What do you think?
Rate this book
История и фантастика
Все, что вы хотели узнать об Анджее Сапковском, но не знали, как спросить. Откуда приходят к нему идеи для новых книг?
Какова роль истории в его произведениях?
Как зарождалась его сага о Ведьмаке?
Каковы его маленькие (и не очень) творческие секреты?
Что должен знать и уметь автор, желающий написать фэнтези?
Все это - и многое, многое другое - в потрясающем сборнике интервью Анджея Сапковского!
Какова роль истории в его произведениях?
Как зарождалась его сага о Ведьмаке?
Каковы его маленькие (и не очень) творческие секреты?
Что должен знать и уметь автор, желающий написать фэнтези?
Все это - и многое, многое другое - в потрясающем сборнике интервью Анджея Сапковского!
319 pages, Hardcover
First published January 1, 2005
2 people are currently reading
131 people want to read
About the author
Andrzej Sapkowski
208 books19k followersAndrzej Sapkowski, born June 21, 1948 in Łódź, is a Polish fantasy and science fiction writer. Sapkowski studied economics, and before turning to writing, he had worked as a senior sales representative for a foreign trade company. His first short story, The Witcher (Wiedźmin), was published in Fantastyka, Poland's leading fantasy literary magazine, in 1986 and was enormously successful both with readers and critics. Sapkowski has created a cycle of tales based on the world of The Witcher, comprising three collections of short stories and five novels. This cycle and his many other works have made him one of the best-known fantasy authors in Poland in the 1990s.
The main character of The Witcher (alternative translation: The Hexer) is Geralt, a mutant assassin who has been trained since childhood to hunt down and destroy monsters. Geralt exists in an ambiguous moral universe, yet manages to maintain his own coherent code of ethics. At the same time cynical and noble, Geralt has been compared to Raymond Chandler's signature character Philip Marlowe. The world in which these adventures take place is heavily influenced by Slavic mythology.
Sapkowski has won five Zajdel Awards, including three for short stories "Mniejsze zło" (Lesser Evil) (1990), "Miecz przeznaczenia" (Sword of Destiny) (1992) and "W leju po bombie" (In a Bomb Crater) (1993), and two for the novels "Krew elfów" (Blood of Elves) (1994) and "Narrenturm" (2002). He also won the Spanish Ignotus Award, best anthology, for The Last Wish in 2003, and for "Muzykanci" (The Musicians), best foreign short story, same year.
In 1997, Sapkowski won the prestigious Polityka's Passport award, which is awarded annually to artists who have strong prospects for international success.
In 2001, a Television Series based on the Witcher cycle was released in Poland and internationally, entitled Wiedźmin (The Hexer). A film by the same title was compiled from excerpts of the television series but both have been critical and box office failures.
Sapkowski's books have been translated into Czech, Russian, Lithuanian, German, Spanish, French, Ukrainian, and Portuguese. An English translation of The Last Wish short story collection was published by Gollancz in 2007.
The Polish game publisher, CD Projekt, created a role-playing PC game based on this universe, called The Witcher, which was released in October 2007. There is also a mobile version of the game which has been created by Breakpoint Games and is being published by Hands-On Mobile in Western Europe,Latin America and Asia Pacific.
The English translation of Sapkowski's novel Blood of Elves won the David Gemmell Legends Award in 2009.
The main character of The Witcher (alternative translation: The Hexer) is Geralt, a mutant assassin who has been trained since childhood to hunt down and destroy monsters. Geralt exists in an ambiguous moral universe, yet manages to maintain his own coherent code of ethics. At the same time cynical and noble, Geralt has been compared to Raymond Chandler's signature character Philip Marlowe. The world in which these adventures take place is heavily influenced by Slavic mythology.
Sapkowski has won five Zajdel Awards, including three for short stories "Mniejsze zło" (Lesser Evil) (1990), "Miecz przeznaczenia" (Sword of Destiny) (1992) and "W leju po bombie" (In a Bomb Crater) (1993), and two for the novels "Krew elfów" (Blood of Elves) (1994) and "Narrenturm" (2002). He also won the Spanish Ignotus Award, best anthology, for The Last Wish in 2003, and for "Muzykanci" (The Musicians), best foreign short story, same year.
In 1997, Sapkowski won the prestigious Polityka's Passport award, which is awarded annually to artists who have strong prospects for international success.
In 2001, a Television Series based on the Witcher cycle was released in Poland and internationally, entitled Wiedźmin (The Hexer). A film by the same title was compiled from excerpts of the television series but both have been critical and box office failures.
Sapkowski's books have been translated into Czech, Russian, Lithuanian, German, Spanish, French, Ukrainian, and Portuguese. An English translation of The Last Wish short story collection was published by Gollancz in 2007.
The Polish game publisher, CD Projekt, created a role-playing PC game based on this universe, called The Witcher, which was released in October 2007. There is also a mobile version of the game which has been created by Breakpoint Games and is being published by Hands-On Mobile in Western Europe,Latin America and Asia Pacific.
The English translation of Sapkowski's novel Blood of Elves won the David Gemmell Legends Award in 2009.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
August 19, 2017
Tytuł sugeruje raczej, że całość będzie traktować bardziej o historii fantastyki, a na to trzeba czekać aż do strony 186 i może dlatego to rozczarowanie. No i ta irytacja albo skakanie do oczu pytającego co 10 stron... Trochę męczące. Co nie zmienia faktu, że tam gdzie obaj panowie rozmawiali o ciekawych rzeczach wywiad był wciągający. Pozycja bardzo ciekawa, ale raczej dla fanów samego Sapkowskiego.
December 22, 2010
Nie wiem, czy taki był zamiar, czy tak wyszło, ale zasadnicze wrażenie po lekturze jest takie, że autorzy kompletnie do siebie nie pasują. Już mniejsza, że do siebie nawzajem, nie muszą, mają obaj bliższą rodzinę, ale gorzej, że dyskusja co i rusz zalicza potknięcia wynikające z tego niedopasowania.
Być może ktoś uznał, że dwóch erudytów zawsze się dogada. Cóż... Nie. Jak widać, nie.
Inna sprawa, że wywiad prowadzony jest naprawdę nieźle, tylko grunt trudny. Nikt nie jest ideałem, nawet najlepiej przygotowany "wywiadowca", niemniej tutaj żadna omyłka, nieścisłość i różnica gustu nie zostały pominięte milczeniem. Zero litości.
Pomijając jednak tę kulejącą i potykającą się formę, treść w zupełności zadowala. Dawka informacji odpowiednia, ciekawość zaspokojona. Jest dobrze.
Być może ktoś uznał, że dwóch erudytów zawsze się dogada. Cóż... Nie. Jak widać, nie.
Inna sprawa, że wywiad prowadzony jest naprawdę nieźle, tylko grunt trudny. Nikt nie jest ideałem, nawet najlepiej przygotowany "wywiadowca", niemniej tutaj żadna omyłka, nieścisłość i różnica gustu nie zostały pominięte milczeniem. Zero litości.
Pomijając jednak tę kulejącą i potykającą się formę, treść w zupełności zadowala. Dawka informacji odpowiednia, ciekawość zaspokojona. Jest dobrze.
October 12, 2024
Rozmowa rozkręcała się dosyć wolno, ale w pewnym momencie rozmówcy znaleźli wspólny język, co poskutkowało paroma ciekawymi faktami dotyczącymi twórczości Sapkowskiego
December 23, 2019
Czytało mi się świetnie, choć z narastającą irytacją - wobec osoby prowadzącej wywiad. I tak, z jednej strony - kto wpadł na pomysł, żeby zetknąć ze sobą dwóch ludzi o tak nieprzystających do siebie wizjach świata, polityki, religii, literatury, krytyki literackiej? Z drugiej - dzięki temu właśnie dyskusja bywa zażarta i agresywna; tylko czy o to na pewno chodziło? Mogłaby być ciekawa bez tych absurdalnych niekiedy wywodów prowadzącego. Chyba że naprawdę wszystkie były obliczone na sprowokowanie Sapkowskiego do powiedzenia czegoś kontrowersyjnego, ale zdaje mi się, że można to było zrobić ciut subtelniej.
Co mi wynika z tej książki? Ano na przykład, że nazywanie Sapkowskiego lewakiem jest bardzo zabawną interpretacją jego poglądów. Podobnie jak nazywanie go prawakiem. Jeśli już czymś go można nazwać, to wolnościowcem - bo jest kimś, kto uważa, że ludzie powinni mieć prawo do wolności w swoim życiu (a jednocześnie ponosić za nie samodzielną odpowiedzialność). Więc prawo kobiety do decydowania o swoim ciele - tak, oczywiście, ale i prawo do posiadania broni (skoro ludzie z prawem jazdy mogą kupić samochód i jeździć tym potencjalnym narzędziem mordu - to czemu zakazywać im posiadania broni? Tako rzecze Sapkowski, ateusz, czy raczej poganin i do pewnego stopnia libertarianin - ale tylko do pewnego, bo choćby o kulturę państwo wg niego powinno dbać. W każdym razie śmiało mogą do Sapkowskiego strzelać obie strony sceny politycznej, a i środkowi też powodów nie zabraknie).
PS. Dobry cytat pokazujący niedobranie rozmówców (no dobrze, piękne różnice między nimi):
SB: "[...] w kwietniowym numerze 1993 roku opublikował pan w miesięczniku „Fenix” groteskę polityczną „W leju po bombie”, szkicującą szyderczy obraz wojny domowej w Suwałkach, wysianej z miazmatów starych nacjonalistycznych nienawiści. Ekstrapolowała ona w przyszłość pana antyklerykalne fobie (czy to adekwatne określenie?) i zamrożone w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat przez Wielkiego Czerwonego Brata nienawiści pomiędzy Litwinami, Polakami i Niemcami. Czy ta brawurowa wizja to czysta zabawa literacka, czy artykulacja rzeczywistych obaw, że prawicowy klerykalizm i nacjonalistyczne demony mogą znów obudzić w Polsce krwawe szaleństwa? Czy dzisiaj, kiedy groźba „czarnego” fundamentalizmu została zdjęta z porządku dnia, boi się go pan tak samo?
AS: Została zdjęta? Z porządku dnia? Kiedyż to? Fakt ten umknął jakoś mojej uwadze. Ba, zaobserwowałem nawet pewne inne fakty, zdające się świadczyć o czymś zupełnie przeciwnym. Ale zostawmy to lepiej, temat niebezpieczny, grozi w naszym „nareszcie wolnym” kraju sądem i więzieniem."
Co mi wynika z tej książki? Ano na przykład, że nazywanie Sapkowskiego lewakiem jest bardzo zabawną interpretacją jego poglądów. Podobnie jak nazywanie go prawakiem. Jeśli już czymś go można nazwać, to wolnościowcem - bo jest kimś, kto uważa, że ludzie powinni mieć prawo do wolności w swoim życiu (a jednocześnie ponosić za nie samodzielną odpowiedzialność). Więc prawo kobiety do decydowania o swoim ciele - tak, oczywiście, ale i prawo do posiadania broni (skoro ludzie z prawem jazdy mogą kupić samochód i jeździć tym potencjalnym narzędziem mordu - to czemu zakazywać im posiadania broni? Tako rzecze Sapkowski, ateusz, czy raczej poganin i do pewnego stopnia libertarianin - ale tylko do pewnego, bo choćby o kulturę państwo wg niego powinno dbać. W każdym razie śmiało mogą do Sapkowskiego strzelać obie strony sceny politycznej, a i środkowi też powodów nie zabraknie).
PS. Dobry cytat pokazujący niedobranie rozmówców (no dobrze, piękne różnice między nimi):
SB: "[...] w kwietniowym numerze 1993 roku opublikował pan w miesięczniku „Fenix” groteskę polityczną „W leju po bombie”, szkicującą szyderczy obraz wojny domowej w Suwałkach, wysianej z miazmatów starych nacjonalistycznych nienawiści. Ekstrapolowała ona w przyszłość pana antyklerykalne fobie (czy to adekwatne określenie?) i zamrożone w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat przez Wielkiego Czerwonego Brata nienawiści pomiędzy Litwinami, Polakami i Niemcami. Czy ta brawurowa wizja to czysta zabawa literacka, czy artykulacja rzeczywistych obaw, że prawicowy klerykalizm i nacjonalistyczne demony mogą znów obudzić w Polsce krwawe szaleństwa? Czy dzisiaj, kiedy groźba „czarnego” fundamentalizmu została zdjęta z porządku dnia, boi się go pan tak samo?
AS: Została zdjęta? Z porządku dnia? Kiedyż to? Fakt ten umknął jakoś mojej uwadze. Ba, zaobserwowałem nawet pewne inne fakty, zdające się świadczyć o czymś zupełnie przeciwnym. Ale zostawmy to lepiej, temat niebezpieczny, grozi w naszym „nareszcie wolnym” kraju sądem i więzieniem."
May 5, 2024
Ciężko się to czytało. Pan Profesor Historyk Literatury i Krytyk Literacki próbował usilnie odnaleźć drugie dno w twórczości Sapkowskiego, a z drugiej sam Andrzej Sapkowski usiłował wyjaśnić, że nie ma tam najczęściej żadnej głębi, tylko po prostu tak pasowało fabularnie.
Bereś próbował też w prozie Sapkowskiego znaleźć odzwierciedlenie światopoglądu autora, ale i tutaj AS wyjaśniał, że go tam nie ma zbyt wiele.
Ogólnie Bereś zachowywał się w tej książce jak stereotypowy i nieznośny polski literaturoznawca. Obawiam się, że efekt komiczny był niezamierzony. Mimo wszystko bardzo polecam, bo świetnie się czyta Sapkowskiego. Trzeba tylko się mentalnie przygotować na nieznośnego Beresia.
Bereś próbował też w prozie Sapkowskiego znaleźć odzwierciedlenie światopoglądu autora, ale i tutaj AS wyjaśniał, że go tam nie ma zbyt wiele.
Ogólnie Bereś zachowywał się w tej książce jak stereotypowy i nieznośny polski literaturoznawca. Obawiam się, że efekt komiczny był niezamierzony. Mimo wszystko bardzo polecam, bo świetnie się czyta Sapkowskiego. Trzeba tylko się mentalnie przygotować na nieznośnego Beresia.
May 5, 2011
Jeden poważny mankament: wywiad nie jest wystarczająco długi. W przypadku tego autora wolałbym coś opasłego, jak "Tako rzecze Lem"...
May 11, 2012
Sapkowski to urodzony opowiadacz, że tak odkrywczo stwierdzę.
July 19, 2016
Nieźle się czytało, trudno jednak nie zauważyć, że rozmówcy do siebie trochę "nie pasują".
December 30, 2018
I started the book very slowly, mostly because its format of a long printed interview wasn't very enticing. And then I got into it. Its a long conversation between the author of Witcher saga, Andrzej Sapkowski, and one of Polish journalists about his inspiration, his work and his opinion on fantasy in general. I found myself disagreeing with the writer in some ways, but those were mostly real-life issues. His opinions about history and how a modern scholar should read it, about readership both his and other authors', and about writing as a craft spoke to me deeply, however. This year there has been a lot of noise around the constantly-controversial figure of Sapkowski, most of it negative - they have left in minds of most people who know him only by name an unflattering image. Maybe not without reason, but as I don't know the man personally I cannot pass such a harsh judgement. I can however say that in this interview Sapkowski proves himself to be somehow cynical, but very intelligent man who knows his craft and keeps his feet hard on the ground. Even if someone dislikes the man himself, this book is worth reading just to learn something about not-often-spoken-about history and the way fantasy genre entered Polish consciousness.
Although please keep in mind that both Sapkowski and Beres can sometimes irritate with their personalities. No man is perfect and without flaws, however.
Although please keep in mind that both Sapkowski and Beres can sometimes irritate with their personalities. No man is perfect and without flaws, however.
March 7, 2019
Мучительное чтение из-за глубокого сопереживания пану Сапковскому, из которого интервьюер постоянно пытается выдавить признание в правильности его, интервьюера, интерпретаций - на темы, от интереса к которым автор усердно отмахивается. Если продраться через это, сдержав позывы выкинуть книгу в окно, то можно намыть крупицы истины о совсем другом и не всегда приятном соседском мировоззрении.
April 1, 2019
1.5/5 or 3/10
January 30, 2024
Gadu gadu stary dziadu. Trochę tu wychodzi już to bucerstwo z pana Andrzeja. Ale pamiętajcie - gry narobiły mu mnóstwo smrodu i gówna(bo wziął pieniądze z góry).
Read
September 9, 2024Pogadało se dwóch ziomków. Jeden atakujący, choć pytany, drugi nieodpuszczający, bo ma misję.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews