Paddenkoppenland

by Luc de Vos

Paddenkoppenland begint op de eerste autoloze zondag van 1973, in een armzalig dorp onder de rook van Gent. Ronny De Keyzer groeit op tussen de ‘paddenkoppen’, zoals hij ze noemt. Zelf is hij voorbestemd om zijn afkomst te ontstijgen, zo meent hij. Hij vindt zichzelf knapper dan zijn dorpsgenoten, en hij speelt gitaar. Dus wacht Ronny geduldig en hoopvol tot hem iets goeds overkomt. Het geluk moet je in de schoot worden geworpen, zelf iets ondernemen is zinloos. Maar pech achtervolgt hem, zijn muzikale dromen vervagen en zijn kantoorbaan blijkt minder tijdelijk dan hij dacht. Hij heeft de hoop al bijna opgegeven wanneer als bij toverslag toch liefde en succes in zijn leven komen.

In de hem kenmerkende laconieke toon schept De Vos zijn meest innemende personage. Ronny De Keyzer houdt de luie mens een spiegel voor en schetst en passant een portret van een verloren generatie.

Genres: Fiction

124 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2014

About the author

Luc De Vos was een Vlaamse columnist en schrijver. Hij was tevens zanger van de rockgroep Gorki.

Luc De Vos in de Nederlandstalige Wikipedia


Luc De Vos was a Flemish columnist and writer. He was also the lead singer of the rock band Gorki.

Reviews

[Laura · Rating 3 out of 5]

3,5/5
De te vroege zwanenzang van Luc De Vos is volgens hem zijn eerste 'boekske' dat de naam roman waardig is. En dat is het zeker en vast.
Well done, Vosje, well done.
Mia zou trots zijn!

[Christophe Scheire · Rating 2 out of 5]

oei, dit is jammer. Ik had hem zo graag, Vos, maar dit is echt zoals hijzelf pleegde te zeggen 'een boekske'. Ik had het beter niet gelezen. Sorry, Vos.

[Booksieman · Rating 5 out of 5]

Volledige review op mijn blog: https://booksieman.be/?p=704

[malou · Rating 4 out of 5]

dit heeft lang geduurd, maar ik zou graag benadrukken dat als Luc de Vos een miljoen fans heeft, ik daar één van ben. als hij één fan heeft, dan ben ik het en als hij er geen heeft dan ben ik dood, dood zeg ik je!!!! dit boekje schommelt tussen geweldig en saai, het weet niet wat het wilt maar ik vond het al bij al een prettige lectuur!!

[Margot · Rating 3 out of 5]

"Overal waar wij kijken: de erotiek is overal. Maar het zijn beelden die wij zien, afspiegelingen, denk ik. In de werkelijke wereld is erotiek zeldzaam, de mensen zijn te lui en te lelijk om zich met de lusten van het lichaam bezig te houden."

[Tristan Devos · Rating 4 out of 5]

In Paddenkoppenland maakt Luc De Vos een kroniek van de voorbije vijftig jaar.

Hij leverde een roman af die getuigt van een opmerkelijk observatievermogen en betoverende vertelkunst.

Een halve eeuw bracht ons van de laatste stofjassen, dikke gouden ringen, middeleeuwse en Franse voornamen, rondtrekkende handelsreizigers, bakkers met hondenkarren en kleermakers in kleermakerszit, naar de eerste badkamers en de eerste zwart-wittelevisies, tot in de huidige tijd.

Reizen kan er zonder fysieke inspanning maar mensen zijn er de verbondenheid met plaats en herkomst kwijtgespeeld.


Luc Theophile Emile De Vos (Gent, 12 juli 1962 – aldaar, 29 november 2014) was zanger van de rockgroep Gorki. Daarnaast was hij ook columnist en schrijver. Hij verscheen regelmatig in Vlaamse televisieprogramma's. De Vos woonde in Gent.


"Dit boek lijkt op het eerste zicht een simpel melancholisch verhaal over een kerel met dromen op het platteland, de typische tegenslagen en een soort van eind goed al goed. De dubbele bodems zitten echter vol kritiek op de mens en maatschappij. Waar velen dit boek afschilderen als 'te simpel', wil ik toch eerder zeggen 'geen woord te veel'. Luc De Vos zet de lezer aan om kritisch te blijven, maar niet zoals Ronny te verdrinken in de koppigheid en de commentaar op je omgeving. De Vos tikt indirect de mens op de vingers: wees niet lui, evolueer mee, blijf jezelf kritisch bekijken. Wees geen schaap en heb ambitie. Als Luc een schaap was geweest, was hij niet geraakt waar hij was op het einde van zijn leven. Zeer leuk boek om tussen de regels te lezen."

"Zeer grappig, maar niets diepgaand. Luc de Vos beschrijft eigenlijk hoe zijn eigen leven ook had kunnen verlopen en overgiet het verhaal met een melancholisch sausje. Je krijgt doorheen het verhaal wel een beeld van een veranderende tijdsgeest evenals van de teloorgang van het plattelandsleven. De Vos wisselt in Paddenkoppenland van vertelperspectief, wat soms verwarrend kan overkomen. Terloops geeft hij nog enkele collega 's enkele spreekwoordelijke trappen onder de gat. Jammer dat dit zijn laatste werk is, de Vos was allerminst uitverteld."


Ikzelf vond het boek heel goed geschreven. Heel erg jammer dat dit het laatste boek was dat Luc De Vos kon publiceren. Ik had namelijk graag recentere boeken willen lezen, aangezien zijn boeken heel erg actueel lijken te zijn. Het boek heeft hier bijvoorbeeld de laatste 50 jaar wat de gemiddelde Vlaming toen aan het meemaken was, samengevat. Jammer dat we nooit gaan weten hoe hij deze laatste 10 jaar zou hebben samengevat. Al in al, vond ik dit boek een topboek en 4 sterren waard.

[Hanne Niemegeerts · Rating 4 out of 5]

Dit boek lijkt op het eerste zicht een simpel melancholisch verhaal over een kerel met dromen op het platteland, de typische tegenslagen en een soort van eind goed al goed. De dubbele bodems zitten echter vol kritiek op de mens en maatschappij. Waar velen dit boek afschilderen als ´te simpel´, wil ik toch eerder zeggen ´geen woord te veel´. Luc De Vos zet de lezer aan om kritisch te blijven, maar niet zoals Ronny te verdrinken in de koppigheid en de commentaar op je omgeving. De Vos tikt indirect de mens op de vingers: wees niet lui, evolueer mee, blijf jezelf kritisch bekijken. Wees geen schaap en heb ambitie. Als Luc een schaap was geweest, was hij niet geraakt waar hij was op het einde van zijn leven. Zeer leuk boek om tussen de regels te lezen.

[Superkermit · Rating 4 out of 5]

"Zij stond voor de moeilijkste taak die een individu kan worden opgelegd: doen alsof met werkt en alsof men zich niet verveelt"
Prachtige observaties van een empathische, authentieke en creatieve geest. Het 'boekske' staat er vol mee.

[Kirsten Oppalfens · Rating 4 out of 5]

Leuke leeservaring omdat het anders is dan anders en omdat het verhaal zich in Gent afspeelt.
Het is zo Luc De Vos ten voeten uit dat het lijkt alsof hij het verhaal voorleest.
Heb je geen affiniteit met Luc De Vos, dan zul je dit maar niks vinden vrees ik.

[Paul JWG · Rating 4 out of 5]

graag gelezen, bracht me terug naar mijn jeugd in gent, ook grappig

[Shary · Rating 4 out of 5]

8/10

[Lennart Vanstaen · Rating 4 out of 5]

Ondergewaardeerd.

[Josfien Depouvre · Rating 3 out of 5]

3,5 sterren!!

[Esmee · Rating 2 out of 5]

Volkse taal maakt het altijd aangenamer om te lezen vind ik. Als je in Gent woont of het Gentse uitzicht goed kent zeker ook een aanrader!

[Rudy · Rating 5 out of 5]

een boek dat door de mensen die het zouden moeten lezen, allicht niet zal worden gelezen

...Je was snel voorbij.

Maar het was al genoeg,
het maakte me al blij.

[Jonathan Metdepenninghen · Rating 3 out of 5]

De eeuwigdurende Later Zeker Misschien in boekvorm.

[Alexander · Rating 3 out of 5]

Sluit aan bij het melancholische Gorki-universum. De zich wat minderwaardig voelende outsider die verwonderd naar de grote blinkende buitenwereld kijkt.

[Treffend · Rating 4 out of 5]

Vos!

[Rudolf · Rating 3 out of 5]

Prachtig !

[Ferre · Rating 4 out of 5]

leven van een jongen vroeger, echt in luc de vos stijl

[Lara Heylen · Rating 3 out of 5]

Niets is voor altijd

[Els · Rating 4 out of 5]

“Wij hoefden ons voorlopig weinig zorgen te maken.”

Later zeker misschien.

[Dirk Nelissen · Rating 4 out of 5]

Zeer grappig, maar niets diepgaand. Luc de Vos beschrijft eigenlijk hoe zijn eigen leven ook had kunnen verlopen en overgiet het verhaal met een melancholisch sausje. Je krijgt doorheen het verhaal wel een beeld van een veranderende tijdsgeest evenals van de teloorgang van het plattelandsleven.
De Vos wisselt in Paddenkoppenland van vertelperspectief, wat soms verwarrend kan overkomen. Terloops geeft hij nog enkele collega's enkele spreekwoordelijke trappen onder de gat.
Jammer dat dit zijn laatste werk is, de Vos was allerminst uitverteld.
4*

[Veerle Mogensen · Rating 3 out of 5]

Persoonlijk hier en daar herkenbaar wegens het gedeelde 'aan de Burggravensstroom wonen'. Een paar huizen van elkaar. Inderdaad, die stroom was zwart. Het beschreven Langerbrugge en omstreken zijn me bekend.

De paddenkoppen, waarbij het personage Ronny niet hoort, zijn mensen waarbij het leven gewoon voorbij gaat. Waarbij genieten van 't leven niet dezelfde betekenis had als wat het nu betekent. Maar om één of andere reden lukt het Ronny ook niet om op de kar te springen en aan die veranderingen deel te nemen..

[Denise · Rating 4 out of 5]

Met plezier en zonder verwachtingen gelezen, en misschien juist daarom zo goed bevonden. Een aanrader voor al wie kind of puber was in de jaren 70, want oh zo herkenbaar. Waarschijnlijk zijn er ontelbare Ronny's in Vlaanderen. Ronny's schrijven meestal geen boeken. Luc De Vos gaf ze een stem. In feite is Ronny een metafoor voor zovele Vlamingen die onmiskenbaar uit de Vlaamse klei opgetrokken zijn, maar die weinig of niets met flaminganten te maken (willen) hebben. En zo is het goed.
Blij dat ik het boek gelezen heb, jammer dat er geen meer zullen volgen.

[Ief Stuyvaert · Rating 2 out of 5]

Als het leven een moeras is, zal Ronny erin wegzinken. Over de rand van de stoeptegel zal hij struikelen. Wat hem dierbaar is, zal hem ontnomen worden. Ronny is meer postbode dan rockgod. Hij is wat Luc zou zijn geweest, mocht Mia het licht niet hebben gezien.

Over de doden niets dan goeds, maar veel meer dan 'uhu' is dit boekje toch niet. Niets erger voor het laatste werk van een dode schrijver dan 'beloftevol' te zijn.

[Hannes · Rating 2 out of 5]

Dit had beter gekund door de intussen wijlen "Vos". Luc de Vos zal eerder herinnerd worden voor zijn liedjesteksten dan voor zijn romanteksten. Hij communiceerde steeds volgens de taal van Jan met de pet, zoals ook in zijn columns, maar de zinsbouw in zijn verhaallijnen zijn stug (leest niet vlot) en daar moet je als lezer tegen kunnen. Verhaal zelf begint na de helft ook te vervelen.

[Peter Vandenabeele · Rating 3 out of 5]

Duidelijk voor een groot stuk autobiografisch. Het hoofdpersonage is een beetje een wanhopig type, zoekend aan de rand, een wrange held, zoals de auteur zelf. Gelezen vlak na zijn overlijden. Vlot geschreven en boeiend. Leest als een trein. Van genoten.

[Marianne · Rating 4 out of 5]

Het beste boek van Luc De Vos.
Jammer dat hij geen boeken meer zal schrijven.

[Ingrid Knipfer · Rating 2 out of 5]

Zijn liedjes zijn veel beter...