فرهنگ گیلکی؛ گردآورنده: منوچهر ستوده؛ با مقدمۀ: استاد ابراهیم پورداود؛ چاپ اول، تهران، بهمن 1332 خورشیدی؛ نشریۀ انجمن ایرانشناسی، شمارۀ 7؛ 272 صفحه بهمراه سه برگ تصویر تاخورده. پشت جلد به زبان آلمانی: Herausgegeben von IRANOLOGIE, Farhange Gilaki von M. Sotoodeh, Tehran, Februar 1954.
منوچهر ستوده (۲۸ تیر ۱۲۹۲ تهران – ۲۰ فروردین ۱۳۹۵ عباسآباد) ایران شناس، جغرافی دان تاریخی، استاد دانشگاه تهران و پژوهشگر برجستهٔ ایرانی بود. از او حدود ۶۰ جلد کتاب و نزدیک به ۳۰۰ مقاله بهجا مانده است. او نخستین ایرانی است که اولین فرهنگ گویشی را به چاپ رسانید.
در مقدمۀ این کتاب به قلم استاد ابراهیم پورداود آمده است: این نامه که بدستیاری همکار گرامی ارجمند ما آقای منوچهر ستوده گردآوری شده، هفتمین نشریۀ انجمن ایرانشناسی بشمار است. لهجۀ گیلکی که واژه های برخی از سرزمینهای آن در این نامه گردآوری شده، یکی از لهجه های باستانی و پرمایۀ ایران است، بسا از واژه های آن با اندک تفاوتی در اوستا هم موجود است. هیئت لغتهای پهلوی یعنی زبان رایج روزگار ساسانیان در آن فزون و فراوان دیده میشود... پس از 3 صفحه مقدمۀ استاد پورداود، پیشگفتار به قلم منوچهر ستوده در 9 صفحه آمده و این موارد شرح داده شده است: چرا باید گویشها را گرد آورد؟، روش گردآوری واژه های این فرهنگ، زبان گیلان زمین، نشانه ها.