What do you think?
Rate this book
De kronieken van Azeria #2
Het eerste eiland
Voordat onze helden hun reis naar Vyrendia voltooien wacht hen een laatste obstakel in Azeria: het raadselachtige woud van Shîm. Onder die donkere bomen kan de schaduwdemon hen niet volgen, maar hun eigen magie zal daar onbruikbaar zijn. Het woud van Shîm oogt op het eerste gezicht als een wonder, maar al snel blijkt dat er duistere spreuken tussen de stammen dwalen. Slagen ze erin om ongeschonden het woud te doorkruisen?
En wanneer Azeria eindelijk wordt achtergelaten, wie zal dan de donkere zee bedwingen? Wie van hen is de gezochte derde magiër?
‘Het eerste eiland’ is het slotstuk van een tweeluik, een reis die zich begeeft op de grens tussen twee werelden: die van de nara en die van de magie zoals ze ooit door de Godinne bedoeld is. Een avontuurlijk, spannend en meeslepend verhaal over monsters, toverwouden, goden en heldenoffers.
En wanneer Azeria eindelijk wordt achtergelaten, wie zal dan de donkere zee bedwingen? Wie van hen is de gezochte derde magiër?
‘Het eerste eiland’ is het slotstuk van een tweeluik, een reis die zich begeeft op de grens tussen twee werelden: die van de nara en die van de magie zoals ze ooit door de Godinne bedoeld is. Een avontuurlijk, spannend en meeslepend verhaal over monsters, toverwouden, goden en heldenoffers.
- GenresFantasy
503 pages, Paperback
First published March 1, 2019
35 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
Read
June 26, 2019Recensie volgt @ The Bookbabe
www.facebook.com/thebookbabecisz
www.facebook.com/thebookbabecisz
November 26, 2019
Inmiddels weet ik uit ervaring dat als ik de boeken van Garvin Pouw oppak om te gaan lezen ik er flink wat leesuurtjes aan kwijt zal zijn. Ik vind dit absoluut niet erg want ik ben dol op van die mega grote Fantasy verhalen die je compleet een andere wereld intrekken en je al je zorgen en verplichtingen laten vergeten. Bovendien is dit alweer het derde boek van zijn schrijvershand dat ik gelezen heb, dus ik weet enigszins waar ik aan begin en kies daar volledig vrijwillig voor.
Voorin kom je een aantal landkaartjes tegen wat de verbeelding gelijk aanspreekt en je inzicht geeft in de wereld waarin zich alles afspeelt. Maar toch laat ik het zelf verder gedurende het lezen van het verhaal los en zal niet snel terugbladeren om bijvoorbeeld een plaatsnaam te zoeken op de kaart. Maar het is altijd een leuke toevoeging net als de stamboom tekeningen achterin.
Wat ik bij het eerste deel al bemerkte is ook dit verhaal weer onderdeel van een gigantisch, omvangrijk Fantasy verhaal waar je echt wel je koppie bij moet houden wil je het volledig goed kunnen volgen. Niet iedereen houdt daarvan maar ik kan mijzelf zeker wel tot liefhebber rekenen. Het enige wat mij soms in de weg zit is de “echte wereld” om mij heen die mijn leessessies nog weleens wil onderbreken. Maar met dit boek duurde het niet lang voordat ik weer in het verhaal zat.
“De dwaallichten in de nevels waren hun nieuwe hemel geworden.”
De schrijfstijl van Garvin vind ik zelf ook heel beeldend overkomen. Ik zie letterlijk voor mij wanneer hij de omgeving beschrijft door de ogen van de karakters. Wat zij zien en beleven komt direct over en zorgt ervoor dat je met hen meeleeft.
“Om toe te kijken, terwijl een boom zo groot als een berg opklom naar de nachtelijke hemel, was een wonder dat haar brein niet kon bevatten.”
De gekozen bewoording past voor mijn gevoel perfect in het Fantasy genre en is zeker niet te moeilijk of ontoegankelijk om soepel door te lezen. Dit zeg ik omdat ik daar soms wel op stuit in verhalen in dit genre van andere schrijvers. Mede lezers van dit genre zullen het misschien niet met mij eens zijn maar soms kan Fantasy nogal een uitdaging zijn om door alle wolligheid heen te lezen. Het kan door worldbuilding, met de daarbij behorende nieuwe wezens en attributen, soms te complex worden waardoor het geheel niet ontspannen meer leest. Echter bij ‘Het eerste eiland’ vormde zich bij mij haast een vertellende stem in mijn hoofd en had ik geen moeite om alles goed te volgen. Nu klinkt dit wellicht ietwat gek maar geen nood het is meer een typisch nerd ding van mij en heb misschien iets teveel Fantasy gelezen en films & series gezien. Geheel natuurlijk voor mij dus en zeker niet vreemd…toch!?
“Zijn mantel wapperde achter hem en hij hield zijn handen boven elkaar alsof hij er iets tussen klemde. In zijn handen lag niets… nog niets.”
De personages had ik door het eerste deel al in mijn hart gesloten en in dit tweede deel gaat hun avontuur verder waar het voorgaande geëindigd is. Uiteraard is het een compleet fictieve wereld met fictieve karakters. Maar ze zijn ieder van realistische, menselijke eigenschappen voorzien waardoor je niet anders kan dan met hen meeleven. De zelfontwikkeling en groei van ieder komt op een prachtige, soms subtiele en soms uitbundige, manier aanbod en zorgt ervoor dat ik als lezer zijnde nieuwsgierig blijf naar hoe het hen verder zal vergaan.
“Hij wist alleen dat hij haar een belofte had gedaan en aan die belofte zou hij zich houden.”
De angstaanjagende gebeurtenissen en demonische vijanden zorgen voor de nodige spanning en verrassende elementen behouden de vaart in het verhaal. Alles bij elkaar zorgt ervoor dat het verhaal goed in balans is en de aandacht van de lezer vast weet te houden.
Ik kijk uit naar het derde deel ‘Sporen van het vergetene’ dat nog gaat verschijnen en wel al duidelijk aan het einde van dit deel achterin vermeld staat. Bovendien heb ik zo’n vermoeden dat deze serie nog wel meer delen daarna zal krijgen wat ik alleen maar aanmoedig.
Lieve leesgroet, Elsa.
Voorin kom je een aantal landkaartjes tegen wat de verbeelding gelijk aanspreekt en je inzicht geeft in de wereld waarin zich alles afspeelt. Maar toch laat ik het zelf verder gedurende het lezen van het verhaal los en zal niet snel terugbladeren om bijvoorbeeld een plaatsnaam te zoeken op de kaart. Maar het is altijd een leuke toevoeging net als de stamboom tekeningen achterin.
Wat ik bij het eerste deel al bemerkte is ook dit verhaal weer onderdeel van een gigantisch, omvangrijk Fantasy verhaal waar je echt wel je koppie bij moet houden wil je het volledig goed kunnen volgen. Niet iedereen houdt daarvan maar ik kan mijzelf zeker wel tot liefhebber rekenen. Het enige wat mij soms in de weg zit is de “echte wereld” om mij heen die mijn leessessies nog weleens wil onderbreken. Maar met dit boek duurde het niet lang voordat ik weer in het verhaal zat.
“De dwaallichten in de nevels waren hun nieuwe hemel geworden.”
De schrijfstijl van Garvin vind ik zelf ook heel beeldend overkomen. Ik zie letterlijk voor mij wanneer hij de omgeving beschrijft door de ogen van de karakters. Wat zij zien en beleven komt direct over en zorgt ervoor dat je met hen meeleeft.
“Om toe te kijken, terwijl een boom zo groot als een berg opklom naar de nachtelijke hemel, was een wonder dat haar brein niet kon bevatten.”
De gekozen bewoording past voor mijn gevoel perfect in het Fantasy genre en is zeker niet te moeilijk of ontoegankelijk om soepel door te lezen. Dit zeg ik omdat ik daar soms wel op stuit in verhalen in dit genre van andere schrijvers. Mede lezers van dit genre zullen het misschien niet met mij eens zijn maar soms kan Fantasy nogal een uitdaging zijn om door alle wolligheid heen te lezen. Het kan door worldbuilding, met de daarbij behorende nieuwe wezens en attributen, soms te complex worden waardoor het geheel niet ontspannen meer leest. Echter bij ‘Het eerste eiland’ vormde zich bij mij haast een vertellende stem in mijn hoofd en had ik geen moeite om alles goed te volgen. Nu klinkt dit wellicht ietwat gek maar geen nood het is meer een typisch nerd ding van mij en heb misschien iets teveel Fantasy gelezen en films & series gezien. Geheel natuurlijk voor mij dus en zeker niet vreemd…toch!?
“Zijn mantel wapperde achter hem en hij hield zijn handen boven elkaar alsof hij er iets tussen klemde. In zijn handen lag niets… nog niets.”
De personages had ik door het eerste deel al in mijn hart gesloten en in dit tweede deel gaat hun avontuur verder waar het voorgaande geëindigd is. Uiteraard is het een compleet fictieve wereld met fictieve karakters. Maar ze zijn ieder van realistische, menselijke eigenschappen voorzien waardoor je niet anders kan dan met hen meeleven. De zelfontwikkeling en groei van ieder komt op een prachtige, soms subtiele en soms uitbundige, manier aanbod en zorgt ervoor dat ik als lezer zijnde nieuwsgierig blijf naar hoe het hen verder zal vergaan.
“Hij wist alleen dat hij haar een belofte had gedaan en aan die belofte zou hij zich houden.”
De angstaanjagende gebeurtenissen en demonische vijanden zorgen voor de nodige spanning en verrassende elementen behouden de vaart in het verhaal. Alles bij elkaar zorgt ervoor dat het verhaal goed in balans is en de aandacht van de lezer vast weet te houden.
Ik kijk uit naar het derde deel ‘Sporen van het vergetene’ dat nog gaat verschijnen en wel al duidelijk aan het einde van dit deel achterin vermeld staat. Bovendien heb ik zo’n vermoeden dat deze serie nog wel meer delen daarna zal krijgen wat ik alleen maar aanmoedig.
Lieve leesgroet, Elsa.
January 7, 2024
Wie had ooit kunnen denken dat ik met zoveel plezier zulke dikke epische fantasy boeken op zou pakken? Ik baalde echt enorm dat het zolang duurde voor ik dit boek in huis had, maar zodra het binnenkwam, werd het meteen mijn boek voor het slapen gaan. En ik moest mezelf echt dwingen om niet elke avond vroeg naar bed te gaan om net een hoofdstukje extra te kunnen lezen. En het zijn behoorlijk lange hoofdstukken!
Ook in dit boek weet de auteur weer op schilderachtige wijze zijn wereld uit te breiden. Ik ben geen beeldlezer. Ik zie geen foto's of video's als ik aan het lezen ben. Toch krijg zelfs ik een soort beeld bij al deze beschrijvingen. Voornamelijk omdat de auteur niet alleen de kleur, vorm, geur en beweging beschrijft, maar ook de sfeer uitgebreid beschreven wordt. Ik zie alle plekken niet voor me, maar ik kan ze wel om me heen voelen.
Daarnaast vind ik de personages in dit boek enorm intrigerend. Net als heel veel epische fantasy is de wereld de echte ster van het verhaal, maar deze personages zijn echt enorm goed uitgewerkt. Ze gaan door diepe dalen en krijgen heel wat te verduren. De ene keer treden ze het gevaar met opgeheven hoofd tegemoet, de andere keer overleven ze het ternauwernood. Het zijn helden, maar het zijn ergens ook gewoon mensen.
Daardoor geniet ik enorm van het lezen van dit verhaal. Ik kan de wereld voelen, ik kan de emoties van de personages voelen en met ze meeleven. Ik kan de dreiging van de duisternis voelen. Ik moet toegeven dat alle actie, en er zit meer dan genoeg actie in dit boek om ook de mensen die daarvan houden te boeien, over het algemeen een beetje langs me heen gaat, maar dat is niet erg. Ik geniet met volle teugen van de reis en heb nu al zin in het volgende deel!
Ook in dit boek weet de auteur weer op schilderachtige wijze zijn wereld uit te breiden. Ik ben geen beeldlezer. Ik zie geen foto's of video's als ik aan het lezen ben. Toch krijg zelfs ik een soort beeld bij al deze beschrijvingen. Voornamelijk omdat de auteur niet alleen de kleur, vorm, geur en beweging beschrijft, maar ook de sfeer uitgebreid beschreven wordt. Ik zie alle plekken niet voor me, maar ik kan ze wel om me heen voelen.
Daarnaast vind ik de personages in dit boek enorm intrigerend. Net als heel veel epische fantasy is de wereld de echte ster van het verhaal, maar deze personages zijn echt enorm goed uitgewerkt. Ze gaan door diepe dalen en krijgen heel wat te verduren. De ene keer treden ze het gevaar met opgeheven hoofd tegemoet, de andere keer overleven ze het ternauwernood. Het zijn helden, maar het zijn ergens ook gewoon mensen.
Daardoor geniet ik enorm van het lezen van dit verhaal. Ik kan de wereld voelen, ik kan de emoties van de personages voelen en met ze meeleven. Ik kan de dreiging van de duisternis voelen. Ik moet toegeven dat alle actie, en er zit meer dan genoeg actie in dit boek om ook de mensen die daarvan houden te boeien, over het algemeen een beetje langs me heen gaat, maar dat is niet erg. Ik geniet met volle teugen van de reis en heb nu al zin in het volgende deel!
May 25, 2020
Review volgt op deze week op www.thebookdragonsnook.com
August 9, 2022
BAM!
Het Eerste Eiland is het tweede deel van Valtada , De Kronieken van Azeria is een spetterend vervolg op het eerste deel: “De Vervloekte Roeping!”
Dit deel gaat verder met vijftal die op zoek is naar Vyrendia omdat Shutai en Vohan zijn geroepen naar dat eiland als een soort uitverkorenen.
Het is een waanzinnig avontuur vol gevaren, mythes die boven water komen, ontknopingen die je nooit had verwacht en diepgewortelde uiteinden van talloze vragen die het vijftal achtervolgde wat uiteindelijk uitmondt in een einde die me diep raakte.
Dit boek was waanzinnig en het einde was wat meer gesloten dan De Vervloekte Roeping maar Garvin heeft het einde toch ietwat opengelaten omdat de trektocht nog lang niet op zijn einde is. Het is slechts het begin naar iets nieuws. Een reden die je toch naar deel drie brengt om weer verder te lezen.
Ooit zal ik dat deel lezen. Maar sowieso de aankomende maanden laat ik het hier even bij en laat ik dit prachtige boek even bezinken. Garvin schrijft prachtig, diepzinnig maar soms ook ingewikkeld. Maar zijn z’n boeken de moeite waard? JA!
Dusss… hou jij van fantasy? Heb je de Vervloekte Roeping gelezen en wil je graag weten hoe het verder afloopt? Dan is dit boek zeker een aanrader voor je!
Het Eerste Eiland is het tweede deel van Valtada , De Kronieken van Azeria is een spetterend vervolg op het eerste deel: “De Vervloekte Roeping!”
Dit deel gaat verder met vijftal die op zoek is naar Vyrendia omdat Shutai en Vohan zijn geroepen naar dat eiland als een soort uitverkorenen.
Het is een waanzinnig avontuur vol gevaren, mythes die boven water komen, ontknopingen die je nooit had verwacht en diepgewortelde uiteinden van talloze vragen die het vijftal achtervolgde wat uiteindelijk uitmondt in een einde die me diep raakte.
Dit boek was waanzinnig en het einde was wat meer gesloten dan De Vervloekte Roeping maar Garvin heeft het einde toch ietwat opengelaten omdat de trektocht nog lang niet op zijn einde is. Het is slechts het begin naar iets nieuws. Een reden die je toch naar deel drie brengt om weer verder te lezen.
Ooit zal ik dat deel lezen. Maar sowieso de aankomende maanden laat ik het hier even bij en laat ik dit prachtige boek even bezinken. Garvin schrijft prachtig, diepzinnig maar soms ook ingewikkeld. Maar zijn z’n boeken de moeite waard? JA!
Dusss… hou jij van fantasy? Heb je de Vervloekte Roeping gelezen en wil je graag weten hoe het verder afloopt? Dan is dit boek zeker een aanrader voor je!
July 14, 2023
In Het eerste eiland, het tweede boek in de Valtada De kronieken van Azeria- serie, wordt de lezer meegenomen naar Het woud van Shîm, waar we het reisgezelschap dat uit zes karakters bestaat, nogmaals aantreffen. Later voegt tijdelijk een sprite zich ook bij de bonte groep. Ze hebben maar een doel en dat is Vyrendia. Moeiteloos weet de auteur in zijn personages te kruipen. De lezer zal in dit boek merken hoe snel ze naar elkaar toe zijn gegroeid. Daarnaast hanteert hij een levendige manier als het om de beeldvorming van de wereld gaat. De auteur weet af te wisselen tussen de snelle actiescenes, en de omschrijvingen van Azeria, zonder dat dit gaat vervelen of nodeloos de vaart uit de verhaallijn haalt. De auteur stopt tevens op de juiste momenten emoties en gevoel in de gebeurtenissen. De lezer leert de personages vooral beter kennen door hun acties en daden. Wanneer het einde nadert, gebeurt er veel waarbij de karakters zich zullen afvragen waarom ze bestaan, en welk lot er voor hen in het verschiet ligt. Bepaalde uitspraken zetten de lezer onverhoopt aan het denken. Pouw weet zijn lezers dan ook naar een meeslepend einde te loodsen. Dit uiteraard met oog op een nieuw avontuur binnen de serie. Het blijft spannend tot het laatste moment.
March 17, 2020
Ook dit deel was weer bijzonder goed. Alleen had ik verwacht dat dit een slotdeel zou zijn, wat ook vermeld wordt op de achterkant van het boek, maar aan het eind van het boek staat Nog te verschijnen: Valtada De kronieken van Azeria - deel 3
"Sporen van het vergetene" Ik neem dus maar aan dat dat nog komt en die ga ik zeer zeker ook weer lezen. Dit is een hele goede serie.
"Sporen van het vergetene" Ik neem dus maar aan dat dat nog komt en die ga ik zeer zeker ook weer lezen. Dit is een hele goede serie.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews