What do you think?
Rate this book
Kwiat paproci #5
Jaga
Prequel bestsellerowej serii Kwiat paproci Katarzyny Bereniki Miszczuk.
To powieść dla wszystkich tych, którzy swoje serca zostawili w Bielinach – podobnie jak pewne dwie młode adeptki sztuki uzdrawiania... Szeptuchy powracają!
Gdy pewna świeżo upieczona szeptucha pojawia się w Bielinach, nie podejrzewa nawet, z czym przyjdzie się jej zmierzyć. Bogowie, żebyż byli to tylko niezbyt przyjemni miejscowi! Na nich wystarczyłby mały uroczek. Ale nie! Świętokrzyskie miasteczko upodobały sobie śmiertelnie niebezpieczne demony. W dodatku dziewczyna może liczyć jedynie na siebie, bo przecież nie na niezbyt rozgarniętego młodego żercę czy pewnego ognistego boga... Bynajmniej nie chodzi tu o Gosię. Czas, byście poznali bliżej młodą Jarogniewę.
To powieść dla wszystkich tych, którzy swoje serca zostawili w Bielinach – podobnie jak pewne dwie młode adeptki sztuki uzdrawiania... Szeptuchy powracają!
Gdy pewna świeżo upieczona szeptucha pojawia się w Bielinach, nie podejrzewa nawet, z czym przyjdzie się jej zmierzyć. Bogowie, żebyż byli to tylko niezbyt przyjemni miejscowi! Na nich wystarczyłby mały uroczek. Ale nie! Świętokrzyskie miasteczko upodobały sobie śmiertelnie niebezpieczne demony. W dodatku dziewczyna może liczyć jedynie na siebie, bo przecież nie na niezbyt rozgarniętego młodego żercę czy pewnego ognistego boga... Bynajmniej nie chodzi tu o Gosię. Czas, byście poznali bliżej młodą Jarogniewę.
416 pages, Paperback
First published May 29, 2019
38 people are currently reading
670 people want to read
About the author
Katarzyna Berenika Miszczuk
48 books348 followersLekarka, absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Debiutancką powieść Wilk napisała w wieku piętnastu lat, a wydała trzy lata później (2006). W 2009 roku ukazała się kontynuacja tej książki - Wilczyca. Autorka została za nią nominowana do nagrody Nautilus, przyznawanej przez czytelników w corocznym plebiscycie na najlepszy polski utwór literacki z gatunku fantastyki. Wilczyca zdobyła w nim piąte miejsce. W Wydawnictwie W.A.B. pisarka opublikowała trylogię, na którą składają się powieści: Ja, diablica (2010), Ja, anielica (2011) oraz Ja, potępiona (2012).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 169 reviews
July 26, 2024
Wolałam głupiutką Gosię.
July 23, 2019
Powiem całkiem szczerze, że dalej jest mi smutno, ze tak dobry pomysł jest tak niedoskonały w wykonaniu i znowu dostajemy tą samą bohaterkę (bo umówmy się Gosia, Asia z Obsesji i teraz Jaga) to jeden i ten sam model postaci.
Niemniej jednak ta książka przypadła mi do gustu o wiele bardziej niż trzy poprzednie, pewnie głównie dlatego, że Jaga była choć odrobinę ciekawszą bohaterką od Gosi i nie miała tego okropnego wątku, że spotyka pięknego, idealnego, umięśnionego mężczyznę, w którym od pierwszego wejrzenia zakochuje się na zabój i co drugą stronę nie musiałam czytać jej ochów i achów. Dodatkowo (i w końcu!) dostajemy trochę więcej słowiańskości i trochę więcej szeptuchowania, czyli czegoś co dla mnie powinno być główną osią całej serii, a o czym trzy ostatnie tomy jakoś radośnie zapomniały skupiając się na nudnym jak flaki z olejem wątku miłosnym.
Także jest odrobinkę lepiej, ale dalej jestem zdania, że ta seria mogłaby być na prawdę super, gdyby autorka trochę popracowała nad warsztatem i nie serwowała nam ciagle tej samej bohaterki, którą w pewnych momentach mamy ochotę udusić, a zamiast tego skupiła sie na opisie świata, bohaterów pobocznych i lepszym wyjaśnianiu ich motywacji.
Niemniej jednak ta książka przypadła mi do gustu o wiele bardziej niż trzy poprzednie, pewnie głównie dlatego, że Jaga była choć odrobinę ciekawszą bohaterką od Gosi i nie miała tego okropnego wątku, że spotyka pięknego, idealnego, umięśnionego mężczyznę, w którym od pierwszego wejrzenia zakochuje się na zabój i co drugą stronę nie musiałam czytać jej ochów i achów. Dodatkowo (i w końcu!) dostajemy trochę więcej słowiańskości i trochę więcej szeptuchowania, czyli czegoś co dla mnie powinno być główną osią całej serii, a o czym trzy ostatnie tomy jakoś radośnie zapomniały skupiając się na nudnym jak flaki z olejem wątku miłosnym.
Także jest odrobinkę lepiej, ale dalej jestem zdania, że ta seria mogłaby być na prawdę super, gdyby autorka trochę popracowała nad warsztatem i nie serwowała nam ciagle tej samej bohaterki, którą w pewnych momentach mamy ochotę udusić, a zamiast tego skupiła sie na opisie świata, bohaterów pobocznych i lepszym wyjaśnianiu ich motywacji.
February 4, 2021
Bardzo szybko się czytało.
Jaga, czyli główna bohaterka była zdecydowanie bardziej do polubienia niż Gosia z "dalszych" Części serii. Podobało mi się też to, że było tu dużo więcej demonów i słowiańskiej magii niż miłości jak z bajki (jak u Gosi) O, i radość mi sprawiało kiedy poznawałam już jakieś demony znane mi ze "Żniwiarza"
4 gwiazdki bo to nie jest nic specjalnego, po prostu fajna książka, ale polecam 👍
Jaga, czyli główna bohaterka była zdecydowanie bardziej do polubienia niż Gosia z "dalszych" Części serii. Podobało mi się też to, że było tu dużo więcej demonów i słowiańskiej magii niż miłości jak z bajki (jak u Gosi) O, i radość mi sprawiało kiedy poznawałam już jakieś demony znane mi ze "Żniwiarza"
4 gwiazdki bo to nie jest nic specjalnego, po prostu fajna książka, ale polecam 👍
October 10, 2021
Uzupełnienie cyklu "Kwiat paproci", ani specjalnie potrzebne, ani jakoś bardzo udane...
Jaga jest wprawdzie ciekawszą i mniej irytującą postacią od swej durnej młodszej koleżanki, ale sama powieść powiela większość błędów poprzednich części: pospieszną narrację, nieprawdopodobne i mało przekonujące rozwiązania i przede wszystkim nieelegancki stosunek do słowiańskich wierzeń.
Jaga jest wprawdzie ciekawszą i mniej irytującą postacią od swej durnej młodszej koleżanki, ale sama powieść powiela większość błędów poprzednich części: pospieszną narrację, nieprawdopodobne i mało przekonujące rozwiązania i przede wszystkim nieelegancki stosunek do słowiańskich wierzeń.
May 3, 2023
Od czasu, kiedy przeczytałam „Przesilenie”, czyli czwarty i – jak się zdawało – ostatni tom cyklu „Kwiat paproci” minęło prawie pięć lat. Kiedy wyszła „Jaga”, a potem i „Gniewa” raczej nie spodziewałam się, że powrócę do Bielin. Cała historia była dla mnie zakończona i nie czułam potrzeby, aby poznać młodość Jagi i Mszczuja. Jak jednak powszechnie wiadomo, tylko krowa nigdy zdania nie zmienia. Po paru latach mi się zatem odmieniło i z przyjemnością powróciłam do tej serii, tym razem w wersji audio.
Jaga zawsze była bardziej przeze mnie lubianą postacią aniżeli nudna, irytująca i zakochana po uszy w Mieszku Gosława. Jarogniewa miała w sobie ogień, cięty dowcip i odwagę, której Gosi mocno zawsze brakowało. Cudownie wiedzieć, że w książce w całości jej poświęconej, Jaga nic z tego pazura nie traci. Mam wrażenie, że Katarzyna Berenika Miszczuk już podczas pisanie „Szeptuchy” więcej uwagi poświeciła Jadze bowiem ta jest zwyczajnie lepiej napisaną postacią. Cechy ją opisujące zamykają się w czymś więcej aniżeli w tym, że boi się kleszczy i do na wyprawę do lasu letnią porą idzie praktycznie w zbroi (kto czytał pierwsze tomy, ten wie). Bardzo charakterna kobieta, wiedząca czego chce, lubiąca mężczyzn i zwracająca baczną uwagę na ich wyrzeźbione sylwetki, a jednocześnie niebrnąca ślepo w miłosne uniesienia, jasno mówiąca, że do zakochania nie jest jej po drodze, ale jak jakiś jej męski przyjaciel chce ją posmyrać po kolanie, to ona zasadniczo jest z tym okej. O bogowie, to taka odświeżająca rzecz po tych wszystkich romansidłach z elementami fantastyki, gdzie głównego bohatera do działania motywuje tylko i wyłącznie wielka miłość, w którą czytelnicy i tak najczęściej nie wierzą, bo jest słabo napisana.
Fabularnie jesteśmy gdzieś w latach 70. lub 80. (wnioskuję po modzie na wąsy i dzwony oraz zamiłowaniu Jagi do filmu „Grease”). Jarogniewa przybywa do Bielin, by przejąć schedę szeptuchy po swojej babci, która zmarła kilka miesięcy wcześniej. Początki we wsi do najprostszych nie należą. Chata babci jest mocno zaniedbana, a miejscowi zdążyli rozkraść praktycznie cały jej dobytek. Jaga się jednak nie poddaje i próbuje ogarnąć na nowo niewielki domek oraz przylegający do niego ogród. Już pierwszego dnia w Bielinach Jaga poznaje Mszczuja, miejscowego żercę, który również oferuje jej swoją pomoc. A tak na pewno się przyda, bo w okolicy zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a raczej twardo stąpająca po ziemi młoda szeptucha będzie musiała zmierzyć się z faktem, że różne zjawy i upiory spotkać można nie tylko w starych legendach, ale i w okolicy Bielin.
Dla tych, którzy po „Jagę” sięgają już po przeczytaniu cyklu z Gosławą, czekają mniejsze i większe mrugnięcia okiem od autorki. Ja pewnie nie wychwyciłam wszystkich, ale na kilka zwróciłam uwagę. Powieść jest napisana w formie opowieści Jagi i zaczyna się oraz kończy sceną dialogu z Gosławą właśnie. Super się cieszę, że autorka rozpisała to w ten sposób, a nie wrzuciła poboczne rozmowy obu kobiet w trakcie trwania całej opowieści. Fabuła zachowała dzięki temu płynność, a czytelnicy nie muszą za długo użerać się z Gosią, która nawet w tych kilku scenach jest – nie wiem, jak ona to robi – do bólu irytująca.
W książce sporo się dzieje. Od jednej sceny akcji momentalnie wręcz przechodzimy do kolejnej. Kilka rzeczy na pewno zostanie dopiero rozwiniętych w kolejnej części (czy nawet jeszcze następnej, bo ptaszki ćwierkają, że na „Gniewie” się nie skończy). Moja ciekawość rozbudzona została bardzo, bardzo i praktycznie zaraz po dosłuchaniu „Jagi”, zaczęłam słuchać „Gniewy” i jestem już po kilkudziesięciu minutach przyspieszonego audiobooka. W kategorii lekkiej fantastyki i przyjemnych czytadeł „Jaga” dostaje ode mnie wcale niemałą ocenę, bo dobrze się bawiłam, byłam zaangażowana w historię praktycznie przez cały czas i nie było żadnego momentu w książce, który choć trochę by mnie znużył. Uwielbiam Jarogniewę cały czas, a nawet jeszcze bardziej. Mam też aktualnie małego crusha na Swarożyca, choć jego zachowania względem Jagi jasno mówią mi, że tak być nie powinno. Cóż, mam słabość do potężnych bogów, pewnie stąd mi się to wzięło.
Zasadniczo polecam. Spokojnie możecie zacząć od tej książki, choć to w książce „Szeptucha” autorka pokrótce zakreśliła realia świata, w którym toczy się akcja całego cyklu. Ale bez obaw. Wystarczy, że będziecie wiedzieć, że fabuła całego cyklu skupia się na tym, że Polska nigdy nie przyjęła chrztu i ciągle wyznaje wiarę w słowiańskich bogów. Ogarniecie!
Jaga zawsze była bardziej przeze mnie lubianą postacią aniżeli nudna, irytująca i zakochana po uszy w Mieszku Gosława. Jarogniewa miała w sobie ogień, cięty dowcip i odwagę, której Gosi mocno zawsze brakowało. Cudownie wiedzieć, że w książce w całości jej poświęconej, Jaga nic z tego pazura nie traci. Mam wrażenie, że Katarzyna Berenika Miszczuk już podczas pisanie „Szeptuchy” więcej uwagi poświeciła Jadze bowiem ta jest zwyczajnie lepiej napisaną postacią. Cechy ją opisujące zamykają się w czymś więcej aniżeli w tym, że boi się kleszczy i do na wyprawę do lasu letnią porą idzie praktycznie w zbroi (kto czytał pierwsze tomy, ten wie). Bardzo charakterna kobieta, wiedząca czego chce, lubiąca mężczyzn i zwracająca baczną uwagę na ich wyrzeźbione sylwetki, a jednocześnie niebrnąca ślepo w miłosne uniesienia, jasno mówiąca, że do zakochania nie jest jej po drodze, ale jak jakiś jej męski przyjaciel chce ją posmyrać po kolanie, to ona zasadniczo jest z tym okej. O bogowie, to taka odświeżająca rzecz po tych wszystkich romansidłach z elementami fantastyki, gdzie głównego bohatera do działania motywuje tylko i wyłącznie wielka miłość, w którą czytelnicy i tak najczęściej nie wierzą, bo jest słabo napisana.
Fabularnie jesteśmy gdzieś w latach 70. lub 80. (wnioskuję po modzie na wąsy i dzwony oraz zamiłowaniu Jagi do filmu „Grease”). Jarogniewa przybywa do Bielin, by przejąć schedę szeptuchy po swojej babci, która zmarła kilka miesięcy wcześniej. Początki we wsi do najprostszych nie należą. Chata babci jest mocno zaniedbana, a miejscowi zdążyli rozkraść praktycznie cały jej dobytek. Jaga się jednak nie poddaje i próbuje ogarnąć na nowo niewielki domek oraz przylegający do niego ogród. Już pierwszego dnia w Bielinach Jaga poznaje Mszczuja, miejscowego żercę, który również oferuje jej swoją pomoc. A tak na pewno się przyda, bo w okolicy zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a raczej twardo stąpająca po ziemi młoda szeptucha będzie musiała zmierzyć się z faktem, że różne zjawy i upiory spotkać można nie tylko w starych legendach, ale i w okolicy Bielin.
Dla tych, którzy po „Jagę” sięgają już po przeczytaniu cyklu z Gosławą, czekają mniejsze i większe mrugnięcia okiem od autorki. Ja pewnie nie wychwyciłam wszystkich, ale na kilka zwróciłam uwagę. Powieść jest napisana w formie opowieści Jagi i zaczyna się oraz kończy sceną dialogu z Gosławą właśnie. Super się cieszę, że autorka rozpisała to w ten sposób, a nie wrzuciła poboczne rozmowy obu kobiet w trakcie trwania całej opowieści. Fabuła zachowała dzięki temu płynność, a czytelnicy nie muszą za długo użerać się z Gosią, która nawet w tych kilku scenach jest – nie wiem, jak ona to robi – do bólu irytująca.
W książce sporo się dzieje. Od jednej sceny akcji momentalnie wręcz przechodzimy do kolejnej. Kilka rzeczy na pewno zostanie dopiero rozwiniętych w kolejnej części (czy nawet jeszcze następnej, bo ptaszki ćwierkają, że na „Gniewie” się nie skończy). Moja ciekawość rozbudzona została bardzo, bardzo i praktycznie zaraz po dosłuchaniu „Jagi”, zaczęłam słuchać „Gniewy” i jestem już po kilkudziesięciu minutach przyspieszonego audiobooka. W kategorii lekkiej fantastyki i przyjemnych czytadeł „Jaga” dostaje ode mnie wcale niemałą ocenę, bo dobrze się bawiłam, byłam zaangażowana w historię praktycznie przez cały czas i nie było żadnego momentu w książce, który choć trochę by mnie znużył. Uwielbiam Jarogniewę cały czas, a nawet jeszcze bardziej. Mam też aktualnie małego crusha na Swarożyca, choć jego zachowania względem Jagi jasno mówią mi, że tak być nie powinno. Cóż, mam słabość do potężnych bogów, pewnie stąd mi się to wzięło.
Zasadniczo polecam. Spokojnie możecie zacząć od tej książki, choć to w książce „Szeptucha” autorka pokrótce zakreśliła realia świata, w którym toczy się akcja całego cyklu. Ale bez obaw. Wystarczy, że będziecie wiedzieć, że fabuła całego cyklu skupia się na tym, że Polska nigdy nie przyjęła chrztu i ciągle wyznaje wiarę w słowiańskich bogów. Ogarniecie!
July 9, 2022
Totalnie lepsza od 4 poprzednich.Polecam przeczytać wszystkie - wiadomo 😉 ale dopiero tutaj słowiańskie bóstwa,pradawne obrzędy porządnie się rozkręcają.👌
July 21, 2022
Ta seria ma wielu fanów i szanuję to aczkolwiek totalnie nie rozumiem i nie podzielam zachwytów. Zaczęłam serię od Jagi czyli wg chronologii zdarzeń A nie wg tego jak była wydawana. Słuchałam audiobooka który jest fatalny, czytany z dużą manierą w głosie i początkowo myślałam że tu leży przyczyną mojego odbioru ale jednak nie... Bohaterka myśli jedno mówi drugie robi jeszcze co innego ;) Co prawda mówi się o Niej w tekście że jest inteligentna ale ja oznak tej cechy nie odnajduję. Książka przesycona jest żenującymi scenami erotycznymi np scena spotkania Mszczuja z rusałkami- o bogowie slowiańscy eh. Dialogi są toporne i miałkie napakowane pseudomadrosciami i niesmiesznymi żartami np pojawi w się bohaterka dziewczynka Luba Kiełbasa ktora jest pulchna - taki żarcik. O Pani Czesi pada tekst że może nie jest elegantką z Warszawy ale jakby tak zrobiła makijaz i fryzurę to moze być. Dla mnie taka literatura to obraza dla umysłu i niestety przez takie książki mowi się później prześmiewczo o "literaturze kobiecej". I to nie chodzi o erotyzm lekki temat itd tylko styl pisania. To jest po prostu słabe,zle napisane . Tylko sam pomysł pisania o słowiańskich wierzeniach jest ciekawy, realizacja psuje wszystko. Słucham teraz Gniewy. Jest już lepiej czytany (albo się przyzwyczaiłam) . Poziom tekstu równie słaby....
June 21, 2019
Jaga jest o wiele bardziej rozgarniętą bohaterką niż Gosia, co ma duży wpływ na przyjemność czytania. Po pewnym czasie trochę irytujące zaczęły być komentarze na temat tego, jak Jaga jest niezadowolona/dumna ze swoich odruchowych reakcji na nagłe wydarzenia, a liczba odniesień i „mrugnięć okiem” do czytelników poprzednich części cyklu była jak na mój gust odrobinę za duża. Lepiej sprawdziłoby się rozłożenie ich na tę i kolejne książki, które, sądząc po zakończeniu, prawdopodobni powstaną.
March 16, 2021
⭐️ 4,5
Mimo, że bardzo lubię serię „kwiatu paproci” tak uważam, że to jest chyba najlepsza część.
Jaga to super baba z jajem. Podobało mi się również to że nie było wątku miłosnego z super pięknym mężczyzną.
Mimo, że bardzo lubię serię „kwiatu paproci” tak uważam, że to jest chyba najlepsza część.
Jaga to super baba z jajem. Podobało mi się również to że nie było wątku miłosnego z super pięknym mężczyzną.
September 10, 2024
Jagę to mam nadzieję, że już znacie. A jak nie to cóż… nowe miętowe wydanie to idealna okazja żeby to zrobić!
Pierwsza część serii Kwiat Paproci, która opowiada historię nie Gosi, a młodej Jargoniewy, którą możecie kojarzyć jako Babę Jagę. Gdy pierwszy raz poznawałam historię Gosi i zaczytywałam się w pierwszych tomach serii, zawsze intrygowała mnie postać Baby Jagi. Chciałam wiedzieć jaka była w młodości i co przeżyła.
„Jaga” rozwiała moją niewiedzę, a później również „Gniewa”, oraz „Mszczuj” (ale pamiętajcie historię Jargoniewy zaczynamy właśnie od „Jagi”!)
To historia, w której Baba Jaga opowiada o swojej młodości właśnie Gosi, z którą na przestrzeni kilku tomów bardzo mocno się zżyła. A jak zaczyna się przygoda starej szeptuchy? No cóż… ucieczką z domu. Spakowała walizkę, porzuciła narzeczonego i wyjechała do Bielin, gdzie jej babcia była szeptuchą.
Słowiańskie demony, dużo humoru, rezolutna i charakterna bohaterka… pokochacie Jagę! Poznacie młodego Mszczuja, tajemniczego boga ognia i będziecie się tak po prostu - świetnie bawić.
Uwielbiam całą serię i z całego serca polecam! ❤️
Pierwsza część serii Kwiat Paproci, która opowiada historię nie Gosi, a młodej Jargoniewy, którą możecie kojarzyć jako Babę Jagę. Gdy pierwszy raz poznawałam historię Gosi i zaczytywałam się w pierwszych tomach serii, zawsze intrygowała mnie postać Baby Jagi. Chciałam wiedzieć jaka była w młodości i co przeżyła.
„Jaga” rozwiała moją niewiedzę, a później również „Gniewa”, oraz „Mszczuj” (ale pamiętajcie historię Jargoniewy zaczynamy właśnie od „Jagi”!)
To historia, w której Baba Jaga opowiada o swojej młodości właśnie Gosi, z którą na przestrzeni kilku tomów bardzo mocno się zżyła. A jak zaczyna się przygoda starej szeptuchy? No cóż… ucieczką z domu. Spakowała walizkę, porzuciła narzeczonego i wyjechała do Bielin, gdzie jej babcia była szeptuchą.
Słowiańskie demony, dużo humoru, rezolutna i charakterna bohaterka… pokochacie Jagę! Poznacie młodego Mszczuja, tajemniczego boga ognia i będziecie się tak po prostu - świetnie bawić.
Uwielbiam całą serię i z całego serca polecam! ❤️
January 25, 2021
Niby jest to tom 0,5, lecz według mnie powinien być nazywany tomem 5. Dlaczeg? Bo na początku mamy nawiązanie do Gosi i jej dalszego życia po wydarzeniach z tomu 4. No dobrze, ale najważniejszy jest ciąg dalszy, czyli opowieść Jagi o tym jakie były jej początki. Jako młoda kobieta, po studiach w stolicy i po śmierci babci musiała nauczyć się szeptuchowania oraz jak żyć w Bielinach. Musiała się wszystkiego nauczyć na własną rękę. Wsparciem była przyjaciółka oraz zapiski po babci. Jaga wbrew woli rodziców postanowiła kontynuować tradycję i zostać szeptuchą. Jednak nie było to proste. Na początku musiała zmagać się z niechęcią mieszkańców. W międzyczasie przeżywała wiele przygód wraz z słowiańskimi bestiami, Swarożycem oraz młodym żercą Mszczujem. .
.
Niestety zawiodłam się. Jak to często bywa w przypadku dodatków do serii, są one słabsze i gorsze w porównaniu z główną serią. Ogromnie się cieszyłam na wieść, że powstaje ta książka. Liczyłam na coś równie genialnego jak #Szeptucha. Dostałam na swój sposób uroczą, lekko humorystyczną powieść typowa dla autorki. Poziomem dorównuje #obsesja oraz #jadiablica czyli jest to (7/10⭐) Nie zrozumcie mnie źle. Dobrze się bawiłam czytając ją i bardzo mi się podoba. Ale chciałam czegoś więcej #😢 No nic mówi się trudno. Jestem ciekawa jaką następną książkę napiszę pani Miszczuk, przeczytam wszystko #❤️
.
Info dla tych co nie czytali serii pierwotnej. Możecie zacząć od tej książki, ale według mnie lepiej przeczytajcie #szeptucha bo Jaga zgradzi wam zakończenie serii #😅 Po za tym #szetucha jest lepsza #🤗
.
Niestety zawiodłam się. Jak to często bywa w przypadku dodatków do serii, są one słabsze i gorsze w porównaniu z główną serią. Ogromnie się cieszyłam na wieść, że powstaje ta książka. Liczyłam na coś równie genialnego jak #Szeptucha. Dostałam na swój sposób uroczą, lekko humorystyczną powieść typowa dla autorki. Poziomem dorównuje #obsesja oraz #jadiablica czyli jest to (7/10⭐) Nie zrozumcie mnie źle. Dobrze się bawiłam czytając ją i bardzo mi się podoba. Ale chciałam czegoś więcej #😢 No nic mówi się trudno. Jestem ciekawa jaką następną książkę napiszę pani Miszczuk, przeczytam wszystko #❤️
.
Info dla tych co nie czytali serii pierwotnej. Możecie zacząć od tej książki, ale według mnie lepiej przeczytajcie #szeptucha bo Jaga zgradzi wam zakończenie serii #😅 Po za tym #szetucha jest lepsza #🤗
March 4, 2021
3/5 ⭐
Liczyłam na coś dużo lepszego zważywszy na to, że Jaga była zdecydowanie moją ulubioną bohaterką w "Kwiecie Paproci". Tutaj jednak wydaje się po prostu kopią Gosławy, choć muszę przyznać, że przez brak tak bardzo zarysowanego wątku miłosnego wydawała się mniej irytująca. Muszę jednak przyznać, że miło było zapoznać się bliżej z historią Jagi i wydarzeniami o których szeptucha opowiadała w poprzednich tomach. Rzeczą jednak na którą zwróciłam uwagę jest fakt, że przez te kilkadziesiąt lat od wydarzeń z "Jagi" do czasu przyjazdu Gosi do Bielin życie mieszkańców tej wsi wcale się nie zmieniło, a chyba powinno, a poza tym zwróciłam też uwagę na to, że niektórzy bohaterowie mają inne imiona niż w oryginalnej serii. Ogólnie trochę się odbiłam od całej tej serii ale nie żałuję jej przesłuchania.
Liczyłam na coś dużo lepszego zważywszy na to, że Jaga była zdecydowanie moją ulubioną bohaterką w "Kwiecie Paproci". Tutaj jednak wydaje się po prostu kopią Gosławy, choć muszę przyznać, że przez brak tak bardzo zarysowanego wątku miłosnego wydawała się mniej irytująca. Muszę jednak przyznać, że miło było zapoznać się bliżej z historią Jagi i wydarzeniami o których szeptucha opowiadała w poprzednich tomach. Rzeczą jednak na którą zwróciłam uwagę jest fakt, że przez te kilkadziesiąt lat od wydarzeń z "Jagi" do czasu przyjazdu Gosi do Bielin życie mieszkańców tej wsi wcale się nie zmieniło, a chyba powinno, a poza tym zwróciłam też uwagę na to, że niektórzy bohaterowie mają inne imiona niż w oryginalnej serii. Ogólnie trochę się odbiłam od całej tej serii ale nie żałuję jej przesłuchania.
January 28, 2020
O bogowie! Ależ to jest przednia lektura. Oto kolejna odsłona porywającej serii "Kwiat paproci", w której barwna niczym wianek polnych kwiatów i charakterna Jarogniewa walczy o spełnienie swoich zawodowych marzeń oraz o spokój mieszkańców Bielin.
Jeśli tak jak ja pokochaliście serię książek Katarzyny Bereniki Miszczuk zapoczątkowaną przez "Szeptuchę", to "Jaga" będzie dla Was niesamowicie fascynującym dodatkiem.
Jeśli tak jak ja pokochaliście serię książek Katarzyny Bereniki Miszczuk zapoczątkowaną przez "Szeptuchę", to "Jaga" będzie dla Was niesamowicie fascynującym dodatkiem.
March 26, 2020
Strasznie się zawiodłam.
W poprzednich częściach stara Jaga wydawała mi się najciekawszą postacią w tej serii. I jedynie ona trzymała jakoś poziom, i nie żenowała jak inni bohaterowie. Niestety to jak jest pokazana w tej książce to porażka. Jaga jako młoda szeptucha, dosłownie kopiuj wklej Gosława. Taka sama, tylko zmienia się imię. Nawet zdarzenia się powtarzały które już były opisywane w poprzednich częściach.
Dla mnie zalatuje nudą, i powtórką.
W poprzednich częściach stara Jaga wydawała mi się najciekawszą postacią w tej serii. I jedynie ona trzymała jakoś poziom, i nie żenowała jak inni bohaterowie. Niestety to jak jest pokazana w tej książce to porażka. Jaga jako młoda szeptucha, dosłownie kopiuj wklej Gosława. Taka sama, tylko zmienia się imię. Nawet zdarzenia się powtarzały które już były opisywane w poprzednich częściach.
Dla mnie zalatuje nudą, i powtórką.
April 13, 2022
Mocne 4,5. Świetna zabawa.
August 17, 2024
Jak możecie pamiętać, ja jestem ogromnym fanem mitologii słowiańskiej i polskich książek fantastycznych. Lata temu poznałam książki Katarzyny Bereniki Miszczuk i jej pióro towarzyszy mi od lat.
Q: A wy znacie autorkę i jej książki?
Tym razem przychodzę do was z piątym tomem serii o Szeptuchach z Bielin.
Dostajemy historie Jagi, czyli Jarogniewy. Z poprzednich tomów mniej więcej wiemy, co się wydarzyło w jej życiu, dlaczego przeprowadziła się do Bielin i dlaczego jest taka, a nie inna, ale w tym tomie mamy to bardziej zgłębione, bo to jest tylko tom o niej, a wcześniej mieliśmy tylko krótkie urywki z jej życia. Bo tak jak w przypadku książki, chociażby o Mszczuju skupiamy się na jego historii, ale opowiada nam to jego żona. Jednak tu mamy inną relację, bo mamy Swarożyca, czyli Boga i to jest już całkiem zmieniona dynamika.
Ja ją czytałam już trzeci raz i za każdym razem nie mogę wyjść z podziwu, jak bardzo ta seria mi się podoba. A przeważnie, że Jaga jaką poznajemy nie zawsze była dobrą osobą.
Bo tak naprawdę ona zrobiła w życiu bardzo dużo złych rzeczy i takich, które nie powinny mieć miejsca. Dodatkowo jej historia z Mszczuje też nie jest szczęśliwą historią i nie ukrywam, ona łamie serce. Bo on ją kochał całym sercem, taką najszczerszą miłością, a ona go jak przyjaciela i to było widać niestety w tej książce i emocje, jakie zostały tu opisane, były naprawdę świetne. Widać tylko to jak bardzo Kasia skupia się na tych relacjach, jak bardzo są ważne.
Nie wchodząc w szczegóły, bo to jednak 5 tom, mogę wam powiedzieć, że ta historia jest trochę inna od tego co dostaliśmy wcześniej o Gosi. Dlatego że one były na totalnie innym etapie w życiu. Kiedy poznaliśmy Gosię, ona była dopiero zaczynającą Szeptuchą, która wychowała się w mieście, z Jagą było to samo, tylko że to były inne lata i inny czas w życiu, całkiem inny start i przede wszystkim inni ludzi, którzy je prowadzili. Można powiedzieć, że pomimo wszystko Gosia miała dużo łatwiejsze życie, gdzie ona też jej aż tak dobrze nie doświadczyło. Dla mnie totalnie 5/5⭐️!
Za książkę dziękuje wydawnictwo mieta-reklama
Q: A wy znacie autorkę i jej książki?
Tym razem przychodzę do was z piątym tomem serii o Szeptuchach z Bielin.
Dostajemy historie Jagi, czyli Jarogniewy. Z poprzednich tomów mniej więcej wiemy, co się wydarzyło w jej życiu, dlaczego przeprowadziła się do Bielin i dlaczego jest taka, a nie inna, ale w tym tomie mamy to bardziej zgłębione, bo to jest tylko tom o niej, a wcześniej mieliśmy tylko krótkie urywki z jej życia. Bo tak jak w przypadku książki, chociażby o Mszczuju skupiamy się na jego historii, ale opowiada nam to jego żona. Jednak tu mamy inną relację, bo mamy Swarożyca, czyli Boga i to jest już całkiem zmieniona dynamika.
Ja ją czytałam już trzeci raz i za każdym razem nie mogę wyjść z podziwu, jak bardzo ta seria mi się podoba. A przeważnie, że Jaga jaką poznajemy nie zawsze była dobrą osobą.
Bo tak naprawdę ona zrobiła w życiu bardzo dużo złych rzeczy i takich, które nie powinny mieć miejsca. Dodatkowo jej historia z Mszczuje też nie jest szczęśliwą historią i nie ukrywam, ona łamie serce. Bo on ją kochał całym sercem, taką najszczerszą miłością, a ona go jak przyjaciela i to było widać niestety w tej książce i emocje, jakie zostały tu opisane, były naprawdę świetne. Widać tylko to jak bardzo Kasia skupia się na tych relacjach, jak bardzo są ważne.
Nie wchodząc w szczegóły, bo to jednak 5 tom, mogę wam powiedzieć, że ta historia jest trochę inna od tego co dostaliśmy wcześniej o Gosi. Dlatego że one były na totalnie innym etapie w życiu. Kiedy poznaliśmy Gosię, ona była dopiero zaczynającą Szeptuchą, która wychowała się w mieście, z Jagą było to samo, tylko że to były inne lata i inny czas w życiu, całkiem inny start i przede wszystkim inni ludzi, którzy je prowadzili. Można powiedzieć, że pomimo wszystko Gosia miała dużo łatwiejsze życie, gdzie ona też jej aż tak dobrze nie doświadczyło. Dla mnie totalnie 5/5⭐️!
Za książkę dziękuje wydawnictwo mieta-reklama
August 8, 2024
Niech Was nie zmyli kwiecista okładka z makami... Wbrew pozorom nie wiecie na co się decydujecie sięgając po tę książkę. Podobnie jak Jarogniewa, która wprowadza się do chatki swojej babci, by być szeptuchą w małej wiosce...
Tutaj należy wspomnieć, że Jaga jest teoretycznie piątym tomem serii Kwiatu Paproci - bardzo fajnej serii trzeba dodać. Katarzyna Berenika Miszczuk genialnie wg mnie połączyła tutaj słowiańskość i współczesny w miarę świat...
Macie ochotę wyprowadzić się na troszkę do chatki w lesie? Spotkać bogów spacerujących wśród ludzi? Zmierzyć się razem z Jarogniewą, która od razu została przez miszkańców okrzyknięta "Babą Jagą"? Tutaj należy wspomnieć, że kiedyś "baba" oznaczała bardzo mądrą kobietę. Ale nasza Jarogniewa nie czuje się zbyt pewną siebie szeptuchą.
Jarogniewa opowiada nam swoją historię i dzięki temu razem z nią możemy poznać jej początki... Gdzie Swarożyc niczym Kot z Cheshire pojawia się i znika, by naszą zagubioną na ścieżkach Bielin Jagę niczym Alicję w Krainie Czarów nakierowując na sobie znane ścieżki...
Nie zdradzę Wam, dokąd to wszystko zaprowadzi Jarogniewę. Musicie sami przeczytać co z Mszczujem, demonami i bogami, których spotyka na swojej ścieżce... I jak zaczyna się jej kariera jako szeptuchy w Bielinach... Będzie się działo, obiecuję Wam. Od pewnego momentu już czytałam i nie mogłam odłożyć książki. A to jest znak świetnej lektury.
Ja się bawiłam świetnie i sięgnę niebawem po pierwszy tom tej świetnej serii. Polecam Wam "Jagę" nawet jeśli nie znacie innych tomów cyklu "Kwiatu Paproci". Mi się bardzo podobało.
Po prostu dzięki "Jadze" zakochałam się w tej serii i marzy mi się twarda oprawa...
Polecam!
Tutaj należy wspomnieć, że Jaga jest teoretycznie piątym tomem serii Kwiatu Paproci - bardzo fajnej serii trzeba dodać. Katarzyna Berenika Miszczuk genialnie wg mnie połączyła tutaj słowiańskość i współczesny w miarę świat...
Macie ochotę wyprowadzić się na troszkę do chatki w lesie? Spotkać bogów spacerujących wśród ludzi? Zmierzyć się razem z Jarogniewą, która od razu została przez miszkańców okrzyknięta "Babą Jagą"? Tutaj należy wspomnieć, że kiedyś "baba" oznaczała bardzo mądrą kobietę. Ale nasza Jarogniewa nie czuje się zbyt pewną siebie szeptuchą.
Jarogniewa opowiada nam swoją historię i dzięki temu razem z nią możemy poznać jej początki... Gdzie Swarożyc niczym Kot z Cheshire pojawia się i znika, by naszą zagubioną na ścieżkach Bielin Jagę niczym Alicję w Krainie Czarów nakierowując na sobie znane ścieżki...
Nie zdradzę Wam, dokąd to wszystko zaprowadzi Jarogniewę. Musicie sami przeczytać co z Mszczujem, demonami i bogami, których spotyka na swojej ścieżce... I jak zaczyna się jej kariera jako szeptuchy w Bielinach... Będzie się działo, obiecuję Wam. Od pewnego momentu już czytałam i nie mogłam odłożyć książki. A to jest znak świetnej lektury.
Ja się bawiłam świetnie i sięgnę niebawem po pierwszy tom tej świetnej serii. Polecam Wam "Jagę" nawet jeśli nie znacie innych tomów cyklu "Kwiatu Paproci". Mi się bardzo podobało.
Po prostu dzięki "Jadze" zakochałam się w tej serii i marzy mi się twarda oprawa...
Polecam!
March 19, 2020
Moje wrażenia z lektury znajdziecie - jak zawsze - na moim blogu :) Zapraszam:
https://magicznyswiatksiazki.pl/jaga-...
https://magicznyswiatksiazki.pl/jaga-...
July 24, 2023
ogromny plus za słowiańskie klimaty
niestety minus za to, że często się nudziłam
niestety minus za to, że często się nudziłam
June 5, 2025
Cała ta seria może zostać określona jednym zdaniem - pomysł jest naprawdę rewelacyjny, tylko wykonanie ciut gorsze... Spodziewałam się, że tutaj dostaniemy nową postać, a prawdę mówiąc Jaga to była Gosia 2.0 XDDDDD Ale tak, to mimo wszystko jest to fajna rozrywka, i ma bardzo fajny klimat.
November 16, 2021
Mój pierwszy w życiu DNF.
Mimo najlepszych chęci nie dałam rady, poddałam się na 55%.
Mimo najlepszych chęci nie dałam rady, poddałam się na 55%.
August 26, 2024
O bogowie, jakie to było fantastyczne! 😁 Z 3 lata temu ktoś polecił mi "Szeptuchę" zwracając się do mnie Gosława. Nie wiedziałam, czego się tam spodziewać, poza słowiańskimi akcentami, które wydawały się kuszące. Okazało się, że seria "Kwiat paproci" zyskała już sporo części, w tym kilka wyprzedzających "Szeptuchę" i tak sięgnęłam po "Jagę".
I cóż, mimo, że nierealistyczne fabuły, zarówno książek, jak i filmów, są dalekie od moich zainteresowań i gustu, jestem zachwycona! Nie wiem nawet, jaki to gatunek, dla mnie to słowiańskie fantasy. I serio, fantasy to totalnie nie moje klimaty, a tutaj przepadłam. Za sprawą niesamowicie dobrego pióra, zabawnych dialogów, zgrabnej zmiany scen i budowania napięcia... Sama bohaterka jest świetna! Charakterna, odważna, z poczuciem humoru. Kocham jej przemyślenia, często bystre i zabawne!
Ta książka ma znamię ciekawej historii przygodowej i jest źródłem ogromnej wiedzy o ludowych upiorach, coś na kształt mitologii słowiańskiej? Kompletnie się na tym nie znam, więc nie chcę popłynąć, ale wszelkie zjawy, demony i obrzędy były szalenie ciekawe. Powieść niesamowicie rozbudza wyobraźnię, wciąga do tajemniczego świata.
Idę do następnej części "Kwiatu paproci" po więcej :)
I cóż, mimo, że nierealistyczne fabuły, zarówno książek, jak i filmów, są dalekie od moich zainteresowań i gustu, jestem zachwycona! Nie wiem nawet, jaki to gatunek, dla mnie to słowiańskie fantasy. I serio, fantasy to totalnie nie moje klimaty, a tutaj przepadłam. Za sprawą niesamowicie dobrego pióra, zabawnych dialogów, zgrabnej zmiany scen i budowania napięcia... Sama bohaterka jest świetna! Charakterna, odważna, z poczuciem humoru. Kocham jej przemyślenia, często bystre i zabawne!
Ta książka ma znamię ciekawej historii przygodowej i jest źródłem ogromnej wiedzy o ludowych upiorach, coś na kształt mitologii słowiańskiej? Kompletnie się na tym nie znam, więc nie chcę popłynąć, ale wszelkie zjawy, demony i obrzędy były szalenie ciekawe. Powieść niesamowicie rozbudza wyobraźnię, wciąga do tajemniczego świata.
Idę do następnej części "Kwiatu paproci" po więcej :)
May 28, 2021
NALEŻY CZYTAĆ JAKO 5 TOM!!!
Młoda Jaga, tak ona też kiedyś była młoda, przyjeżdża do Bielin i zostawia za sobą wielką Warszawę. Warszawę, do której uciekła w tajemnicy przed rodziną, która nie mogła wybaczyć jej zerwanych zaręczyn, a w której skończyła studia medyczne. Głowę ma pełną medycznej wiedzy, jest gotowa do pracy i pomagania innym. Ma zostać lokalną szeptuchą i zastąpić swoją babcię Radomiłę, której zmarło się kilka miesięcy wcześniej. Nie wie, że przyjazd oznacza dopiero początek kłopotów, z jakimi przyjdzie się jej zmierzyć. Pierwszym z nich jest splądrowana chatka szeptuchy, drugim nawał demonów w okolicach Bielin, a trzecim pewien niesforny bóg. Czy uda się jej rozwiązać zagadkę, kto dybie na jej życie? Czy zdobędzie zaufanie mieszkańców? W kim uda się jej odnaleźć pomoc? I czy rzeczywiście wyjdzie z tego wszystkiego obronną ręką?
Mnie historia Jagi oczarowała. Świetnie napisana, przezabawna, szybko zabrała mnie z powrotem do Bielin i otuliła swoim czarem. Czarem słowiańszczyzny, ludowych wierzeń i pradawnych bogów. Powieść rozpoczyna się 3 lata po zakończeniu Przesilenia, kiedy to Jaga wraca z małej podróży. Siada razem z Gosią przy stole z nalewką i, po namowach, rozpoczyna opowieść o początkach swojej pracy. Bardzo trudnych początkach. Opowiada o walkach z wąpierzem i pierwszych krokach, jako szeptucha. A nie było łatwo. Z kolei Epilog sugeruje nam, że owych przygód było o wiele więcej i może jeszcze pewnego dnia Jaga nam o nich opowie. Ja przynajmniej mam nadzieję, że tak się stanie! Bo podejrzewam, że są równie interesujące.
Czytając miałam też jedno spostrzeżenie. Młoda Jaga jest niesamowicie podobna do Gosi. Może być to wina samej autorki, która wszystkie swoje postacie żeńskie (męskie też) kreuje na podobną modłę. Ale wolę sobie wmawiać, że one naprawdę są do siebie podobne. Potem po latach widać różnice, ale Jaga właśnie, dlatego tak dobrze rozumie Gosię, bo sama też kiedyś była niedoświadczona, nie wiedziała wiele i była tą inną, nowoczesną i niegodną zaufania. Jej się udało zarówno ze Swarożycem, jak i mieszkańcami, to Gosi ma się nie udać. Jednak odrobinę irytowały mnie podobne sceny i przygody, jakie miały zarówno Gosia, jak i Jaga. Momentami musiałam sobie przypomnieć, że bohaterką teraz jest Jaga, a nie Gosia, bo nie dość, że tak są podobne, to jeszcze ich przygody, i spotkani bohaterowie, również są podobni. Jednak czy ostatecznie jest to wada? Sama nie wiem. Z jednej strony irytowały, ale z drugiej pokazywały podobieństwo i specyficzny charakter Bielin.
Nie wiem jak Wy, ale ja właśnie dzięki bielińskim przygodom pokochałam słowiańską mitologię i jej wierzenia. Teraz śmiało polecam je wszystkim, którzy mają ochotę na coś lekkiego, przyjemnego, a jednocześnie dobrze napisanego! Ale uwaga, mała rekomendacja. Jeśli nie czytaliście cyklu, nie zaczynajcie od Jagi! Prolog i Epilog zawierają masę spoilerów, które zdradzą Wam zakończenie pierwszych czterech tomów. Jaga jest wiec idealnym piątym tomem i szczerze mówiąc mam nadzieję, że nie ostatnim!
Młoda Jaga, tak ona też kiedyś była młoda, przyjeżdża do Bielin i zostawia za sobą wielką Warszawę. Warszawę, do której uciekła w tajemnicy przed rodziną, która nie mogła wybaczyć jej zerwanych zaręczyn, a w której skończyła studia medyczne. Głowę ma pełną medycznej wiedzy, jest gotowa do pracy i pomagania innym. Ma zostać lokalną szeptuchą i zastąpić swoją babcię Radomiłę, której zmarło się kilka miesięcy wcześniej. Nie wie, że przyjazd oznacza dopiero początek kłopotów, z jakimi przyjdzie się jej zmierzyć. Pierwszym z nich jest splądrowana chatka szeptuchy, drugim nawał demonów w okolicach Bielin, a trzecim pewien niesforny bóg. Czy uda się jej rozwiązać zagadkę, kto dybie na jej życie? Czy zdobędzie zaufanie mieszkańców? W kim uda się jej odnaleźć pomoc? I czy rzeczywiście wyjdzie z tego wszystkiego obronną ręką?
Mnie historia Jagi oczarowała. Świetnie napisana, przezabawna, szybko zabrała mnie z powrotem do Bielin i otuliła swoim czarem. Czarem słowiańszczyzny, ludowych wierzeń i pradawnych bogów. Powieść rozpoczyna się 3 lata po zakończeniu Przesilenia, kiedy to Jaga wraca z małej podróży. Siada razem z Gosią przy stole z nalewką i, po namowach, rozpoczyna opowieść o początkach swojej pracy. Bardzo trudnych początkach. Opowiada o walkach z wąpierzem i pierwszych krokach, jako szeptucha. A nie było łatwo. Z kolei Epilog sugeruje nam, że owych przygód było o wiele więcej i może jeszcze pewnego dnia Jaga nam o nich opowie. Ja przynajmniej mam nadzieję, że tak się stanie! Bo podejrzewam, że są równie interesujące.
Czytając miałam też jedno spostrzeżenie. Młoda Jaga jest niesamowicie podobna do Gosi. Może być to wina samej autorki, która wszystkie swoje postacie żeńskie (męskie też) kreuje na podobną modłę. Ale wolę sobie wmawiać, że one naprawdę są do siebie podobne. Potem po latach widać różnice, ale Jaga właśnie, dlatego tak dobrze rozumie Gosię, bo sama też kiedyś była niedoświadczona, nie wiedziała wiele i była tą inną, nowoczesną i niegodną zaufania. Jej się udało zarówno ze Swarożycem, jak i mieszkańcami, to Gosi ma się nie udać. Jednak odrobinę irytowały mnie podobne sceny i przygody, jakie miały zarówno Gosia, jak i Jaga. Momentami musiałam sobie przypomnieć, że bohaterką teraz jest Jaga, a nie Gosia, bo nie dość, że tak są podobne, to jeszcze ich przygody, i spotkani bohaterowie, również są podobni. Jednak czy ostatecznie jest to wada? Sama nie wiem. Z jednej strony irytowały, ale z drugiej pokazywały podobieństwo i specyficzny charakter Bielin.
Nie wiem jak Wy, ale ja właśnie dzięki bielińskim przygodom pokochałam słowiańską mitologię i jej wierzenia. Teraz śmiało polecam je wszystkim, którzy mają ochotę na coś lekkiego, przyjemnego, a jednocześnie dobrze napisanego! Ale uwaga, mała rekomendacja. Jeśli nie czytaliście cyklu, nie zaczynajcie od Jagi! Prolog i Epilog zawierają masę spoilerów, które zdradzą Wam zakończenie pierwszych czterech tomów. Jaga jest wiec idealnym piątym tomem i szczerze mówiąc mam nadzieję, że nie ostatnim!
April 25, 2021
Przyjemnie i lekko napisana opowieść o zaradnej kobiecie, która nie da sobie w kaszę dmuchać. Jaga jest bardzo dobrze napisaną bohaterką, która posiada dużo więcej podmiotowości oraz charakteru niż Gosława. Powieść odrobinę rozszerza świat słowiańskich bóstw i demonów co jest bardzo dużym atutem. Książkę czyta się bardzo szybko, bo dosyć dużo się dzieje i Jaga ma roboty aż po łokcie. Bardzo miło też było zobaczyć postacie znane z Cyklu Kwiatu paproci, mimo, że niektórych nie powinno tam być w ogóle, np. takiego Mieszka. Sama fabuła niestety mnie nie zachwyciła, aż tak jako że niektóre wątki są powieleniem wydarzeń z cyklu z Gosławą. W pewnym momencie wydawało mi się, że lepiej byłoby, gdyby pojedyncze rozdziały były opowiadaniami, ponieważ niekoniecznie się łączyły z tajemnicą, którą Jaga próbowała rozwiązać. Ponadto rozwinięcie książki było moim zdaniem zrobione za późno, przez co akcja bardzo przyspieszyła na końcu i znaleziony przestępca niestety nie brzmiał zbyt wiarygodnie. Na końcu, muszę stwierdzić, że Mszczuj mnie zaskoczył swoją osobowością, tak różną od tego do czego przywykłam w innych książkach cyklu; jednocześnie dosyć mnie denerwował. Niemniej jednak, jestem trochę ciekawa jak potoczyły się dalsze losy Jagi, bo jej osobowość wprowadza niesamowitą świeżość i energię do cyklu.
July 29, 2020
3,5⭐
Urwało się przed najlepszymi wydarzeniami :(
Urwało się przed najlepszymi wydarzeniami :(
June 23, 2021
Gdyby się dało dałabym 10⭐
Najlepsza ze wszystkich pięciu części
Najlepsza ze wszystkich pięciu części
March 22, 2020
Jaga je prequel polské fantasy série Květ kapradiny (Kwiat paproci) a v roce 2019 byla zvolena návštěvníky webu Lubimyczytac.pl nejlepší fantasy knihou roku s 19 292 hlasy. Je to takový crosover mezi J. R. R. Tolkienem a Halinou Pawlowskou. Nebo pokud si to neumíte tolik představit, tak je to taková fantasy z alternativního Polska (namísto katolické víry, zde vládne původní slovanská víra) s prvky humoristického ženského románu a již zmíněnou slovanskou mystikou.
— Kniha začíná na konci celé série ale po pár stranách začíná vyprávění baby Jagy a vše se vrací do historie, do doby kdy Jarogniewa (Jaga je zkrácená forma tohoto jména) přijíždí do vesnice Bieliny, aby se ujala funkce šeptuchy po své babičce. Zde zjišťuje, že obyvatelé vesnice chalupu bývalé šeptuchy zcela vyrabovali, takže Jaga musí nejdříve vystrašit obyvatele aby rozkradený inventář chalupy z velké části vrátili. Ke svému údivu zjišťuje, že ve vesnici a okolí se podezřele množí různé nadpřirozené a nebezpečné potvory jako jsou upíři a podobná nebezpečná monstra.
— Jaga obsahuje všechny známé ingredience, které známe z předchozích dílů celé série jako je úvodní díl Szeptucha ale Jaga je asi trošku temnější. zejména v závěru knihy. Také to, že se děj odehrává v době, kdy se nosily kalhoty s nohavicemi do zvonu a v kinech se promítala Pomáda. Každopádně, pokud počítáte, že tato série není klasická hrdinská fantasy ale spíše taková městská fantasy, která se odehrává na vesnici, tak by vás knihy z této série mohly dost bavit. Určitě více čtenářky než čtenáře ale té červené knihovny tam zas tolik není aby to chlapům pokazilo čtenářský zážitek.
— Kniha začíná na konci celé série ale po pár stranách začíná vyprávění baby Jagy a vše se vrací do historie, do doby kdy Jarogniewa (Jaga je zkrácená forma tohoto jména) přijíždí do vesnice Bieliny, aby se ujala funkce šeptuchy po své babičce. Zde zjišťuje, že obyvatelé vesnice chalupu bývalé šeptuchy zcela vyrabovali, takže Jaga musí nejdříve vystrašit obyvatele aby rozkradený inventář chalupy z velké části vrátili. Ke svému údivu zjišťuje, že ve vesnici a okolí se podezřele množí různé nadpřirozené a nebezpečné potvory jako jsou upíři a podobná nebezpečná monstra.
— Jaga obsahuje všechny známé ingredience, které známe z předchozích dílů celé série jako je úvodní díl Szeptucha ale Jaga je asi trošku temnější. zejména v závěru knihy. Také to, že se děj odehrává v době, kdy se nosily kalhoty s nohavicemi do zvonu a v kinech se promítala Pomáda. Každopádně, pokud počítáte, že tato série není klasická hrdinská fantasy ale spíše taková městská fantasy, která se odehrává na vesnici, tak by vás knihy z této série mohly dost bavit. Určitě více čtenářky než čtenáře ale té červené knihovny tam zas tolik není aby to chlapům pokazilo čtenářský zážitek.
June 26, 2019
4.5
„Jaga” to książka, na którą czekałam z utęsknieniem. Jak to zwykle bywa przy ukochanej serii książek, chciałam więcej pozycji z tego świata i doczekałam się. Piąta część „Kwiatu paproci” opowiada historie Jarogniewy i jej początków jako lokalnej szeptuchy. Poznajemy w niej Jagę, jakiej do tej pory nie znaliśmy. Odkrywamy skąd wie tyle na temat potworów i zaklęć oraz jak zaczęła się jej historia ze Swarożycem, a także Mszczujem. Co bardziej wnikliwi czytelnicy odnajdą tu sporo odwołań do wydarzeń z poprzednich tomów.
Kolejna część serii może nie wnosi zbyt wiele do uniwersum, ale jest niesamowitą przygodą i dostarcza nam nie mniej wrażeń niż przygody Gosi.
„Jaga” to książka, na którą czekałam z utęsknieniem. Jak to zwykle bywa przy ukochanej serii książek, chciałam więcej pozycji z tego świata i doczekałam się. Piąta część „Kwiatu paproci” opowiada historie Jarogniewy i jej początków jako lokalnej szeptuchy. Poznajemy w niej Jagę, jakiej do tej pory nie znaliśmy. Odkrywamy skąd wie tyle na temat potworów i zaklęć oraz jak zaczęła się jej historia ze Swarożycem, a także Mszczujem. Co bardziej wnikliwi czytelnicy odnajdą tu sporo odwołań do wydarzeń z poprzednich tomów.
Kolejna część serii może nie wnosi zbyt wiele do uniwersum, ale jest niesamowitą przygodą i dostarcza nam nie mniej wrażeń niż przygody Gosi.
Displaying 1 - 30 of 169 reviews