De achtste dag

by Annemarie Haverkamp

In een verlaten grenslandschap aan een rivier woont timmerman Egbert met zijn gehandicapte zoon Adam, voor wie hij alleen de zorg draagt nadat zijn vrouw Emma is overleden. Wanneer Egbert hoort dat hij nog maar kort te leven heeft, moet hij noodgedwongen nadenken over de toekomst van zijn zoon. Adam is volledig van hem afhankelijk, en Egbert heeft zijn vrouw beloofd hem nooit alleen te laten. Als hij tegen beter weten in de opdracht aanneemt om een houten trap te maken, geeft hij zichzelf zeven dagen de tijd om een beslissing te nemen over hun lot.

160 pages, Paperback

First published March 8, 2019

Reviews

[Christine Bonheure · Rating 4 out of 5]

Beklemmend verhaal, van begin tot eind. Over acht dagen uit het leven van een vader en zijn zwaar gehandicapte zoon. Sinds zijn vrouw gestorven is, staat hij er alleen voor. Meer van de plot vertel ik niet, want ik zou te veel weggeven. Het begin is uitermate sterk. Lang geleden dat ik zo vanaf de eerste pagina’s het verhaal in werd gezogen. En het einde is open. Gelukkig maar, want zo kan ik mijn fantasie alle wegen uitsturen. Ik heb alweer gemerkt hoe open eindes van tragische verhalen maar blijven nazinderen. Eenvoudige taal in een mooie stijl. Niets wordt van a tot z uitgelegd, je krijgt alleen een extra opmerking hier en daar. En daar houd ik van. Ruimte om zelf dingen in te vullen en niet alles voorgekauwd te krijgen. Daarom hulde aan die dunnere boekjes, want die hebben inderdaad de neiging minder uitleggerig te doen.

[Els Deveuster · Rating 5 out of 5]

Een vlot lezend boekje dat tot nadenken stemt. Als je tijd hebt lees je het in een dag uit.
Subtiel bouwt de auteur een spanning op. Het verhaal nam mij direct mee, je weet van in het begin waarmee de hoofdpersoon worstelt maar brengt hij zijn plan tot uitvoering ?
Een verrassend open einde waarmee je als lezer je nog blijft afvragen, ..... .

"Statistisch gezien was de kans vast honderd procent dat je tegenslag te verwerken kreeg in het leven, maar sommigen kregen wel een onevenredig grote portie. De Kwellingen van Adam en Emma hadden hem bij de wortels beschadigd. (...) Nu was er een ziekte in hem geslopen die zijn stam deed splijten."

[Stella Starlight · Rating 3 out of 5]

Ik begin met het minpunt van dit boek: ellende op ellende op ellende: niet alleen krijgen Egbert en zijn vrouw Emma een zwaar gehandicapt kind, maar is er ook een gedetailleerd beschreven miskraam, is Emma al overleden wanneer dit boek start (we kunnen alleen maar raden waaraan maar ouder dan 45 oid kan ze niet geworden zijn), was Emma ook nog eens een zeer angstig persoon, was Egbert ooit getuige van enorm verlies dat de huisarts overkomt, en er is een gans waarover ik niets zal verklappen. En dat allemaal naast het hóofdthema: Egbert is ongeneeslijk ziek dus wat moet er dan van zijn zoon worden voor wie hij nu zelf 24/7 zorgt?

Ik vind dat typisch Nederlands, zoveel extremiteiten in een boek. Ik begrijp dat de eindjes aan elkaar geknoopt moeten kunnen in een boek, maar van mij had Haverkamp daar toch keuzes mogen maken.
Omdat al die feiten al zo aanwezig zijn had van mij het taalgebruik het enorme schrijnende van de situatie niet hoeven benadrukken: woorden als stront, pissen, vetklep zijn voor mij dan te hard.

Waarin de auteur wel uitzonderlijk goed in geslaagd is, is ons Egbert leren kennen als waren wij Egbert zelf. Het is een aimabel van personage van vlees en bloed zonder dat hij een karikatuur is van een ideale man. Hij heeft prachtige eigenschappen maar wordt ook gewoon boos, vergeet wel eens iets, is geen gemakkelijk te benaderen man voor de mensen buiten zijn gezin. De details van zijn beroep, Egbert is timmerman, verdiepen onze kennis over wat voor man hij is, mooi gedaan.
Ook de hele opzet van het boek: starten met een anticlimax die de climax is in het leven van Egbert en de opbouw in acht dagen werken goed.

Ik twijfel tussen 3 en 4 sterren, maar zou ik het boek aanraden aan mijn beste vriendin met wie ik een leessmaak deel? Nee, daarvoor staan er te veel boeken op mijn lijst die ik dan liever aanbeveel.
Maar toch complimenten voor Haverkamp die autobiografische aspecten van haar leven zo goed heeft weten om te zetten in fictie. Haar Egbertpersonage vind ik namelijk wel degelijk een vijfsterren-karakter.

[Ria · Rating 4 out of 5]

'Een vader heeft zeven dagen de tijd om een onmogelijke beslissing te nemen over zijn toekomst en die van zijn zoon.'

Dit boek met een bijzonder mooie wolkenlucht op het omslag, uitgegeven bij @lebowskipublishers ligt inmiddels een paar weken in huis, de uitleentermijn verstrijkt bijna, je pakt het 's avonds laat toch weer even op na het bekijken van het die dag binnengekomen prentenboek. En dan ineens moet het uít. De volgende dag wordt gelezen.

Een boek over de onvoorwaardelijke liefde voor een kind ongeacht hoeveel zorg dit kind, Adam, behoeft. Over altijd de angst of je wel kunt blijven zorgen of wie dan na jou en hoe. Hij, Egbert ziek. Eenzaamheid. Verdriet. Beklemming. Eerlijk. Herinneringen. Ambachtswerk. Eigen plek. Ook ontroerend.
Een leven waarvan dag na dag een pagina wordt prijsgegeven.
Soms grijpt het je naar de keel. Soms zou je nú willen helpen. Of zelfs even ook daar heerlijk aan het water de ruimte, de rust willen ervaren.

Maar vooral zal dit boek mij laten herinneren aan liefde, de vanzelfsprekende omarming en de warmte van de humor, ook tussen Egbert en Adam.

'Hij stelt zich voor hoe Adam en hij gewichtloos zijn, misschien zweven ze wel. Nooit meer hoeft hij zijn zoon uit zijn rolstoel te tillen. Ze zijn ruimtevaarders die om elkaar heen duikelen, op een plek vlak bij de zon waar het altijd ruikt naar kamperfoelie.'

Deze titel is genomineerd voor de mooie prijs De Bronzen Uil.

[Joke · Rating 3 out of 5]

Een realistisch verhaal, helaas. Wat doe je als je zoon volledig afhankelijk is van jou, en je zelf je levenseinde nadert. Je kiest voor de weg van de liefde, hoe hard die ook is.
Het boek heeft een open einde, dat had van mij anders gemogen. Maar verder, heel knap geschreven, je denkt en voelt met Egbert mee.

[Jenny · Rating 4 out of 5]

Heel invoelbaar verhaal over liefde en over uitzichtloosheid.

[Jill Adams]

Een boek dat je niet meer loslaat, al van de eerste bladzijdes. Situatie die in de realiteit ook al te vaak tot hartverscheurende dilemma's leidt. Pijnlijk en zo mooi tegelijk.

[Anton Segers · Rating 3 out of 5]

Dit demarreert meteen, je zit midden in het verhaal. Haverkamp laat je ruimte als lezer: ze beschrijft louter de handelingen die de protagonist uitvoert, je kan zelf veel invullen qua subtekst en emoties.
Dat het verhaal beperkt blijft tot acht dagen maakt het intens, claustrofobisch, de ervaring van de liefde en moed waarmee de protagonist wanhopig verder ploegt ondanks de klappen die hij krijgt.
Alleen: dat de hij zoveel rake klappen op een rij krijgt lijkt wel wat te veel voor één mens.
Het slot laat ook een wat onbevredigende indruk na.

[Marjanneke · Rating 4 out of 5]

Mooi boek over een boeiend onderwerp, een goed beschreven worsteling van een vader die gedwongen wordt een belangrijke keuze te maken.

[Sanne · Rating 4 out of 5]

Wauw!

[Anke VdWater · Rating 4 out of 5]

Schitterend. Treffend geschreven, geen woord teveel, voelde de beklemming van Egbert. Open eindes vind ik alleen ingewikkeld...

[Iris van Meer · Rating 4 out of 5]

Jammer van het einde, maar wel écht een goed boek. Wat een dilemma....

[Tamara Tros · Rating 5 out of 5]

Pure liefde van een vader voor zijn zoon, beklemmend en heel mooi.

[Hermine Couvreur · Rating 4 out of 5]

Het voelt vreemd om een zo treurig, rauw boek 'mooi' te noemen maar ik kan niet anders.

[Frans Van Der Zanden · Rating 4 out of 5]

Rauw & Rouw.
Rauw is de stijl waarin het verhaal geschreven is en de manier waarop de vader zijn leven leidt.
Rouw is van toepassing op de wijze waarop de vader met zijn ernstig gehandicapte zoon bezig is en voor hem geen uitweg weet. Knap boek.

[Elsbeth Kwant]

I was tipped by Hans van der Linden to read this. It is an incredibly impressive book - about the pressure of living with a handicapped child, about craftsmanship, living near the river, despair and providing breakfast side by side in a sentence. In a sense, it is a counterpoint to Marieke Lucas Rijneveld's 'The Discomfort of Evening'. To me, this is the better book - it is no less chilling, but less brutal.

[Emma · Rating 4 out of 5]

Ik ben eerlijk als ik zeg dat ik met een ongerust gevoel ben begonnen aan dit boek omdat ik al snel te hard in leef in een boek. Dit verhaal was daardoor vrij shockerend voor mij. Het is een zwaar maar ook mooi verhaal, het eerste hoofdstuk was vrij donker maar meer naar het einde toe komt toch alles weer goed voor zo ver het goed kan komen.

Doorheen het hele boek volg je dus vooral de man genaamd Egbert en zie je het verhaal dus zoals hij het ervaart. Egbert heeft een vrouw genaamd Emma maar zij speelt uiteindelijk niet zo een grote rol omdat ze zelfmoord pleegt. Emma was een danseres maar dansen kon ze niet meer na ze haar zoon Adam kreeg. Adam is geestelijk en lichamelijk gehandicapt. Egbert had beloofd er altijd voor Adam te zijn, dus deed hij dat ook. Adam en Egbert deden alles samen, Egbert hield zielsveel van hem. Eeven later ondervind Egbert dat hij ziek is en niet lang meer te leven heeft. Egbert vind het verschrikkelijk nieuws en weet totaal niet wat hij met Adam moet doen. Egbert wordt zo hopeloos dat hij besluit zijn leven te beeindigen en dat van zijn zoon ook. Egbert dacht dat dit de enigste oplossing was omdat hij Adam niet achter wou laten.

Ik vond het een zwaar boek met vele harde onderwerpen zoals zelfmoord en vaak ook enge stukken door de meerdere pogingen van Egbert. Uiteindelijk kiest Egbert toch voor het leven en zorgt voor Adam zolang hij kan. Het verhaal is wel totaal niet saai want er gebeurd telkens wel iets. Er komt ook een gans genaamd Gerrit in voor en die is even afhankelijk van Egbert als Adam, maar wat er met Gerrit gebeurd ga ik niet verklappen.

[Arjen · Rating 5 out of 5]

Oef. Dit boek is niet voor iedereen. Maar wat een prachtig boek is het tegelijkertijd! Rouw, liefde en afscheid spelen een hoofdrol. Een vader, zijn zoon. Het boek is echt prachtig geschreven, de karakters zijn geweldig vormgegeven, waarbij veel impliciet is en toch heel duidelijk wordt. Het kost geen moeite om je in te leven in de scenes en in de logica van een huishouden. Ik heb erg van dit boek genoten, maar schat in dat er veel mensen zijn voor wie dit boek te veel vraagtekens overlaat, of die moeite hebben met de wat impliciete manier van schrijven: wonderlijk concreet en een vleugje vaag.

Het kost geen enkele moeite om met de hoofdpersoon mee te leven en je in te leven in zijn leven. De pure liefde voor zijn zoon, zijn vrouw en zelfs zijn gans zijn echt prachtig. De liefde waar de dood geen vat op heeft. Een perfect boek voor tijdens de donkere dagen, aanrader!

[Robert Lambregts · Rating 3 out of 5]

Dit korte boekje heb je zo uit. Het verhaal is mooi, maar eenvoudig geschreven. Het onderwerp, een vader die na de dood van zijn vrouw de zorg heeft over z'n gehandicapte zoon en niet weet wat hij daarmee aan moet nu hij zelf stervende is, is boeiend en bijzonder. Gedurig komt toch de vraag boven wat je zelf zou doen, althans, dat had ik wel. Geen idee eigenlijk. Is lastig in te schatten denk ik. Ik vond het einde wat abrupt en niet bevredigend genoeg en dat, samen met de wat vlakke vertelstijl, levert ergens tussen 3 en 3,5 ster op. Soms dacht ik, het worden er 4, maar het einde heeft dat toch een beetje verhinderd. Verder wel een aanrader als bijzonder boek voor tussendoor, want je hebt het echt zo uit.

[Ief Stuyvaert · Rating 4 out of 5]

Wéér zo'n boek over een tragisch ontwricht gezin. We hadden 'Dochter' al. En 'Lam'. En 'De Avond is Ongemak'. Maar dit... dit pakt je nog net is méér mee dan voornoemde romans. Haverkamp slaagt erin je de pijn van de vader te doen voelen: hoe hij toch nog naar de hemel reikt, zijn vleugels probeert te strekken om finaal...

Een beklijvend boek over een vader, een zoon en een gans.
Over een lift en een trap.
Over liefde, leven en dood.

Gewéldig openingshoofdstuk ook.

[Els Van de Velde · Rating 5 out of 5]

Een terminaal zieke man draagt op zijn eentje de zorg voor zijn zoon die een zware beperking heeft.
Hij geeft zichzelf een week om een oplossing te zoeken voor zijn zoon, na zijn overlijden.
We volgen hem dag per dag, tijdens de zorg voor zijn zoon, in zijn schrijnwerkerij, in het gezelschap van zijn jonge gans, tijdens de schaarse contacten die hij heeft en tijdens de herinneringen aan zijn overleden vrouw.
Heel raak geschreven, pijnlijk, aangrijpend.
Een heel sterk boek!

[Nike · Rating 4 out of 5]

Vaderliefde ontroert me altijd heel erg. In dit boek is er een vreselijk ethisch dilemma mee gepaard en dat hakt erin. Het eerste hoofdstuk is al meteen 'in your face' en vanaf dan leef je zo mee met vader en zoon dat je het boek niet meer kunt wegleggen. Na het open einde blijf je achter met veel vragen, goed voor een paar avondlijke gesprekken met je partner...

[Tess Scheele · Rating 2 out of 5]

Ik moest even mijn best doen om goed 'in' het boek te komen. Ik ben ook een keer opnieuw begonnen. Als fan van de columns van Annemarie Haverkamp over haar zoon Job wilde ik dit boek een kans geven. Het boek pakte mij niet goed. Ook baalde ik van het open einde. Ik zeg zeker niet dat het een slecht boek is, het is alleen mijn stijl niet.

[Peter Altena · Rating 4 out of 5]

Intrigerend boek dat je voor onmogelijke morele keuzes plaatst. Het is goed geschreven, ook een raadsel waarom het boek niet meer gelezen wordt. Aan het slot wordt het lezen nog ongemakkelijker. Het ongemakkelijkst is misschien wel het hoofdstuk dat volgt op het zevende. Dat achtste ontbreekt, maar het is aan de lezer om het vervolg te bedenken. Of dat de lezer ook in Bijbelse richting stuurt?

[Mieke · Rating 4 out of 5]

Heel mooi debuut!
De schrijfster hanteert een fijne, beeldende taal en trekt je mee in het leven van Egbert en Adam, dat leven bestaat uit routine en structuur, maar daarnaast is er ook ruimte voor affectie en empathie. De rivier, de trap, … alles in het boek heeft betekenis en staat er niet toevallig.
Het was een genot dit (tragisch) pareltje te lezen.

[TienD · Rating 3 out of 5]

Een mooi strak geschreven verhaal met personages die onmiddellijk tot leven komen. Alledaags, herkenbaar en met veel gevoel geschreven. Interessant thema waar je graag nog eens met anderen over zou willen doorpraten.

[Eva Boucles · Rating 3 out of 5]

Mooi verhaal over een gehandicapte jongen en zijn vader. De vader vindt de zorg over zijn zoon zwaar en dat is het ook. De band tussen de vader en zoon is erg en sterk en de vader voelt hem feilloos aan. Maar wat gebeurt er als de vader wegvalt?

[NandoNando]

Het boek zou met enkele disclaimers moeten komen omdat er toch erg zware thema’s besproken worden. Vooral de openingsscène deed me erg schrikken.
Thema’s: zelfmoordpoging, poging tot kindermoord, handicap, verlies van een geliefde, verlies van een huisdier,..

[Mem · Rating 3 out of 5]

3,5*

[Jacques · Rating 4 out of 5]

Over een vader, een zoon en een gans. Aangrijpende roman over de verschroeiende keuze van een terminale vader die zorgt voor de opvang van zijn mindervalide zoon.