Τα χαμηλόφωνα διηγήματα του Wallace Stegner (1909-1993) παρουσιάζουν κρυφές πλευρές της πολυδιάστατης αμερικανικής ενδοχώρας, αποδομώντας στερεότυπα και μύθους συνυφασμένους με την Άγρια Δύση: εδεμικές περιγραφές της φύσης, όπου όμως εμφιλοχωρεί το δαιμονικό στοιχείο, ύμνος στη χαρά της ζωής, παιδιά αντιμέτωπα με τη βία και τον θάνατο, γυναίκες με συμπόνια και καρτερία.
Αντλώντας από τα βιώματά του κατά τις οικογενειακές περιπλανήσεις ο Stegner, ο "πρύτανης των συγγραφέων της Δύσης", μιλά για την αξία της συνεργασίας και του ανήκειν σ' ένα σύνολο. Οι ήρωές του, αναθρεμμένοι, όπως ο ίδιος, σ' ένα σκληρό περιβάλλον, αναζητούν σε όλη τους τη ζωή την αλληλεγγύη, τη γενναιοδωρία και τη συγχώρεση.
«Ο Στέγκνερ γράφει με χαρακτηριστικό αμερικανικό λυρισμό, με πλατιές περιγραφές φύσης και με θαυμαστή ικανότητα να πιάνει με λέξεις την αίσθηση που αποπνέεται από μια εικόνα, ένα τοπίο, έναν άνθρωπο, ένα μικρό περιστατικό». (Μιχάλης Μακρόπουλος, bookpress gr - 06/07/2019)
Το τραγούδι της σάλπιγγας Η γλύκα των παραμορφωμένων μήλων Διπλή γωνία Ταξίδι στην πόλη Ηφαίστειο Το πουλάρι Πριονιστές Το ξέφωτο με τις βατομουριές Στο λυκόφως Η θέα από τη βεράντα
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Σημείωμα του μεταφραστή "Μου είναι ευχάριστο να είμαι αυτός ο ξένος" Ομιλία του Ουάλας Στέγκνερ στην Αθήνα: Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (21/10/1963) Χρονολόγιο βίου και έργου
Wallace Earle Stegner was an American historian, novelist, short story writer, and environmentalist. Some call him "The Dean of Western Writers." He won the Pulitzer Prize in 1972 and the U.S. National Book Award in 1977.
Πριν κάτι χρόνια έτυχε να βρω σε παλαιοβιβλιοπωλείο το μοναδικό άλλο βιβλίο του συγγραφέα που κυκλοφορεί στα ελληνικά, το "Η μυρουδιά της λυγαριάς" των εκδόσεων Πεχλιβανίδη ("Wolf Willow" ο τίτλος στο πρωτότυπο), αλλά η πρώτη μου επαφή με το έργο του Γουάλας Στέγκνερ έτυχε να είναι η συγκεκριμένη συλλογή διηγημάτων των εκδόσεων Gutenberg, που αποτελεί επιλογή από το σύνολο των διηγημάτων του.
Με βάση αυτά που διάβασα, είναι πραγματικά κρίμα που δεν κυκλοφορούν περισσότερα βιβλία του συγγραφέα στα ελληνικά. Γιατί; Διότι πολύ απλά ο Στέγκνερ με μάγεψε με τη γραφή και το όλο ύφος του, με τις εικόνες που δημιούργησε και με τα συναισθήματα που μου προσέφερε. Ο συγγραφέας μας δίνει στο πιάτο την Αμερικάνικη ενδοχώρα περασμένων δεκαετιών και μας παρουσιάζει τη ζωή, τα όνειρα και τις απογοητεύσεις των κατοίκων της. Άνδρες σκληραγωγημένοι και ενίοτε ανάλγητοι, γυναίκες γεμάτες υπομονή και συμπόνια, παιδιά που αναθρέφονται με σκληράδα και έρχονται αντιμέτωπα με τη βία και τον θάνατο, αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές των ιστοριών. Αν και μπορεί να πει κανείς ότι πρωταγωνίστρια είναι η ίδια η Φύση, δηλαδή τα χωράφια, τα δάση και τα ποτάμια της Αμερικάνικης ενδοχώρας, καθώς και τα οικόσιτα και μη ζώα. Ο Στέγκνερ τα περιγράφει όλα αυτά με εξαιρετικό τρόπο: Μάλιστα, σε σημεία ήταν σαν να έβλεπα πίνακες ζωγραφικής, αντί για κείμενο.
Γενικά, η συλλογή αυτή ανήκει σε ένα είδος λογοτεχνίας που τόσο πολύ ταιριάζει με τα γούστα μου, που τόσο πολύ με ταξιδεύει σε άλλες εποχές και άλλα μέρη, δίνοντάς μου τη δυνατότητα να δω πώς ήταν η ζωή τα παλιά τα χρόνια. Και συνήθως τέτοιες ιστορίες μου δημιουργούν μια μελαγχολική και μια νοσταλγική διάθεση, και ας μην έχω ζήσει στην εποχή και τα μέρη που περιγράφονται. Υποθέτω ότι κάπως θα εξηγείται όλο αυτό.
Υ.Γ. 1. Ελπίζω αυτή η συλλογή να αποτελέσει αφορμή για να κυκλοφορήσουν και άλλα βιβλία του συγγραφέα στα ελληνικά (π.χ. "Angle of Repose" και "Crossing to Safety", που είναι από τα κλασικότερα μυθιστορήματα της Αμερικάνικης λογοτεχνίας). Υ.Γ. 2. Εξαιρετική η μετάφραση του Γιάννη Παλαβού και γενικά πολύ προσεκτική η όλη επιμέλεια της έκδοσης.
Τ Ο Τ Ρ Α Γ Ο Υ Δ Ι Τ Η Σ Σ Α Λ Π Ι Γ Γ Α Σ /Stegner Wallace
Άνθρωποι φτωχοί, με όνειρα ή χωρίς ,άνθρωποι σκληροί που τους ανάγκασε η ζωή να είναι έτσι, άνθρωποι φοβισμένοι, με συμπόνοια και αγάπη. Σε όλο το βιβλίο βλέπουμε και μαθαίνουμε για αυτούς τους ανθρώπους, για τις ζωές τους,πόσο σκληρά τους φέρθηκε η ζωή και πως τελικά κατέληξαν. Μεγάλο κομμάτι του βιβλίο έχουν και τα χωράφια, οι αγροί, τα περιβόλια με τα μύρτιλλα και τα βατόμουρα!Τόσο έντονα και ζωντανά σαν τα μυρίζεις και να τα γεύεσαι έτσι ώριμα και γλυκά!
Αρκετά προσεγμένη έκδοση που σε γεμίζει εικόνες από την Αμερική των περασμένων δεκαετιών.Μου άρεσαν και θα ήθελα να διαβάσω κι αλλά από τον συγγραφέα!Είτε στα ελληνικά είτε στα αγγλικά!
Χαμηλόφωνα διηγήματα με ισχυρές εικόνες, ιστορίες που σου αποτυπώνονται κι επιμένουν να επανέρχονται, υπαινικτική γραφή που εστιάζει σε άρσεις, χωρίς φτιασίδια. Πραγματικά όμορφο βιβλίο
Εξ αρχής διάβασα το πουλάρι αλλα επειδή δενντο βρήκα μόνο του τσεκαρα όλο το βιβλίο η συγκεκριμένη ιστορία με έβαλε στο πνεύμα του συγγραφέα και Αμερικανικης υπαίθρου.
Μια σειρά ανεσταλμένων εκσπερματώσεων με τη μορφή συλλογής διηγημάτων. Ποτέ δε γίνεται κάτι ή όταν γίνει είναι κακό.
Στο έργο του Stegner δε θα χρειαστεί να ψάξετε για πλοκή, καθώς αυτή λάμπει διά της απουσίας της, αφήνοντας χώρο στα συναισθήματα, τα χρώματα, τα φώτα, τις μυρωδιές, τα μύρτιλα, τα μήλα που πέφτουν και σαπίζουν ή τα τρώνε μπασμένες ανάπηρες που τις παράτησε ο λεγάμενος και παντρεύτηκε άλλη και γενικώς τις αισθήσεις. Οι ήρωες του Wallace κάνουν εκδρομές με το αμάξι, κόβουν ξύλα, φροντίζουν τρελές γριές και σφάζουν πουλάρια με χτυπημένους αστραγάλους και γουρούνια με καραμπίνα και μαχαίρι, ή περιφέρονται σε πάρτι και πλακώνονται με τους καθηγητές τους. Μια αύρα μουροχαύλωσης καλύπτει το βιβλίο, από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα και φοβάμαι ότι είτε φταίει η δική μου αντίληψη, είτε το στυλ γραφής είναι εντελώς παρωχημένο. Τα περισσότερα διηγήματα είναι μάλλον νυσταλέα και τα κλεισίματά τους κάτι υπονοούν, κάτι που ίσως πρέπει να σκάψει ο αναγνώστης βαθιά στην ψυχή του, ή βαθιά στην αμερικανική ενδοχώρα, ή έστω στη μύτη του για να ανακαλύψει. Ευτυχώς ήταν μικρό, τόσο που αναγκάστηκε ο εκδότης να προσθέσει μέχρι και ένα λόγο που εκφώνησε ο W.S. σε ελληνικό κοινό, όταν πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου. Όχι ο ΓΑΠ, ο άλλος.
Αν νεραϊδοπαίρνεστε (και δε σας ενοχελί η σφαγή άγριων και οικίστων ζώων, συχνά από παιδιά) ή έχετε το στυλ του ασαφούς, σκεπτικού τύπου που δε βιάζεται (ακόμη και σε ουρά στα επείγοντα) και μασάει την κάθε μπουκιά 32 φορές ή κοιτάτε το συνομιλητή σας επί 12 λεπτά πριν του απαντήσετε (χμ, αυτό θυμίζει και υπάλληλο στα ΕΛΤΑ) τότε σίγουρα είναι το βιβλίο που θα λατρέψετε.