What do you think?
Rate this book
L'attentato di Sarajevo
Georges Perec scrive L’attentato di Sarajevo nel 1957, all’età di ventun anni: si tratta del suo primo romanzo. Il dattiloscritto all’epoca non fu pubblicato e venne poi smarrito, per essere ritrovato solo in tempi recenti ed edito in Francia nel 2016. Potente, giovanile, scritto di getto di ritorno da un viaggio nella ex Jugoslavia, questo romanzo dal finale aperto, che racconta di un innamoramento difficoltoso e turbolento tra Parigi, Belgrado e Sarajevo (dove le vicende dei protagonisti danno vita a una riflessione sull’attentato del ’14 che fu miccia della guerra), di amici squinternati, bevute, passeggiate, avventure, riflessioni e momenti comici, può essere letto in vari modi: come la prima prova narrativa di uno dei piú vulcanici e pirotecnici autori del ’900 (e in questo caso lasciandosi toccare dalle peculiarità – qui in nuce – che emergeranno nella produzione piú matura dello scrittore), come un romanzo di formazione, come un tragicomico esordio letterario, come una curiosità da approfondire, come un vuoto da riempire. In tutti i casi, vi si ritrovano le fondamenta creative di un autore che è diventato un classico.
160 pages, Paperback
First published January 1, 2016
About the author
Georges Perec
145 books1,725 followersGeorges Perec was a highly-regarded French novelist, filmmaker, and essayist. He was a member of the Oulipo group. Many of his novels and essays abound with experimental wordplay, lists, and attempts at classification, and they are usually tinged with melancholy.
Born in a working-class district of Paris, Perec was the only son of Icek Judko and Cyrla (Schulewicz) Peretz, Polish Jews who had emigrated to France in the 1920s. He was a distant relative of the Yiddish writer Isaac Leib Peretz.
Perec's first novel, Les Choses (Things: A Story of the Sixties) was awarded the Prix Renaudot in 1965.
In 1978, Perec won the prix Médicis for Life: A User's Manual (French title, La Vie mode d'emploi), possibly his best-known work. The 99 chapters of this 600 page piece move like a knight's tour of a chessboard around the room plan of a Paris apartment building, describing the rooms and stairwell and telling the stories of the inhabitants.
Cantatrix Sopranica L. is a spoof scientific paper detailing experiments on the "yelling reaction" provoked in sopranos by pelting them with rotten tomatoes. All the references in the paper are multi-lingual puns and jokes, e.g. "(Karybb et Scyla, 1973)".
Perec is also noted for his constrained writing: his 300-page novel La disparition (1969) is a lipogram, written without ever using the letter "e". It has been translated into English by Gilbert Adair under the title A Void (1994). The silent disappearance of the letter might be considered a metaphor for the Jewish experience during the Second World War. Since the name 'Georges Perec' is full of 'e's, the disappearance of the letter also ensures the author's own 'disappearance'.
His novella Les revenentes (1972) is a complementary univocalic piece in which the letter "e" is the only vowel used. This constraint affects even the title, which would conventionally be spelt Revenantes. An English translation by Ian Monk was published in 1996 as The Exeter Text: Jewels, Secrets, Sex in the collection Three.
It has been remarked by Jacques Roubaud that these two novels draw words from two disjoint sets of the French language, and that a third novel would be possible, made from the words not used so far (those containing both "e" and a vowel other than "e").
W ou le souvenir d'enfance, (W, or, the Memory of Childhood, 1975) is a semi-autobiographical work which is hard to classify. Two alternating narratives make up the volume: one, a fictional outline of a totalitarian island country called "W", patterned partly on life in a concentration camp; and the second, descriptions of childhood. Both merge towards the end when the common theme of the Holocaust is explained.
Perec was a heavy smoker throughout his life, and was diagnosed with lung cancer in 1981. He died the following year in Ivry-sur-Seine at only forty-five-years old. His ashes are held at the columbarium of the Père Lachaise Cemetery.
David Bellos wrote an extensive biography of Perec: Georges Perec: A Life in Words, which won the Académie Goncourt's bourse for biography in 1994.
Born in a working-class district of Paris, Perec was the only son of Icek Judko and Cyrla (Schulewicz) Peretz, Polish Jews who had emigrated to France in the 1920s. He was a distant relative of the Yiddish writer Isaac Leib Peretz.
Perec's first novel, Les Choses (Things: A Story of the Sixties) was awarded the Prix Renaudot in 1965.
In 1978, Perec won the prix Médicis for Life: A User's Manual (French title, La Vie mode d'emploi), possibly his best-known work. The 99 chapters of this 600 page piece move like a knight's tour of a chessboard around the room plan of a Paris apartment building, describing the rooms and stairwell and telling the stories of the inhabitants.
Cantatrix Sopranica L. is a spoof scientific paper detailing experiments on the "yelling reaction" provoked in sopranos by pelting them with rotten tomatoes. All the references in the paper are multi-lingual puns and jokes, e.g. "(Karybb et Scyla, 1973)".
Perec is also noted for his constrained writing: his 300-page novel La disparition (1969) is a lipogram, written without ever using the letter "e". It has been translated into English by Gilbert Adair under the title A Void (1994). The silent disappearance of the letter might be considered a metaphor for the Jewish experience during the Second World War. Since the name 'Georges Perec' is full of 'e's, the disappearance of the letter also ensures the author's own 'disappearance'.
His novella Les revenentes (1972) is a complementary univocalic piece in which the letter "e" is the only vowel used. This constraint affects even the title, which would conventionally be spelt Revenantes. An English translation by Ian Monk was published in 1996 as The Exeter Text: Jewels, Secrets, Sex in the collection Three.
It has been remarked by Jacques Roubaud that these two novels draw words from two disjoint sets of the French language, and that a third novel would be possible, made from the words not used so far (those containing both "e" and a vowel other than "e").
W ou le souvenir d'enfance, (W, or, the Memory of Childhood, 1975) is a semi-autobiographical work which is hard to classify. Two alternating narratives make up the volume: one, a fictional outline of a totalitarian island country called "W", patterned partly on life in a concentration camp; and the second, descriptions of childhood. Both merge towards the end when the common theme of the Holocaust is explained.
Perec was a heavy smoker throughout his life, and was diagnosed with lung cancer in 1981. He died the following year in Ivry-sur-Seine at only forty-five-years old. His ashes are held at the columbarium of the Père Lachaise Cemetery.
David Bellos wrote an extensive biography of Perec: Georges Perec: A Life in Words, which won the Académie Goncourt's bourse for biography in 1994.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
Read
December 31, 2018Perec'in okuduğum tüm kitaplarını sevdim ve hepsini sevme nedenim bir şekilde diğerlerinden farklı. Belli bir noktadan sonra Perec sevdiğim için mi acaba bu kitabı da sevdim yoksa bu kitabını da çok sevdiğim için Perec'i artık daha da mı çok seviyorum ikilemine giriyorum. (Normalde içinde bu kadar kelime tekrarı olan bir metin yazmamaya dikkat ederim ama burada aynı cümlede eş anlamlı kelimeleri farklı anlamlara geliyormuş gibi sıralayabilen bir yazar söz konusu.)
Her Perec çevirisi benim için başka bir heyecan. Ve her kitabın ardından değişmeyen iki duygu:
1) Yazarın bahsettiği şehre -ki bu çoğunlukla Paris oluyor- gitme isteği
2) Tek kelime Fransızca bilmiyor olmanın mutsuzluğu.
Bu kitap 1. maddede diğerlerinden ayrıldı. Bu sefer hikaye daha önce gitmiş olduğum iki şehirde geçiyor: Belgrad ve Saraybosna. Kitapta anlatılan sokakları, bazı kafeleri ve hatta suikastın gerçekleştiği yeri hatırlıyorum okurken. Bu bana ayrı bir zevk verdi.
Açıkçası 2. maddeye de bu kitap özelinde takılmadım. Oulipo oyunlarının olmadığı (ya da benim göremediğim) bir kitap olduğu için olabilir.
Kitabı Perec sevgimi bir yana bırakarak ele alacak olursam kurgu iki hikayenin birbirine geçişlerinde aksıyor. Bu herhangi başka bir yazarda o yazardan soğumama neden olabilirdi ama Hayatı Kullanma Kılavuzu gibi bir kitabın yazarının ilk kitabında (öyleymiş) böyle bir aksaklık bana yazma eyleminin sadece yetenek ve deha işi olmadığını -ki bu adamda ikisi de var bence- deneyimin de önemli olduğunu gösteriyor. Rüyalarını (Karanlık Dükkan) ya da otobiyografik kitabını (W ya da Bir Çocukluk Hatırası) okuduğum zaman olduğundan daha çok Perec'in özel alanına girdiğimi düşündüm bu kitapla. Mükemmel değil de biraz kusurlu bir Perec sanki, yine alaycı, yine sinsi, yine temkinli, yine aynı anda hem geveze hem ketum olabilen bir Perec ama buradaki biraz daha aceleci.
(Bu arada her zaman olduğu gibi yine yazım hataları vardı. Sel Yayıncılık bu konuda okuru üzmeye ısrarla devam ediyor. Bir de yer adları ile ilgili beni rahatsız eden editoryal bir karar vardı: Kitapta adı geçen "Trois Chapeaux" isimli restoran Belgrad'da yer alıyor ve mekanın adı orijinalinde Fransızca değil. Belli ki Perec bu mekanı konu ederken ismine orijinal dilinde değil Fransızca'ya çevirerek yer vermiş. Bu durumda Türkçe çeviride de ismin Fransızca çevirisi değil Türkçe çevirisi kullanılabilirmiş. Mekanın adı "tri sesira" yani "üç şapka" yani "Trois Chapeaux".)
Her Perec çevirisi benim için başka bir heyecan. Ve her kitabın ardından değişmeyen iki duygu:
1) Yazarın bahsettiği şehre -ki bu çoğunlukla Paris oluyor- gitme isteği
2) Tek kelime Fransızca bilmiyor olmanın mutsuzluğu.
Bu kitap 1. maddede diğerlerinden ayrıldı. Bu sefer hikaye daha önce gitmiş olduğum iki şehirde geçiyor: Belgrad ve Saraybosna. Kitapta anlatılan sokakları, bazı kafeleri ve hatta suikastın gerçekleştiği yeri hatırlıyorum okurken. Bu bana ayrı bir zevk verdi.
Açıkçası 2. maddeye de bu kitap özelinde takılmadım. Oulipo oyunlarının olmadığı (ya da benim göremediğim) bir kitap olduğu için olabilir.
Kitabı Perec sevgimi bir yana bırakarak ele alacak olursam kurgu iki hikayenin birbirine geçişlerinde aksıyor. Bu herhangi başka bir yazarda o yazardan soğumama neden olabilirdi ama Hayatı Kullanma Kılavuzu gibi bir kitabın yazarının ilk kitabında (öyleymiş) böyle bir aksaklık bana yazma eyleminin sadece yetenek ve deha işi olmadığını -ki bu adamda ikisi de var bence- deneyimin de önemli olduğunu gösteriyor. Rüyalarını (Karanlık Dükkan) ya da otobiyografik kitabını (W ya da Bir Çocukluk Hatırası) okuduğum zaman olduğundan daha çok Perec'in özel alanına girdiğimi düşündüm bu kitapla. Mükemmel değil de biraz kusurlu bir Perec sanki, yine alaycı, yine sinsi, yine temkinli, yine aynı anda hem geveze hem ketum olabilen bir Perec ama buradaki biraz daha aceleci.
(Bu arada her zaman olduğu gibi yine yazım hataları vardı. Sel Yayıncılık bu konuda okuru üzmeye ısrarla devam ediyor. Bir de yer adları ile ilgili beni rahatsız eden editoryal bir karar vardı: Kitapta adı geçen "Trois Chapeaux" isimli restoran Belgrad'da yer alıyor ve mekanın adı orijinalinde Fransızca değil. Belli ki Perec bu mekanı konu ederken ismine orijinal dilinde değil Fransızca'ya çevirerek yer vermiş. Bu durumda Türkçe çeviride de ismin Fransızca çevirisi değil Türkçe çevirisi kullanılabilirmiş. Mekanın adı "tri sesira" yani "üç şapka" yani "Trois Chapeaux".)
January 12, 2021
Saraybosna Suikasti, yazarın yakın bir tarihte bulunan elyazmalarından oluşturulan ve ilk romanı olduğu tahmin edilen ve yazımından 16, yazarın ölümünden 14 yıl sonra basılan bir kitap. Perec’in tarzı, uslubu, hele o keskin mizah gücü henüz kitapta yeterince yer almıyor. Bu nedenledir ki kitabın başına Claude Burgelin tarafından yazılmış, bilinen Perec’i anlamak için, bu romanı biraz zorlamalarla okuyucuya tanıtımı yapılan yirmi sayfalık bir önsöz konulmuş.
Bir aşk ve kıskançlık öyküsü basit olarak, otobiyografik öğeleri taşıyor. Ancak Perec bu basit öyküye büyük anlamlar yüklemek belki de kitabın önemsenmesini sağlamak için I. Dünya Savaşı’na neden olan Saraybosna’daki suikast öyküsünü paralel kılmış. Öykü Belgrad’ta biraz da Paris’te geçmesine rağmen böyle bir seçim yapmış yazar.
Perec’in ilk romanı olması nedeniyle diğer mükemmel eserlerinin çok gerisinde kaldığını yine de Perec okuru iseniz listenize almanızı öneririm.
Bir aşk ve kıskançlık öyküsü basit olarak, otobiyografik öğeleri taşıyor. Ancak Perec bu basit öyküye büyük anlamlar yüklemek belki de kitabın önemsenmesini sağlamak için I. Dünya Savaşı’na neden olan Saraybosna’daki suikast öyküsünü paralel kılmış. Öykü Belgrad’ta biraz da Paris’te geçmesine rağmen böyle bir seçim yapmış yazar.
Perec’in ilk romanı olması nedeniyle diğer mükemmel eserlerinin çok gerisinde kaldığını yine de Perec okuru iseniz listenize almanızı öneririm.
November 15, 2022
Son derece ortalama bir okuma oldu benim için. Değinmem gereken bir iki konu var.
Birincisi Perec muhteşem bir yazar. Bu kitabın cümlelerini okumak büyük haz verdi edebiyat anlamında. İkincisi ise, bu cümleler eğer o kadar vurucu ise Ayberk Erkay çevirisinin payı çok büyük. Muazzam bir çeviriydi. Gerçekten çok beğendim.
Kitabın içeriğine gelirsek, anlatıcı birinci şahıs ve onun bana göre gerçekten hiç de delikanlıca olmayan aşk hayatını, Mila ile yaşadıklarını okuyoruz. Bu kitabın otobiyografik olduğu belli. O zaman Perec sen ne pis bir adammışsın diyebilirim. :)
Ha tabi bunları yazmış olması da ayrı bir cesaret örneği.
Kitapta olaylar karakterleri Saraybosna'ya sürüklüyor. Yalnız final o kadar kötü ki, onlar Saraybosna'ya gittiler, bir şeyler yaşandı ve tüm bunlar Arşidük Ferdinand'ın suikaste uğramasıyla aynı zamana geldi de ne oldu? Hiç anlamadım. İki ayrı olay anlatılıyor ve tek bir bağlantısı yok.
Kurgu zayıf, dil muhteşem, keyifli bir kitaptı. Puanı oldukça düşük ancak ben daha iyi puanları hak ettiğini düşünüyorum.
Birincisi Perec muhteşem bir yazar. Bu kitabın cümlelerini okumak büyük haz verdi edebiyat anlamında. İkincisi ise, bu cümleler eğer o kadar vurucu ise Ayberk Erkay çevirisinin payı çok büyük. Muazzam bir çeviriydi. Gerçekten çok beğendim.
Kitabın içeriğine gelirsek, anlatıcı birinci şahıs ve onun bana göre gerçekten hiç de delikanlıca olmayan aşk hayatını, Mila ile yaşadıklarını okuyoruz. Bu kitabın otobiyografik olduğu belli. O zaman Perec sen ne pis bir adammışsın diyebilirim. :)
Ha tabi bunları yazmış olması da ayrı bir cesaret örneği.
Kitapta olaylar karakterleri Saraybosna'ya sürüklüyor. Yalnız final o kadar kötü ki, onlar Saraybosna'ya gittiler, bir şeyler yaşandı ve tüm bunlar Arşidük Ferdinand'ın suikaste uğramasıyla aynı zamana geldi de ne oldu? Hiç anlamadım. İki ayrı olay anlatılıyor ve tek bir bağlantısı yok.
Kurgu zayıf, dil muhteşem, keyifli bir kitaptı. Puanı oldukça düşük ancak ben daha iyi puanları hak ettiğini düşünüyorum.
July 5, 2020
Perec, "Nihayetinde kendi çapında fazla önem arz etmeyen bir suikastı bahis konusu yaptığımız söylenebilir. Fakat unutmamak gerekir ki bir prensi deviren bu bir grup terörist, bir zorbaya karşı ayaklanan bütün bir halktır, çok uzun zamandır tahammül edilen bir tahakkümü ezip geçen devrimci bir güçtür, kendisini büyümekten alıkoyan son bariyerleri tek bir darbeyle havaya uçuran, cesaretle, kararlılıkla ve yaşama arzusuyla yanıp tutuşan bir gençliktir." diyerek Birinci Dünya Savaşı'nın tetikleyicisi olarak bilinen olayı başka bir yönden anlatmıştır. Ilk eserlerinden olan bu kitap, Perec'in bilindik üslubundan farklı olsa da detaylı Belgrad tasvirleri ile sevdirdi kendisini (Belgrad zaafım var, ne yapalım); daha iyi kitaplarını okuduğum için 3 yıldız verdim, sonuçta diğerlerine haksızlık olmasın :)
Read
December 11, 2022Als ik het uitgebreide voorwoord niet gelezen zou hebben, zou ik verbaasd zijn geweest dat het verhaal zo weinig over de aanslag op de aartshertog op 28 juni 1914 ging. Ik deed het echter wel en was bij voorbaat gewaarschuwd dat het verhaal grotendeels om een autobiografisch gebeuren uit 1957 van Georges Perec zou draaien. Een driehoeksverhouding waar hij uit stapte, zo lijkt het wel, zodra hij in Sarajevo de vrouw Mila had veroverd op haar minnaar. In zijn verbeelding moet het wel uitdraaien op een aanslag.
Door het voorwoord van Claude Burgelin (een auteur die over meerdere Franse auteurs werken heeft geschreven) en de toevoeging van vertaler Edu Borger kom je te weten dat 'De aanslag in Sarajevo' Perecs debuut is en dat het manuscript uit twee versies is ontstaan.
Geplaatst in zijn oeuvre heeft dit niet lange verhaal, zegt men, gevoelsmatig het meest weg van 'De Condottiere', maar is de kenmerkende soort humor uit 'Het leven een gebruiksaanwijzing' hier al licht aanwezig. Voor anderen is Sarajevo wellicht een aanvulling op het gelezene, voor mij is het een leuk begin van Georges Perec.
Door het voorwoord van Claude Burgelin (een auteur die over meerdere Franse auteurs werken heeft geschreven) en de toevoeging van vertaler Edu Borger kom je te weten dat 'De aanslag in Sarajevo' Perecs debuut is en dat het manuscript uit twee versies is ontstaan.
Geplaatst in zijn oeuvre heeft dit niet lange verhaal, zegt men, gevoelsmatig het meest weg van 'De Condottiere', maar is de kenmerkende soort humor uit 'Het leven een gebruiksaanwijzing' hier al licht aanwezig. Voor anderen is Sarajevo wellicht een aanvulling op het gelezene, voor mij is het een leuk begin van Georges Perec.
September 8, 2019
Due stelle e mezza.
Opera dalla storia editoriale piuttosto travagliata. Scritta all’età di 21 anni nel ‘57, viene smarrita per essere ritrovata, e pubblicata, solo nel 2016 (nel 2019 in Italia). Questo la rende un documento indubbiamente interessante per gli studiosi di Perec e per i lettori particolarmente affezionati. Tuttavia il suo valore letterario mi pare davvero modesto: una scombiccherata e noiosa storia d’amore scritta in maniera piuttosto confusa. Per tacere del nesso con l’attentato di Sarajevo cui rimanda il titolo: davvero troppo labile ed artificioso.
Opera dalla storia editoriale piuttosto travagliata. Scritta all’età di 21 anni nel ‘57, viene smarrita per essere ritrovata, e pubblicata, solo nel 2016 (nel 2019 in Italia). Questo la rende un documento indubbiamente interessante per gli studiosi di Perec e per i lettori particolarmente affezionati. Tuttavia il suo valore letterario mi pare davvero modesto: una scombiccherata e noiosa storia d’amore scritta in maniera piuttosto confusa. Per tacere del nesso con l’attentato di Sarajevo cui rimanda il titolo: davvero troppo labile ed artificioso.
October 26, 2025
it was comfortable to be reading Georges Perec again. I really liked it, though I liked it more for Perec’s whimsical, joyous style of writing which, as this book evinces, persists even through more ominous, heavy-weighted material, than for the plot, which was a little simple and which i found not terribly interesting. that is, the joy Perec finds in writing always seems to prevail no matter what it actually is he’s writing about, and it is that joy that captures the reader.
i don’t understand why anyone would be interested to read a twenty-page foreword to the story the reader has actually picked up the book for. why does the writer of the foreword feel called to point the spotlights at himself for such a long while? in this case, moreover, the foreword emanated more enthusiasm for the fact that this manuscript ended up being published at all than for the contents of the manuscript themselves, which was described as being rather poorly written and being only interesting because it foreshadowed Perec’s later writing. in other words, the foreword did not exactly spark my enthusiasm to read the actual manuscript and made me prejudiced toward it, which was totally unnecessary.
i don’t understand why anyone would be interested to read a twenty-page foreword to the story the reader has actually picked up the book for. why does the writer of the foreword feel called to point the spotlights at himself for such a long while? in this case, moreover, the foreword emanated more enthusiasm for the fact that this manuscript ended up being published at all than for the contents of the manuscript themselves, which was described as being rather poorly written and being only interesting because it foreshadowed Perec’s later writing. in other words, the foreword did not exactly spark my enthusiasm to read the actual manuscript and made me prejudiced toward it, which was totally unnecessary.
November 26, 2020
Ich war der Meinung, dass ich alles, wirklich alles gut oder eher sogar sehr gut finde, was Georges Perec geschrieben hat, und ich kaufe entsprechend alles, wirklich alles, was auf Deutsch verlegt wird. Sein Erstling, posthum veröffentlicht und erst kürzlich übersetzt, hat diese Meinung ins Wanken gebracht. - Wer sich literaturwissenschaftlich mit Perec beschäftigt, wer an philologischer Exegese interessiert ist oder an umständlichen französischen Liebesgeschichten, wird mit diesem immerhin nicht dicken Buch vielleicht glücklich. - Ich nicht. Ich habe es nur zu Ende gelesen, weil ich den Autor wirklich verehre.
January 19, 2025
Es nota perquè és la primera novel·la de Perec, i perquè va deixar-la sense publicar. Malgrat va agafant ritme narratiu, fluïdesa i la segona part és entre graciosa i ocurrent, la primera part del llibre és l'experiment d'un jove que està aprenent a escriure.
Les mencions de paraules serbo-croates, en aquesta edició argentina, no estan del tot ben traduïdes o transcrites.
Les mencions de paraules serbo-croates, en aquesta edició argentina, no estan del tot ben traduïdes o transcrites.
January 27, 2019
Yan hikayenin, kitabın sonunda bir anda esas hikayeye dönüşmesi güzeldi.
September 28, 2021
önsözü öyle böyle bir şeydi ki dünyanın en ii kitabı falan sandım ama normal 3/5lik bir kitap ölmedim yani
July 15, 2023
Ah o anlatım... ah o çeviri 💕
June 22, 2021
La historia no es buena, la analogía entre los dos atentados sí, y la narrativa muy sí. Lo volveré a leer.
Afortunadamente me leí el prólogo (días) después de haber terminado el libro. Es el peor prólogo que he leído, solo le agradezco la precisión en la bibliografía que pone en los pie de página. Tiene muchas erratas (para valer tanto $$). Buen acercamiento a Perec, encuentro.
Por cierto, es el libro más suave que he sentido
Afortunadamente me leí el prólogo (días) después de haber terminado el libro. Es el peor prólogo que he leído, solo le agradezco la precisión en la bibliografía que pone en los pie de página. Tiene muchas erratas (para valer tanto $$). Buen acercamiento a Perec, encuentro.
Por cierto, es el libro más suave que he sentido
October 17, 2022
Eve dönüş yolculuğu için aldığım yol arkadaşımdı. Yazarın ismini okuma parçalarından gördüğümü hatırlıyorum. Otobüste okumak için kitapçıdan acele ile almıştım bu kitabı. İyiki önsözünü okuyarak başlamışım. Çünkü kitapta hem bir aşk hikayesi konu ediliyor hem de tarihe uzanan bir yolculuk var. 1914 yılı ve yazarın anlatıcısı olduğu yıl arasında gidip geliniyor. Açıkçası bu gidip gelme arasında bir bağlantı kuramadım. Aşk hikayesi bir kadın ve iki erkek etrafında şekilleniyor. Kıskançlık ve ihtiras ile devam ediyor ama bu hikaye ile Avusturya arşidükü ve eşinin suikasti ile ilişkilendiremedim. Ancak bu kısmı es geçtiğimde yazarın üslubunun tam benlik olduğunu farkettim. Önsözde yazarın adı geçen diğer kitaplarına da bakacağım.
December 27, 2022
“Die avond gaf ze blijk van haar verlangen. In geringe mate natuurlijk. Gedurende drie seconden. Het is weinig, maar het is enorm, zoals Victor Hugo zou zeggen. Haar hand, die zoals ik voelde voor eeuwig rond de mijne was samengeknepen, ontspande zich gedurende drie seconden en volgde perfect de omtrekken van mijn handpalm en vingers om vervolgens weer hevig samen te knijpen, als om mijn vingerkootjes te verbrijzelen.”
Review :
Georges Perec(7 maart 1936 - 3 maart 1982) was een zoon van Poolse Joden die naar Frankrijk waren uitgeweken. Zijn vader sneuvelde in 1940, zijn moeder werd gedeporteerd in 1943 en vergast. Hij groeide op bij een oom en tante.
Zijn romandebuut in 1965, Les Choses, Une histoire des années 60, beschrijft het ontstaan van de consumptiemaatschappij aan de hand van een eenvoudig verhaal over 'de dingen', statussymbolen die aan de ambities van de hoofdpersonen (een jong koppel) beantwoorden. Het was een sociologische roman die de Prix Renaudot kreeg.
In 1967 werd Perec lid van 'OuLiPo','Ouvroir de Littérature Potentielle' en werd daarvan, naast Raymond Queneau, de bezielende kracht. Ook Marcel Duchamp en Italo Calvino maakten deel uit van die club.
In 1969 verscheen La Disparition, een literaire thriller rondom de verdwijning van de letter 'e'. In het verhaal van ruim 300 pagina's komt die letter geen enkele maal voor. Na een Engelse vertaling in 1994, getiteld A Void, door Gilbert Adair een Duitse vertaling door Eugen Helmlé met als titel Anton Voyls Fortgang, een Spaanse El Secuestro waar de 'a' is weggelaten in de vertaling, als meest voorkomende letter in de Spaanse taal, een Zweedse vertaling Försvinna, een Italiaanse La scomparsa en een Turkse versie Kayboluş, verscheen ook een Nederlandse vertaling (van de hand van Guido van de Wiel) in april 2009 onder de titel 't Manco bij De Arbeiderspers. In 1972 keerde Perec die krachttoer om in Les Revenentes - daarin is de 'e' de enige gebruikte klinker.
In 1978 publiceerde hij zijn magnum opus La Vie mode d'emploi, romans. 'Romans' in het meervoud want het gaat om honderden verhalen die met elkaar verbonden worden door een gebouw met negen woonniveaus en een kelderniveau aan de Simon-Crubellierstraat nr 11 in Parijs. Op de lagere verdiepingen bevinden zich telkens twee woongelegenheden, hoger drie en de twee hoogste zijn opgesplitst per kamer (de vroegere dienstbodekamers). Daarin spelen alle verhalen zich af, niet als in een soapserie, integendeel, vaak in isolement of wederzijdse onverschilligheid. En toch overstijgen zij de context van het gebouw want elke bewoner leeft met zijn of haar herinneringen. Honderden verhalen, honderden stijlen, van kitsch tot luxe, van boodschappenlijst tot filosofische beschouwingen, van nonsens tot schaakproblemen. Dit boek werd bekroond met de 'Prix Medicis'.
In 2017 werd het grootste deel van Perecs werk uitgegeven in de prestigieuze Bibliothèque de la Pléiade.
In 1989 bezocht David Bellos, de biograaf van Georges Perec, Belgrado. Hij was er om Joegoslavische vrienden van de schrijver op te zoeken waarmee hij in het midden van de jaren 50 in Parijs was omgegaan. Eén van die vrienden, Mladen Srbinović, bleek een doorslag te hebben van de tekst van De aanslag in Serajevo van Perec. Bellos wist uit correspondentie van Perec dat het er moest zijn, maar had het tot dan toe niet kunnen vinden, ook niet bij de uitgevers die het hadden afgewezen. In 1992 vond hij in een archief in Parijs nóg een exemplaar. Het bleek te gaan om een versie die door een toenmalige schoolvriendin van Perec, Noëlla Melut, was uitgetypt. In 2016 verscheen de roman met annotaties. Nu is er de Nederlandse vertaling door Edu Borger. Daarin is, net als in het Franse origineel, te zien wat in de verschillende versies is geschrapt.
De aanslag in Serajevo is de vroegste roman van Perec die in druk verkrijgbaar is. Een nog eerdere novelle die Bellos eveneens in 1989 terugvond, Manderre, een pastiche op Paludes (Moerassen) van André Gide, is wel in het Frans maar nog niet in het Nederlands verkrijgbaar.
In De aanslag in Sarajevo combineert Georges Perec een historisch met een autobiografisch gegeven. Hij wisselt een verhaal over een driehoeksverhouding af met een reconstructie van de moord op Frans Ferdinand, die leidde tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. In het liefdesverhaal hebben de ik-figuur (die als twee druppels water op de jonge Perec lijkt) en Branko (gebaseerd op een docent kunstgeschiedenis met wie Perec in Parijs kennis had gemaakt) allebei een relatie met Mila. De rivaliteit die dat oplevert belandt in een precaire fase wanneer de ik-figuur besluit Branko uit de weg te laten ruimen.De aanslag in Sarajevo is van een ander niveau dan zijn latere romans ook al herken je een aantal constante elementen in het werk.
Review :
Georges Perec(7 maart 1936 - 3 maart 1982) was een zoon van Poolse Joden die naar Frankrijk waren uitgeweken. Zijn vader sneuvelde in 1940, zijn moeder werd gedeporteerd in 1943 en vergast. Hij groeide op bij een oom en tante.
Zijn romandebuut in 1965, Les Choses, Une histoire des années 60, beschrijft het ontstaan van de consumptiemaatschappij aan de hand van een eenvoudig verhaal over 'de dingen', statussymbolen die aan de ambities van de hoofdpersonen (een jong koppel) beantwoorden. Het was een sociologische roman die de Prix Renaudot kreeg.
In 1967 werd Perec lid van 'OuLiPo','Ouvroir de Littérature Potentielle' en werd daarvan, naast Raymond Queneau, de bezielende kracht. Ook Marcel Duchamp en Italo Calvino maakten deel uit van die club.
In 1969 verscheen La Disparition, een literaire thriller rondom de verdwijning van de letter 'e'. In het verhaal van ruim 300 pagina's komt die letter geen enkele maal voor. Na een Engelse vertaling in 1994, getiteld A Void, door Gilbert Adair een Duitse vertaling door Eugen Helmlé met als titel Anton Voyls Fortgang, een Spaanse El Secuestro waar de 'a' is weggelaten in de vertaling, als meest voorkomende letter in de Spaanse taal, een Zweedse vertaling Försvinna, een Italiaanse La scomparsa en een Turkse versie Kayboluş, verscheen ook een Nederlandse vertaling (van de hand van Guido van de Wiel) in april 2009 onder de titel 't Manco bij De Arbeiderspers. In 1972 keerde Perec die krachttoer om in Les Revenentes - daarin is de 'e' de enige gebruikte klinker.
In 1978 publiceerde hij zijn magnum opus La Vie mode d'emploi, romans. 'Romans' in het meervoud want het gaat om honderden verhalen die met elkaar verbonden worden door een gebouw met negen woonniveaus en een kelderniveau aan de Simon-Crubellierstraat nr 11 in Parijs. Op de lagere verdiepingen bevinden zich telkens twee woongelegenheden, hoger drie en de twee hoogste zijn opgesplitst per kamer (de vroegere dienstbodekamers). Daarin spelen alle verhalen zich af, niet als in een soapserie, integendeel, vaak in isolement of wederzijdse onverschilligheid. En toch overstijgen zij de context van het gebouw want elke bewoner leeft met zijn of haar herinneringen. Honderden verhalen, honderden stijlen, van kitsch tot luxe, van boodschappenlijst tot filosofische beschouwingen, van nonsens tot schaakproblemen. Dit boek werd bekroond met de 'Prix Medicis'.
In 2017 werd het grootste deel van Perecs werk uitgegeven in de prestigieuze Bibliothèque de la Pléiade.
In 1989 bezocht David Bellos, de biograaf van Georges Perec, Belgrado. Hij was er om Joegoslavische vrienden van de schrijver op te zoeken waarmee hij in het midden van de jaren 50 in Parijs was omgegaan. Eén van die vrienden, Mladen Srbinović, bleek een doorslag te hebben van de tekst van De aanslag in Serajevo van Perec. Bellos wist uit correspondentie van Perec dat het er moest zijn, maar had het tot dan toe niet kunnen vinden, ook niet bij de uitgevers die het hadden afgewezen. In 1992 vond hij in een archief in Parijs nóg een exemplaar. Het bleek te gaan om een versie die door een toenmalige schoolvriendin van Perec, Noëlla Melut, was uitgetypt. In 2016 verscheen de roman met annotaties. Nu is er de Nederlandse vertaling door Edu Borger. Daarin is, net als in het Franse origineel, te zien wat in de verschillende versies is geschrapt.
De aanslag in Serajevo is de vroegste roman van Perec die in druk verkrijgbaar is. Een nog eerdere novelle die Bellos eveneens in 1989 terugvond, Manderre, een pastiche op Paludes (Moerassen) van André Gide, is wel in het Frans maar nog niet in het Nederlands verkrijgbaar.
In De aanslag in Sarajevo combineert Georges Perec een historisch met een autobiografisch gegeven. Hij wisselt een verhaal over een driehoeksverhouding af met een reconstructie van de moord op Frans Ferdinand, die leidde tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. In het liefdesverhaal hebben de ik-figuur (die als twee druppels water op de jonge Perec lijkt) en Branko (gebaseerd op een docent kunstgeschiedenis met wie Perec in Parijs kennis had gemaakt) allebei een relatie met Mila. De rivaliteit die dat oplevert belandt in een precaire fase wanneer de ik-figuur besluit Branko uit de weg te laten ruimen.De aanslag in Sarajevo is van een ander niveau dan zijn latere romans ook al herken je een aantal constante elementen in het werk.
April 4, 2022
28 Haziran 1914. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu Prensi Arşidük Franz Ferdinand, Saraybosna ziyareti sırasında Sırp milliyetçisi Gavrilo Princip tarafından öldürülür. Suikast ekibi aslında 5 kişidir. Korteji takip eden bombalı ve tabancalı ekipten Princip prensi ve hamile eşini tabancası ile öldüren isim olur. Olaydan 1 ay sonra da Avusturya-Macaristan, Sırbistan'a savaş açar ve kısa süre içinde de bittiğinde 16 milyon kişinin ölümü ile sonuçlanan birinci dünya savaşı başlar.
Savaştan hemen önceki Avrupa'nın durumuna bakıldığında bu suikast aslında fitili ateşleyen bir kıvılcımdır sadece. Ekonomik rekabet ve hammadde ile sömürge arayışları, silahlanmanın yayılması ve en çok da Fransız devriminin başlattığı milliyetçilik akımları nedendir aslında büyük savaşa. Balkanlarda Osmanlı İmparatorluğunun zayıflaması, Avusturya'nın Sırbistan'ı işgali ve tetiklenen Sırp milliyetçiliği son olaylara zemin hazırlar.
Fransız yazar Georges Perec'in bu kitabının başlığına bakınca sadece bu suikastı anlattığı izlenimi alınabilir. Oysa kitapta saplantı derecesinde bağlandığı aşkı Mila'nın peşinden Saraybosna'ya giden bir adamın yaşadıkları ve kafasından geçenler, 1914' teki suikaste de göndermelerde bulunarak anlatılıyor. Adamımız saplantılı, narsist ve megalomanik özellikler de taşıyor, çünkü kafasından geçen fikirlerde kusurlu tarafın hep karşı taraf olması, kendisinin her zaman haklı olması gibi özellikler var. Suikast göndermesi özellikle önemli çünkü kahramanımız bir süre sonra sevdiği kadının tamamen kendisine ait olmasını sağlamak için bazı cinayet senaryolarını bile düşünmeye başlıyor. Bu "çok katmanlı" anlatım zor olmasına rağmen Perec son derece akıcı bir şekilde başarıyor.
Savaştan hemen önceki Avrupa'nın durumuna bakıldığında bu suikast aslında fitili ateşleyen bir kıvılcımdır sadece. Ekonomik rekabet ve hammadde ile sömürge arayışları, silahlanmanın yayılması ve en çok da Fransız devriminin başlattığı milliyetçilik akımları nedendir aslında büyük savaşa. Balkanlarda Osmanlı İmparatorluğunun zayıflaması, Avusturya'nın Sırbistan'ı işgali ve tetiklenen Sırp milliyetçiliği son olaylara zemin hazırlar.
Fransız yazar Georges Perec'in bu kitabının başlığına bakınca sadece bu suikastı anlattığı izlenimi alınabilir. Oysa kitapta saplantı derecesinde bağlandığı aşkı Mila'nın peşinden Saraybosna'ya giden bir adamın yaşadıkları ve kafasından geçenler, 1914' teki suikaste de göndermelerde bulunarak anlatılıyor. Adamımız saplantılı, narsist ve megalomanik özellikler de taşıyor, çünkü kafasından geçen fikirlerde kusurlu tarafın hep karşı taraf olması, kendisinin her zaman haklı olması gibi özellikler var. Suikast göndermesi özellikle önemli çünkü kahramanımız bir süre sonra sevdiği kadının tamamen kendisine ait olmasını sağlamak için bazı cinayet senaryolarını bile düşünmeye başlıyor. Bu "çok katmanlı" anlatım zor olmasına rağmen Perec son derece akıcı bir şekilde başarıyor.
August 15, 2024
I've got this thing for nesretno zaljubljeni pisci s početka 20. stoljeća i ne mogu si pomoći.
A drugo, Perec (Francuz(!)) got this thing for "naši" prostori & ljudi i nije si ni on mogao pomoći.
Sigurno mi je roman zbog toga bio bliskiji pa i zanimljiviji i još draži.
P.S. Da se vratimo na još jedan moj thing, a to su dobra izdanja.
Ovdje se pazilo na svaki i najmanji detalj! Već naslovnica - prvi Perecov portret, grafika Mladena Srbinovića s kojim se družio u Parizu. Pa odličan predgovor, pogovor, prijevod, životopisi svih spomenutih, fusnote, reference i sam sadržaj romana kao presjek dvaju postojećih rukopisa, par slika i još hrpu detalja o tome kako je nastao.
Obožavam.
A drugo, Perec (Francuz(!)) got this thing for "naši" prostori & ljudi i nije si ni on mogao pomoći.
Sigurno mi je roman zbog toga bio bliskiji pa i zanimljiviji i još draži.
P.S. Da se vratimo na još jedan moj thing, a to su dobra izdanja.
Ovdje se pazilo na svaki i najmanji detalj! Već naslovnica - prvi Perecov portret, grafika Mladena Srbinovića s kojim se družio u Parizu. Pa odličan predgovor, pogovor, prijevod, životopisi svih spomenutih, fusnote, reference i sam sadržaj romana kao presjek dvaju postojećih rukopisa, par slika i još hrpu detalja o tome kako je nastao.
Obožavam.
February 4, 2022
Kitabın ismi Saraybosna Suikastı olsa da eserde 28 Haziran 1914'te Arşidük Franz Ferdinand'a düzenlenen suikast ANLATILMIYOR. Siz de benim yaşadığım hayal kırıklığını yaşamayın diye uyarmak istedim. Perec'in ilk romanı olarak geçen bu kitap maalesef şaçma bir aşk üçgenini anlatıyor. Sonra önsözü okuyunca öğrendim ki yazar kendi hayatında da böyle bir olay yaşamış, yani eser otobiyografik izler taşıyor. Peki ben bu eseri beğendim mi? Kesinlikle hayır. Sırf bitsin diye içim bunalarak okudum. Ben yandım, siz yanmayın diyorum.
September 1, 2020
Un talento è colui che dimostra da subito qualità straordinarie.
Romanzo breve, ambientato tra Parigi e la ex Jugoslavia, con la scrittura tipica da atmosfera francese, bellissima, che ritrovo in Modiano e Enard.
Nulla a che vedere con La vita, istruzioni per l'uso, esperimento riuscitissimo di iperromanzo come lo definì Calvino.
Qui siamo di fronte all'opera prima di un ventenne, ma si chiamava Georges Perec ed era un fuoriclasse.
Romanzo breve, ambientato tra Parigi e la ex Jugoslavia, con la scrittura tipica da atmosfera francese, bellissima, che ritrovo in Modiano e Enard.
Nulla a che vedere con La vita, istruzioni per l'uso, esperimento riuscitissimo di iperromanzo come lo definì Calvino.
Qui siamo di fronte all'opera prima di un ventenne, ma si chiamava Georges Perec ed era un fuoriclasse.
December 30, 2023
Aunque el estilo de Perec ya es reconocible, es una novela todavía prematura. Por ejemplo, aunque me parece que el título es un acierto (porque nos remite al inicio de la primera guerra mundial) y que su equívoco es intencionado, encuentro que dentro de la novela está de sobra prácticamente todo lo que alude explícitamente a la primera guerra mundial.
Por lo demás, es muy redonda y muy disfrutable.
Por lo demás, es muy redonda y muy disfrutable.
July 14, 2019
I libri postumi signore, signorine e signori.
(unica nota che forse Perec avrebbe apprezzato è che ho letto di seguito, apparentemente a caso, due libri sull'attentato di Sarajevo, due libri diversissimi è vero, ma questo tema mi ha accompagnato inspiegabilmente in queste due letture contigue. Mi dico che il prossimo libro sull'attentato di Sarajevo mi ricapiterà tra vent'anni)
(unica nota che forse Perec avrebbe apprezzato è che ho letto di seguito, apparentemente a caso, due libri sull'attentato di Sarajevo, due libri diversissimi è vero, ma questo tema mi ha accompagnato inspiegabilmente in queste due letture contigue. Mi dico che il prossimo libro sull'attentato di Sarajevo mi ricapiterà tra vent'anni)
November 24, 2022
Libro curioso para amantes de Perec. Y un gran esfuerzo de Burgelin en la intro por intentar vincularlo al que luego sería el Perec aclamado, pero no hay duda que es un Perec muy distinto, joven y meloso y una historia un tanto inverosímil. No obstante, la lectura se me hizo agradable, tal vez por defecto.
November 10, 2020
perec'in şu ana kadar bulunmuş olan ilk romanı olma özelliğinı taşıması dışında saraybosna suikastı'nın önemli bir detayı, ön plana çıkan duygusu bulunmuyor. perec hayranı değilseniz okuma sıranızda arka sıralara doğru kitabı ötelemeniz size birşey kaybettirmez.
September 25, 2021
Perec con veintiún años, el fantasma de Proust, el extraño y pulcro tecnicismo a la hora de narrar el atentado versus los agujeros que quedan de la batalla con los celos(?)/ego(?)/el Yo(?)/.../
Liviano, para sábado que se respeta.
Liviano, para sábado que se respeta.
November 27, 2019
Mi piacciono le storie aperte, senza un finale chiaro, e le storie semplici, quotidiane, e mi piacciono le comparazioni, le più ardite
January 28, 2020
Perec a 19 ans quand il écrit ce livre et ça se voit, il ne connaît visiblement rien à l’amour.
April 6, 2024
Continuo a credere che se un autore non ha pubblicato un’opera quando era in vita, andava bene così, significa che preferiva lasciarla nell’oblio. Esattamente come questa opera prima.
April 14, 2024
Budući nobelovac nije u svom prvijencu pokazao ništa osobito...
March 4, 2025
Un premier roman sans grand intérêt. Les tentatives de parallèle dramatique entre la grande histoire et la passion amoureuse sont grossières et tombent à l’eau.
February 16, 2022
Comme on pourrait s'y attendre, car il s'agit non seulement du premier roman de Georges Perec, mais d'un roman qui lui est posthume.
L'idylle du narrateur avec Mila est passablement passionnante, je l'ai trouvée personnellement touchante.
Le récit du vrai attentat de Sarajevo est plutôt rébarbatif, mais le rythme y est agréable. Il est difficile pour autant de saisir la vision de Georges Perec derrière ce parallèle avec son histoire personnelle. Le roman achevé aurait été sûrement plus intéressant à lire.
L'idylle du narrateur avec Mila est passablement passionnante, je l'ai trouvée personnellement touchante.
Le récit du vrai attentat de Sarajevo est plutôt rébarbatif, mais le rythme y est agréable. Il est difficile pour autant de saisir la vision de Georges Perec derrière ce parallèle avec son histoire personnelle. Le roman achevé aurait été sûrement plus intéressant à lire.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews