goed van.

[Marcella]

De toon van het boek is helaas niet voor mij. Een gesprek over hoe jong een vrouw moet zijn voor onze hoofdpersoon (zeker meer dan 10 jaar, maar ze mag geen kinderwens hebben) voelt raar in een boek over dit onderwerp.

Ik wil dan liever When Breath Becomes Air aanbevelen, een non-fictie met een soortgelijk onderwerp maar waar de toon mij meer aansprak.

[Loisvinke · Rating 3 out of 5]

3,5

[Jolieg G · Rating 2 out of 5]

Moeilijk om sterren te geven. En ook moeilijk om onder woorden te brengen hoe ik het boek vond.

Het verhaal van zijn vader raakte me erg.

[Diede · Rating 3 out of 5]

Mooi ervaringsverhaal van, de inmiddels overleden, arts die ineens aan de andere kant van de spreekkamer kwam te zitten. Vooral het verhaal van zijn vader raakte me.
Daarnaast komt hij een aantal keren echt bij de essentie, zoals hier:

"Door medische vooruitgang zijn we terechtgekomen in een situatie waarin we patiënten soms eerder schade toebrengen met extra behandelingen dan dat we het gesprek aangaan over onze sterfelijkheid."

Aanrader om te lezen voor geneeskundestudenten zoals ik!

[Martijn van Duivenboden · Rating 4 out of 5]

Door een kapitale blunder in het lab werd de kans op onze eigen designer baby gedecimeerd. Zaad dat vlak voor de chemo’s is ingevroren werd door één of andere onverlaat in het lab veel te vroeg ontdooid. De microbioloog legde uit hoe dat kwam. Al wist hij ook niet hoe dat kon gebeuren. De IVF arts zat erbij en moest huilen. Dat hebben wij, na zoveel artsen, nog nooit eerder meegemaakt. Een arts die huilt. Je mag het onprofessioneel vinden, maar op het moment dat wij met onze boosheid geen raad wisten was er de huilende arts die daarmee liet merken dat alles ondanks de protocollen, de normen en de controle nog lang niet zo maakbaar was. Ze was ook maar een mens. De beste troost die we hadden kunnen krijgen.

Menselijk
Bij het lezen van het nieuwe boek Echte dokters huilen ook moest ik vaak aan ons moment in de spreekkamer denken. Interventieradioloog Warner Prevoo beschrijft alsof je in een achtbaan zit zijn ervaring als dokter die zelf kanker krijgt. Er gaat een wereld voor hem open. Een ervaring die hem tot een beter arts kan maken, want dokters weten nooit zoveel van de ziekte als de patiënt. Op een aangrijpende manier ontdekt hij dat menselijk zijn iets anders is dan normaal.

Nooit gelukkig zonder zorgen
Dit boek leest alsof Kluun nu zelf kanker krijgt. Dat moet je niet verkeerd opvatten, want het leven van Prevoo is door Karin Overmars heel goed opgeschreven. Hij is een bartype, een scharrelaar, een feestbeest. Er zijn zoveel scenes waarin ze dat met prettige dialogen zeer beeldend weergeeft. Je hebt dit boek in één dag uitgelezen. Het is niet de snelheid en de stijl waar ik een probleem mee heb, maar vooral het ideaal dat hij bezigt: Je kan je eigen leven vormgeven. Zodra de dood hem op de hielen komt kan hij dat niet meer waarmaken. Hij is nooit meer gelukkig zonder zorgen. Alhoewel, de drank vloeit rijkelijk, hij fietst nog keihard door Amsterdam, hij zeilt op zee, tilt tientallen kilo’s in de sportschool en beklimt de Tafelberg in mum van tijd. Dat zijn dingen waar ik alleen maar van kan dromen.

De dood op de hielen
Het is voor mensen die alles van het leven denken te kunnen maken lastig voor te stellen dat de dood ons allemaal op de hielen zit. In het boek Beter worden is niet voor watjes beschrijft Danielle Pinedo zo treffend: “Wie zijn ego wil opkrikken moet levensbedreigend ziek worden.” Dat geldt ook voor Warner Prevoo als hij zegt dat kanker het toppunt van eenzaamheid is. “Ziek zijn doe je alleen.” Maar ondertussen weet hij zich omringd door vele vrienden. Het is zijn ervaring, maar ik heb me nog nooit zo gedragen gevoeld sinds ik ziek ben. De kans op een oplossing mist hij, want je moet op je eigen houtje in het reine komen met je sterfelijkheid. Misschien helpt het als hij net zo’n briefwisseling tussen kankerpatiënten opzet als Danielle Pinedo en Bart van Eldert in hun boek. Ziek zijn kan ook samen.

Waardevol
Het zijn de hoofdstukken waarin hij als dokter met de patiënt samenkomt die weten te raken. Dat zijn bespiegelingen die vooral de zorgverlener zal helpen. Ik kan dan ook niet lang kritisch blijven over dit boek. Echte dokters huilen ook leest als een razende en biedt de arts die te maken heeft met ernstig zieke mensen echt hulp in hun werk. Dat maakt dit boek alleen al waardevol.

[Roma · Rating 3 out of 5]

Mooi boek, maar ik werd een beetje moe van het haantjesgedrag van de auteur, al werd dat soms weer door heel mooie passages afgewisseld. Tweede helft vooral gelezen omdat ik al zo ver was, al was het einde wel weer mooi.

[Margot · Rating 3 out of 5]

De dokter wordt ziek, dat brengt mooie (levens)lessen met zich mee, zeker voor een arts in spe. Maar de Kluun-achtige invalshoek en schrijfstijl van het verhaal doet af aan de krachtige boodschap.

[Vienne]

Eerlijk boek, waarin de auteur heel mooi uitlegt hoe het is om ineens patiënt te zijn met een ziekte waar je zelf zo bekend mee bent en die ook behandeld. Hoe het is om jezelf te diagnosticeren en behandelen. Hoe het is om samen met je vader ziek te zijn. Hoe het is om een vader, zoon, vriend, een mens te zijn naast al deze dingen. Was makkelijk en goed te lezen, wat het heel toegankelijk maakt voor iedereen. Een mooi pleidooi voor hoe belangrijk het is om empathisch vermogen te hebben en deze te gebruiken in patiëntencontact. Ik vond het mooi hoe veel de auteur om zijn patiënten en om patiënten in het algemeen geeft, en hoe hij zich hier ook echt hard voor maakt. De toon van het boek vond ik soms wat minder. Ik vind het goed dat hij verschillende aspecten van zijn leven in het boek verwerkt, al zijn er dingen die mij persoonlijk wat minder aanspreken in zijn leven, maar daarvoor is het zijn leven en ben ik enkel een lezer van zijn verhaal. Dit heeft voor mij verder de boodschap niet minder waar en krachtig gemaakt.

[Kirsten · Rating 4 out of 5]

Ik vind dit boek heel bijzonder. De meeste artsen die boeken schrijven over ziekte en de dood schrijven dit op zo'n manier dat het onmogelijk is geen empathie voor ze te hebben. Warner doet dit absoluut op een andere manier en uit zich veel over zijn eigen imperfecties en macho gedrag. Ik vind het mooi dat juist hij zich zo kwetsbaar opstelt.

[Charlotte · Rating 3 out of 5]

Ik heb hele gemixte gevoelens over dit boek. Het verhaal was herkenbaar en pijnlijk, maar de uitwerking niet zo fijn. Ik had geen klik met de schrijver (en daarmee de hoofdpersoon), dat maakte het moeilijk om er écht van te kunnen genieten.

[Rebecca · Rating 2 out of 5]

Iemand op goodreads omschreef dit als Kluun die zelf kanker krijgt en dat is de spijker op zn kop. Hoewel het moeilijk is om zo’n boek te raten, gezien het verdrietige verhaal, kom ik qua boek op niet meer dan twee sterren.

[Nikki Duynisveld · Rating 5 out of 5]

Mooi verhaal over een voormalige radioloog die werkzaam is geweest in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis (mijn werkplek).

[Lotte de Leeuw · Rating 2 out of 5]

2,5⭐️

[Meike Wiecherink · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️
Een ander boek dan normaal, maar wel met veel mooie inzichten

[Iris · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek over hoe het is om als arts de ziekte die je zo vaak behandeld zelf te krijgen. Ook mooie gesprekken over de dood, euthanasie, wetenschap in het ziekenhuis en de arts-patiënt relatie. Erg mooi boek en eigenlijk een must-read voor elke arts.

[Gijs Limonard · Rating 4 out of 5]

Mooi ervaringsverhaal van de inmiddels overleden Prevoo; een aantal keren komt hij bij de essentie;

"Door medische vooruitgang zijn we terechtgekomen in een situatie waarin we patiënten soms eerder schade toebrengen met extra behandelingen dan dat we het gesprek aangaan over onze sterfelijkheid."

"Ik moet er iets mee. Ik heb gezien hoe mijn vader zijn grenzen heeft opgerekt, hoeveel moeite hij had om zich te verzoenen met het einde. Daar kan ik niet meer van wegkijken. Mijn vader is dan wel als eerste gegaan – ik ben de volgende."

[Amber · Rating 3 out of 5]

Het boek gaat over een arts die zelf kanker kreeg. Het boek is vrij licht geschreven en nauwelijks medische termen. Het leest weg als een roman en ik vond het geen fijne schrijver. Hoofdpersoon komt vrij arrogant over. Ik zou het niet persee aanraden aan iemand.

[Annelot · Rating 2 out of 5]

De flaptekst van het boek sprak me erg aan, een kankerspecialist die zelf kanker krijgt, maar het boek viel me ontzettend tegen. Uiteindelijk heb ik het uitgelezen om te lezen hoe het verder afloopt met zijn vader en zoon.

Mijn grootste probleem met dit boek was de schrijver zelf: een ontzettend arrogante arts die enorme hoeveelheden alcohol drinkt. Hij lijkt daarnaast ook bepaald geen respect voor vrouwen te hebben, met name de passage over zijn gesprek met de fysiotherapeute in het ziekenhuis ("blonde meisje", "fris schoolmeisjesgezicht", "ze lijkt nauwelijks achttien") zorgde ervoor dat ik hem helemaal niet meer mocht. Hieronder een paar voor mij opvallende stukken uit die passage:
- "Ze bedoelt het vast goed, maar ik luister nauwelijks. Ik weet het zelf natuurlijk beter ..."
-" 'O. Lang, zeg. En wanneer mag ik weer neuken?' Lotte ontwijkt mijn blik, ze klapt de map demonstratief dicht, en meteen hervindt ze haar professionaliteit. 'Medische gezien is er geen bindend advies,' zegt ze. 'Maar na een grote operatie wordt aangeraden gemiddeld zes weken te wachten met seksueel contact.' 'Zes wéken? Maar dat kan toch niet? Hoe moet dat dan?' 'Tja, u bent net geopereerd.' Ze kijkt me verslagen aan. 'Lichaam en geest zijn daarna niet meteen in balans.' Ik begin hard te lachen. 'Sorry, Lotte. Ik zit je maar te pesten.'

Ik zou het boek niet aanraden.

[Shadira · Rating 5 out of 5]

mooi, aangrijpend, leerzaam met een traan en een lach.
Echte dokters huilen ook waarin Warner Prevoo heel open over zijn ziektegeschiedenis. Ineens zit hij aan de andere kant van de tafel: niet tegenover een patiënt, maar tegenover een dokter. Zélf is hij nu de patiënt. Dat is even slikken.

Het hoeft waarschijnlijk weinig betoog dat zijn ziekte zijn kijk op patiënten en dokters drastisch verandert. Hij maakt mee wat zijn patiënten meemaakten. De eenzaamheid, de enorme angst, de onzekerheid en de vervreemdende ervaring dat hij door zijn eigen collega’s behandeld en verpleegd wordt.

In Echte dokters huilen ook vertelt Warner Prevoo zijn verhaal aan Karin Overmars op een nuchtere en humoristische manier. Indrukwekkend relaas van een man die zijn doktersjas uit moest trekken

[Wietske van Dortmont · Rating 4 out of 5]

Wat een prachtig boek; Prevoo neemt je mee in de wereld van chronisch ziek zijn, verwachtingen van anderen en het belangrijkste: De Dood. Hoe ga je daarmee om? Hoe ga je om met de wensen van familie en vrienden? Wanneer zeg je stop? Deze confronterende, toch humoristische, kijk in het leven van Prevoo, houd je een behoorlijke spiegel voor en zet je aan het denken. Wonderlijk om dit zowel vanuit dokters perspectief te zien als vanuit patiëntenperspectief. Dit boek heeft me veel gebracht in mijn kijk op de wereld, echt een aanrader!

[Berna De Vries · Rating 3 out of 5]

Met dit onderwerp had ik een aangrijpend boek verwacht. De laatste drie hoofdstukken waren dat ook. Echter vond ik het verhaal van de auteur maar matig uit de hoek komen. Ik ben het er mee eens dat de dood meer bespreekbaar moet worden, maar vond dat dit niet genoeg werd aangekaart. Ik vond de protagonist, zoals in andere reviews al staat, te macho overkomen en dat nam wat van de kracht van het verhaal weg. Het onderwerp is wel erg relevant, maar ik had meer van dit boek verwacht.

[Amy · Rating 4 out of 5]

Zo mooi en ontroerend. Een dokter die zelf ongeneeslijk ziek wordt en alle processen in zijn hoofd en leven beschrijft. Heel relevant ook voor andere artsen en geneeskundestudenten; de link wordt gemaakt tussen het ongrijpelijke van kanker krijgen en de blik van een medicus. Maakt het heel ‘echt’ en meer tastbaar. Paar keer ontroerd geraakt door de rauwheid van het boek en situaties met patiënten die werden beschreven. Ik ga deze waarschijnlijk over een paar jaar nog een keer lezen.

[Hilde Vee · Rating 4 out of 5]

Waargebeurd verhaal van een arts die zelf zwaar ziek wordt. Ook zijn vader krijgt kanker. Deze twee grote problemen maken een andere persoon van Dr. Preevo.
Ook als arts naar zijn patiënten toe verandert hij omdat hij dezelfde lijdensweg doormaakt als zij.

[Gerben Welling]

Indrukwekkend verhaal van iemand die kanker krijgt en ook arts is. Het leest als een storm, komt op me over alsof het leven ook een soort van storm wordt als de diagnose kanker krijgt.
Hoe is om als collega ineens een collega te gaan behandelen?

[Karlijn Goes · Rating 3 out of 5]

Interessant om inzicht te krijgen hoe een dokter omgaat met zelf patiënt te zijn. Vond het soms te langdradig. Geen mooie woordkeuzes (niet perse verwacht) en miste duidelijke reflectie op zijn handelen.

[Lynn Van Caeneghem · Rating 4 out of 5]

Een echte aanrader om te lezen! Het is geschreven zoals het er in het echte leven ook aan toe gaat. Alle bijwerkingen die bij de behandeling behoren. Alsook hoe de mensen uit zijn omgeving hiermee om gaan. Ook een heel vlot boek om te lezen.

[Dorine · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek.. op zoveel vlakken. Het verhaal an sich maar ook het inkijkje in de medische wereld, in hoe je ook kunt leven, in omgaan met sterven en afscheid nemen.

[Celine Boulanger · Rating 3 out of 5]

Het meest spannende in dit boek is dat een dokter de ziekte krijgt die hij zelf behandeld. Dat was met alleen de cover bekijken ook al wel duidelijk.